ఉపనిషత్తులు · Śvetāśvatara 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 1.1
ॐ ब्रह्मवादिनो वदन्ति ।
किं कारणं ब्रह्म कुतः स्म जाता जीवाम केन क्व च सम्प्रतिष्ठा ।
अधिष्ठिताः केन सुखेतरेषु वर्तामहे ब्रह्मविदो व्यवस्थाम् ॥ १.१ ॥
ఓం. బ్రహ్మవాదులు అంటారు: జగత్తుకు కారణం ఏమిటి? బ్రహ్మం అంటే ఏది? మనం దేనినుండి జన్మించాము, దేనివలన జీవిస్తున్నాము, ఎక్కడ స్థిరంగా ఉన్నాము? సుఖదుఃఖాలలో ఎవరి అధీనంలో మనం వర్తిస్తున్నాము? బ్రహ్మజ్ఞులారా, ఈ వ్యవస్థను ఎవరు నియమించారు?
Śvetāśvatara 1.2
कालः स्वभावो नियतिर्यदृच्छा भूतानि योनिः पुरुष इति चिन्त्यम् ।
संयोग एषां न त्वात्मभावादात्माप्यनीशः सुखदुःखहेतोः ॥ १.२ ॥
కాలం, స్వభావం, నియతి, యదృచ్ఛ, భూతాలు, యోని, పురుషుడు — ఇవి ఆలోచించదగినవి. కానీ వీటి కలయిక కూడా కారణం కాదు; ఆత్మ కూడా సుఖదుఃఖాలకు కారణం కావడానికి సమర్థుడు కాడు.
Śvetāśvatara 1.3
ते ध्यानयोगानुगता अपश्यन्देवात्मशक्तिं स्वगुणैर्निगूढाम् ।
यः कारणानि निखिलानि तानि कालात्मयुक्तान्यधितिष्ठत्येकः ॥ १.३ ॥
ధ్యానయోగాన్ని అనుసరించిన వారు తన గుణాలచేతనే దాగి ఉన్న దేవుని ఆత్మశక్తిని చూశారు. కాలం, ఆత్మలతో కూడిన ఆ సమస్త కారణాలను ఒక్కడే అధిష్ఠించి ఉన్నాడు.
Śvetāśvatara 1.4
तमेकनेमिं त्रिवृतं षोडशान्तं शतार्धारं विंशतिप्रत्यराभिः ।
अष्टकैः षड्भिर्विश्वरूपैकपाशं त्रिमार्गभेदं द्विनिमित्तैकमोहम् ॥ १.४ ॥
ఒకే అంచు కలది, మూడు భాగాలుగా ఉన్నది, పదహారు కొనలు కలది, యాభై ఆరలు కలది, ఇరవై ప్రత్యరములు కలది, ఎనిమిది మరియు ఆరు సమూహాలు కలది, బహురూపమైన ఒకే పాశం కలది, మూడు మార్గాలుగా విభజితమైనది, రెండు హేతువులచేత ఒకే మోహాన్ని కలిగించేది — అతనిని (ఈ చక్రంలా వర్ణించబడ్డాడు).
Śvetāśvatara 1.5
पञ्चस्रोतोम्बुं पञ्चयोन्युग्रवक्त्रां पञ्चप्राणोर्मिं पञ्चबुद्ध्यादिमूलाम् ।
पञ्चावर्तां पञ्चदुःखौघवेगां पञ्चाशद्भेदां पञ्चपर्वामधीमः ॥ १.५ ॥
ఐదు ప్రవాహాలు, ఐదు మూలాలు, భయంకరమైన ముఖాలు, ఐదు ప్రాణాల అలలు, ఐదు జ్ఞానేంద్రియాదుల మూలం, ఐదు సుడులు, ఐదు దుఃఖ ప్రవాహాల వేగం, ఏభై భేదాలు, ఐదు పర్వాలు కలిగిన నదిని మేము ధ్యానిస్తున్నాము.
Śvetāśvatara 1.6
सर्वाजीवे सर्वसंस्थे बृहन्ते तस्मिन्हंसो भ्राम्यते ब्रह्मचक्रे ।
पृथगात्मानं प्रेरितारं च मत्वा जुष्टस्ततस्तेनामृतत्वमेति ॥ १.६ ॥
సర్వ జీవులూ జీవించే, సమస్తమూ స్థితమై ఉన్న ఆ విశాలమైన బ్రహ్మచక్రంలో హంసం తిప్పబడుతుంది. తనను, ప్రేరకుడిని వేరుగా తెలిసి, ఆయనచే అనుగ్రహింపబడి అది అమృతత్వాన్ని పొందుతుంది.
Śvetāśvatara 1.7
उद्गीतमेतत्परमं तु ब्रह्म तस्मिंस्त्रयं सुप्रतिष्ठाऽक्षरं च ।
अत्रान्तरं ब्रह्मविदो विदित्वा लीना ब्रह्मणि तत्परा योनिमुक्ताः ॥ १.७ ॥
ఈ ఉద్గీథమే పరమ బ్రహ్మము. దానిలో మూడు, అక్షరము బాగుగా స్థిరమై ఉన్నాయి. ఈ అంతరాన్ని బ్రహ్మజ్ఞులు తెలిసి, బ్రహ్మంలో లీనమై, దానికే అంకితమై, యోనిబంధం నుండి విముక్తులవుతారు.
Śvetāśvatara 1.8
संयुक्तमेतत्क्षरमक्षरं च व्यक्ताव्यक्तं भरते विश्वमीशः ।
अनीशश्चात्मा बध्यते भोक्तृभावाज्ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ १.८ ॥
ఇది క్షరాక్షరముల సంయోగము. ఈశుడు వ్యక్తావ్యక్తమైన విశ్వాన్ని ధరిస్తాడు. అనీశుడైన ఆత్మ భోక్త భావం వల్ల బంధింపబడుతుంది; దేవుడిని తెలిసి అది సమస్త పాశాల నుండి విముక్తమవుతుంది.
Śvetāśvatara 1.9
ज्ञाज्ञौ द्वावजावीशनीशावजा ह्येका भोक्तृभोग्यार्थयुक्ता ।
अनन्तश्चात्मा विश्वरूपो ह्यकर्ता त्रयं यदा विन्दते ब्रह्ममेतत् ॥ १.९ ॥
తెలిసినవాడు, తెలియనివాడు – ఇద్దరు అజులు; ఈశుడు, అనీశుడు; ఒక అజ (ప్రకృతి) భోక్త, భోగ్య, ప్రయోజనాలతో కూడినది. అనంతమైన ఆత్మ విశ్వరూపుడు, అకర్త. ఈ మూడింటినీ పొందినప్పుడు ఇదే బ్రహ్మము.
Śvetāśvatara 1.10
क्षरं प्रधानममृताक्षरं हरः क्षरात्मानावीशते देव एकः ।
तस्याभिध्यानाद्योजनात्तत्त्वभावाद्भूयश्चान्ते विश्वमायानिवृत्तिः ॥ १.१० ॥
క్షరం ప్రధానం; అమృతాక్షరం హరుడు. క్షరాన్ని, ఆత్మను ఏకైక దేవుడు శాసిస్తాడు. ఆయనను ధ్యానించడం వల్ల, ఆయనతో ఐక్యం కావడం వల్ల, తత్త్వభావం వల్ల, చివరికి విశ్వమాయ నివృత్తి కలుగుతుంది.
Śvetāśvatara 1.11
ज्ञात्वा देवं सर्वपाशापहानिः क्षीणैः क्लेशेर्जन्ममृत्युप्रहाणिः ।
तस्याभिध्यानात्तृतीयं देहभेदे विश्वैश्वर्यं केवल आप्तकामः ॥ १.११ ॥
దేవుని తెలుసుకోవడం వల్ల సర్వ పాశాలు తొలగుతాయి; క్లేశాలు క్షీణించడం వల్ల జన్మ-మరణాలు విడిచిపెట్టబడతాయి. ఆయనను ధ్యానించడం వల్ల, దేహం నశించినప్పుడు, మూడవ స్థితిలో, అతడు ఒంటరిగా విశ్వైశ్వర్యాన్ని పొందుతాడు; అతని కోరికలన్నీ నెరవేరుతాయి.
Śvetāśvatara 1.12
एतज्ज्ञेयं नित्यमेवात्मसंस्थं नातः परं वेदितव्यं हि किञ्चित् ।
भोक्ता भोग्यं प्रेरितारं च मत्वा सर्वं प्रोक्तं त्रिविधं ब्रह्ममेतत् ॥ १.१२ ॥
ఇది తెలుసుకోవలసినది; శాశ్వతమైనది, ఆత్మలో స్థితమైనది. దీనికంటే ఎక్కువగా తెలుసుకోవలసినది ఏదీ లేదు. భోక్త, భోగ్యం, ప్రేరకుడు – ఈ మూడింటిని భావించి, సమస్తం త్రివిధంగా చెప్పబడింది; ఇదే బ్రహ్మము.
Śvetāśvatara 1.13
वह्नेर्यथा योनिगतस्य मूर्तिनर्दृश्यते नैव च लिङ्गनाशः ।
स भूय एवेन्धनयोनिगृह्यस्तद्वोभयं वै प्रणवेन देहे ॥ १.१३ ॥
అగ్ని తన మూలంలో దాగి ఉన్నప్పుడు దాని రూపం కనిపించదు, దాని గుర్తు నశించదు; అయినా ఇంధనపు మూలం నుండి అది మళ్లీ గ్రహించబడుతుంది; అలాగే దేహంలో ప్రణవం ద్వారా ఆ రెండూ (ఆత్మ, బ్రహ్మం) పొందబడతాయి.
Śvetāśvatara 1.14
स्वदेहमरणिं कृत्वा प्रणवं चोत्तरारणिम् ।
ध्याननिर्मथनाभ्यासाद्देवं पश्यन्निगूढवत् ॥ १.१४ ॥
తన దేహాన్ని అరణిగా, ప్రణవాన్ని ఉత్తరారణిగా చేసి, ధ్యాన మథన అభ్యాసం ద్వారా, దాగి ఉన్న దేవుణ్ణి చూస్తాడు.
Śvetāśvatara 1.15
तिलेषु तैलं दधिनीव सर्पिरापः स्रोतःस्वरणीषु चाग्निः ।
एवमात्माऽत्मनि गृह्यतेऽसौ सत्येनैनं तपसा योऽनुपश्यति ॥ १.१५ ॥
నువ్వుల్లో నూనె, పెరుగులో నెయ్యి, ఊటల్లో నీరు, అరణుల్లో అగ్ని ఉన్నట్లు; అలాగే ఆ ఆత్మ తనలోనే గ్రహించబడుతుంది, సత్యం మరియు తపస్సు ద్వారా దానిని చూసేవారికి.
Śvetāśvatara 1.16
सर्वव्यापिनमात्मानं क्षीरे सर्पिरिवार्पितम् ।
आत्मविद्यातपोमूलं तद्ब्रह्मोपनिषत्परं तद्ब्रह्मॊपनिषत्परमिति ॥ १.१६ ॥
పాలలో నెయ్యి వ్యాపించి ఉన్నట్లు సర్వవ్యాప్తమైన ఆత్మ; ఆత్మవిద్య మరియు తపస్సు దాని మూలం; అదే బ్రహ్మ యొక్క పరమ ఉపనిషత్తు; అదే బ్రహ్మ యొక్క పరమ ఉపనిషత్తు అని (చెప్పబడింది).