Upaniṣaden · Śvetāśvatara 1

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

Śvetāśvatara 1.1

ॐ ब्रह्मवादिनो वदन्ति ।
किं कारणं ब्रह्म कुतः स्म जाता जीवाम केन क्व च सम्प्रतिष्ठा ।
अधिष्ठिताः केन सुखेतरेषु वर्तामहे ब्रह्मविदो व्यवस्थाम् ॥ १.१ ॥

Om. Die Verkünder des Brahman fragen: Was ist die Ursache? Was ist Brahman? Woraus sind wir geboren, wodurch leben wir, wo sind wir gegründet? Unter wessen Herrschaft verweilen wir in Lust und Leid? O Kenner des Brahman, durch wen ist diese Ordnung bestimmt?

Śvetāśvatara 1.2

कालः स्वभावो नियतिर्यदृच्छा भूतानि योनिः पुरुष इति चिन्त्यम् ।
संयोग एषां न त्वात्मभावादात्माप्यनीशः सुखदुःखहेतोः ॥ १.२ ॥

Zeit, Natur, Schicksal, Zufall, die Elemente, der Schoß und der Purusha sind zu erwägen. Doch auch ihre Verbindung ist nicht die Ursache; selbst das Selbst (ātman) ist ohnmächtig, Ursache von Lust und Leid zu sein.

Śvetāśvatara 1.3

ते ध्यानयोगानुगता अपश्यन्देवात्मशक्तिं स्वगुणैर्निगूढाम् ।
यः कारणानि निखिलानि तानि कालात्मयुक्तान्यधितिष्ठत्येकः ॥ १.३ ॥

Dem Yoga der Meditation folgend, schauten sie die Kraft des göttlichen Selbst (ātman), verborgen durch seine eigenen Eigenschaften. Der Eine allein waltet über alle jene Ursachen, verbunden mit Zeit und Selbst.

Śvetāśvatara 1.4

तमेकनेमिं त्रिवृतं षोडशान्तं शतार्धारं विंशतिप्रत्यराभिः ।
अष्टकैः षड्भिर्विश्वरूपैकपाशं त्रिमार्गभेदं द्विनिमित्तैकमोहम् ॥ १.४ ॥

Er wird beschrieben wie ein Rad: mit einem Reifen, dreifach, mit sechzehn Enden, fünfzig Speichen, zwanzig Felgen, acht und sechs Gruppen, einer Schlinge vielgestaltiger Formen, in drei Wege geteilt, einer Täuschung aus zwei Ursachen erzeugend.

Śvetāśvatara 1.5

पञ्चस्रोतोम्बुं पञ्चयोन्युग्रवक्त्रां पञ्चप्राणोर्मिं पञ्चबुद्ध्यादिमूलाम् ।
पञ्चावर्तां पञ्चदुःखौघवेगां पञ्चाशद्भेदां पञ्चपर्वामधीमः ॥ १.५ ॥

Wir betrachten den Fluss mit fünf Strömen, fünf Quellen und wilden Mündern, mit den Wellen der fünf prāṇa, gegründet auf den fünf Wahrnehmungsvermögen und dem Übrigen, mit fünf Strudeln, der Gewalt von fünf Fluten des Leids, fünfzig Teilen und fünf Gelenken.

Śvetāśvatara 1.6

सर्वाजीवे सर्वसंस्थे बृहन्ते तस्मिन्हंसो भ्राम्यते ब्रह्मचक्रे ।
पृथगात्मानं प्रेरितारं च मत्वा जुष्टस्ततस्तेनामृतत्वमेति ॥ १.६ ॥

In jenem weiten Rad des brahman, in dem alle Wesen leben und alles gegründet ist, wird der Schwan umhergetrieben. Wenn er das ātman und den Antreiber als getrennt erkennt und von ihm erfreut wird, erlangt er Unsterblichkeit.

Śvetāśvatara 1.7

उद्गीतमेतत्परमं तु ब्रह्म तस्मिंस्त्रयं सुप्रतिष्ठाऽक्षरं च ।
अत्रान्तरं ब्रह्मविदो विदित्वा लीना ब्रह्मणि तत्परा योनिमुक्ताः ॥ १.७ ॥

Dieses udgītha, die Silbe Om, ist das höchste brahman. In ihm sind die drei und die unvergängliche Silbe fest gegründet. Die Kenner des brahman, die hier den Unterschied erkennen, in brahman versunken und ihm zugewandt, werden vom Mutterschoß der Wiedergeburt befreit.

Śvetāśvatara 1.8

संयुक्तमेतत्क्षरमक्षरं च व्यक्ताव्यक्तं भरते विश्वमीशः ।
अनीशश्चात्मा बध्यते भोक्तृभावाज्ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ १.८ ॥

Dies ist die Verbindung des Vergänglichen und des Unvergänglichen. Der Herr trägt das offenbare und unoffenbare Weltall. Das ātman, ohne Herrschaft, ist durch den Zustand des Genießers gebunden; wenn es den leuchtenden Gott erkennt, wird es von allen Fesseln befreit.

Śvetāśvatara 1.9

ज्ञाज्ञौ द्वावजावीशनीशावजा ह्येका भोक्तृभोग्यार्थयुक्ता ।
अनन्तश्चात्मा विश्वरूपो ह्यकर्ता त्रयं यदा विन्दते ब्रह्ममेतत् ॥ १.९ ॥

Der Wissende und der Nicht-Wissende, zwei Ungeborene, Herr und Nicht-Herr; und eine ungeborene Weibliche (Natur), verbunden mit dem Genießenden, dem Genossenen und dem Zweck. Der unendliche ātman hat die Gestalt des Weltalls und ist kein Handelnder. Wenn man diese drei erlangt, ist dies brahman.

Śvetāśvatara 1.10

क्षरं प्रधानममृताक्षरं हरः क्षरात्मानावीशते देव एकः ।
तस्याभिध्यानाद्योजनात्तत्त्वभावाद्भूयश्चान्ते विश्वमायानिवृत्तिः ॥ १.१० ॥

Das Vergängliche ist pradhāna; die unvergängliche, unsterbliche Silbe ist Hara. Ein einziger Gott beherrscht das Vergängliche und den ātman. Durch Meditation über ihn, durch Vereinigung mit ihm, durch den Zustand, jene Wirklichkeit zu sein, und schließlich entsteht die Auflösung der Welt-Täuschung (māyā).

Śvetāśvatara 1.11

ज्ञात्वा देवं सर्वपाशापहानिः क्षीणैः क्लेशेर्जन्ममृत्युप्रहाणिः ।
तस्याभिध्यानात्तृतीयं देहभेदे विश्वैश्वर्यं केवल आप्तकामः ॥ १.११ ॥

Hat man Gott erkannt, werden alle Fesseln gelöst; sind die Leiden erschöpft, werden Geburt und Tod verlassen. Durch Meditation über ihn erlangt er beim Zerfall des Körpers im dritten Zustand allein die Herrschaft über das Weltall, seine Wünsche erfüllt.