Ṛgveda · Sūkta 9.12

9.12.1

सोमा॑ असृग्र॒मिन्द॑वः सु॒ता ऋ॒तस्य॒ साद॑ने ।
इन्द्रा॑य॒ मधु॑मत्तमाः ॥

As gotas de Soma, espremidas na sede do Ṛta, as mais doces que o mel, correram para Indra.

अ॒भि विप्रा॑ अनूषत॒ गावो॑ व॒त्सं न मा॒तरः॑ ।
इन्द्रं॒ सोम॑स्य पी॒तये॑ ॥

Como vacas-mães mugem para seu bezerro, os poetas inspirados cantaram Indra para beber o Soma.

म॒द॒च्युत्क्षे॑ति॒ साद॑ने॒ सिन्धो॑रू॒र्मा वि॑प॒श्चित् ।
सोमो॑ गौ॒री अधि॑ श्रि॒तः ॥

O Soma inebriante se move em seu assento; sobre a onda do Sindhu, o sábio Soma repousa sobre a vaca brilhante.

दि॒वो नाभा॑ विचक्ष॒णो अव्यो॒ वारे॑ महीयते ।
सोमो॒ यः सु॒क्रतुः॑ क॒विः ॥

No umbigo do céu, Soma, que tudo vê, é exaltado no filtro de lã de ovelha: Soma, o sábio e hábil poeta.

यः सोमः॑ क॒लशे॒ष्वाँ अ॒न्तः प॒वित्र॒ आहि॑तः ।
तमिन्दुः॒ परि॑ षस्वजे ॥

O Soma colocado dentro das cubas e do filtro, esse mesmo a gota brilhante abraça por todos os lados.

प्र वाच॒मिन्दु॑रिष्यति समु॒द्रस्याधि॑ वि॒ष्टपि॑ ।
जिन्व॒न्कोशं॑ मधु॒श्चुत॑म् ॥

A gota brilhante envia sua voz adiante, sobre a extensão do oceano, animando o vaso que pinga mel.

नित्य॑स्तोत्रो॒ वन॒स्पति॑र्धी॒नाम॒न्तः स॑ब॒र्दुघः॑ ।
हि॒न्वा॒नो मानु॑षा यु॒गा ॥

Sempre louvado, senhor das plantas Soma, que derrama o leite dentro das correntes, pondo em movimento as eras dos homens.

अ॒भि प्रि॒या दि॒वस्प॒दा सोमो॑ हिन्वा॒नो अ॑र्षति ।
विप्र॑स्य॒ धार॑या क॒विः ॥

Impelido para os caminhos queridos do céu, Soma flui, pela corrente do vidente inspirado, Soma o poeta.

आ प॑वमान धारय र॒यिं स॒हस्र॑वर्चसम् ।
अ॒स्मे इ॑न्दो स्वा॒भुव॑म् ॥

Ó Pavamāna, traz aqui a riqueza de mil esplendores; para nós, ó Indu, concede a prosperidade que se gera por si mesma.