ఉపనిషత్తులు · Taittirīya 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Taittirīya 1.1
ॐ शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्म वदिष्यामि । ऋतं वदिष्यामि ।
सत्यं वदिष्यामि । तन्मामवतु । तद्वक्तारमवतु । अवतु माम् । अवतु वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१ ॥
ఓం. మిత్రుడు మాకు శుభం కలిగించుగాక, వరుణుడు మాకు శుభం కలిగించుగాక. అర్యముడు మాకు శుభం కలిగించుగాక. ఇంద్రుడు, బృహస్పతి మాకు శుభం కలిగించుగాక. విశాల అడుగులు వేసే విష్ణువు మాకు శుభం కలిగించుగాక. బ్రహ్మకు నమస్కారం. ఓ వాయువా, నీకు నమస్కారం. నీవే ప్రత్యక్ష బ్రహ్మవు. నిన్నే ప్రత్యక్ష బ్రహ్మంగా పలుకుతాను. ఋతాన్ని పలుకుతాను, సత్యాన్ని పలుకుతాను. అది నన్ను రక్షించుగాక, అది వక్తను రక్షించుగాక. నన్ను రక్షించుగాక, వక్తను రక్షించుగాక. ఓం. శాంతి, శాంతి, శాంతి.
Taittirīya 1.2
ॐ शीक्षां व्याख्यास्यामः । वर्णः स्वरः । मात्रा बलम् । साम सन्तानः । इत्युक्तः शीक्षाध्यायः ॥ १.२ ॥
ఓం. శీక్షను వివరిస్తాము: వర్ణం, స్వరం, మాత్ర, బలం, సామము, సంతానం. ఇలా శీక్షా అధ్యాయం చెప్పబడింది.
Taittirīya 1.3
सह नौ यशः । सह नौ ब्रह्मवर्चसम् । अथातः संहिताया उपनिषदं व्याख्यास्यामः । पञ्चस्वधिकरणेषु ।
अधिलोकमधिज्यौतिषमधिविद्यमधिप्रजमध्यात्मम् । ता महासँहिता इत्याचक्षते । अथाधिलोकम् ।
पृथिवी पूर्वरूपम् । द्यौरुत्तररूपम् । आकाशः सन्धिः
वायुः सन्धानम् । इत्यधिलोकम् । अथाधिजौतिषम् । अग्निः पूर्वरूपम् । आदित्य उत्तररूपम् ।
आपः सन्धिः । वैद्युतः सन्धानम् । इत्यधिज्यौतिषम् । अथाधिविद्यम् । आचार्यः पूर्वरूपम्
अन्तेवास्युत्तररूपम् । विद्या सन्धिः । प्रवचनँसन्धानम् । इत्यधिविद्यम् । अथाधिप्रजम् । माता पूर्वरूपम् ।
पितोत्तररूपम् । प्रजा सन्धिः । प्रजननँसन्धानम् । इत्यधिप्रजलम्
अथाध्यात्मम् । अधरा हनुः पूर्वरूपम् । उत्तरा हनुरुत्तररूपम् । वाक्सन्धिः । जिह्वा सन्धानम् ।
इत्यध्यात्मम् । इतीमा महासँहिताः । य एवमेता महासँहिता व्याख्याता वेद । सन्धीयते प्रजया पशुभिः ब्रह्मवर्चसेनान्नाद्येन सुवर्गेण लोकेन ॥ १.३ ॥
మనిద్దరికీ కలిసి యశస్సు కలుగుగాక, మనిద్దరికీ కలిసి బ్రహ్మవర్చస్సు కలుగుగాక. ఇక సంహిత యొక్క ఉపనిషత్తును వివరిస్తాము: ఐదు విభాగాలలో. లోకాలను గురించి, జ్యోతులను గురించి, విద్యను గురించి, ప్రజను గురించి, ఆత్మను గురించి. వీటిని మహాసంహితలు అంటారు. ఇప్పుడు లోకాలను గురించి: భూమి పూర్వరూపం, ద్యులోకం ఉత్తరరూపం, ఆకాశం సంధి, వాయువు సంధానం. ఇది లోకాలకు సంబంధించినది. ఇప్పుడు జ్యోతులను గురించి: అగ్ని పూర్వరూపం, ఆదిత్యుడు ఉత్తరరూపం, జలాలు సంధి, విద్యుత్తు సంధానం. ఇది జ్యోతులకు సంబంధించినది. ఇప్పుడు విద్యను గురించి: ఆచార్యుడు పూర్వరూపం, శిష్యుడు ఉత్తరరూపం, విద్య సంధి, ప్రవచనం సంధానం. ఇది విద్యకు సంబంధించినది. ఇప్పుడు ప్రజను గురించి: తల్లి పూర్వరూపం, తండ్రి ఉత్తరరూపం, సంతానం సంధి, ప్రజననం సంధానం. ఇది ప్రజకు సంబంధించినది. ఇప్పుడు ఆత్మను గురించి: కింది దవడ పూర్వరూపం, పై దవడ ఉత్తరరూపం, వాక్కు సంధి, నాలుక సంధానం. ఇది ఆత్మకు సంబంధించినది. ఇవే మహాసంహితలు. ఈ మహాసంహితలను ఈ విధంగా వివరంగా తెలిసినవాడు ప్రజ, పశువులు, బ్రహ్మవర్చస్సు, అన్నాదులు, స్వర్గం, లోకం వీటితో కూడినవాడవుతాడు.
Taittirīya 1.4
यश्छन्दसामृषभो विश्वरूपः । छन्दोभ्योऽध्यमृतात्संबभूव । स मेन्द्रो मेधया स्पृणोतु । अमृतस्य देव धारणो भूयासम् ।
शरीरं मे विचर्षणम् । जिह्वा मे मधुमत्तमा । कर्णाभ्यां भूरि विश्रुवम् । ब्रह्मणः कोशोऽसि मेधया पिहितः । श्रुतं मे गोपाय
आवहन्ती वितन्वाना कुर्वाणाऽचीरमात्मनः । वासाँसि मम गावश्च । अन्नपाने च सर्वदा । ततो मे श्रियमावह ।
लोमशां पशुभिः सह स्वाहा । आमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । विमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । प्रमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा ।
दमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । शमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा
यशो जनेऽसानि स्वाहा । श्रेयान् वस्यसोऽसानि स्वाहा । तं त्वा भग प्रविशानि स्वाहा । स मा भग प्रविश स्वाहा ।
तस्मिन् सहस्रशाखे । निभगाहं त्वयि मृजे स्वाहा । यथाऽऽपः प्रवतायन्ति यथा मासा अहर्जरम् ।
एवं मां ब्रह्मचारिणः धातरायन्तु सर्वतः स्वाहा । प्रतिवेशोऽसि प्र मा भाहि प्र मा पद्यस्व ॥ १.४ ॥
ఛందస్సుల్లో వృషభుడై, విశ్వరూపుడై, అమృతం నుండి ఛందస్సులకు పైగా ఉద్భవించిన — ఆ ఇంద్రుడు తన మేధతో నన్ను పూర్తి చేయుగాక. ఓ దేవా, అమృతాన్ని ధరించేవాడనై నేను ఉండాలి. నా శరీరం జాగరూకంగా ఉండుగాక; నా నాలుక అత్యంత మధురమగుగాక; రెండు చెవులతో విస్తారంగా వినగలుగుగాక. నీవు బ్రహ్మకోశము, మేధతో కప్పబడినవాడవు; నేను విన్నదానిని రక్షించుము. నాకై అక్షయ వస్త్రములను నేసి, విస్తరించి తెచ్చేదానా — వస్త్రములు, నా గోవులు, అన్నపానములు ఎల్లప్పుడూ; అక్కడి నుండి నాకు శ్రీని తెమ్ము. పశువులతో కూడిన లోమశునకు స్వాహా. బ్రహ్మచారులు రావలెను, స్వాహా. బ్రహ్మచారులు విశేషంగా రావలెను, స్వాహా. బ్రహ్మచారులు ముందుకు సాగవలెను, స్వాహా. బ్రహ్మచారులు సంయమితులు కావలెను, స్వాహా. బ్రహ్మచారులు శాంతులు కావలెను, స్వాహా. ప్రజలలో నాకు కీర్తి కలుగుగాక, స్వాహా. ధనవంతులకంటె శ్రేష్ఠుడనై ఉండుగాక, స్వాహా. ఓ భగా, నిన్ను నేను పొందుదును గాక, స్వాహా. ఓ భగా, నీవు నాలో ప్రవేశించుము, స్వాహా. ఆ సహస్రశాఖలలో భాగము లేనివాడనైన నేను నీలో నన్ను శుద్ధి చేసుకొనుచున్నాను, స్వాహా. నీళ్లు క్రిందికి ప్రవహించునట్లు, నెలలు రోజులుగా జీర్ణమగునట్లు, అట్లే ఓ ధాతా, బ్రహ్మచారులు అన్ని వైపుల నుండి నా వద్దకు రావలెను, స్వాహా. నీవు పొరుగువాడవు; నన్ను ప్రకాశింపజేయి, నన్ను పొందుము.
Taittirīya 1.5
भूर्भुवः सुवरिति वा एतास्तिस्रो व्याहृतयः । तासामुह स्मैतां चतुर्थीं माहाचमस्यः प्रवेदयते । मह इति ।
तद् ब्रह्म । स आत्मा । अङ्गान्यन्या देवताः । भूरिति वा अयं लोकः । भुव इत्यन्तरिक्षम् । सुवरित्यसौ लोकः
मह इत्यादित्यः । आदित्येन वाव सर्वे लोका महीयन्ते । भूरिति वा अग्निः । भुव इति वायुः । सुवरित्यादित्यः ।
मह इति चन्द्रमाः । चन्द्रमसा वाव सर्वाणि ज्योतीँषि महीयन्ते । भूरिति वा ऋचः । भुव इति सामानि । सुवरिति यजूँषि
मह इति ब्रह्म । ब्रह्मणा वाव सर्वे वेदा महीयन्ते । भूरिति वै प्राणः । भुव इत्यपानः । सुवरिति व्यानः । मह इत्यन्नम् ।
अन्नेन वाव सर्वे प्राणा महीयन्ते । ता वा एताश्चतस्रश्चतुर्धा । चतस्रश्चतस्रो व्याहृतयः । ता यो वेद । स वेद ब्रह्म ।
सर्वेऽस्मै देवा बलिमावहन्ति ॥ १.५ ॥
భూః, భువః, సువః — ఇవి మూడు వ్యాహృతులు. మాహాచమస్యుడు నాలుగవ వ్యాహృతి 'మహః'ను ప్రకటిస్తాడు. అది బ్రహ్మము; అదే ఆత్మ. ఇతర దేవతలు దాని అంగాలు. 'భూః' ఈ లోకం; 'భువః' అంతరిక్షం; 'సువః' ఆ లోకం; 'మహః' ఆదిత్యుడు. ఆదిత్యుని వల్లే సర్వ లోకాలు మహిమ పొందుతాయి. 'భూః' అగ్ని; 'భువః' వాయువు; 'సువః' ఆదిత్యుడు; 'మహః' చంద్రుడు. చంద్రుని వల్లే సర్వ జ్యోతులు మహిమ పొందుతాయి. 'భూః' ఋక్కులు; 'భువః' సామాలు; 'సువః' యజుస్సులు; 'మహః' బ్రహ్మము. బ్రహ్మము వల్లే సర్వ వేదాలు మహిమ పొందుతాయి. 'భూః' ప్రాణము; 'భువః' అపానము; 'సువః' వ్యానము; 'మహః' అన్నము. అన్నం వల్లే సర్వ ప్రాణాలు మహిమ పొందుతాయి. ఈ నాలుగు వ్యాహృతులు ఒక్కొక్కటీ నాలుగు విధాలుగా ఉంటాయి. వీటిని తెలిసినవాడు బ్రహ్మను తెలుసుకుంటాడు. సర్వ దేవతలు అతనికి బలిని తెస్తారు.
Taittirīya 1.6
स य एषोऽन्तरहृदय आकाशः । तस्मिन्नयं पुरुषो मनोमयः । अमृतो हिरण्मयः । अन्तरेण तालुके ।
य एष स्तन इवावलम्बते । सेन्द्रयोनिः । यत्रासौ केशान्तो विवर्तते । व्यपोह्य शीर्षकपाले । भूरित्यग्नौ प्रतितिष्ठति ।
भुव इति वायौ
सुवरित्यादित्ये । मह इति ब्रह्मणि । आप्नोति स्वाराज्यम् । आप्नोति मनसस्पतिम् । वाक्पतिश्चक्षुष्पतिः ।
श्रोत्रपतिर्विज्ञानपतिः । एतत्ततो भवति । आकाशशरीरं ब्रह्म । सत्यात्म प्राणारामं मन आनन्दम् । शान्तिसमृद्धममृतम् ।
इति प्राचीनयोग्योपास्स्व ॥ १.६ ॥
హృదయం లోపల ఉన్న ఈ ఆకాశంలో, మనోమయుడు, అమృతుడు, హిరణ్మయుడు అయిన ఈ పురుషుడు ఉన్నాడు. అంగిలికి లోపల, స్తనంలా వేలాడేది, ఇంద్రుడిని మూలంగా కలిగి ఉంది. కేశాంతం (వెంట్రుకల విడిపోయే చోటు) విడిపోయే చోట, శిరఃకపాలాన్ని చీల్చి అది పైకి వెళ్తుంది. 'భూః' ద్వారా అగ్నిలో, 'భువః' ద్వారా వాయువులో, 'సువః' ద్వారా ఆదిత్యుడిలో, 'మహః' ద్వారా బ్రహ్మంలో ప్రతిష్ఠితుడవుతాడు. అతడు స్వారాజ్యాన్ని పొందుతాడు; మనస్సుకు పతి అవుతాడు; వాక్కు, చక్షువు, శ్రోత్రం, విజ్ఞానాలకు పతి అవుతాడు. అప్పుడు అది ఇలా అవుతుంది: ఆకాశమే శరీరంగా ఉన్న బ్రహ్మం, సత్యమే ఆత్మగా ఉన్నది, ప్రాణంలో రమించేది, ఆనందమయ మనస్సు, శాంతితో సమృద్ధమైనది, అమృతం. ఓ ప్రాచీనయోగ్యా, ఇలా ఉపాసించు.
Taittirīya 1.7
पृथिव्यन्तरिक्षं द्यौर्दिशोऽवान्तरदिशाः । अग्निर्वायुरादित्यश्चन्द्रमा नक्षत्राणि । आप ओषधयो वनस्पतय आकाश आत्मा ।
इत्यधिभूतम् । अथाध्यात्मम् । प्राणो व्यानोऽपान उदानः समानः । चक्षुः श्रोत्रं मनो वाक् त्वक् । चर्म माँसँस्नावास्थिमज्जा ।
एतदधि विधाय ऋषिरवोचत् । पाङ्क्तं वा इदँ सर्वम् । पाङ्क्तेनैव पाङ्क्तँ स्पृणोतीति ॥ १.७ ॥
భూమి, అంతరిక్షం, ద్యులోకం, దిశలు, ఉపదిశలు; అగ్ని, వాయువు, సూర్యుడు, చంద్రుడు, నక్షత్రాలు; జలాలు, ఓషధులు, వనస్పతులు, ఆకాశం, ఆత్మ — ఇది అధిభూతం. ఇప్పుడు అధ్యాత్మం: ప్రాణం, వ్యానం, అపానం, ఉదానం, సమానం; కన్ను, చెవి, మనస్సు, వాక్కు, చర్మం; తోలు, మాంసం, స్నాయువులు, ఎముక, మజ్జ. ఇవన్నీ విధిగా చెప్పి ఋషి ఇలా అన్నాడు: ఇదంతా పాంక్తం (ఐదు భాగాల సమూహం). పాంక్తంతోనే పాంక్తాన్ని పూర్తి చేస్తాడు.
Taittirīya 1.8
ओमिति ब्रह्म । ओमितीदँसर्वम् । ओमित्येतदनुकृतिर्हस्म वा अप्यो श्रावयेत्याश्रावयन्ति । ओमिति सामानि गायन्ति ।
ओँशोमिति शस्त्राणि शँसन्ति । ओमित्यध्वर्युः प्रतिगरं प्रतिगृणाति । ओमिति ब्रह्मा प्रसौति । ओमित्यग्निहोत्रमनुजानाति ।
ओमिति ब्राह्मणः प्रवक्ष्यन्नाह ब्रह्मोपाप्नवानीति ब्रह्मैवोपाप्नोति ॥ १.८ ॥
ఓం అనేదే బ్రహ్మము. ఓం అనేదే ఇదంతా. ఓం అనేదే దీనికి ప్రతిధ్వని; అందుచేత 'శ్రావయ' అని చెప్పి వినిపిస్తారు. ఓం అని సామగానం పాడుతారు. 'ఓం శో' అని శస్త్రాలు పఠిస్తారు. ఓం అని అధ్వర్యుడు ప్రతిగరం ఇస్తాడు. ఓం అని బ్రహ్మ ప్రేరేపిస్తాడు. ఓం అని అగ్నిహోత్రానికి అనుమతిస్తాడు. ఓం అని బ్రాహ్మణుడు మాట్లాడబోతూ 'బ్రహ్మను నేను పొందుదును గాక' అంటాడు; అతడు బ్రహ్మనే పొందుతాడు.
Taittirīya 1.9
ऋतं च स्वाध्यायप्रवचने च । सत्यं च स्वाध्यायप्रवचने च । तपश्च स्वाध्यायप्रवचने च । दमश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
शमश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्नयश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्निहोत्रं च स्वाध्यायप्रवचने च । अतिथयश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
मानुषं च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजा च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजनश्च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजातिश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
सत्यमिति सत्यवचा राथीतरः । तप इति तपोनित्यः पौरुशिष्टिः । स्वाध्यायप्रवचने एवेति नाको मौद्गल्यः । तद्धि तपस्तद्धि तपः ॥ १.९ ॥
ఋతం మరియు స్వాధ్యాయ-ప్రవచనం; సత్యం మరియు స్వాధ్యాయ-ప్రవచనం; తపస్సు మరియు స్వాధ్యాయ-ప్రవచనం; దమం మరియు స్వాధ్యాయ-ప్రవచనం; శమం మరియు స్వాధ్యాయ-ప్రవచనం; అగ్నులు మరియు స్వాధ్యాయ-ప్రవచనం; అగ్నిహోత్రం మరియు స్వాధ్యాయ-ప్రవచనం; అతిథులు మరియు స్వాధ్యాయ-ప్రవచనం; మానుష ధర్మం మరియు స్వాధ్యాయ-ప్రవచనం; సంతానం మరియు స్వాధ్యాయ-ప్రవచనం; సంతానోత్పత్తి మరియు స్వాధ్యాయ-ప్రవచనం; వంశ పరంపర మరియు స్వాధ్యాయ-ప్రవచనం. 'సత్యం' అని సత్యవచనుడు రాథీతరుడు అంటాడు. 'తపస్సు' అని తపోనిత్యుడు పౌరుశిష్టి అంటాడు. 'స్వాధ్యాయ-ప్రవచనమే' అని నాకుడు మౌద్గల్యుడు అంటాడు. అదే తపస్సు, అదే తపస్సు.
Taittirīya 1.10
अहं वृक्षस्य रेरिवा कीर्तिः पृष्ठं गिरेरिव । ऊर्ध्वपवित्रो वाजिनीवस्वमृतमस्मि । द्रविणँसवर्चसम् । सुमेधा अमृतोक्षितः । इति त्रिशङ्कोर्वेदानुवचनम् ॥ १.१० ॥
నేను వృక్షం యొక్క కదిలే ఫలాన్ని; పర్వత శిఖరంలా నా కీర్తి. ఊర్ధ్వంగా పవిత్రుడను, బలం మరియు ధనం కలవాడను, నేను అమృతుడను. ధనం మరియు తేజస్సు కలవాడను. మంచి బుద్ధి కలవాడను, అమృతంతో అభిషేకించబడినవాడను. ఇది త్రిశంకుని వేద వచనం.
Taittirīya 1.11
वेदमनूच्याचार्योऽन्तेवासिनमनुशास्ति । सत्यं वद । धर्मं चर । स्वाध्यायान्मा प्रमदः । आचार्याय प्रियं धनमाहृत्य प्रजातन्तुं मा व्यवच्छेत्सीः ।
सत्यान्न प्रमदितव्यम्। धर्मान्न प्रमदितव्यम् । कुशलान्न प्रमदितव्यम् । भूत्यै न प्रमदितव्यम् । स्वाध्यायप्रवचनाभ्यां न प्रमदितव्यम् ।
देवपितृकार्याभ्यां न प्रमदितव्यम्
मातृदेवो भव । पितृदेवो भव । आचार्यदेवो भव । अतिथिदेवो भव । यान्यनवद्यानि कर्माणि तानि सेवितव्यानि । नो इतराणि ।
यान्यस्माकꣳ सुचरितानि तानि त्वयोपास्यानि । नो इतराणि
ये के चास्मच्छ्रेयाँसो ब्राह्मणाः तेषां त्वयाऽऽसनेन प्रश्वसितव्यम् । श्रद्धया देयम् । अश्रद्धयाऽदेयम् । श्रिया देयम् । ह्रिया देयम् ।
भिया देयम् । संविदा देयम् । अथ यदि ते कर्मविचिकित्सा वा वृत्तविचिकित्सा वा स्यात्
ये यत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकामाः स्युः । यथा ते तत्र वर्तेरन् । तथा वर्तेथाः । अथाभ्याख्यातेषु ।
ये तत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकायाः स्युः । यथा ते तेषु वर्तेरन् । तथा तेषु वर्तेथाः । एष आदेशः ।
एष उपदेशः । एषा वेदोपनिषत् । एतदनुशासनम् । एवमुपासितव्यम् । एवमु चैतदुपास्यम् ॥ १.११ ॥
ఆచార్యుడు వేదాన్ని పఠించి శిష్యునికి ఉపదేశిస్తాడు: సత్యం పలుకు. ధర్మాన్ని ఆచరించు. స్వాధ్యాయంలో ప్రమాదం చేయకు. ఆచార్యునికి ప్రియమైన ధనాన్ని తెచ్చి, సంతాన సూత్రాన్ని తెగనీయకు. సత్యంలో ప్రమాదం చేయరాదు. ధర్మంలో ప్రమాదం చేయరాదు. కుశలంలో ప్రమాదం చేయరాదు. శ్రేయస్సులో ప్రమాదం చేయరాదు. స్వాధ్యాయ ప్రవచనాల్లో ప్రమాదం చేయరాదు. దేవకార్యాలు, పితృకార్యాల్లో ప్రమాదం చేయరాదు. మాతను దైవంగా భావించు. పితను దైవంగా భావించు. ఆచార్యుని దైవంగా భావించు. అతిథిని దైవంగా భావించు. నిర్దోషమైన కర్మలనే ఆచరించాలి, ఇతరాలను కాదు. మా సద్వర్తనాలనే నీవు ఉపాసించాలి, ఇతరాలను కాదు. మాకంటే శ్రేష్ఠులైన బ్రాహ్మణులకు నీవు ఆసనమిచ్చి గౌరవించాలి. శ్రద్ధతో ఇవ్వాలి, అశ్రద్ధతో ఇవ్వరాదు. శ్రీతో ఇవ్వాలి. హ్రీతో ఇవ్వాలి. భయంతో ఇవ్వాలి. సంవిదతో ఇవ్వాలి. కర్మ లేదా వృత్తంలో నీకు సందేహం కలిగితే, ఆలోచనాపరులు, సంయమి, మృదుస్వభావులు, ధర్మకాములైన బ్రాహ్మణులు ఎలా ప్రవర్తిస్తారో, అలాగే నీవూ ప్రవర్తించు. అపవాదులు వచ్చిన సందర్భాల్లోనూ అంతే. ఇదే ఆదేశం, ఇదే ఉపదేశం, ఇదే వేదోపనిషత్తు, ఇదే అనుశాసనం. ఇలాగే ఉపాసించాలి.
Taittirīya 1.12
शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वामेव प्रत्यक्षं ब्रह्मावादिषम् । ऋतमवादिषम् । सत्यमवादिषम् ।
तन्मामावीत् । तद्वक्तारमावीत् । आवीन्माम् । आवीद्वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१२ ॥
మిత్రుడు మాకు శుభకరుడుగా ఉండుగాక, వరుణుడు శుభకరుడుగా ఉండుగాక. అర్యముడు మాకు శుభకరుడుగా ఉండుగాక. ఇంద్రుడు, బృహస్పతి మాకు శుభకరులుగా ఉండుగాక. విశాలంగా అడుగులు వేసే విష్ణువు మాకు శుభకరుడుగా ఉండుగాక. బ్రహ్మానికి నమస్కారం. ఓ వాయువా, నీకు నమస్కారం. నీవే ప్రత్యక్ష బ్రహ్మవు. నిన్నే ప్రత్యక్ష బ్రహ్మమని పలికాను. ఋతాన్ని పలికాను. సత్యాన్ని పలికాను. అది నన్ను రక్షించుగాక. అది వక్తను రక్షించుగాక. నన్ను రక్షించుగాక, వక్తను రక్షించుగాక. ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః.