ரிக் வேதம் · சூக்தம் 6.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.49.1
स्तु॒षे जनं॑ सुव्र॒तं नव्य॑सीभिर्गी॒र्भिर्मि॒त्रावरु॑णा सुम्न॒यन्ता॑ ।
त आ ग॑मन्तु॒ त इ॒ह श्रु॑वन्तु सुक्ष॒त्रासो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॒ग्निः ॥
நல்ல விரதங்களைக் கடைப்பிடிக்கும் அம்மனிதனை நான் போற்றுகிறேன்; புதிய துதிகளால் மித்ரனையும் வருணனையும் நலம் தருபவர்களாக அழைக்கிறேன். அவர்கள் வரட்டும், இங்கே கேட்கட்டும்; நல்ல ஆற்றல் உடைய வருணனும் மித்ரனும் அக்னியும் இவர்களே.
6.49.2
वि॒शोवि॑श॒ ईड्य॑मध्व॒रेषु॒ अदृ॑प्तक्रतुमर॒तिं यु॑व॒त्योः ।
दि॒वः शिशुं॒ सह॑सः सू॒नुम॒ग्निं य॒ज्ञस्य॑ के॒तुम॑रु॒षं यज॑ध्यै ॥
எல்லா மக்களாலும் போற்றப்படுபவர், வேள்விகளில் தளராத எண்ணம் கொண்டவர், இரு இளம் உஷைகளைச் செலுத்துபவர், வானத்தின் குழந்தை, பலத்தின் மகன் அக்னியை, வேள்வியின் கொடியும் ஒளியுமான அவரை வழிபட.
6.49.3
अ॒रु॒षस्य॑ दुहि॒तरा॒ विरू॑पे॒ स्तृभि॑र॒न्या पि॑पि॒शे सूरो॑ अ॒न्या ।
मि॒थ॒स्तुरा॑ वि॒चर॑न्ती पाव॒के मन्म॑ श्रु॒तं न॑क्षत ऋ॒च्यमा॑ने ॥
அருணனின் இரு மகள்கள், வெவ்வேறு வடிவினர்; ஒருத்தி நட்சத்திரங்களால் தோன்றுகிறாள், மற்றவள் சூரியனின் ஒளியால் ஒளிர்கிறாள். ஒருவரையொருவர் எதிர்த்துச் சுழலும் தூய ஒளிகள், புகழ்ந்து பாடப்படும் துதியைக் கேட்டு அடைகின்றன.
6.49.4
प्र वा॒युमच्छा॑ बृह॒ती म॑नी॒षा बृ॒हद्र॑यिं वि॒श्ववा॑रं रथ॒प्राम् ।
द्यु॒तद्या॑मा नि॒युतः॒ पत्य॑मानः क॒विः क॒विमि॑यक्षसि प्रयज्यो ॥
வாயுவை நோக்கி பெரிய சிந்தனை (பிரார்த்தனை) செலுத்தப்படுகிறது; பெருஞ்செல்வம் உடையவரும், எங்கும் நிறைந்தவரும், தேருக்குத் துணையானவரும் அவரே. ஒளிரும் தலைவனே, கவியே, கவியின்மேல் நீ வழிபட விரும்புகிறாய், விரைவாக வேள்வி செய்பவனே.
6.49.5
स मे॒ वपु॑श्च्छदयद॒श्विनो॒र्यो रथो॑ वि॒रुक्मा॒न्मन॑सा युजा॒नः ।
येन॑ नरा नासत्येष॒यध्यै॑ व॒र्तिर्या॒थस्तन॑याय॒ त्मने॑ च ॥
அந்த ரதம் என் உடலை அழகுபடுத்தட்டும் — அசுவினரின் ரதம், ஒளிரும், மனத்தால் பூட்டப்பட்டது. அதன்மூலம் ஓ நரர்களே, ஓ நாசத்யர்களே, நீங்கள் பாதையில் செல்கிறீர்கள், மகனுக்காகவும் உங்கள் உடலுக்காகவும்.
6.49.6
पर्ज॑न्यवाता वृषभा पृथि॒व्याः पुरी॑षाणि जिन्वत॒मप्या॑नि ।
सत्य॑श्रुतः कवयो॒ यस्य॑ गी॒र्भिर्जग॑त स्थात॒र्जग॒दा कृ॑णुध्वम् ॥
ஓ பர்ஜன்யனும் வாதனும், ஓ காளைகளே! பூமியின் விதைகளை (கருப்பைகளை) எழுப்புங்கள், நீர்களை விழிக்கச் செய்யுங்கள். ஓ உண்மையைக் கேட்கும் கவிகளே, எவருடைய துதிகளால், ஓ நிலைத்திருப்பவரே, அசையும் உலகை நிலைநிறுத்துங்கள்.
6.49.7
पावी॑रवी क॒न्या॑ चि॒त्रायुः॒ सर॑स्वती वी॒रप॑त्नी॒ धियं॑ धात् ।
ग्नाभि॒रच्छि॑द्रं शर॒णं स॒जोषा॑ दुरा॒धर्षं॑ गृण॒ते शर्म॑ यंसत् ॥
தூய்மைப்படுத்தும், ஒளிமிக்க வாழ்வுடைய கன்னி சரஸ்வதி, வீரர்களுக்குரியவளாக, அறிவை அளித்தாள். மனைவியருடன் ஒன்றுபட்டு, புகழ்பவனுக்கு குறையற்ற, வெல்ல முடியாத புகலிடத்தையும் இன்பத்தையும் அளிக்கட்டும்.
6.49.8
प॒थस्प॑थः॒ परि॑पतिं वच॒स्या कामे॑न कृ॒तो अ॒भ्या॑नळ॒र्कम् ।
स नो॑ रासच्छु॒रुध॑श्च॒न्द्राग्रा॒ धियं॑धियं सीषधाति॒ प्र पू॒षा ॥
ஒவ்வொரு வழியிலும் காவலனை, சொல்லால், விருப்பத்தால் உருவான பாடல் சென்றடைந்தது. அந்த பூஷன், ஒளிமுகம் கொண்ட செல்வம் அளிப்பவன், நமக்கு வளம் அளித்து ஒவ்வொரு சிந்தனையையும் நிறைவேற்றட்டும்.
6.49.9
प्र॒थ॒म॒भाजं॑ य॒शसं॑ वयो॒धां सु॑पा॒णिं दे॒वं सु॒गभ॑स्ति॒मृभ्व॑म् ।
होता॑ यक्षद्यज॒तं प॒स्त्या॑नाम॒ग्निस्त्वष्टा॑रं सु॒हवं॑ वि॒भावा॑ ॥
முதல் பங்கைப் பெறுபவன், புகழுள்ளவன், வாழ்வளிப்பவன், அழகிய கரமுடையவன், தேவன், நல்ல புகலிடம் அளிப்பவன், ரிபுவை; ஹோதா, வணங்கத்தக்க, யாகங்களின் வேந்தர்களிடையே, எளிதில் அழைக்கப்படும் ஒளிமிக்க த்வஷ்டாவை அக்னி வழிபடட்டும்.
6.49.10
भुव॑नस्य पि॒तरं॑ गी॒र्भिरा॒भिः रु॒द्रं दिवा॑ व॒र्धया॑ रु॒द्रम॒क्तौ ।
बृ॒हन्त॑मृ॒ष्वम॒जरं॑ सुषु॒म्नमृध॑ग्घुवेम क॒विने॑षि॒तासः॑ ॥
உலகின் தந்தையான ருத்திரனை இந்தப் பாடல்களால், பகலில் வளர்ப்பாயாக; இரவிலும் ருத்திரனை. பெரியவனை, வலியவனை, முதுமையற்றவனை, நன்மை செய்பவனை — கவிஞர்களால் ஏவப்பட்டு, ஒவ்வொருவராக நாம் அழைப்போம்.
6.49.11
आ यु॑वानः कवयो यज्ञियासो॒ मरु॑तो ग॒न्त गृ॑ण॒तो व॑र॒स्याम् ।
अ॒चि॒त्रं चि॒द्धि जिन्व॑था वृ॒धन्त॑ इ॒त्था नक्ष॑न्तो नरो अङ्गिर॒स्वत् ॥
இளையவர்களே, ஞானிகளே, யாகத்திற்குரிய மருத்துகளே, இங்கே வாருங்கள், புகழ்பவனின் விருப்பமான பாடலை நோக்கி. நிச்சயமாக நீங்கள் அற்புத வலிமையால் ஊக்குவித்து வளர்கிறீர்கள்; இவ்வாறு, தலைவர்களே, அங்கிரஸர்களைப் போல நீங்கள் அடைகிறீர்கள்.
6.49.12
प्र वी॒राय॒ प्र त॒वसे॑ तु॒रायाजा॑ यू॒थेव॑ पशु॒रक्षि॒रस्त॑म् ।
स पि॑स्पृशति त॒न्वि॑ श्रु॒तस्य॒ स्तृभि॒र्न नाकं॑ वच॒नस्य॒ विपः॑ ॥
வீரனுக்கு, வலியவனுக்கு, விரைவானவனுக்கு முன்னேற்று, மந்தையைக் கொட்டிலுக்கு ஓட்டுவது போல்; அவன், பசு-விழியன், உடலில் புகழைத் தொடட்டும், பாடல்களால் சொர்க்கத்தை அடைவது போல்; சொல்லின் ஞானிகளே (இதை அடையுங்கள்).
6.49.13
यो रजां॑सि विम॒मे पार्थि॑वानि॒ त्रिश्चि॒द्विष्णु॒र्मन॑वे बाधि॒ताय॑ ।
तस्य॑ ते॒ शर्म॑न्नुपद॒द्यमा॑ने रा॒या म॑देम त॒न्वा॑ तना॑ च ॥
பூமியின் உலகங்களை மூன்று முறை அளந்த விஷ்ணு, துன்புற்ற மனுவுக்காக, உன் பாதுகாப்பில் கொடுக்கப்படும்போது, செல்வத்தாலும் உடலாலும் சந்ததியாலும் நாங்கள் மகிழ்வோமாக.
6.49.14
तन्नोऽहि॑र्बु॒ध्न्यो॑ अ॒द्भिर॒र्कैस्तत्पर्व॑त॒स्तत्स॑वि॒ता चनो॑ धात् ।
तदोष॑धीभिर॒भि रा॑ति॒षाचो॒ भगः॒ पुरं॑धिर्जिन्वतु॒ प्र रा॒ये ॥
அடிப்பகுதியில் உள்ள அஹி பௌத்ன்ய நீர்களாலும் துதிகளாலும் எங்களுக்கு அதைத் தரட்டும்; அந்த மலையும், சவிதாவும் ஒளியை நிலைநாட்டட்டும்; மூலிகைகளுடன் கொடையளிக்கும் பகனும் புரந்தியும் செல்வத்திற்காக தூண்டட்டும்.
6.49.15
नु नो॑ र॒यिं र॒थ्यं॑ चर्षणि॒प्रां पु॑रु॒वीरं॑ म॒ह ऋ॒तस्य॑ गो॒पां क्षयं॑ दाता॒जरं॒ येन॒ जना॑न् ।
स्पृधो॒ अदे॑वीर॒भि च॒क्रमा॑म॒ विश॒ आदे॑वीर॒भ्य॑श्नवा॑म ॥
இப்போது எங்களுக்கு அந்த ரதத்தில் செல்லும் செல்வத்தைத் தா; அது மக்களைக் கொண்டுவரட்டும், வீரர்கள் நிறைந்ததாக இருக்கட்டும்; மகத்தான ருதத்தின் காவலனின் இருப்பிடத்தையும், முதுமையற்ற செல்வத்தையும் கொடு; அதனால் மக்களை அடைவோம்; அதேவர்களான பகைவர்களை வெல்வோம், தேவ குலங்களை அடைவோம்.