ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು · Śvetāśvatara 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Śvetāśvatara 1.1
ॐ ब्रह्मवादिनो वदन्ति ।
किं कारणं ब्रह्म कुतः स्म जाता जीवाम केन क्व च सम्प्रतिष्ठा ।
अधिष्ठिताः केन सुखेतरेषु वर्तामहे ब्रह्मविदो व्यवस्थाम् ॥ १.१ ॥
ಓಂ. ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಜಗತ್ತಿನ ಕಾರಣ ಯಾವುದು? ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದರೇನು? ನಾವು ಯಾರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆವು, ಯಾರಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಎಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ? ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ನಾವು ವರ್ತಿಸುತ್ತೇವೆ? ಬ್ರಹ್ಮವಿದರೇ, ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ಯಾರು ನಿಯಮಿಸಿದ್ದಾರೆ?
Śvetāśvatara 1.2
कालः स्वभावो नियतिर्यदृच्छा भूतानि योनिः पुरुष इति चिन्त्यम् ।
संयोग एषां न त्वात्मभावादात्माप्यनीशः सुखदुःखहेतोः ॥ १.२ ॥
ಕಾಲ, ಸ್ವಭಾವ, ನಿಯತಿ, ಯದೃಚ್ಛೆ, ಭೂತಗಳು, ಯೋನಿ, ಪುರುಷ ಎಂಬವುಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಇವುಗಳ ಸಂಯೋಗವೂ ಕಾರಣವಲ್ಲ; ಆತ್ಮನೂ ಸುಖ-ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗಲು ಅಸಮರ್ಥನು.
Śvetāśvatara 1.3
ते ध्यानयोगानुगता अपश्यन्देवात्मशक्तिं स्वगुणैर्निगूढाम् ।
यः कारणानि निखिलानि तानि कालात्मयुक्तान्यधितिष्ठत्येकः ॥ १.३ ॥
ಧ್ಯಾನಯೋಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಅವರು, ತನ್ನದೇ ಗುಣಗಳಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿರುವ ದೇವನ ಆತ್ಮಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡರು. ಕಾಲ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಅಧಿಷ್ಠಿಸಿದ್ದಾನೆ.
Śvetāśvatara 1.4
तमेकनेमिं त्रिवृतं षोडशान्तं शतार्धारं विंशतिप्रत्यराभिः ।
अष्टकैः षड्भिर्विश्वरूपैकपाशं त्रिमार्गभेदं द्विनिमित्तैकमोहम् ॥ १.४ ॥
ಒಂದೇ ಅಂಚುಳ್ಳ, ಮೂರು ಭಾಗದ, ಹದಿನಾರು ತುದಿಗಳ, ಐವತ್ತು ಕಡ್ಡಿಗಳ, ಇಪ್ಪತ್ತು ಪ್ರತ್ಯರಗಳ, ಎಂಟು ಮತ್ತು ಆರು ಗುಂಪುಗಳ, ವಿಶ್ವರೂಪದ ಒಂದೇ ಪಾಶವುಳ್ಳ, ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳಾಗಿ ಭಿನ್ನವಾದ, ಎರಡು ನಿಮಿತ್ತಗಳಿಂದ ಒಂದೇ ಮೋಹವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಆ ಚಕ್ರವನ್ನು (ಅವನನ್ನು) ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
Śvetāśvatara 1.5
पञ्चस्रोतोम्बुं पञ्चयोन्युग्रवक्त्रां पञ्चप्राणोर्मिं पञ्चबुद्ध्यादिमूलाम् ।
पञ्चावर्तां पञ्चदुःखौघवेगां पञ्चाशद्भेदां पञ्चपर्वामधीमः ॥ १.५ ॥
ಐದು ಹರಿವುಗಳು, ಐದು ಮೂಲಗಳು, ಭೀಕರ ಮುಖಗಳು, ಐದು ಪ್ರಾಣಗಳ ಅಲೆಗಳು, ಐದು ಬುದ್ಧ್ಯಾದಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲ, ಐದು ಸುಳಿಗಳು, ಐದು ದುಃಖ ಪ್ರವಾಹಗಳ ವೇಗ, ಐವತ್ತು ಭೇದಗಳು, ಐದು ಪರ್ವಗಳುಳ್ಳ ನದಿಯನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.
Śvetāśvatara 1.6
सर्वाजीवे सर्वसंस्थे बृहन्ते तस्मिन्हंसो भ्राम्यते ब्रह्मचक्रे ।
पृथगात्मानं प्रेरितारं च मत्वा जुष्टस्ततस्तेनामृतत्वमेति ॥ १.६ ॥
ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳು ಬದುಕುವ, ಸರ್ವವೂ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವ ಆ ವಿಶಾಲ ಬ್ರಹ್ಮಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಹಂಸವು ಸುತ್ತಾಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ತನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಕನನ್ನು ಬೇರೆಯಾಗಿ ತಿಳಿದು, ಅವನಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಅದು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತದೆ.
Śvetāśvatara 1.7
उद्गीतमेतत्परमं तु ब्रह्म तस्मिंस्त्रयं सुप्रतिष्ठाऽक्षरं च ।
अत्रान्तरं ब्रह्मविदो विदित्वा लीना ब्रह्मणि तत्परा योनिमुक्ताः ॥ १.७ ॥
ಈ ಉದ್ಗೀಥವೇ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ. ಅದರಲ್ಲಿ ಮೂರೂ ಅಕ್ಷರವೂ ಸುಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ. ಈ ಅಂತರವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮವಿದರು ತಿಳಿದು, ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿ, ಅದರಲ್ಲೇ ನಿಷ್ಠರಾಗಿ, ಯೋನಿಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
Śvetāśvatara 1.8
संयुक्तमेतत्क्षरमक्षरं च व्यक्ताव्यक्तं भरते विश्वमीशः ।
अनीशश्चात्मा बध्यते भोक्तृभावाज्ज्ञात्वा देवं मुच्यते सर्वपाशैः ॥ १.८ ॥
ಇದು ಕ್ಷರ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರದ ಸಂಯೋಗ. ಈಶನು ವ್ಯಕ್ತ-ಅವ್ಯಕ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅನೀಶನಾದ ಆತ್ಮನು ಭೋಕ್ತೃ ಭಾವದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ದೇವನನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 1.9
ज्ञाज्ञौ द्वावजावीशनीशावजा ह्येका भोक्तृभोग्यार्थयुक्ता ।
अनन्तश्चात्मा विश्वरूपो ह्यकर्ता त्रयं यदा विन्दते ब्रह्ममेतत् ॥ १.९ ॥
ತಿಳಿಯುವವನು ಮತ್ತು ತಿಳಿಯದವನು ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಅಜರು; ಈಶ ಮತ್ತು ಅನೀಶ; ಭೋಕ್ತೃ, ಭೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಜನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಬ್ಬ ಅಜಾ (ಪ್ರಕೃತಿ). ಅನಂತ ಆತ್ಮ ವಿಶ್ವರೂಪನು, ಅಕರ್ತನು. ಈ ಮೂರನ್ನೂ ಪಡೆದಾಗ ಇದೇ ಬ್ರಹ್ಮ.
Śvetāśvatara 1.10
क्षरं प्रधानममृताक्षरं हरः क्षरात्मानावीशते देव एकः ।
तस्याभिध्यानाद्योजनात्तत्त्वभावाद्भूयश्चान्ते विश्वमायानिवृत्तिः ॥ १.१० ॥
ಕ್ಷರ ಪ್ರಧಾನ; ಅಮೃತಾಕ್ಷರ ಹರ. ಕ್ಷರ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ದೇವ ಆಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಧ್ಯಾನದಿಂದ, ಅವನೊಡನೆ ಐಕ್ಯದಿಂದ, ತತ್ತ್ವಭಾವದಿಂದ, ಕೊನೆಗೆ ವಿಶ್ವಮಾಯೆಯ ನಿವೃತ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
Śvetāśvatara 1.11
ज्ञात्वा देवं सर्वपाशापहानिः क्षीणैः क्लेशेर्जन्ममृत्युप्रहाणिः ।
तस्याभिध्यानात्तृतीयं देहभेदे विश्वैश्वर्यं केवल आप्तकामः ॥ १.११ ॥
ದೇವನನ್ನು ತಿಳಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಶಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಕ್ಲೇಶಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ ಜನ್ಮ-ಮರಣಗಳು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಅವನ ಧ್ಯಾನದಿಂದ, ದೇಹ ನಾಶವಾದಾಗ, ಮೂರನೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ವಿಶ್ವೈಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಕಾಮನೆಗಳೆಲ್ಲ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
Śvetāśvatara 1.12
एतज्ज्ञेयं नित्यमेवात्मसंस्थं नातः परं वेदितव्यं हि किञ्चित् ।
भोक्ता भोग्यं प्रेरितारं च मत्वा सर्वं प्रोक्तं त्रिविधं ब्रह्ममेतत् ॥ १.१२ ॥
ಇದೇ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು; ನಿತ್ಯವಾದದ್ದು, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಂಥದ್ದು. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಭೋಕ್ತೃ, ಭೋಗ್ಯ, ಪ್ರೇರಕ – ಈ ಮೂರನ್ನೂ ಭಾವಿಸಿ, ಎಲ್ಲವೂ ತ್ರಿವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಇದೇ ಬ್ರಹ್ಮ.
Śvetāśvatara 1.13
वह्नेर्यथा योनिगतस्य मूर्तिनर्दृश्यते नैव च लिङ्गनाशः ।
स भूय एवेन्धनयोनिगृह्यस्तद्वोभयं वै प्रणवेन देहे ॥ १.१३ ॥
ಬೆಂಕಿ ತನ್ನ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದಾಗ ಅದರ ರೂಪ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಅದರ ಗುರುತು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಇಂಧನದ ಮೂಲದಿಂದ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಿಡಿಯಬಹುದು; ಹಾಗೆಯೇ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆ ಎರಡೂ (ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ) ಪಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
Śvetāśvatara 1.14
स्वदेहमरणिं कृत्वा प्रणवं चोत्तरारणिम् ।
ध्याननिर्मथनाभ्यासाद्देवं पश्यन्निगूढवत् ॥ १.१४ ॥
ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಅರಣಿಯನ್ನಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಣವವನ್ನು ಉತ್ತರಾರಣಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಧ್ಯಾನ ಮಥನದ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ, ಅಡಗಿರುವ ದೇವನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.
Śvetāśvatara 1.15
तिलेषु तैलं दधिनीव सर्पिरापः स्रोतःस्वरणीषु चाग्निः ।
एवमात्माऽत्मनि गृह्यतेऽसौ सत्येनैनं तपसा योऽनुपश्यति ॥ १.१५ ॥
ಎಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆ, ಮೊಸರಿನಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ, ಚಿಲುಮೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು, ಅರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಇರುವಂತೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಆತ್ಮವು ತನ್ನೊಳಗೇ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಾಣುವವನಿಗೆ.
Śvetāśvatara 1.16
सर्वव्यापिनमात्मानं क्षीरे सर्पिरिवार्पितम् ।
आत्मविद्यातपोमूलं तद्ब्रह्मोपनिषत्परं तद्ब्रह्मॊपनिषत्परमिति ॥ १.१६ ॥
ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವಂತೆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾದ ಆತ್ಮ; ಆತ್ಮವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸು ಅದರ ಮೂಲ; ಅದೇ ಬ್ರಹ್ಮದ ಪರಮ ಉಪನಿಷತ್ತು; ಅದೇ ಬ್ರಹ್ಮದ ಪರಮ ಉಪನಿಷತ್ತು ಎಂದು (ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ).