ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.62.1
स्तु॒षे नरा॑ दि॒वो अ॒स्य प्र॒सन्ता॒श्विना॑ हुवे॒ जर॑माणो अ॒र्कैः ।
या स॒द्य उ॒स्रा व्युषि॒ ज्मो अन्ता॒न्युयू॑षतः॒ पर्यु॒रू वरां॑सि ॥
ଏହି ଦୁଇ ବୀର ନରଙ୍କୁ, ଆକାଶରୁ ଅଗ୍ରସର ଅଶ୍ୱିନଙ୍କୁ, ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ; ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକେ। ଉଷାର ଉଦୟରେ ତୁରନ୍ତ ସୀମାରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେହି ଦୀପ୍ତିମାନ ଦୁଇଜଣ ବିଶାଳ ନିବାସକୁ ଘେରି ବୁଲନ୍ତି।
6.62.2
ता य॒ज्ञमा शुचि॑भिश्चक्रमा॒णा रथ॑स्य भा॒नुं रु॑रुचू॒ रजो॑भिः ।
पु॒रू वरां॒स्यमि॑ता॒ मिमा॑ना॒पो धन्वा॒न्यति॑ याथो॒ अज्रा॑न् ॥
ସେହି ଦୁଇଜଣ ପବିତ୍ର ଦୀପ୍ତିରେ ଯଜ୍ଞ ଆଡ଼କୁ ଗମନ କରନ୍ତି; ନିଜ ତେଜରେ ରଥର କାନ୍ତି ପ୍ରକାଶିତ କଲେ। ଅନେକ ବିଶାଳ ଓ ଅପାର ଲୋକକୁ ମାପି ତୁମେମାନେ ଜଳ ଓ ପଥ ପାର ହୁଅ, ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ସହ।
6.62.3
ता ह॒ त्यद्व॒र्तिर्यदर॑ध्रमुग्रे॒त्था धिय॑ ऊहथुः॒ शश्व॒दश्वैः॑ ।
मनो॑जवेभिरिषि॒रैः श॒यध्यै॒ परि॒ व्यथि॑र्दा॒शुषो॒ मर्त्य॑स्य ॥
ସେହି ଦୁଇଜଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶକ୍ତିହୀନ ସେହି ବନ୍ଧନ ଖୋଲନ୍ତି; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଜଣ, ଏହିପରି ତୁମେମାନେ ସତତ ପ୍ରାର୍ଥନା ଆଣ, ମନ ପରି ବେଗବାନ ଘୋଡ଼ା ସହ, ବିଶ୍ରାମ ପାଇଁ। ଦାତା ମର୍ତ୍ୟଙ୍କ ଦୁଃଖ ତୁମେ ଦୂର କର।
6.62.4
ता नव्य॑सो॒ जर॑माणस्य॒ मन्मोप॑ भूषतो युयुजा॒नस॑प्ती ।
शुभं॒ पृक्ष॒मिष॒मूर्जं॒ वह॑न्ता॒ होता॑ यक्षत्प्र॒त्नो अ॒ध्रुग्युवा॑ना ॥
ସେହି ଦୁଇଜଣ ନୂତନ ସ୍ତୋତାଙ୍କ ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି; ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ି ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଅନ୍ନ ଓ ପୋଷଣ ଆଣନ୍ତି। ହୋତା ପୁରାତନ ଓ ବୈରହୀନ ହୋଇ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତୁ; ସେ ଦୁଇଜଣ ଯୁବକ।
6.62.5
ता व॒ल्गू द॒स्रा पु॑रु॒शाक॑तमा प्र॒त्ना नव्य॑सा॒ वच॒सा वि॑वासे ।
या शंस॑ते स्तुव॒ते शम्भ॑विष्ठा बभू॒वतु॑र्गृण॒ते चि॒त्ररा॑ती ॥
ସେହି ସୁନ୍ଦର, ବୈଦ୍ୟ, ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟଧିକ ପ୍ରଶଂସିତ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ, ପୁରାତନ ଓ ନୂତନ ବାଣୀରେ ମୁଁ ଡାକେ। ସ୍ତୋତା ଓ ପ୍ରଶଂସାକାରୀମାନଙ୍କୁ ଅତି କଲ୍ୟାଣକାରୀ ହୋଇ ସେମାନେ ଗାୟକଙ୍କୁ ତେଜସ୍ୱୀ ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି।
6.62.6
ता भु॒ज्युं विभि॑र॒द्भ्यः स॑मु॒द्रात्तुग्र॑स्य सू॒नुमू॑हथू॒ रजो॑भिः ।
अ॒रे॒णुभि॒र्योज॑नेभिर्भु॒जन्ता॑ पत॒त्रिभि॒रर्ण॑सो॒ निरु॒पस्था॑त् ॥
ସେହି ଦୁଇଜଣ ଭୁଜ୍ୟୁଙ୍କୁ ଜଳରୁ, ସମୁଦ୍ରରୁ, ତୁଗ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଦୀପ୍ତି ସହ ଆଣିଲେ; ଧୂଳି କଣା, ଯୋଜନ ଓ ପକ୍ଷଧାରୀ ପକ୍ଷୀ ସହ ସେହି ଦୁଇଜଣ ଜଳର କୋଳରୁ ବାହାର କଲେ।
6.62.7
वि ज॒युषा॑ रथ्या यात॒मद्रिं॑ श्रु॒तं हवं॑ वृषणा वध्रिम॒त्याः ।
द॒श॒स्यन्ता॑ श॒यवे॑ पिप्यथु॒र्गामिति॑ च्यवाना सुम॒तिं भु॑रण्यू ॥
ରଥରେ ଗମନକାରୀ ହେ ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ, ବିଜୟୀ ହୋଇ ଆସ; ପଥର ଖୋଲ। ହେ ବୃଷଭ ସମାନ ବୀରଗଣ, ବଧ୍ରିମତୀଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ଦାନଶୀଳ ତୁମେ ଦୁହିଁ ଶୟାନକୁ ଗାଈ ଦେଲ; ଅତଏବ ହେ ଚ୍ୟବାନଗଣ, ଦାତାଗଣ, ଆମକୁ ଶୁଭ ମତି ଦିଅ।
6.62.8
यद्रो॑दसी प्र॒दिवो॒ अस्ति॒ भूमा॒ हेळो॑ दे॒वाना॑मु॒त म॑र्त्य॒त्रा ।
तदा॑दित्या वसवो रुद्रियासो रक्षो॒युजे॒ तपु॑र॒घं द॑धात ॥
ହେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ, ଦୂରରୁ ଯାହା ମହାନ, ଦେବତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଅଛି—ହେ ଆଦିତ୍ୟଗଣ, ହେ ବସୁଗଣ, ହେ ରୁଦ୍ରଗଣ, ରାକ୍ଷସଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଯୋଜନ ପାଇଁ ତୁମ ତାପ ଓ ପାପ ସ୍ଥାପନ କର।
6.62.9
य ईं॒ राजा॑नावृतु॒था वि॒दध॒द्रज॑सो मि॒त्रो वरु॑ण॒श्चिके॑तत् ।
ग॒म्भी॒राय॒ रक्ष॑से हे॒तिम॑स्य॒ द्रोघा॑य चि॒द्वच॑स॒ आन॑वाय ॥
ଋତୁ ଅନୁସାରେ ଦୁଇ ରାଜା ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଯେ, ସେ ଆକାଶର ମଧ୍ୟଭାଗ ଜାଣେ; ଗଭୀର ରାକ୍ଷସ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ପ୍ରତାରକ ବିରୁଦ୍ଧରେ, ବାକ୍ୟରେ ବଙ୍କା ଦୁଷ୍ଟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରେ।
6.62.10
अन्त॑रैश्च॒क्रैस्तन॑याय व॒र्तिर्द्यु॒मता या॑तं नृ॒वता॒ रथे॑न ।
सनु॑त्येन॒ त्यज॑सा॒ मर्त्य॑स्य वनुष्य॒तामपि॑ शी॒र्षा व॑वृक्तम् ॥
ଭିତର ଚକ ଓ ଚକ ସହିତ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଆସ; ମନୁଷ୍ୟ ଥିବା ରଥ ସହିତ ଆସ। ପୁରସ୍କାର ଶକ୍ତିରେ, ମର୍ତ୍ୟର ତେଜରେ, ଲାଭ ଇଚ୍ଛୁକ ମର୍ତ୍ୟର ମୁଣ୍ଡ ତୁମେ ଦୁହେଁ କାଟ।
6.62.11
आ प॑र॒माभि॑रु॒त म॑ध्य॒माभि॑र्नि॒युद्भि॑र्यातमव॒माभि॑र॒र्वाक् ।
दृ॒ळ्हस्य॑ चि॒द्गोम॑तो॒ वि व्र॒जस्य॒ दुरो॑ वर्तं गृण॒ते चि॑त्रराती ॥
ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ମଧ୍ୟମ ଓ ସର୍ବନିମ୍ନ (ଘୋଡ଼ା) ଦଳ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସ। ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ଓ ଗୋଧନପୂର୍ଣ୍ଣ ବାଡ଼ିର ଦ୍ୱାର ଖୋଲ; ହେ ବିଚିତ୍ରଧନଦାତା, ସ୍ତୁତିକାରୀ ପାଇଁ ଖୋଲ।