ரிக் வேதம் · சூக்தம் 9.12

9.12.1

सोमा॑ असृग्र॒मिन्द॑वः सु॒ता ऋ॒तस्य॒ साद॑ने ।
इन्द्रा॑य॒ मधु॑मत्तमाः ॥

ஒழுங்கின் இருப்பிடத்தில் பிழியப்பட்ட சோமத் துளிகள், தேனினும் இனிய அவை இந்திரனுக்காகப் பாய்ந்தன.

अ॒भि विप्रा॑ अनूषत॒ गावो॑ व॒त्सं न मा॒तरः॑ ।
इन्द्रं॒ सोम॑स्य पी॒तये॑ ॥

கன்றை நோக்கித் தாய்ப் பசுக்கள் குரல் எழுப்புவது போல, ஞானிகள் சோமம் பருகுவதற்காக இந்திரனைப் புகழ்ந்தனர்.

म॒द॒च्युत्क्षे॑ति॒ साद॑ने॒ सिन्धो॑रू॒र्मा वि॑प॒श्चित् ।
सोमो॑ गौ॒री अधि॑ श्रि॒तः ॥

களிப்பூட்டும் சோமம் தன் இருப்பிடத்தில் நகர்கிறது; சிந்துவின் அலையில் ஞானமுள்ள சோமம் கௌரியின் மீது அமர்ந்துள்ளது.

दि॒वो नाभा॑ विचक्ष॒णो अव्यो॒ वारे॑ महीयते ।
सोमो॒ यः सु॒क्रतुः॑ क॒विः ॥

வானத்தின் மையத்தில் அனைத்தையும் காணும் சோமம், செம்மறியாட்டு வடிகட்டியில் மகிமை பெறுகிறது; அவன் நல்ல செயலுடைய கவி சோமம்.

यः सोमः॑ क॒लशे॒ष्वाँ अ॒न्तः प॒वित्र॒ आहि॑तः ।
तमिन्दुः॒ परि॑ षस्वजे ॥

கலசங்களிலும், வடிகட்டியின் உள்ளேயும் வைக்கப்பட்ட சோமத்தை, இந்து (பிரகாச துளி) சுற்றிலும் அணைத்துக்கொள்கிறது.

प्र वाच॒मिन्दु॑रिष्यति समु॒द्रस्याधि॑ वि॒ष्टपि॑ ।
जिन्व॒न्कोशं॑ मधु॒श्चुत॑म् ॥

இந்து (பிரகாச துளி) வாக்கை முன்னோக்கி அனுப்புகிறது; கடலின் விரிவின் மேல், தேனைச் சொட்டும் கலத்தை உயிர்ப்பித்தபடி அது செல்கிறது.

नित्य॑स्तोत्रो॒ वन॒स्पति॑र्धी॒नाम॒न्तः स॑ब॒र्दुघः॑ ।
हि॒न्वा॒नो मानु॑षा यु॒गा ॥

எப்போதும் போற்றப்படும் வனஸ்பதி சோமன், பாலோட்டங்களுக்குள் பாலைப் பொழிபவன், மனிதர்களின் யுகங்களைத் தூண்டுபவன்.

अ॒भि प्रि॒या दि॒वस्प॒दा सोमो॑ हिन्वा॒नो अ॑र्षति ।
विप्र॑स्य॒ धार॑या क॒विः ॥

வானத்தின் இனிய பாதைகளை நோக்கி சோமன் தூண்டப்பட்டு ஓடுகிறான்; ஞானியின் தாரையால், கவியாகிய சோமன்.

आ प॑वमान धारय र॒यिं स॒हस्र॑वर्चसम् ।
अ॒स्मे इ॑न्दो स्वा॒भुव॑म् ॥

ஓ பவமானனே, ஆயிரம் ஒளிகளுடைய செல்வத்தை இங்கே தாங்கு; எங்களுக்காக, ஓ இந்து, தன்னிலேயே வளரும் செழிப்பை.