Upaniṣads · Śvetāśvatara 1

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

Śvetāśvatara 1.1

ॐ ब्रह्मवादिनो वदन्ति ।
किं कारणं ब्रह्म कुतः स्म जाता जीवाम केन क्व च सम्प्रतिष्ठा ।
अधिष्ठिताः केन सुखेतरेषु वर्तामहे ब्रह्मविदो व्यवस्थाम् ॥ १.१ ॥

Om. Los expositores de brahman preguntan: ¿Cuál es la causa? ¿Qué es brahman? ¿De qué hemos nacido, por qué vivimos y dónde estamos establecidos? ¿Bajo el gobierno de quién permanecemos en el placer y en el dolor? Oh conocedores de brahman, ¿por qué fue ordenado este orden?

Śvetāśvatara 1.2

कालः स्वभावो नियतिर्यदृच्छा भूतानि योनिः पुरुष इति चिन्त्यम् ।
संयोग एषां न त्वात्मभावादात्माप्यनीशः सुखदुःखहेतोः ॥ १.२ ॥

El tiempo, la naturaleza, el destino, el azar, los elementos, la matriz y el puruṣa deben ser considerados. Pero su conjunción tampoco es la causa; el ātman mismo es impotente para ser causa del placer y del dolor.

Śvetāśvatara 1.3

ते ध्यानयोगानुगता अपश्यन्देवात्मशक्तिं स्वगुणैर्निगूढाम् ।
यः कारणानि निखिलानि तानि कालात्मयुक्तान्यधितिष्ठत्येकः ॥ १.३ ॥

Siguiendo el yoga de la meditación, vieron el poder del ātman divino, oculto por sus propias cualidades. El Uno solo gobierna todas aquellas causas unidas al tiempo y al ātman.

Śvetāśvatara 1.4

तमेकनेमिं त्रिवृतं षोडशान्तं शतार्धारं विंशतिप्रत्यराभिः ।
अष्टकैः षड्भिर्विश्वरूपैकपाशं त्रिमार्गभेदं द्विनिमित्तैकमोहम् ॥ १.४ ॥

Se le describe como una rueda: de una sola llanta, triple, con dieciséis extremos, cincuenta radios, veinte segmentos, ocho y seis grupos, un solo lazo de formas múltiples, dividida en tres caminos, que produce una sola ilusión por dos causas.

Śvetāśvatara 1.5

पञ्चस्रोतोम्बुं पञ्चयोन्युग्रवक्त्रां पञ्चप्राणोर्मिं पञ्चबुद्ध्यादिमूलाम् ।
पञ्चावर्तां पञ्चदुःखौघवेगां पञ्चाशद्भेदां पञ्चपर्वामधीमः ॥ १.५ ॥

Meditamos en el río de cinco corrientes, cinco fuentes y feroces bocas, con olas de los cinco prāṇas, enraizado en las cinco facultades de percepción y demás, con cinco remolinos, con la fuerza de cinco torrentes de dolor, de cincuenta divisiones y cinco nudos.

Śvetāśvatara 1.6

सर्वाजीवे सर्वसंस्थे बृहन्ते तस्मिन्हंसो भ्राम्यते ब्रह्मचक्रे ।
पृथगात्मानं प्रेरितारं च मत्वा जुष्टस्ततस्तेनामृतत्वमेति ॥ १.६ ॥

En esa vasta rueda de brahman, en la que viven todos los seres y en la que todo está establecido, el cisne es hecho girar. Conociendo el ātman y al impulsor como separados, y siendo complacido por él, alcanza la inmortalidad.

Śvetāśvatara 1.7

उद्गीतमेतत्परमं तु ब्रह्म तस्मिंस्त्रयं सुप्रतिष्ठाऽक्षरं च ।
अत्रान्तरं ब्रह्मविदो विदित्वा लीना ब्रह्मणि तत्परा योनिमुक्ताः ॥ १.७ ॥

Este udgītha, la sílaba Om, es el brahman supremo. En él están firmemente establecidos los tres y la sílaba imperecedera. Los conocedores de brahman que comprenden la distinción aquí, absortos en brahman y dedicados a él, quedan liberados del vientre del renacimiento.

Śvetāśvatara 1.8

संयुक्तमेतत्क्षरमक्षरं च व्यक्ताव्यक्तं भरते विश्वमीशः ।
अनीशश्चात्मा बध्यते भोक्तृभावाज्ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ १.८ ॥

Esto es la unión de lo perecedero y lo imperecedero. El Señor sostiene el universo manifiesto y no manifiesto. El ātman, carente de señorío, queda atado por el estado de ser disfrutador; al conocer al Dios resplandeciente, se libera de todas las ataduras.

Śvetāśvatara 1.9

ज्ञाज्ञौ द्वावजावीशनीशावजा ह्येका भोक्तृभोग्यार्थयुक्ता ।
अनन्तश्चात्मा विश्वरूपो ह्यकर्ता त्रयं यदा विन्दते ब्रह्ममेतत् ॥ १.९ ॥

El conocedor y el no conocedor, dos no nacidos, señor y no señor; y una no nacida, la naturaleza (prakṛti), unida al disfrutador, lo disfrutado y el propósito. El ātman infinito tiene la forma del universo y no es hacedor. Cuando se alcanzan estos tres, esto es brahman.

Śvetāśvatara 1.10

क्षरं प्रधानममृताक्षरं हरः क्षरात्मानावीशते देव एकः ।
तस्याभिध्यानाद्योजनात्तत्त्वभावाद्भूयश्चान्ते विश्वमायानिवृत्तिः ॥ १.१० ॥

Lo perecedero es pradhāna; la sílaba inmortal e imperecedera es Hara. Un solo dios gobierna lo perecedero y el ātman. Por la meditación en él, por la unión con él, por el estado de ser esa realidad, y al final, cesa la ilusión del mundo (māyā).

Śvetāśvatara 1.11

ज्ञात्वा देवं सर्वपाशापहानिः क्षीणैः क्लेशेर्जन्ममृत्युप्रहाणिः ।
तस्याभिध्यानात्तृतीयं देहभेदे विश्वैश्वर्यं केवल आप्तकामः ॥ १.११ ॥

Al conocer a Dios, se eliminan todas las ataduras; agotadas las aflicciones, se abandonan el nacimiento y la muerte. Por la meditación en él, al disolverse el cuerpo, en el tercer estado, solo él alcanza el señorío del universo, con sus deseos cumplidos.