Ṛgveda · Sūkta 6.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.62.1
स्तु॒षे नरा॑ दि॒वो अ॒स्य प्र॒सन्ता॒श्विना॑ हुवे॒ जर॑माणो अ॒र्कैः ।
या स॒द्य उ॒स्रा व्युषि॒ ज्मो अन्ता॒न्युयू॑षतः॒ पर्यु॒रू वरां॑सि ॥
Ich preise die beiden Helden des Himmels, die vorwärtsschreitenden Aśvins; mit Hymnen rufe ich sie an. Die beiden Leuchtenden, die bei der Morgenröte sogleich die Grenzen erreichen wollen und die weiten Wohnstätten umkreisen.
6.62.2
ता य॒ज्ञमा शुचि॑भिश्चक्रमा॒णा रथ॑स्य भा॒नुं रु॑रुचू॒ रजो॑भिः ।
पु॒रू वरां॒स्यमि॑ता॒ मिमा॑ना॒पो धन्वा॒न्यति॑ याथो॒ अज्रा॑न् ॥
Diese beiden ziehen mit reinem Glanz zum Opfer; mit ihrer Pracht ließen sie den Glanz des Wagens leuchten. Viele weite, unermessliche Räume messend, überschreitet ihr die Wasser und Wege mit euren eilenden Rossen.
6.62.3
ता ह॒ त्यद्व॒र्तिर्यदर॑ध्रमुग्रे॒त्था धिय॑ ऊहथुः॒ शश्व॒दश्वैः॑ ।
मनो॑जवेभिरिषि॒रैः श॒यध्यै॒ परि॒ व्यथि॑र्दा॒शुषो॒ मर्त्य॑स्य ॥
Diese beiden lösen wahrlich die kraftlose Fessel; ihr Mächtigen, so bringt ihr stets die Gebete, mit gedankenschnellen Rossen, mit eilenden Pferden, zur Ruhe. Ihr vertreibt das Leid des freigebigen Sterblichen.
6.62.4
ता नव्य॑सो॒ जर॑माणस्य॒ मन्मोप॑ भूषतो युयुजा॒नस॑प्ती ।
शुभं॒ पृक्ष॒मिष॒मूर्जं॒ वह॑न्ता॒ होता॑ यक्षत्प्र॒त्नो अ॒ध्रुग्युवा॑ना ॥
Diese beiden schmücken das Lob des neuen Sängers; ihre Rosse anspannend, bringen sie reine Speise und Nahrung. Der Hotar, alt und nicht feindselig, möge opfern; jene beiden sind jung.
6.62.5
ता व॒ल्गू द॒स्रा पु॑रु॒शाक॑तमा प्र॒त्ना नव्य॑सा॒ वच॒सा वि॑वासे ।
या शंस॑ते स्तुव॒ते शम्भ॑विष्ठा बभू॒वतु॑र्गृण॒ते चि॒त्ररा॑ती ॥
Diese beiden, die schönen Heiler, von vielen hochgepriesen, rufe ich mit altem und neuem Wort an. Den Preisenden und Rühmenden höchst heilbringend geworden, haben sie dem Sänger glänzende Gaben verliehen.
6.62.6
ता भु॒ज्युं विभि॑र॒द्भ्यः स॑मु॒द्रात्तुग्र॑स्य सू॒नुमू॑हथू॒ रजो॑भिः ।
अ॒रे॒णुभि॒र्योज॑नेभिर्भु॒जन्ता॑ पत॒त्रिभि॒रर्ण॑सो॒ निरु॒पस्था॑त् ॥
Diese beiden brachten Bhujyu, den Sohn des Tugra, aus den Wassern, aus dem Meer, mit den Lichtern; mit Staubkörnern, abgemessenen Strecken und geflügelten Vögeln führten jene beiden ihn aus dem Schoß der Wasser heraus.
6.62.7
वि ज॒युषा॑ रथ्या यात॒मद्रिं॑ श्रु॒तं हवं॑ वृषणा वध्रिम॒त्याः ।
द॒श॒स्यन्ता॑ श॒यवे॑ पिप्यथु॒र्गामिति॑ च्यवाना सुम॒तिं भु॑रण्यू ॥
O Aśvins, die ihr auf dem Wagen fahrt, kommt siegreich und öffnet den Felsen! O Helden gleich Stieren, hört den Ruf der Vadhrimatī! Ihr beiden Gebenden habt dem Schlafenden eine Kuh gegeben; darum, o Cyavāna, o Freigebige, gewährt uns guten Sinn.
6.62.8
यद्रो॑दसी प्र॒दिवो॒ अस्ति॒ भूमा॒ हेळो॑ दे॒वाना॑मु॒त म॑र्त्य॒त्रा ।
तदा॑दित्या वसवो रुद्रियासो रक्षो॒युजे॒ तपु॑र॒घं द॑धात ॥
O Himmel und Erde, was aus der Ferne groß ist, der Zorn der Götter und was unter den Sterblichen ist – dies, o Ādityas, o Vasus, o Rudras, setzt zum Anschirren gegen die Dämonen eure Glut und euren Zorn ein.
6.62.9
य ईं॒ राजा॑नावृतु॒था वि॒दध॒द्रज॑सो मि॒त्रो वरु॑ण॒श्चिके॑तत् ।
ग॒म्भी॒राय॒ रक्ष॑से हे॒तिम॑स्य॒ द्रोघा॑य चि॒द्वच॑स॒ आन॑वाय ॥
Wer die beiden Könige Mitra und Varuṇa der Jahreszeit gemäß einsetzt, kennt die Mittelregion des Himmels; er richtet ihre Waffe gegen den tiefen Dämon, gegen den Betrüger und auch gegen den durch Rede krummen Schurken.
6.62.10
अन्त॑रैश्च॒क्रैस्तन॑याय व॒र्तिर्द्यु॒मता या॑तं नृ॒वता॒ रथे॑न ।
सनु॑त्येन॒ त्यज॑सा॒ मर्त्य॑स्य वनुष्य॒तामपि॑ शी॒र्षा व॑वृक्तम् ॥
Mit den inneren und den äußeren Rädern kommt strahlend für den Sohn; kommt mit dem Wagen, der Männer trägt. Durch die Kraft des Preises, durch den Glanz des Sterblichen, schneidet ihr beide auch die Köpfe des Sterblichen ab, der begehrt.
6.62.11
आ प॑र॒माभि॑रु॒त म॑ध्य॒माभि॑र्नि॒युद्भि॑र्यातमव॒माभि॑र॒र्वाक् ।
दृ॒ळ्हस्य॑ चि॒द्गोम॑तो॒ वि व्र॒जस्य॒ दुरो॑ वर्तं गृण॒ते चि॑त्रराती ॥
Kommt hierher mit den höchsten, mittleren und niedrigsten Gespannen. Öffnet die Tore der festen Burg und des viehreichen Hofes; o Spender vielfältigen Reichtums, öffnet sie dem Sänger, der preist.