Upaniṣad · Taittirīya 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Taittirīya 1.1
ॐ शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्म वदिष्यामि । ऋतं वदिष्यामि ।
सत्यं वदिष्यामि । तन्मामवतु । तद्वक्तारमवतु । अवतु माम् । अवतु वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१ ॥
Oṃ. Que Mitra nous soit favorable, que Varuṇa nous soit favorable. Que Aryaman nous soit favorable. Qu'Indra et Bṛhaspati nous soient favorables. Que Viṣṇu aux larges pas nous soit favorable. Hommage au brahman. Hommage à toi, ô Vāyu. Tu es en vérité le brahman manifeste. Je te dirai le brahman manifeste. Je dirai le juste ordre (ṛta). Je dirai la vérité. Que cela me protège, que cela protège celui qui parle. Protège-moi, protège celui qui parle. Oṃ. Paix, paix, paix.
Taittirīya 1.2
ॐ शीक्षां व्याख्यास्यामः । वर्णः स्वरः । मात्रा बलम् । साम सन्तानः । इत्युक्तः शीक्षाध्यायः ॥ १.२ ॥
Oṃ. Nous expliquerons la phonétique (śīkṣā) : le son (varṇa), l'accent (svara), la quantité (mātrā), l'effort (bala), l'harmonie (sāma) et la liaison (santāna). Ainsi a été énoncé le chapitre sur la phonétique.
Taittirīya 1.3
सह नौ यशः । सह नौ ब्रह्मवर्चसम् । अथातः संहिताया उपनिषदं व्याख्यास्यामः । पञ्चस्वधिकरणेषु ।
अधिलोकमधिज्यौतिषमधिविद्यमधिप्रजमध्यात्मम् । ता महासँहिता इत्याचक्षते । अथाधिलोकम् ।
पृथिवी पूर्वरूपम् । द्यौरुत्तररूपम् । आकाशः सन्धिः
वायुः सन्धानम् । इत्यधिलोकम् । अथाधिजौतिषम् । अग्निः पूर्वरूपम् । आदित्य उत्तररूपम् ।
आपः सन्धिः । वैद्युतः सन्धानम् । इत्यधिज्यौतिषम् । अथाधिविद्यम् । आचार्यः पूर्वरूपम्
अन्तेवास्युत्तररूपम् । विद्या सन्धिः । प्रवचनँसन्धानम् । इत्यधिविद्यम् । अथाधिप्रजम् । माता पूर्वरूपम् ।
पितोत्तररूपम् । प्रजा सन्धिः । प्रजननँसन्धानम् । इत्यधिप्रजलम्
अथाध्यात्मम् । अधरा हनुः पूर्वरूपम् । उत्तरा हनुरुत्तररूपम् । वाक्सन्धिः । जिह्वा सन्धानम् ।
इत्यध्यात्मम् । इतीमा महासँहिताः । य एवमेता महासँहिता व्याख्याता वेद । सन्धीयते प्रजया पशुभिः ब्रह्मवर्चसेनान्नाद्येन सुवर्गेण लोकेन ॥ १.३ ॥
Puissions-nous obtenir ensemble la gloire, puissions-nous obtenir ensemble l'éclat du brahman. Maintenant nous expliquerons l'upaniṣad de la saṃhitā, en cinq divisions : concernant les mondes, concernant les astres, concernant le savoir, concernant la descendance et concernant le soi. Ce sont les grandes saṃhitās. Maintenant, concernant les mondes : la terre est la forme antérieure, le ciel est la forme postérieure, l'espace est la jonction, l'air est la liaison. Ceci concerne les mondes. Maintenant, concernant les astres : le feu est la forme antérieure, le soleil est la forme postérieure, les eaux sont la jonction, la foudre est la liaison. Ceci concerne les astres. Maintenant, concernant le savoir : le maître est la forme antérieure, l'élève est la forme postérieure, le savoir est la jonction, l'enseignement est la liaison. Ceci concerne le savoir. Maintenant, concernant la descendance : la mère est la forme antérieure, le père est la forme postérieure, la progéniture est la jonction, la procréation est la liaison. Ceci concerne la descendance. Maintenant, concernant le soi : la mâchoire inférieure est la forme antérieure, la mâchoire supérieure est la forme postérieure, la parole est la jonction, la langue est la liaison. Ceci concerne le soi. Telles sont les grandes saṃhitās. Celui qui connaît ainsi ces grandes saṃhitās ainsi expliquées est uni à la progéniture, au bétail, à l'éclat du brahman, à la nourriture, au ciel et au monde.
Taittirīya 1.4
यश्छन्दसामृषभो विश्वरूपः । छन्दोभ्योऽध्यमृतात्संबभूव । स मेन्द्रो मेधया स्पृणोतु । अमृतस्य देव धारणो भूयासम् ।
शरीरं मे विचर्षणम् । जिह्वा मे मधुमत्तमा । कर्णाभ्यां भूरि विश्रुवम् । ब्रह्मणः कोशोऽसि मेधया पिहितः । श्रुतं मे गोपाय
आवहन्ती वितन्वाना कुर्वाणाऽचीरमात्मनः । वासाँसि मम गावश्च । अन्नपाने च सर्वदा । ततो मे श्रियमावह ।
लोमशां पशुभिः सह स्वाहा । आमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । विमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । प्रमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा ।
दमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । शमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा
यशो जनेऽसानि स्वाहा । श्रेयान् वस्यसोऽसानि स्वाहा । तं त्वा भग प्रविशानि स्वाहा । स मा भग प्रविश स्वाहा ।
तस्मिन् सहस्रशाखे । निभगाहं त्वयि मृजे स्वाहा । यथाऽऽपः प्रवतायन्ति यथा मासा अहर्जरम् ।
एवं मां ब्रह्मचारिणः धातरायन्तु सर्वतः स्वाहा । प्रतिवेशोऽसि प्र मा भाहि प्र मा पद्यस्व ॥ १.४ ॥
Celui qui est le taureau parmi les mètres, de toutes les formes, qui est né de l'immortel au-dessus des mètres — que cet Indra me comble de son intelligence. Ô dieu, puissé-je devenir porteur de l'immortalité. Que mon corps soit vigilant, ma langue très douce, que j'entende beaucoup par mes deux oreilles. Tu es le trésor de Brahman, couvert d'intelligence ; garde ce que j'ai entendu. Apportant, étendant, tissant pour soi des vêtements impérissables — vêtements, mes vaches, nourriture et boisson, toujours ; de là, apporte-moi la prospérité. Au Lomaśa avec les animaux, svāhā. Que les étudiants du Veda viennent à moi, svāhā. Qu'ils viennent surtout à moi, svāhā. Qu'ils avancent, svāhā. Que les étudiants du Veda soient maîtres d'eux-mêmes, svāhā. Qu'ils soient paisibles, svāhā. Que j'aie de la renommée parmi les gens, svāhā. Que je sois meilleur que les riches, svāhā. Ô Bhaga, que je t'atteigne, svāhā. Ô Bhaga, que tu entres en moi, svāhā. Dans ce Veda aux mille branches, moi qui n'ai pas de part, je me purifie en toi, svāhā. Comme les eaux coulent vers le bas, comme les mois s'usent en jours, ainsi que les étudiants du Veda viennent à moi de tous côtés, ô créateur, svāhā. Tu es un voisin ; resplendis sur moi, viens à moi.
Taittirīya 1.5
भूर्भुवः सुवरिति वा एतास्तिस्रो व्याहृतयः । तासामुह स्मैतां चतुर्थीं माहाचमस्यः प्रवेदयते । मह इति ।
तद् ब्रह्म । स आत्मा । अङ्गान्यन्या देवताः । भूरिति वा अयं लोकः । भुव इत्यन्तरिक्षम् । सुवरित्यसौ लोकः
मह इत्यादित्यः । आदित्येन वाव सर्वे लोका महीयन्ते । भूरिति वा अग्निः । भुव इति वायुः । सुवरित्यादित्यः ।
मह इति चन्द्रमाः । चन्द्रमसा वाव सर्वाणि ज्योतीँषि महीयन्ते । भूरिति वा ऋचः । भुव इति सामानि । सुवरिति यजूँषि
मह इति ब्रह्म । ब्रह्मणा वाव सर्वे वेदा महीयन्ते । भूरिति वै प्राणः । भुव इत्यपानः । सुवरिति व्यानः । मह इत्यन्नम् ।
अन्नेन वाव सर्वे प्राणा महीयन्ते । ता वा एताश्चतस्रश्चतुर्धा । चतस्रश्चतस्रो व्याहृतयः । ता यो वेद । स वेद ब्रह्म ।
सर्वेऽस्मै देवा बलिमावहन्ति ॥ १.५ ॥
Bhūḥ, bhuvaḥ, suvaḥ : telles sont les trois vyāhṛti. Māhācamasya déclare la quatrième vyāhṛti, « mahaḥ ». Cela est brahman ; cela est l'ātman. Les autres divinités en sont les membres. « Bhūḥ » est ce monde, « bhuvaḥ » l'espace intermédiaire, « suvaḥ » ce monde-là, « mahaḥ » le soleil. Par le soleil, tous les mondes sont glorifiés. « Bhūḥ » est le feu, « bhuvaḥ » le vent, « suvaḥ » le soleil, « mahaḥ » la lune. Par la lune, toutes les lumières sont glorifiées. « Bhūḥ » sont les ṛc, « bhuvaḥ » les sāman, « suvaḥ » les yajus, « mahaḥ » est brahman. Par brahman, tous les Veda sont glorifiés. « Bhūḥ » est le souffle, « bhuvaḥ » l'apāna, « suvaḥ » le vyāna, « mahaḥ » la nourriture. Par la nourriture, tous les souffles sont glorifiés. Ces quatre vyāhṛti sont chacune quadruples. Celui qui les connaît connaît brahman. Tous les dieux lui apportent des offrandes.
Taittirīya 1.6
स य एषोऽन्तरहृदय आकाशः । तस्मिन्नयं पुरुषो मनोमयः । अमृतो हिरण्मयः । अन्तरेण तालुके ।
य एष स्तन इवावलम्बते । सेन्द्रयोनिः । यत्रासौ केशान्तो विवर्तते । व्यपोह्य शीर्षकपाले । भूरित्यग्नौ प्रतितिष्ठति ।
भुव इति वायौ
सुवरित्यादित्ये । मह इति ब्रह्मणि । आप्नोति स्वाराज्यम् । आप्नोति मनसस्पतिम् । वाक्पतिश्चक्षुष्पतिः ।
श्रोत्रपतिर्विज्ञानपतिः । एतत्ततो भवति । आकाशशरीरं ब्रह्म । सत्यात्म प्राणारामं मन आनन्दम् । शान्तिसमृद्धममृतम् ।
इति प्राचीनयोग्योपास्स्व ॥ १.६ ॥
Dans le cœur existe cet espace, et en lui se trouve cette personne d'or, immortelle, faite d'esprit. Entre le palais et la luette pend ce qui ressemble à un mamelon ; son origine est Indra. Là où la raie des cheveux se divise, à travers le sommet du crâne, il s'élève vers le haut. Par « bhūḥ » il s'établit dans le feu, par « bhuvaḥ » dans le vent, par « suvaḥ » dans le soleil, par « mahaḥ » dans brahman. Il atteint l'autonomie, devient maître du mental, de la parole, de la vue, de l'ouïe et de la connaissance. Alors il devient ceci : brahman dont le corps est l'espace, dont le soi est la vérité, qui se réjouit du souffle, dont le mental est béatitude, riche de paix, immortel. Ainsi, ô ancien digne, médite.
Taittirīya 1.7
पृथिव्यन्तरिक्षं द्यौर्दिशोऽवान्तरदिशाः । अग्निर्वायुरादित्यश्चन्द्रमा नक्षत्राणि । आप ओषधयो वनस्पतय आकाश आत्मा ।
इत्यधिभूतम् । अथाध्यात्मम् । प्राणो व्यानोऽपान उदानः समानः । चक्षुः श्रोत्रं मनो वाक् त्वक् । चर्म माँसँस्नावास्थिमज्जा ।
एतदधि विधाय ऋषिरवोचत् । पाङ्क्तं वा इदँ सर्वम् । पाङ्क्तेनैव पाङ्क्तँ स्पृणोतीति ॥ १.७ ॥
La terre, l'espace intermédiaire, le ciel, les directions et les directions intermédiaires; le feu, le vent, le soleil, la lune et les étoiles; les eaux, les plantes, les arbres, l'éther et l'ātman : ceci concerne les éléments. Maintenant, ce qui concerne le soi : le souffle extérieur, le souffle diffus, le souffle descendant, le souffle ascendant et le souffle égalisateur; l'œil, l'oreille, le mental, la parole et la peau; le cuir, la chair, les tendons, l'os et la moelle. Ayant exposé cela, le voyant dit : tout ceci est un ensemble de cinq. Par l'ensemble de cinq, en vérité, il complète l'ensemble de cinq.
Taittirīya 1.8
ओमिति ब्रह्म । ओमितीदँसर्वम् । ओमित्येतदनुकृतिर्हस्म वा अप्यो श्रावयेत्याश्रावयन्ति । ओमिति सामानि गायन्ति ।
ओँशोमिति शस्त्राणि शँसन्ति । ओमित्यध्वर्युः प्रतिगरं प्रतिगृणाति । ओमिति ब्रह्मा प्रसौति । ओमित्यग्निहोत्रमनुजानाति ।
ओमिति ब्राह्मणः प्रवक्ष्यन्नाह ब्रह्मोपाप्नवानीति ब्रह्मैवोपाप्नोति ॥ १.८ ॥
Om est brahman. Om est tout ceci. Om en est l'écho; c'est pourquoi on le fait entendre en disant « śrāvaya ». On chante les sāman avec Om. On récite les śastra avec « Om, śo ». L'adhvaryu répond par Om. Le brahmā donne l'impulsion par Om. Il consent à l'offrande au feu par Om. Un brahmane, sur le point de parler, dit avec Om : « Puissé-je atteindre brahman » ; en vérité il atteint brahman.
Taittirīya 1.9
ऋतं च स्वाध्यायप्रवचने च । सत्यं च स्वाध्यायप्रवचने च । तपश्च स्वाध्यायप्रवचने च । दमश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
शमश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्नयश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्निहोत्रं च स्वाध्यायप्रवचने च । अतिथयश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
मानुषं च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजा च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजनश्च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजातिश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
सत्यमिति सत्यवचा राथीतरः । तप इति तपोनित्यः पौरुशिष्टिः । स्वाध्यायप्रवचने एवेति नाको मौद्गल्यः । तद्धि तपस्तद्धि तपः ॥ १.९ ॥
Ṛta et la récitation-et-enseignement du Veda ; la vérité et la récitation-et-enseignement du Veda ; l'ascèse et la récitation-et-enseignement du Veda ; la maîtrise de soi et la récitation-et-enseignement du Veda ; le calme et la récitation-et-enseignement du Veda ; les feux et la récitation-et-enseignement du Veda ; l'offrande au feu et la récitation-et-enseignement du Veda ; les hôtes et la récitation-et-enseignement du Veda ; les devoirs humains et la récitation-et-enseignement du Veda ; la progéniture et la récitation-et-enseignement du Veda ; la procréation et la récitation-et-enseignement du Veda ; la continuité de la lignée et la récitation-et-enseignement du Veda. « La vérité », dit Satyavacas le Rāthītara. « L'ascèse », dit Tapoṇitya le Pauruśiṣṭi. « La récitation et l'enseignement du Veda seulement », dit Nāka le Maudgalya. Cela, en vérité, est l'ascèse ; cela, en vérité, est l'ascèse.
Taittirīya 1.10
अहं वृक्षस्य रेरिवा कीर्तिः पृष्ठं गिरेरिव । ऊर्ध्वपवित्रो वाजिनीवस्वमृतमस्मि । द्रविणँसवर्चसम् । सुमेधा अमृतोक्षितः । इति त्रिशङ्कोर्वेदानुवचनम् ॥ १.१० ॥
Je suis le fruit qui se balance de l'arbre ; ma renommée est comme le sommet d'une montagne. Pur vers le haut, riche de force et de richesse, je suis immortel. Je suis doué de richesse et d'éclat rayonnant, de bon entendement, aspergé d'immortalité. Telle est la parole védique de Triśaṅku.
Taittirīya 1.11
वेदमनूच्याचार्योऽन्तेवासिनमनुशास्ति । सत्यं वद । धर्मं चर । स्वाध्यायान्मा प्रमदः । आचार्याय प्रियं धनमाहृत्य प्रजातन्तुं मा व्यवच्छेत्सीः ।
सत्यान्न प्रमदितव्यम्। धर्मान्न प्रमदितव्यम् । कुशलान्न प्रमदितव्यम् । भूत्यै न प्रमदितव्यम् । स्वाध्यायप्रवचनाभ्यां न प्रमदितव्यम् ।
देवपितृकार्याभ्यां न प्रमदितव्यम्
मातृदेवो भव । पितृदेवो भव । आचार्यदेवो भव । अतिथिदेवो भव । यान्यनवद्यानि कर्माणि तानि सेवितव्यानि । नो इतराणि ।
यान्यस्माकꣳ सुचरितानि तानि त्वयोपास्यानि । नो इतराणि
ये के चास्मच्छ्रेयाँसो ब्राह्मणाः तेषां त्वयाऽऽसनेन प्रश्वसितव्यम् । श्रद्धया देयम् । अश्रद्धयाऽदेयम् । श्रिया देयम् । ह्रिया देयम् ।
भिया देयम् । संविदा देयम् । अथ यदि ते कर्मविचिकित्सा वा वृत्तविचिकित्सा वा स्यात्
ये यत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकामाः स्युः । यथा ते तत्र वर्तेरन् । तथा वर्तेथाः । अथाभ्याख्यातेषु ।
ये तत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकायाः स्युः । यथा ते तेषु वर्तेरन् । तथा तेषु वर्तेथाः । एष आदेशः ।
एष उपदेशः । एषा वेदोपनिषत् । एतदनुशासनम् । एवमुपासितव्यम् । एवमु चैतदुपास्यम् ॥ १.११ ॥
Ayant enseigné le Veda, le maître instruit l'élève : Dis la vérité. Pratique le dharma. Ne néglige pas l'étude du Veda. Ayant apporté au maître un présent qui lui plaise, ne coupe pas le fil de ta lignée. Il ne faut pas négliger la vérité. Il ne faut pas négliger le dharma. Il ne faut pas négliger le bien. Il ne faut pas négliger la prospérité. Il ne faut pas négliger l'étude et l'enseignement. Il ne faut pas négliger les devoirs envers les dieux et les ancêtres. Fais de ta mère un dieu. Fais de ton père un dieu. Fais de ton maître un dieu. Fais de ton hôte un dieu. Seules les actions sans reproche doivent être pratiquées, non les autres. Seule notre bonne conduite doit être honorée par toi, non une autre. Aux brahmanes qui nous sont supérieurs, tu offriras un siège en signe de respect. Donne avec foi, non sans foi. Donne avec générosité. Donne avec modestie. Donne avec crainte de mal faire. Donne en accord. Mais si tu doutes d'une action ou d'une conduite, agis comme agissent les brahmanes réfléchis, maîtres d'eux-mêmes, doux et amis du dharma qui se trouvent là. Et dans les cas d'accusation, fais de même. Tel est le commandement, tel est l'enseignement, telle est la doctrine secrète du Veda, telle est l'instruction. C'est ainsi qu'il faut méditer.
Taittirīya 1.12
शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वामेव प्रत्यक्षं ब्रह्मावादिषम् । ऋतमवादिषम् । सत्यमवादिषम् ।
तन्मामावीत् । तद्वक्तारमावीत् । आवीन्माम् । आवीद्वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१२ ॥
Que Mitra nous soit propice, que Varuṇa nous soit propice. Qu'Aryaman nous soit propice. Qu'Indra et Bṛhaspati nous soient propices. Que Viṣṇu, au pas large, nous soit propice. Hommage au Brahman. Hommage à toi, ô Vāyu. Tu es en vérité le Brahman perceptible directement. C'est toi en vérité que j'appellerai le Brahman perceptible directement. J'ai déclaré le ṛta. J'ai déclaré la vérité. Qu'il me protège. Qu'il protège celui qui parle. Protège-moi, protège celui qui parle. Om, paix, paix, paix.