อุปนิษัท · Śvetāśvatara 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 1.1
ॐ ब्रह्मवादिनो वदन्ति ।
किं कारणं ब्रह्म कुतः स्म जाता जीवाम केन क्व च सम्प्रतिष्ठा ।
अधिष्ठिताः केन सुखेतरेषु वर्तामहे ब्रह्मविदो व्यवस्थाम् ॥ १.१ ॥
โอม นักกล่าวพรหมันกล่าวว่า อะไรเป็นเหตุ พรหมันคืออะไร เราเกิดจากอะไร ดำรงอยู่ด้วยอะไร และตั้งอยู่ ณ ที่ใด ภายใต้การปกครองของใคร เราจึงดำรงอยู่ในสุขและทุกข์ โอ ผู้รู้พรหมัน ระเบียบนี้ถูกกำหนดด้วยสิ่งใดกัน
Śvetāśvatara 1.2
कालः स्वभावो नियतिर्यदृच्छा भूतानि योनिः पुरुष इति चिन्त्यम् ।
संयोग एषां न त्वात्मभावादात्माप्यनीशः सुखदुःखहेतोः ॥ १.२ ॥
กาล ธรรมชาติ โชคชะตา ความบังเอิญ ธาตุทั้งหลาย ครรภ์ และปุรุษะ ต้องถูกพิจารณา แต่แม้การประกอบกันของสิ่งเหล่านี้ก็มิใช่เหตุ ตัวตนเองก็ไร้อำนาจที่จะเป็นเหตุของสุขและทุกข์
Śvetāśvatara 1.3
ते ध्यानयोगानुगता अपश्यन्देवात्मशक्तिं स्वगुणैर्निगूढाम् ।
यः कारणानि निखिलानि तानि कालात्मयुक्तान्यधितिष्ठत्येकः ॥ १.३ ॥
ผู้ปฏิบัติตามโยคะแห่งการภาวนาได้เห็นพลังแห่งอาตมันของเทพ ซึ่งถูกซ่อนไว้ด้วยคุณลักษณะของพระองค์เอง พระองค์เพียงหนึ่งเดียวเป็นผู้ควบคุมเหตุทั้งปวงนั้น ที่ประกอบด้วยกาลและอาตมัน
Śvetāśvatara 1.4
तमेकनेमिं त्रिवृतं षोडशान्तं शतार्धारं विंशतिप्रत्यराभिः ।
अष्टकैः षड्भिर्विश्वरूपैकपाशं त्रिमार्गभेदं द्विनिमित्तैकमोहम् ॥ १.४ ॥
พระองค์ถูกเปรียบเป็นล้อ มีดุมเดียว มีสามชั้น มีปลายสิบหก มีซี่หนึ่งร้อยห้าสิบ มียี่สิบกงล้อ มีแปดและหกหมวด มีบ่วงเดียวที่มีรูปหลากหลาย แบ่งเป็นสามทาง ก่อให้เกิดความหลงหนึ่งเดียวจากเหตุสองประการ
Śvetāśvatara 1.5
पञ्चस्रोतोम्बुं पञ्चयोन्युग्रवक्त्रां पञ्चप्राणोर्मिं पञ्चबुद्ध्यादिमूलाम् ।
पञ्चावर्तां पञ्चदुःखौघवेगां पञ्चाशद्भेदां पञ्चपर्वामधीमः ॥ १.५ ॥
เราภาวนาถึงแม่น้ำที่มีห้าสาย ห้าต้นน้ำ มีปากอันดุร้ายห้าปาก มีคลื่นแห่งลมหายใจทั้งห้า มีรากอยู่ที่ประสาทรับรู้ห้าและสิ่งอื่น มีน้ำวนห้า มีกระแสแห่งความทุกข์ห้าสายไหลเชี่ยว มีห้าสิบการแบ่ง และมีห้าข้อ
Śvetāśvatara 1.6
सर्वाजीवे सर्वसंस्थे बृहन्ते तस्मिन्हंसो भ्राम्यते ब्रह्मचक्रे ।
पृथगात्मानं प्रेरितारं च मत्वा जुष्टस्ततस्तेनामृतत्वमेति ॥ १.६ ॥
ในล้อพรหมันอันกว้างใหญ่นั้น ซึ่งสรรพชีวิตดำรงอยู่และทุกสิ่งตั้งอยู่ หงส์ถูกให้เวียนไป เมื่อรู้ว่าอาตมันกับผู้ดลใจเป็นคนละสิ่ง และได้รับความพอใจจากพระองค์ มันก็บรรลุความเป็นอมตะ
Śvetāśvatara 1.7
उद्गीतमेतत्परमं तु ब्रह्म तस्मिंस्त्रयं सुप्रतिष्ठाऽक्षरं च ।
अत्रान्तरं ब्रह्मविदो विदित्वा लीना ब्रह्मणि तत्परा योनिमुक्ताः ॥ १.७ ॥
นี่คือ อุทคีถ ออม อันเป็นพรหมันสูงสุด ในพรหมันนั้น สามสิ่งและอักษรอันไม่เสื่อมสลายตั้งมั่นอยู่ ผู้รู้พรหมันที่เข้าใจความแตกต่างในที่นี้ ดื่มด่ำอยู่ในพรหมันและมุ่งมั่นต่อพรหมัน ย่อมหลุดพ้นจากครรภ์แห่งการเกิดใหม่
Śvetāśvatara 1.8
संयुक्तमेतत्क्षरमक्षरं च व्यक्ताव्यक्तं भरते विश्वमीशः ।
अनीशश्चात्मा बध्यते भोक्तृभावाज्ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ १.८ ॥
นี่คือการประสานกันของสิ่งที่เสื่อมสลายได้และไม่เสื่อมสลาย พระผู้เป็นเจ้าทรงค้ำจุนจักรวาลทั้งที่ปรากฏและไม่ปรากฏ อาตมันที่ขาดความเป็นใหญ่ย่อมถูกผูกมัดด้วยสภาพของการเป็นผู้เสวย เมื่อรู้เทพผู้รุ่งเรือง ย่อมหลุดพ้นจากบ่วงทั้งปวง
Śvetāśvatara 1.9
ज्ञाज्ञौ द्वावजावीशनीशावजा ह्येका भोक्तृभोग्यार्थयुक्ता ।
अनन्तश्चात्मा विश्वरूपो ह्यकर्ता त्रयं यदा विन्दते ब्रह्ममेतत् ॥ १.९ ॥
ผู้รู้และผู้ไม่รู้ สองสิ่งที่ไม่เกิด เป็นผู้เป็นใหญ่และผู้ไม่เป็นใหญ่ และสิ่งที่ไม่เกิดเพียงหนึ่งเดียว คือธรรมชาติ ประกอบกับผู้เสวย สิ่งที่ถูกเสวย และจุดหมาย อาตมันอนันต์มีรูปเป็นจักรวาล และมิใช่ผู้กระทำ เมื่อใดบรรลุสามสิ่งนี้ นี่คือพรหมัน
Śvetāśvatara 1.10
क्षरं प्रधानममृताक्षरं हरः क्षरात्मानावीशते देव एकः ।
तस्याभिध्यानाद्योजनात्तत्त्वभावाद्भूयश्चान्ते विश्वमायानिवृत्तिः ॥ १.१० ॥
สิ่งที่เสื่อมสลายได้คือปรธาน อักษรอมตะอันไม่เสื่อมสลายคือหระ เทพองค์เดียวปกครองทั้งสิ่งที่เสื่อมสลายได้และอาตมัน เมื่อภาวนาถึงพระองค์ เมื่อประกอบเป็นหนึ่งกับพระองค์ และเมื่อเป็นสภาพแห่งความจริงนั้น ในที่สุดมายาแห่งโลกก็ดับสิ้น
Śvetāśvatara 1.11
ज्ञात्वा देवं सर्वपाशापहानिः क्षीणैः क्लेशेर्जन्ममृत्युप्रहाणिः ।
तस्याभिध्यानात्तृतीयं देहभेदे विश्वैश्वर्यं केवल आप्तकामः ॥ १.११ ॥
เมื่อรู้เทพแล้ว บ่วงทั้งปวงก็คลายออก เมื่อกิเลสสิ้นไป การเกิดและการตายก็ถูกละ เพราะการภาวนาถึงพระองค์ เมื่อร่างกายแตกสลาย ในสภาวะที่สาม ผู้นั้นเพียงผู้เดียวย่อมได้อำนาจเหนือจักรวาล มีความปรารถนาบริบูรณ์
Śvetāśvatara 1.12
एतज्ज्ञेयं नित्यमेवात्मसंस्थं नातः परं वेदितव्यं हि किञ्चित् ।
भोक्ता भोग्यं प्रेरितारं च मत्वा सर्वं प्रोक्तं त्रिविधं ब्रह्ममेतत् ॥ १.१२ ॥
นี่คือสิ่งที่ควรรู้ เป็นนิรันดร์ ดำรงอยู่ในอาตมัน ไม่มีสิ่งใดสูงกว่าที่ควรรู้อีก เมื่อพิจารณาผู้เสวย สิ่งที่ถูกเสวย และผู้ดลใจแล้ว ทั้งหมดได้ถูกประกาศว่ามีสามประการ นี่คือพรหมัน
Śvetāśvatara 1.13
वह्नेर्यथा योनिगतस्य मूर्तिनर्दृश्यते नैव च लिङ्गनाशः ।
स भूय एवेन्धनयोनिगृह्यस्तद्वोभयं वै प्रणवेन देहे ॥ १.१३ ॥
เหมือนกับไฟที่ซ่อนอยู่ในแหล่งกำเนิด รูปของมันไม่ปรากฏให้เห็น และเครื่องหมายของมันก็ไม่สูญหาย แต่มันก็ถูกจับได้อีกจากแหล่งเชื้อเพลิง ฉันใด ทั้งสองสิ่งนี้ก็ได้มาในร่างกายด้วยปรณวะ (โอม) ฉันนั้น
Śvetāśvatara 1.14
स्वदेहमरणिं कृत्वा प्रणवं चोत्तरारणिम् ।
ध्याननिर्मथनाभ्यासाद्देवं पश्यन्निगूढवत् ॥ १.१४ ॥
เมื่อทำร่างของตนเป็นไม้ล่างสำหรับจุดไฟ และปรณวะเป็นไม้บนสำหรับจุดไฟ ด้วยการฝึกปฏิบัติการกวนด้วยการภาวนา ผู้นั้นย่อมเห็นเทพดุจซ่อนเร้นอยู่
Śvetāśvatara 1.15
तिलेषु तैलं दधिनीव सर्पिरापः स्रोतःस्वरणीषु चाग्निः ।
एवमात्माऽत्मनि गृह्यतेऽसौ सत्येनैनं तपसा योऽनुपश्यति ॥ १.१५ ॥
เหมือนน้ำมันอยู่ในงา เนยใสอยู่ในนมเปรี้ยว น้ำอยู่ในลำธาร และไฟอยู่ในไม้จุดไฟ ฉันใด อาตมันก็ถูกจับได้ในอาตมัน ฉันนั้น โดยผู้เห็นพระองค์ด้วยสัจจะและตบะ
Śvetāśvatara 1.16
सर्वव्यापिनमात्मानं क्षीरे सर्पिरिवार्पितम् ।
आत्मविद्यातपोमूलं तद्ब्रह्मोपनिषत्परं तद्ब्रह्मॊपनिषत्परमिति ॥ १.१६ ॥
อาตมันที่แทรกซึมทุกสิ่ง เปรียบเหมือนเนยใสที่แทรกอยู่ในน้ำนม มีรากอยู่ที่ความรู้เรื่องอาตมันและตบะ นั่นคืออุปนิษัทสูงสุดแห่งพรหมัน นั่นคืออุปนิษัทสูงสุดแห่งพรหมัน ดังที่กล่าวไว้