ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.49.1
स्तु॒षे जनं॑ सुव्र॒तं नव्य॑सीभिर्गी॒र्भिर्मि॒त्रावरु॑णा सुम्न॒यन्ता॑ ।
त आ ग॑मन्तु॒ त इ॒ह श्रु॑वन्तु सुक्ष॒त्रासो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॒ग्निः ॥
ଭଲ ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଥିବା ସେହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ; ନୂଆ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ କଲ୍ୟାଣକାରୀ ଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ସେମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଏଠାରେ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଉତ୍ତମ ବଳ ଥିବା ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ସେମାନେ।
6.49.2
वि॒शोवि॑श॒ ईड्य॑मध्व॒रेषु॒ अदृ॑प्तक्रतुमर॒तिं यु॑व॒त्योः ।
दि॒वः शिशुं॒ सह॑सः सू॒नुम॒ग्निं य॒ज्ञस्य॑ के॒तुम॑रु॒षं यज॑ध्यै ॥
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ୍ୟ, ଯଜ୍ଞରେ ଅବାଧ ସଂକଳ୍ପ ଥିବା, ଦୁଇ ଯୁବତୀ ଉଷାଙ୍କ ପ୍ରେରକ, ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଶୁ, ବଳର ପୁତ୍ର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯଜ୍ଞର ପତାକା ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ପୂଜା କରିବାକୁ।
6.49.3
अ॒रु॒षस्य॑ दुहि॒तरा॒ विरू॑पे॒ स्तृभि॑र॒न्या पि॑पि॒शे सूरो॑ अ॒न्या ।
मि॒थ॒स्तुरा॑ वि॒चर॑न्ती पाव॒के मन्म॑ श्रु॒तं न॑क्षत ऋ॒च्यमा॑ने ॥
ଅରୁଣର (ଉଷାଙ୍କର) ଦୁଇ କନ୍ୟା, ଭିନ୍ନ ରୂପ ଥିବା; ଗୋଟିଏ ତାରକାରୁ ପ୍ରକାଶ ପାଏ, ଅନ୍ୟଟି ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକରେ ଚମକେ। ପରସ୍ପର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଚାଲୁଥିବା ପବିତ୍ର ଦୀପ୍ତି ସ୍ତୁତ ମନ୍ତ୍ର ପାଏ।
6.49.4
प्र वा॒युमच्छा॑ बृह॒ती म॑नी॒षा बृ॒हद्र॑यिं वि॒श्ववा॑रं रथ॒प्राम् ।
द्यु॒तद्या॑मा नि॒युतः॒ पत्य॑मानः क॒विः क॒विमि॑यक्षसि प्रयज्यो ॥
ବାୟୁ ଆଡ଼କୁ ମହାନ ମନୀଷା (ପ୍ରାର୍ଥନା) ଅର୍ପିତ; ସେ ମହାଧନ ଦାତା, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ରଥର ସହାୟକ। ହେ ତେଜସ୍ୱୀ, ତୁମ ଅଶ୍ୱର ସ୍ୱାମୀ, କବି, କବି ନିକଟରେ ତୁମେ ପୂଜା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ହେ ଶୀଘ୍ର ଯଜ୍ଞକାରୀ।
6.49.5
स मे॒ वपु॑श्च्छदयद॒श्विनो॒र्यो रथो॑ वि॒रुक्मा॒न्मन॑सा युजा॒नः ।
येन॑ नरा नासत्येष॒यध्यै॑ व॒र्तिर्या॒थस्तन॑याय॒ त्मने॑ च ॥
ସେହି ରଥ ମୋ ଶରୀରକୁ ଶୋଭାଦେଉ — ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ ରଥ, ଝଲମଲ, ମନରେ ଯୁଆଳି ଦିଆଯାଇଥିବା। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ହେ ନରଦ୍ୱୟ, ହେ ନାସତ୍ୟଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ପଥରେ ଯାଅ, ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଓ ନିଜ ଶରୀର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
6.49.6
पर्ज॑न्यवाता वृषभा पृथि॒व्याः पुरी॑षाणि जिन्वत॒मप्या॑नि ।
सत्य॑श्रुतः कवयो॒ यस्य॑ गी॒र्भिर्जग॑त स्थात॒र्जग॒दा कृ॑णुध्वम् ॥
ହେ ପର୍ଜନ୍ୟ ଓ ବାତ, ହେ ବୃଷଭଗଣ! ପୃଥିବୀର ଗର୍ଭବୀଜକୁ ଜାଗ୍ରତ କର, ଜଳକୁ ଚେତନ୍ୟ ଦିଅ। ହେ ସତ୍ୟ ଶୁଣୁଥିବା କବିଗଣ, ଯାହାଙ୍କ ସ୍ତୁତିରେ, ହେ ସ୍ଥିର, ଚାଲୁଥିବା ଜଗତକୁ ସ୍ଥିର କର।
6.49.7
पावी॑रवी क॒न्या॑ चि॒त्रायुः॒ सर॑स्वती वी॒रप॑त्नी॒ धियं॑ धात् ।
ग्नाभि॒रच्छि॑द्रं शर॒णं स॒जोषा॑ दुरा॒धर्षं॑ गृण॒ते शर्म॑ यंसत् ॥
ପବିତ୍ରକାରିଣୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜୀବନଯୁକ୍ତା କନ୍ୟା ସରସ୍ୱତୀ, ବୀରମାନଙ୍କ ଅଧୀଶ୍ୱରୀ, ବୁଦ୍ଧି ଦାନ କଲେ। ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ସେ ସ୍ତୋତାକୁ ଅଖଣ୍ଡ, ଅଜେୟ ଆଶ୍ରୟ ଓ ସୁଖ ଦିଅନ୍ତୁ।
6.49.8
प॒थस्प॑थः॒ परि॑पतिं वच॒स्या कामे॑न कृ॒तो अ॒भ्या॑नळ॒र्कम् ।
स नो॑ रासच्छु॒रुध॑श्च॒न्द्राग्रा॒ धियं॑धियं सीषधाति॒ प्र पू॒षा ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଥରେ ରକ୍ଷକଙ୍କ ପାଖରେ, ବାକ୍ୟ ଓ ଇଚ୍ଛାରେ ରଚିତ ସ୍ତୋତ୍ର ପହଞ୍ଚିଲା। ସେ ପୂଷନ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁଖ, ଧନଦାତା, ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚିନ୍ତା ସିଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।
6.49.9
प्र॒थ॒म॒भाजं॑ य॒शसं॑ वयो॒धां सु॑पा॒णिं दे॒वं सु॒गभ॑स्ति॒मृभ्व॑म् ।
होता॑ यक्षद्यज॒तं प॒स्त्या॑नाम॒ग्निस्त्वष्टा॑रं सु॒हवं॑ वि॒भावा॑ ॥
ପ୍ରଥମ ଭାଗର ଅଧିକାରୀ, ଯଶସ୍ୱୀ, ଜୀବନଦାତା, ସୁନ୍ଦର ହସ୍ତଯୁକ୍ତ, ଦେବ, ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରୟଦାତା ଋଭୁଙ୍କୁ; ହୋତା, ପୂଜନୀୟ, ଯଜ୍ଞର ଅଧୀଶ୍ୱର, ସହଜରେ ଆହୂତ ଦୀପ୍ତ ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ପୂଜା କରନ୍ତୁ।
6.49.10
भुव॑नस्य पि॒तरं॑ गी॒र्भिरा॒भिः रु॒द्रं दिवा॑ व॒र्धया॑ रु॒द्रम॒क्तौ ।
बृ॒हन्त॑मृ॒ष्वम॒जरं॑ सुषु॒म्नमृध॑ग्घुवेम क॒विने॑षि॒तासः॑ ॥
ଜଗତର ପିତା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରରେ, ଦିନରେ, ହେ ସ୍ତୋତା, ବଢ଼ାଅ; ରାତ୍ରିରେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ। ମହାନ, ବଳଶାଳୀ, ଜରାହୀନ, ମଙ୍ଗଳକାରୀଙ୍କୁ — କବିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆହ୍ୱାନ କରିବା।
6.49.11
आ यु॑वानः कवयो यज्ञियासो॒ मरु॑तो ग॒न्त गृ॑ण॒तो व॑र॒स्याम् ।
अ॒चि॒त्रं चि॒द्धि जिन्व॑था वृ॒धन्त॑ इ॒त्था नक्ष॑न्तो नरो अङ्गिर॒स्वत् ॥
ହେ ଯୁବକମାନେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ମରୁତଗଣ, ଏଠାକୁ ଆସ, ସ୍ତୋତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତି ଆଡ଼କୁ। ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ ବଳରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ବଢ଼ୁଛ; ଏହିପରି, ହେ ନେତାଗଣ, ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ପରି ତୁମେ ପହଞ୍ଚ।
6.49.12
प्र वी॒राय॒ प्र त॒वसे॑ तु॒रायाजा॑ यू॒थेव॑ पशु॒रक्षि॒रस्त॑म् ।
स पि॑स्पृशति त॒न्वि॑ श्रु॒तस्य॒ स्तृभि॒र्न नाकं॑ वच॒नस्य॒ विपः॑ ॥
ବୀରଙ୍କ ପାଇଁ, ବଳବାନଙ୍କ ପାଇଁ, ବେଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗକୁ ପଠାଅ, ଗୋଠକୁ ଘରକୁ ତଡ଼ିବା ପରି; ସେ, ଗୋନେତ୍ର, ଶରୀରରେ କୀର୍ତ୍ତି ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତୁ, ସ୍ତୋତ୍ରରେ ସ୍ୱର୍ଗ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ପରି; ବାକ୍ୟର ପ୍ରାଜ୍ଞଗଣ (ଏହା ପାଅ)।
6.49.13
यो रजां॑सि विम॒मे पार्थि॑वानि॒ त्रिश्चि॒द्विष्णु॒र्मन॑वे बाधि॒ताय॑ ।
तस्य॑ ते॒ शर्म॑न्नुपद॒द्यमा॑ने रा॒या म॑देम त॒न्वा॑ तना॑ च ॥
ପୃଥିବୀର ଲୋକସମୂହକୁ ତିନି ଥର ମାପିଥିବା ବିଷ୍ଣୁ, ପୀଡ଼ିତ ମନୁ ପାଇଁ; ତୁମ ଆଶ୍ରୟରେ ଦିଆଯାଉଥିବା ବେଳେ, ଧନ, ଶରୀର ଓ ସନ୍ତାନରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।
6.49.14
तन्नोऽहि॑र्बु॒ध्न्यो॑ अ॒द्भिर॒र्कैस्तत्पर्व॑त॒स्तत्स॑वि॒ता चनो॑ धात् ।
तदोष॑धीभिर॒भि रा॑ति॒षाचो॒ भगः॒ पुरं॑धिर्जिन्वतु॒ प्र रा॒ये ॥
ବୁଧ୍ନ୍ୟ ଅହି ଜଳ ଓ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ତାହା ଦେଉ; ସେହି ପର୍ବତ, ସେହି ସବିତା ଆଲୋକ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ; ଔଷଧି ସହିତ ଦାତା ଭଗ ଓ ପୁରନ୍ଧି ଧନ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ।
6.49.15
नु नो॑ र॒यिं र॒थ्यं॑ चर्षणि॒प्रां पु॑रु॒वीरं॑ म॒ह ऋ॒तस्य॑ गो॒पां क्षयं॑ दाता॒जरं॒ येन॒ जना॑न् ।
स्पृधो॒ अदे॑वीर॒भि च॒क्रमा॑म॒ विश॒ आदे॑वीर॒भ्य॑श्नवा॑म ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମକୁ ସେହି ରଥବାହୀ ଧନ ଦିଅ, ଯାହା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆଣେ, ବୀରମାନଙ୍କରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ; ମହାନ ଋତର ରକ୍ଷକର ନିବାସ ଓ ଅଜର ଧନ ଦିଅ, ଯଦ୍ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଜନମାନଙ୍କୁ ପାଇବା; ଅଦେବ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିଣିବା, ଦେବ ବିଶମାନଙ୍କୁ ପାଇବା।