ઉપનિષદો · Taittirīya 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Taittirīya 1.1
ॐ शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्म वदिष्यामि । ऋतं वदिष्यामि ।
सत्यं वदिष्यामि । तन्मामवतु । तद्वक्तारमवतु । अवतु माम् । अवतु वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१ ॥
ૐ. મિત્ર અમારું કલ્યાણ કરો, વરુણ અમારું કલ્યાણ કરો. અર્યમા અમારું કલ્યાણ કરો. ઇન્દ્ર અને બૃહસ્પતિ અમારું કલ્યાણ કરો. વિશાળ ડગલાં ભરનાર વિષ્ણુ અમારું કલ્યાણ કરો. બ્રહ્મને નમસ્કાર. હે વાયુ, તને નમસ્કાર. તું જ પ્રત્યક્ષ બ્રહ્મ છે. તને જ પ્રત્યક્ષ બ્રહ્મ કહીશ. ઋત કહીશ, સત્ય કહીશ. તે મારું રક્ષણ કરો, તે વક્તાનું રક્ષણ કરો. મારું રક્ષણ કરો, વક્તાનું રક્ષણ કરો. ૐ. શાંતિ, શાંતિ, શાંતિ.
Taittirīya 1.2
ॐ शीक्षां व्याख्यास्यामः । वर्णः स्वरः । मात्रा बलम् । साम सन्तानः । इत्युक्तः शीक्षाध्यायः ॥ १.२ ॥
ૐ. અમે શીક્ષાનું વિવરણ કરીશું: વર્ણ, સ્વર, માત્રા, બળ, સામ અને સંતાન. એ રીતે શીક્ષા અધ્યાય કહેવાયો.
Taittirīya 1.3
सह नौ यशः । सह नौ ब्रह्मवर्चसम् । अथातः संहिताया उपनिषदं व्याख्यास्यामः । पञ्चस्वधिकरणेषु ।
अधिलोकमधिज्यौतिषमधिविद्यमधिप्रजमध्यात्मम् । ता महासँहिता इत्याचक्षते । अथाधिलोकम् ।
पृथिवी पूर्वरूपम् । द्यौरुत्तररूपम् । आकाशः सन्धिः
वायुः सन्धानम् । इत्यधिलोकम् । अथाधिजौतिषम् । अग्निः पूर्वरूपम् । आदित्य उत्तररूपम् ।
आपः सन्धिः । वैद्युतः सन्धानम् । इत्यधिज्यौतिषम् । अथाधिविद्यम् । आचार्यः पूर्वरूपम्
अन्तेवास्युत्तररूपम् । विद्या सन्धिः । प्रवचनँसन्धानम् । इत्यधिविद्यम् । अथाधिप्रजम् । माता पूर्वरूपम् ।
पितोत्तररूपम् । प्रजा सन्धिः । प्रजननँसन्धानम् । इत्यधिप्रजलम्
अथाध्यात्मम् । अधरा हनुः पूर्वरूपम् । उत्तरा हनुरुत्तररूपम् । वाक्सन्धिः । जिह्वा सन्धानम् ।
इत्यध्यात्मम् । इतीमा महासँहिताः । य एवमेता महासँहिता व्याख्याता वेद । सन्धीयते प्रजया पशुभिः ब्रह्मवर्चसेनान्नाद्येन सुवर्गेण लोकेन ॥ १.३ ॥
અમને બંનેને સાથે યશ મળો, અમને બંનેને સાથે બ્રહ્મવર્ચસ મળો. હવે સંહિતાના ઉપનિષદનું વિવરણ કરીશું: પાંચ વિભાગોમાં: લોકો વિશે, જ્યોતિઓ વિશે, વિદ્યા વિશે, પ્રજા વિશે અને આત્મા વિશે. આમને મહાસંહિતા કહેવાય છે. હવે લોકો વિશે: પૃથ્વી પૂર્વરૂપ, દ્યૌ ઉત્તરરૂપ, આકાશ સંધિ, વાયુ સંધાન. આ લોકવિષયક. હવે જ્યોતિઓ વિશે: અગ્નિ પૂર્વરૂપ, આદિત્ય ઉત્તરરૂપ, જળ સંધિ, વિદ્યુત સંધાન. આ જ્યોતિવિષયક. હવે વિદ્યા વિશે: આચાર્ય પૂર્વરૂપ, શિષ્ય ઉત્તરરૂપ, વિદ્યા સંધિ, પ્રવચન સંધાન. આ વિદ્યાવિષયક. હવે પ્રજા વિશે: માતા પૂર્વરૂપ, પિતા ઉત્તરરૂપ, પ્રજા સંધિ, પ્રજનન સંધાન. આ પ્રજાવિષયક. હવે આત્મા વિશે: નીચલો જડબો પૂર્વરૂપ, ઉપલો જડબો ઉત્તરરૂપ, વાણી સંધિ, જીભ સંધાન. આ આત્મવિષયક. આ જ મહાસંહિતાઓ છે. જે આ મહાસંહિતાઓને આ રીતે વ્યાખ્યાત જાણે છે, તે પ્રજા, પશુઓ, બ્રહ્મવર્ચસ, અન્ન, સ્વર્ગ અને લોકથી સંયુક્ત થાય છે.
Taittirīya 1.4
यश्छन्दसामृषभो विश्वरूपः । छन्दोभ्योऽध्यमृतात्संबभूव । स मेन्द्रो मेधया स्पृणोतु । अमृतस्य देव धारणो भूयासम् ।
शरीरं मे विचर्षणम् । जिह्वा मे मधुमत्तमा । कर्णाभ्यां भूरि विश्रुवम् । ब्रह्मणः कोशोऽसि मेधया पिहितः । श्रुतं मे गोपाय
आवहन्ती वितन्वाना कुर्वाणाऽचीरमात्मनः । वासाँसि मम गावश्च । अन्नपाने च सर्वदा । ततो मे श्रियमावह ।
लोमशां पशुभिः सह स्वाहा । आमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । विमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । प्रमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा ।
दमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । शमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा
यशो जनेऽसानि स्वाहा । श्रेयान् वस्यसोऽसानि स्वाहा । तं त्वा भग प्रविशानि स्वाहा । स मा भग प्रविश स्वाहा ।
तस्मिन् सहस्रशाखे । निभगाहं त्वयि मृजे स्वाहा । यथाऽऽपः प्रवतायन्ति यथा मासा अहर्जरम् ।
एवं मां ब्रह्मचारिणः धातरायन्तु सर्वतः स्वाहा । प्रतिवेशोऽसि प्र मा भाहि प्र मा पद्यस्व ॥ १.४ ॥
છંદોમાં વૃષભ, વિશ્વરૂપ, અમૃતમાંથી છંદોથી પણ ઉપર ઉત્પન્ન થયેલ — તે ઇન્દ્ર પોતાની મેધાથી મને પૂર્ણ કરે. હે દેવ, હું અમૃતને ધારણ કરનાર થાઉં. મારું શરીર જાગૃત રહે; મારી જીભ અત્યંત મધુર બને; બંને કાનથી હું ઘણું સાંભળું. તું બ્રહ્મનો કોશ છે, મેધાથી ઢંકાયેલો; મેં સાંભળેલાનું રક્ષણ કર. મારા માટે અક્ષય વસ્ત્રો વણીને લાવનારી — વસ્ત્રો, મારી ગાયો, અન્ન અને પાણી સદા; ત્યાંથી મારા માટે શ્રી લાવ. પશુઓ સહિત લોમશને સ્વાહા. બ્રહ્મચારીઓ આવો, સ્વાહા. બ્રહ્મચારીઓ વિશેષ રીતે આવો, સ્વાહા. બ્રહ્મચારીઓ આગળ વધો, સ્વાહા. બ્રહ્મચારીઓ સંયમી થાઓ, સ્વાહા. બ્રહ્મચારીઓ શાંત થાઓ, સ્વાહા. લોકોમાં મારું યશ થાય, સ્વાહા. ધનવાનો કરતાં શ્રેષ્ઠ થાઉં, સ્વાહા. હે ભગ, તને હું પ્રાપ્ત કરું, સ્વાહા. હે ભગ, તું મારામાં પ્રવેશ કર, સ્વાહા. તે સહસ્રશાખામાં ભાગ વિનાનો હું તારામાં મને શુદ્ધ કરું છું, સ્વાહા. પાણી જેમ નીચે વહે છે, મહિના જેમ દિવસોમાં જીર્ણ થાય છે, તેમ હે ધાતા, બ્રહ્મચારીઓ ચોતરફથી મારી પાસે આવો, સ્વાહા. તું પડોશી છે; મને પ્રકાશિત કર, મને પ્રાપ્ત થા.
Taittirīya 1.5
भूर्भुवः सुवरिति वा एतास्तिस्रो व्याहृतयः । तासामुह स्मैतां चतुर्थीं माहाचमस्यः प्रवेदयते । मह इति ।
तद् ब्रह्म । स आत्मा । अङ्गान्यन्या देवताः । भूरिति वा अयं लोकः । भुव इत्यन्तरिक्षम् । सुवरित्यसौ लोकः
मह इत्यादित्यः । आदित्येन वाव सर्वे लोका महीयन्ते । भूरिति वा अग्निः । भुव इति वायुः । सुवरित्यादित्यः ।
मह इति चन्द्रमाः । चन्द्रमसा वाव सर्वाणि ज्योतीँषि महीयन्ते । भूरिति वा ऋचः । भुव इति सामानि । सुवरिति यजूँषि
मह इति ब्रह्म । ब्रह्मणा वाव सर्वे वेदा महीयन्ते । भूरिति वै प्राणः । भुव इत्यपानः । सुवरिति व्यानः । मह इत्यन्नम् ।
अन्नेन वाव सर्वे प्राणा महीयन्ते । ता वा एताश्चतस्रश्चतुर्धा । चतस्रश्चतस्रो व्याहृतयः । ता यो वेद । स वेद ब्रह्म ।
सर्वेऽस्मै देवा बलिमावहन्ति ॥ १.५ ॥
ભૂઃ, ભુવઃ, સુવઃ — આ ત્રણ વ્યાહૃતિઓ છે. માહાચમસ્ય ચોથી વ્યાહૃતિ 'મહઃ'ની ઘોષણા કરે છે. તે બ્રહ્મ છે; તે આત્મા છે. અન્ય દેવતાઓ તેના અંગો છે. 'ભૂઃ' આ લોક; 'ભુવઃ' અંતરિક્ષ; 'સુવઃ' તે લોક; 'મહઃ' આદિત્ય. આદિત્યથી જ સર્વ લોકો મહિમાવંત થાય છે. 'ભૂઃ' અગ્નિ; 'ભુવઃ' વાયુ; 'સુવઃ' આદિત્ય; 'મહઃ' ચંદ્ર. ચંદ્રથી જ સર્વ જ્યોતિઓ મહિમાવંત થાય છે. 'ભૂઃ' ઋચાઓ; 'ભુવઃ' સામો; 'સુવઃ' યજુષો; 'મહઃ' બ્રહ્મ. બ્રહ્મથી જ સર્વ વેદો મહિમાવંત થાય છે. 'ભૂઃ' પ્રાણ; 'ભુવઃ' અપાન; 'સુવઃ' વ્યાન; 'મહઃ' અન્ન. અન્નથી જ સર્વ પ્રાણો મહિમાવંત થાય છે. આ ચાર વ્યાહૃતિઓ દરેક ચાર પ્રકારની છે. જે આ જાણે છે, તે બ્રહ્મને જાણે છે. સર્વ દેવો તેને બલિ લાવે છે.
Taittirīya 1.6
स य एषोऽन्तरहृदय आकाशः । तस्मिन्नयं पुरुषो मनोमयः । अमृतो हिरण्मयः । अन्तरेण तालुके ।
य एष स्तन इवावलम्बते । सेन्द्रयोनिः । यत्रासौ केशान्तो विवर्तते । व्यपोह्य शीर्षकपाले । भूरित्यग्नौ प्रतितिष्ठति ।
भुव इति वायौ
सुवरित्यादित्ये । मह इति ब्रह्मणि । आप्नोति स्वाराज्यम् । आप्नोति मनसस्पतिम् । वाक्पतिश्चक्षुष्पतिः ।
श्रोत्रपतिर्विज्ञानपतिः । एतत्ततो भवति । आकाशशरीरं ब्रह्म । सत्यात्म प्राणारामं मन आनन्दम् । शान्तिसमृद्धममृतम् ।
इति प्राचीनयोग्योपास्स्व ॥ १.६ ॥
હૃદયની અંદરના આ આકાશમાં મનોમય, અમૃત, હિરણ્મય એવો આ પુરુષ છે. તાળવાની અંદર, સ્તનની જેમ લટકતો આ ઇન્દ્રને ઉત્પત્તિસ્થાન બનાવે છે. વાળના છેડાની માંગ જ્યાં વિભાજિત થાય ત્યાં, શીર્ષકપાલને ભેદીને તે ઉપર જાય છે. 'ભૂઃ' દ્વારા અગ્નિમાં પ્રતિષ્ઠિત થાય છે, 'ભુવઃ' દ્વારા વાયુમાં, 'સુવઃ' દ્વારા આદિત્યમાં, 'મહઃ' દ્વારા બ્રહ્મમાં. તે સ્વારાજ્ય પ્રાપ્ત કરે છે; મનનો સ્વામી બને છે; વાક, ચક્ષુ, શ્રોત્ર, વિજ્ઞાનનો સ્વામી બને છે. પછી તે આવો થાય છે: આકાશ-શરીરવાળું બ્રહ્મ, સત્ય જેનો આત્મા છે, પ્રાણમાં રમતું, આનંદમય મન, શાંતિથી સમૃદ્ધ, અમૃત. હે પ્રાચીનયોગ્ય, આ રીતે ઉપાસના કર.
Taittirīya 1.7
पृथिव्यन्तरिक्षं द्यौर्दिशोऽवान्तरदिशाः । अग्निर्वायुरादित्यश्चन्द्रमा नक्षत्राणि । आप ओषधयो वनस्पतय आकाश आत्मा ।
इत्यधिभूतम् । अथाध्यात्मम् । प्राणो व्यानोऽपान उदानः समानः । चक्षुः श्रोत्रं मनो वाक् त्वक् । चर्म माँसँस्नावास्थिमज्जा ।
एतदधि विधाय ऋषिरवोचत् । पाङ्क्तं वा इदँ सर्वम् । पाङ्क्तेनैव पाङ्क्तँ स्पृणोतीति ॥ १.७ ॥
પૃથ્વી, અંતરિક્ષ, દ્યુલોક, દિશાઓ અને ઉપદિશાઓ; અગ્નિ, વાયુ, આદિત્ય, ચંદ્ર, નક્ષત્રો; જળ, ઔષધિઓ, વનસ્પતિઓ, આકાશ, આત્મા — આ અધિભૂત છે. હવે અધ્યાત્મ: પ્રાણ, વ્યાન, અપાન, ઉદાન, સમાન; આંખ, કાન, મન, વાણી, ત્વચા; ચામડું, માંસ, સ્નાયુ, અસ્થિ, મજ્જા. આ બધું વિધિપૂર્વક કહીને ઋષિએ કહ્યું: આ બધું પાંક્ત છે. પાંક્ત વડે જ પાંક્તને પૂર્ણ કરે છે.
Taittirīya 1.8
ओमिति ब्रह्म । ओमितीदँसर्वम् । ओमित्येतदनुकृतिर्हस्म वा अप्यो श्रावयेत्याश्रावयन्ति । ओमिति सामानि गायन्ति ।
ओँशोमिति शस्त्राणि शँसन्ति । ओमित्यध्वर्युः प्रतिगरं प्रतिगृणाति । ओमिति ब्रह्मा प्रसौति । ओमित्यग्निहोत्रमनुजानाति ।
ओमिति ब्राह्मणः प्रवक्ष्यन्नाह ब्रह्मोपाप्नवानीति ब्रह्मैवोपाप्नोति ॥ १.८ ॥
ઓમ્ એ જ બ્રહ્મ છે. ઓમ્ એ જ આ બધું છે. ઓમ્ એ જ તેનું અનુકરણ છે; તેથી 'શ્રાવય' કહીને સંભળાવે છે. ઓમ્ કહીને સામગાન ગાય છે. 'ઓમ્ શો' કહીને શસ્ત્રો પઠે છે. ઓમ્ કહીને અધ્વર્યુ પ્રતિગર આપે છે. ઓમ્ કહીને બ્રહ્મા પ્રેરે છે. ઓમ્ કહીને અગ્નિહોત્રની અનુમતિ આપે છે. ઓમ્ કહીને બ્રાહ્મણ બોલવા ઉદ્યત થઈ કહે છે, 'હું બ્રહ્મ પામું'; તે બ્રહ્મને જ પામે છે.
Taittirīya 1.9
ऋतं च स्वाध्यायप्रवचने च । सत्यं च स्वाध्यायप्रवचने च । तपश्च स्वाध्यायप्रवचने च । दमश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
शमश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्नयश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्निहोत्रं च स्वाध्यायप्रवचने च । अतिथयश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
मानुषं च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजा च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजनश्च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजातिश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
सत्यमिति सत्यवचा राथीतरः । तप इति तपोनित्यः पौरुशिष्टिः । स्वाध्यायप्रवचने एवेति नाको मौद्गल्यः । तद्धि तपस्तद्धि तपः ॥ १.९ ॥
ઋત અને સ્વાધ્યાય-પ્રવચન; સત્ય અને સ્વાધ્યાય-પ્રવચન; તપ અને સ્વાધ્યાય-પ્રવચન; દમ અને સ્વાધ્યાય-પ્રવચન; શમ અને સ્વાધ્યાય-પ્રવચન; અગ્નિઓ અને સ્વાધ્યાય-પ્રવચન; અગ્નિહોત્ર અને સ્વાધ્યાય-પ્રવચન; અતિથિઓ અને સ્વાધ્યાય-પ્રવચન; માનુષ ધર્મ અને સ્વાધ્યાય-પ્રવચન; પ્રજા અને સ્વાધ્યાય-પ્રવચન; પ્રજનન અને સ્વાધ્યાય-પ્રવચન; વંશપરંપરા અને સ્વાધ્યાય-પ્રવચન. 'સત્ય' એમ સત્યવચા રાથીતર કહે છે. 'તપ' એમ તપોનિત્ય પૌરુશિષ્ટિ કહે છે. 'સ્વાધ્યાય-પ્રવચન જ' એમ નાક મૌદ્ગલ્ય કહે છે. તે જ તપ છે, તે જ તપ છે.
Taittirīya 1.10
अहं वृक्षस्य रेरिवा कीर्तिः पृष्ठं गिरेरिव । ऊर्ध्वपवित्रो वाजिनीवस्वमृतमस्मि । द्रविणँसवर्चसम् । सुमेधा अमृतोक्षितः । इति त्रिशङ्कोर्वेदानुवचनम् ॥ १.१० ॥
હું વૃક્ષનું હલતું ફળ છું; પર્વતના શિખર જેવી મારી કીર્તિ છે. ઊર્ધ્વ-પવિત્ર, બળ અને ધનથી યુક્ત, હું અમૃત છું. ધન અને તેજથી યુક્ત. સુંદર બુદ્ધિવાળો, અમૃતથી સિંચાયેલો. આ ત્રિશંકુનું વેદવચન છે.
Taittirīya 1.11
वेदमनूच्याचार्योऽन्तेवासिनमनुशास्ति । सत्यं वद । धर्मं चर । स्वाध्यायान्मा प्रमदः । आचार्याय प्रियं धनमाहृत्य प्रजातन्तुं मा व्यवच्छेत्सीः ।
सत्यान्न प्रमदितव्यम्। धर्मान्न प्रमदितव्यम् । कुशलान्न प्रमदितव्यम् । भूत्यै न प्रमदितव्यम् । स्वाध्यायप्रवचनाभ्यां न प्रमदितव्यम् ।
देवपितृकार्याभ्यां न प्रमदितव्यम्
मातृदेवो भव । पितृदेवो भव । आचार्यदेवो भव । अतिथिदेवो भव । यान्यनवद्यानि कर्माणि तानि सेवितव्यानि । नो इतराणि ।
यान्यस्माकꣳ सुचरितानि तानि त्वयोपास्यानि । नो इतराणि
ये के चास्मच्छ्रेयाँसो ब्राह्मणाः तेषां त्वयाऽऽसनेन प्रश्वसितव्यम् । श्रद्धया देयम् । अश्रद्धयाऽदेयम् । श्रिया देयम् । ह्रिया देयम् ।
भिया देयम् । संविदा देयम् । अथ यदि ते कर्मविचिकित्सा वा वृत्तविचिकित्सा वा स्यात्
ये यत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकामाः स्युः । यथा ते तत्र वर्तेरन् । तथा वर्तेथाः । अथाभ्याख्यातेषु ।
ये तत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकायाः स्युः । यथा ते तेषु वर्तेरन् । तथा तेषु वर्तेथाः । एष आदेशः ।
एष उपदेशः । एषा वेदोपनिषत् । एतदनुशासनम् । एवमुपासितव्यम् । एवमु चैतदुपास्यम् ॥ १.११ ॥
આચાર્ય વેદ ભણાવીને શિષ્યને ઉપદેશ આપે છે: સત્ય બોલ. ધર્મનું આચરણ કર. સ્વાધ્યાયમાં પ્રમાદ ન કર. આચાર્યને પ્રિય ધન લાવીને સંતતિનો તંતુ ન કાપ. સત્યમાં પ્રમાદ ન કરવો. ધર્મમાં પ્રમાદ ન કરવો. કુશળમાં પ્રમાદ ન કરવો. સમૃદ્ધિમાં પ્રમાદ ન કરવો. સ્વાધ્યાય અને પ્રવચનમાં પ્રમાદ ન કરવો. દેવકાર્ય અને પિતૃકાર્યમાં પ્રમાદ ન કરવો. માતાને દેવ માન. પિતાને દેવ માન. આચાર્યને દેવ માન. અતિથિને દેવ માન. જે નિર્દોષ કર્મો છે તે જ કરવાં, બીજાં નહીં. અમારાં જે સુચરિત છે તે જ તારે ઉપાસવાં, બીજાં નહીં. અમારાથી શ્રેષ્ઠ એવા જે બ્રાહ્મણો છે, તેમનો તારે આસન આપીને સત્કાર કરવો. શ્રદ્ધાથી દાન દેવું, અશ્રદ્ધાથી નહીં. શ્રીથી દાન દેવું. હ્રીથી દાન દેવું. ભયથી દાન દેવું. સંવિદથી દાન દેવું. કર્મ કે વૃત્ત વિશે તને સંશય હોય તો, જ્યાં વિચારશીલ, સંયમી, કોમળ સ્વભાવના અને ધર્મપ્રેમી બ્રાહ્મણો હોય, તેઓ જેમ આચરે તેમ તું પણ આચરજે. આરોપવાળા પ્રસંગોમાં પણ તેમ જ આચરજે. આ આદેશ છે, આ ઉપદેશ છે, આ વેદોપનિષદ છે, આ અનુશાસન છે. આ રીતે ઉપાસના કરવી.
Taittirīya 1.12
शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वामेव प्रत्यक्षं ब्रह्मावादिषम् । ऋतमवादिषम् । सत्यमवादिषम् ।
तन्मामावीत् । तद्वक्तारमावीत् । आवीन्माम् । आवीद्वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१२ ॥
મિત્ર અમારા માટે શુભ થાઓ, વરુણ શુભ થાઓ. અર્યમા અમારા માટે શુભ થાઓ. ઇન્દ્ર અને બૃહસ્પતિ અમારા માટે શુભ થાઓ. વિશાળ ડગ ભરનારા વિષ્ણુ અમારા માટે શુભ થાઓ. બ્રહ્મને નમસ્કાર. હે વાયુ, તને નમસ્કાર. તું જ પ્રત્યક્ષ બ્રહ્મ છે. તને જ પ્રત્યક્ષ બ્રહ્મ કહીશ. મેં ઋત કહ્યું. મેં સત્ય કહ્યું. તે મારું રક્ષણ કરો. તે વક્તાનું રક્ષણ કરો. મારું રક્ષણ કરો, વક્તાનું રક્ષણ કરો. ઓમ્ શાંતિઃ શાંતિઃ શાંતિઃ.