Upaniṣads · Maitrāyaṇī 7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Maitrāyaṇī 7.1
अग्निर्गायत्रं त्रिवृद्रथन्तरं वसन्तः प्राणो नक्षत्राणि वसवः पुरस्तादुद्यन्ति तपन्ति वर्षन्ति स्तुवन्ति पुनर्विशन्ति अन्तर्विवरेणेक्षन्ति अचिन्त्योऽमूर्तो गभीरो गुणभुग्मयोऽनिर्वृत्तिर्योगीश्वरः सर्वज्ञो मेघोऽप्रमेयोऽनाद्यन्तः श्रीमान् अजो धीमाननिर्देश्यः सर्वसृक् सर्वस्यात्मा सर्वभुक् सर्वस्येशानः सर्वस्यान्तरान्तरः ॥ ७.१ ॥
Agni é o metro gāyatrī, o triplo (stoma), o canto Rathantara, a primavera, o sopro, as constelações, os Vasus. Eles se erguem no leste, aquecem, chovem, louvam, entram novamente, olham por uma abertura interior. Ele é impensável, sem forma, profundo, o fruidor das qualidades, feito de ilusão, incessante, senhor do yoga, onisciente, a nuvem, incomensurável, sem começo nem fim, glorioso, não nascido, sábio, indescritível, criador de tudo, o ātman de tudo, fruidor de tudo, governante de tudo, o mais íntimo de tudo.
Maitrāyaṇī 7.2
इन्द्रस्त्रिष्टुप् पञ्चदशो बृहद्ग्रीष्मो व्यानः सोमो रुद्रा दक्षिणत उद्यन्ति तपन्ति वर्षन्ति स्तुवन्ति पुनर्विशन्ति अन्तर्विवरेण ईक्षन्ति अनाद्यन्तोऽपरिमितोऽपरिच्छिन्नोऽपरप्रयोज्यः स्वतन्त्रोऽलिङ्गोऽमूर्तोऽनन्तशक्तिर्धाता भास्करः ॥ ७.२ ॥
Indra é o metro Triṣṭubh, o quíndecuplo (stoma), o canto Bṛhat, o verão, o sopro difuso, Soma, os Rudras. Eles se erguem no sul, aquecem, chovem, louvam, entram novamente, olham por uma abertura interior. Ele não tem começo nem fim, é incomensurável, indiviso, não dirigido por outro, independente, sem marcas, sem forma, de poder infinito, o sustentador, o sol.
Maitrāyaṇī 7.3
मरुतो जगती सप्तदशो वैरूपम् वर्षा अपानः शुक्र आदित्याः पश्चादुद्यन्ति तपन्ति वर्षन्ति स्तुवन्ति पुनर्विशन्ति अन्तर्विवरेणेक्षन्ति तच्छान्तमशब्दमभयमशोकमानन्दम् तृप्तम् स्थिरमचलममृतमच्युतम् ध्रुवम् विष्णुसंज्ञितम् सर्वापरं धाम ॥ ७.३ ॥
Os Marut, o metro Jagatī, o dezessete, o Vairūpa, as chuvas, o sopro apāna, o brilhante e os Ādityas erguem-se do oeste, dão calor, enviam chuva, são louvados, entram de novo e olham para dentro pela abertura. Isso é pacífico, sem som, sem medo, livre de sofrimento, bem-aventurança, saciado, firme, imóvel, imortal, infalível, estável, chamado pelo nome de Viṣṇu: a morada acima de tudo.
Maitrāyaṇī 7.4
विश्वे देवा अनुष्टुबेकविंशो वैराजः शरत्समानो वरुणः साध्या उत्तरत उद्यन्ति तपन्ति वर्षन्ति स्तुवन्ति पुनर्विशन्ति अन्तर्विवरेणेक्षन्ति अन्तःशुद्धः पूतः शून्यः शान्तोऽप्राणो निरात्मानन्तः ॥ ७.४ ॥
Os Viśvedeva, o metro Anuṣṭubh, o vinte e um, o Vairāja, o outono, o sopro samāna, Varuṇa e os Sādhya erguem-se do norte, dão calor, enviam chuva, são louvados, entram de novo e olham para dentro pela abertura. Isso é interiormente puro, purificado, vazio, calmo, sem prāṇa, sem ātman, infinito.
Maitrāyaṇī 7.5
मित्रावरुणौ पङ्क्तिस्त्रिणवत्रयस्त्रिंशो शाक्वररैवते हेमन्त शिशिरा उदानोऽङ्गिरसश्चन्द्रमा ऊर्ध्वा उद्यन्ति तपन्ति वर्षन्ति स्तुवन्ति पुनर्विशन्ति अन्तर्विवरेणेक्षन्ति प्रणवाख्यं प्रणेतारम् भारूपम् विगतनिद्रम् विजरम् विमृत्युम् विशोकम् ॥ ७.५ ॥
Mitra e Varuṇa, o metro Paṅkti, o trinta e nove, o trinta e três, os Śākvara e Raivata, o inverno e a estação fresca, o sopro ascendente udāna, os Aṅgiras e a lua erguem-se para cima, dão calor, enviam chuva, são louvados, entram de novo e olham para dentro pela abertura. Isso é chamado pela sílaba praṇava, o guia, de forma radiante, livre do sono, sem velhice, sem morte, livre de sofrimento.
Maitrāyaṇī 7.6
शनिराहुकेतूरगरक्षोयक्षनरविहगशरभेभादयोऽधस्तादुद्यन्ति तपन्ति वर्षन्ति स्तुवन्ति पुनर्विशन्ति अन्तर्विवरेणेक्षन्ति यः प्राज्ञो विधरणः सर्वान्तरोऽक्षरः शुद्धः पूतः भान्तः क्षान्तः शान्तः ॥ ७.६ ॥
Śani, Rāhu, Ketu, as serpentes, os rākṣasa, os yakṣa, os homens, as aves, os śarabha, os elefantes e os demais erguem-se de baixo, dão calor, enviam chuva, são louvados, entram de novo e olham para dentro pela abertura. É aquele que é sábio, o sustentador, o mais íntimo de todos, imperecível, puro, purificado, radiante, paciente, calmo.
Maitrāyaṇī 7.7
एष हि खल्वात्मन्तर्हृदयेऽणीयानिद्धोऽग्निरिव विश्वरूपोऽस्यैवान्नमिदं सर्वमस्मिन्नोता इमाः प्रजाः। एष आत्मापहतपाप्मा विजरो विमृत्युर्विशोकोऽविचिकित्सोऽविपाशः सत्यसङ्कल्पः सत्यकामः एष परमेश्वरः एष भूताधिपतिः एष भूतपालः एष सेतुः विधरणः एष हि खल्वात्मेशानः शम्भुर्भवो रुद्रः प्रजापतिर् विश्वसृग्घिरण्यगर्भः सत्यं प्राणो हंसः शस्ताच्युतो विष्णुर्नारायणः यश्चैषोऽग्नौ यश्चायं हृदये यश्चासावादित्ये स एष एकः तस्मै ते विश्वरूपाय सत्ये नभसि हिताय नमः ॥ ७.७ ॥
Na verdade, este é o ātman dentro do coração, mais sutil que um átomo, resplandecendo como o fogo, de todas as formas. Nele está todo este alimento, e nele estão entrelaçadas todas estas criaturas. Este ātman está livre do mal, sem velhice, sem morte, sem tristeza, livre de dúvida e de amarras, de vontade verdadeira e desejo verdadeiro. Este é o Senhor supremo, este é o soberano dos seres, este é o protetor dos seres, este é a ponte e o sustentáculo. Este é, de fato, o ātman, o senhor, Śambhu, Bhava, Rudra, Prajāpati, criador de tudo, Hiraṇyagarbha, a verdade, o sopro (prāṇa), o cisne (haṃsa), o louvado e imutável, Viṣṇu, Nārāyaṇa. Aquele que está no fogo, aquele que está no coração e aquele que está naquele sol são um só. Homenagem a ele, de todas as formas, na verdade, no espaço, o benéfico.
Maitrāyaṇī 7.8
अथेदानीं ज्ञानोपसर्गा राजन्मोहजालस्यैष वै योनिः यदस्वर्गैः सह स्वर्गस्यैष वाट्ये पुरस्तादुक्तेऽप्यधः स्तम्बेनाश्लिष्यन्ति अथ ये चान्ये ह नित्यप्रमुदिता नित्यप्रवसिता नित्ययाचनका नित्यं शिल्पोपजीविनोऽथ ये चान्ये ह पुरयाचका अयाज्ययाचकाः शुद्रशिष्याः शूद्रश्च शास्त्रविद्वांसोऽथ ये चान्ये ह चाटजटनटभटप्रव्रजितरङ्गावतारिणो राजकर्मणि पतितादयोऽथये चान्ये ह यक्षराक्षसभूतगणपिशाचोरगग्रहादीनामर्थं पुरस्कृत्य शमयाम इत्येवं ब्रुवाणा अथ ये चान्ये ह वृथा कषायकुण्डलिनः कापालिनोऽथ ये चान्ये ह वृथा तर्कदृष्टान्तकुहकेन्द्रजालैर्वैदिकेषु परिस्थातुमिच्च्हन्ति तैः सह न संवस्त् प्रकाश्यभूता वै ते तस्करा अस्वर्ग्या इत्येवं ह्याह नैरात्म्यवादकुहकैर्मिथ्यादृष्टान्तहेतुभिः । भ्राम्यन्लोको न जानाति वेदविद्यान्तरन्तु यत् ॥ ॥ ७.८ ॥
Agora, ó rei, aqueles que obstruem o conhecimento são a fonte da rede da ilusão: os que se agarram ao poste embaixo junto com os que não são do céu, como foi dito antes sobre o céu. Igualmente, os que estão sempre alegres, sempre errantes, sempre mendigando, sempre vivendo de ofícios; e os mendigos da cidade, os que pedem aos indignos, os que têm discípulos śūdras, e os śūdras versados nas escrituras; e os bajuladores, os ascetas de cabelos emaranhados, os atores, os guerreiros, os monges errantes, os artistas de palco e os decaídos no serviço real; e os que, por causa de yakṣas, rākṣasas, bandos de espíritos, demônios, serpentes e planetas, dizem «nós os apaziguaremos»; e os kāpālikas que vestem em vão roupas ocre e brincos; e os que em vão desejam ficar entre as coisas védicas com sofismas, exemplos, enganos e truques de mágica. Não se deve conviver com eles; são ladrões declarados, que não conduzem ao céu. Assim, de fato, o mundo vaga, iludido pelos truques da doutrina da não-identidade do eu, por falsos exemplos e razões, e não conhece a diferença no saber védico.
Maitrāyaṇī 7.9
बृहस्पतिर्वै शुक्रो भूत्वेन्द्रस्याभयायासुरेभ्यः क्षयायेमामविद्यामसृजत् तया शिवमशिवमित्युद्दिशन्त्यशिवं शिवमिति वेदादिशास्त्रहिंसकधर्माभिध्यानमस्त्विति वदन्ति अतो नैनामभिधीयेतान्यथैषा बन्ध्येवैषा रतिमात्रं फलमस्या वृत्तच्युतस्येव नारम्भणीयेत्येवं ह्याह दूरमेते विपरीते विषूची अविद्या या च विद्येति ज्ञाता । विद्याभीप्सितुं नचिकेतसं मन्ये न त्वा कामा बहवो लोलुपन्ते ॥ विद्यां चाविद्यां च यस्तद्वेदोभयं सह । अविद्यया मृत्युं तीर्त्वा विद्यया अमृतमश्नुते ॥ अविद्यायामन्तरे वेष्ट्यमानाः स्वयं धीराः पण्डितं मन्यमानाः । दन्द्रम्यमानाः परियन्ति मूढा अन्धेनैव नीयमाना यथान्धाः ॥ ॥ ७.९ ॥
Bṛhaspati, tornando-se Śukra, criou esta ignorância (avidyā) para a intrepidez de Indra e a destruição dos asuras. Por ela chamam o auspicioso de inauspicioso e o inauspicioso de auspicioso; dizem: «Haja meditação sobre um dharma que prejudique o Veda e as demais escrituras». Portanto, não deve ser ensinada de outro modo. Ela é estéril; seu único fruto é o prazer sensual, e não deve ser empreendida, como alguém caído da conduta. Pois assim ele diz: estes dois, ignorância e conhecimento, conhecidos como muito distantes, opostos e divergentes. Considero Naciketas alguém que deseja o conhecimento; muitos desejos não te tentaram. Quem conhece ambos, conhecimento e ignorância, juntos, pela ignorância atravessa a morte e pelo conhecimento alcança a imortalidade. Envoltos na ignorância, julgando-se sábios e eruditos, os tolos vagueiam como cegos guiados por cegos.
Maitrāyaṇī 7.10
देवासुरा ह वै य आत्मकामा ब्रह्मणोऽन्तिकं प्रयाताः तस्मै नमस्कृत्वोचुः भगवन् वयमात्मकामाः स त्वं नो ब्रूहीति अतश्चिरं ध्यात्वाऽमन्यतान्यतामानो वै तेऽसुरा अतोऽन्यतममेतेषामुक्तम् तदिमे मूढा उपजीवन्त्यभिष्वङ्गिणस्तर्याभिघातिनोऽनृताभिशंसिनः सत्यमिवानृतं पश्यन्तीन्द्रजालवदित्यतो यद्वेदेष्वाभिहितं तत्सत्यं यद्वेदेषूक्तं तद्विद्वांस उपजीवन्ति तस्माद्ब्राह्मणो नावैदिकमधीयीतायमर्थः स्यादिति ॥ ७.१० ॥
Os deuses e os asuras, desejosos do ātman, foram à presença de Brahmā. Curvando-se diante dele disseram: Venerável, desejamos o ātman; diga-nos. Então, meditando por longo tempo, ele refletiu; os asuras tinham outra disposição, por isso lhes foi declarado um ensinamento diferente. Estes tolos, apegados, feridores, falantes da falsidade, veem o falso como verdadeiro, como a ilusão de um mágico. Por isso o que é declarado nos Vedas é verdadeiro, e dele vivem os sábios. Por isso um brâmane não deve estudar nada não védico, para que esse sentido não surja.
Maitrāyaṇī 7.11
एतद्वा व तत्स्वरूपं नभसः खेऽन्तर्भूतस्य यत्परं तेजस्तत्त्रेधाभिहितमग्ना आदित्ये प्राण एतद्वा व तत्स्वरूपं नभसः खेऽन्तर्भूतस्य यदोमित्येतदक्षरमनेनैव तदुद्बुध्यति उदयति उच्छ्वसति अजस्रं ब्रह्मधीयालम्बं वात्रैवैतत्समीरणे नभसि प्रशाखयैवोत्क्रम्य स्कन्धात्स्कन्धमनुसरति। अप्सु प्रक्षेपको लवणस्येव घृतस्य चौष्ण्यमिवाभिध्यातुर्विस्तृतिरिवैतदित्यात्रोदाहरन्ति। अथ कस्मादुच्यते वैद्युतो यस्मादुच्चारितमात्र एव सर्वं शरीरं विद्योतयति तस्मादोमित्यनेनैतदुपासीतापरिमितं तेजः ।
१ पुरुषश्चक्षुषो योऽयं दक्षिणोऽक्षिण्यवस्थितः ।
इन्द्रोऽयमस्य जायेयं सव्ये चाक्षिण्यवस्थिता ॥
२ समागमस्तयोरेव हृदयान्तर्गते सुषौ ।
तेजस्तल्लोहितस्यात्र पिण्ड एवोभयोस्तयोः ॥
३ हृदयादायाति तावच्चक्षुष्यस्मिन्प्रतिष्ठिता ।
सारणी सा तयोर्नाडी द्वयोरेका द्विधा सती ॥
४ मनः कायाग्निमाहन्ति स प्रेरयति मारुतम् ।
मारुतस्तूरसि चरन्मन्द्रं जनयति स्वरम् ॥
५ खजाग्नियोगाद् हृदि सम्प्रयुक्तमणोर्ह्यणुर्द्विरणुः कण्ठदेशे ।
जिह्वाग्रदेशे त्र्यणुकं च विद्धि विनिर्गतं मातृकमेवमाहुः ॥
६ न पश्यन्मृत्युमं पश्यति न रोगं नोत दुःखताम् ।
सर्वं हि पश्यन्पश्यति सर्वमाप्नोति सर्वशः ॥
७ चाक्षुषः स्वप्नचारी च सुप्तः सुप्तात्परश्च यः ।
भेदाश्चैतेऽस्य चत्वारस्तेभ्यस्तुर्यं महत्तरम् ॥
८ त्रिष्वेकपाच्चरेद्ब्रह्म त्रिपाच्चरति चोत्तरे ।
सत्यानृतोपभोगार्थाः द्वैतीभावो महात्मन इति
द्वैतीभावो महात्मन इति ॥ ॥ ७.११ ॥
Esta é, em verdade, a forma própria daquele supremo resplendor que habita dentro do céu, declarado triplo: no fogo, no sol e no sopro. Esta é, em verdade, a forma da sílaba Om, que habita dentro do céu. Por ela se desperta, se eleva e se respira; torna-se o apoio incessante da contemplação de brahman. Dão os exemplos: como o sal se dissolve na água, como o calor do ghee, como a expansão daquele que medita. Por que se diz que é semelhante ao relâmpago? Porque, apenas pronunciado, ilumina todo o corpo; por isso deve-se meditar sobre isto por meio de Om, como resplendor imensurável. A pessoa que está no olho direito é Indra, e sua esposa está no olho esquerdo. O encontro deles dá-se dentro do coração, na suṣumnā; ali o resplendor vermelho é a massa de ambos. O que vem do coração está estabelecido neste olho; é o canal nāḍī de ambos, um embora dois, sendo duplo. A mente golpeia o fogo corporal; ela impulsiona o vento; o vento que se move no peito produz um som profundo. O átomo unido no coração pela união com o fogo do espaço, o diátomo na região da garganta e o triátomo na ponta da língua: conhece-os; saindo como o som matriz, assim dizem. Quem não vê a morte não vê esta, nem a doença, nem o sofrimento; vendo tudo, ele vê tudo e alcança tudo de todos os modos. O estado de vigília, o andarilho do sonho, o que dorme profundamente, e aquilo que está além do sono profundo: estas são suas quatro divisões; além destas está o quarto, muito maior. Dentro dos três move-se o brahman de um pé; acima move-se o de três pés; a dualidade do grande eu é para o desfrute da verdade e da falsidade.