Upaniṣads · Taittirīya 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Taittirīya 1.1
ॐ शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्म वदिष्यामि । ऋतं वदिष्यामि ।
सत्यं वदिष्यामि । तन्मामवतु । तद्वक्तारमवतु । अवतु माम् । अवतु वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१ ॥
Oṃ. Que Mitra nos seja favorável, que Varuṇa nos seja favorável. Que Aryaman nos seja favorável. Que Indra e Bṛhaspati nos sejam favoráveis. Que Viṣṇu de passos largos nos seja favorável. Homenagem ao brahman. Homenagem a ti, ó Vāyu. Tu és, em verdade, o brahman manifesto. Chamarei a ti o brahman manifesto. Falarei o que é reto (ṛta). Falarei a verdade. Que isso me proteja, que proteja o orador. Protege-me, protege o orador. Oṃ. Paz, paz, paz.
Taittirīya 1.2
ॐ शीक्षां व्याख्यास्यामः । वर्णः स्वरः । मात्रा बलम् । साम सन्तानः । इत्युक्तः शीक्षाध्यायः ॥ १.२ ॥
Oṃ. Explicaremos a fonética (śīkṣā): o som (varṇa), o acento (svara), a quantidade (mātrā), o esforço (bala), a harmonia (sāma) e a ligação (santāna). Assim foi declarado o capítulo sobre a fonética.
Taittirīya 1.3
सह नौ यशः । सह नौ ब्रह्मवर्चसम् । अथातः संहिताया उपनिषदं व्याख्यास्यामः । पञ्चस्वधिकरणेषु ।
अधिलोकमधिज्यौतिषमधिविद्यमधिप्रजमध्यात्मम् । ता महासँहिता इत्याचक्षते । अथाधिलोकम् ।
पृथिवी पूर्वरूपम् । द्यौरुत्तररूपम् । आकाशः सन्धिः
वायुः सन्धानम् । इत्यधिलोकम् । अथाधिजौतिषम् । अग्निः पूर्वरूपम् । आदित्य उत्तररूपम् ।
आपः सन्धिः । वैद्युतः सन्धानम् । इत्यधिज्यौतिषम् । अथाधिविद्यम् । आचार्यः पूर्वरूपम्
अन्तेवास्युत्तररूपम् । विद्या सन्धिः । प्रवचनँसन्धानम् । इत्यधिविद्यम् । अथाधिप्रजम् । माता पूर्वरूपम् ।
पितोत्तररूपम् । प्रजा सन्धिः । प्रजननँसन्धानम् । इत्यधिप्रजलम्
अथाध्यात्मम् । अधरा हनुः पूर्वरूपम् । उत्तरा हनुरुत्तररूपम् । वाक्सन्धिः । जिह्वा सन्धानम् ।
इत्यध्यात्मम् । इतीमा महासँहिताः । य एवमेता महासँहिता व्याख्याता वेद । सन्धीयते प्रजया पशुभिः ब्रह्मवर्चसेनान्नाद्येन सुवर्गेण लोकेन ॥ १.३ ॥
Que ambos alcancemos juntos a glória, que ambos alcancemos juntos o esplendor do brahman. Agora explicaremos a upaniṣad da saṃhitā, em cinco divisões: sobre os mundos, sobre os luminares, sobre o conhecimento, sobre a progênie e sobre o eu. Estas são chamadas as grandes saṃhitās. Agora, sobre os mundos: a terra é a forma anterior, o céu é a forma posterior, o espaço é a junção, o ar é a ligação. Isto é sobre os mundos. Agora, sobre os luminares: o fogo é a forma anterior, o sol é a forma posterior, as águas são a junção, o relâmpago é a ligação. Isto é sobre os luminares. Agora, sobre o conhecimento: o mestre é a forma anterior, o discípulo é a forma posterior, o conhecimento é a junção, o ensino é a ligação. Isto é sobre o conhecimento. Agora, sobre a progênie: a mãe é a forma anterior, o pai é a forma posterior, a prole é a junção, a procriação é a ligação. Isto é sobre a progênie. Agora, sobre o eu: a mandíbula inferior é a forma anterior, a mandíbula superior é a forma posterior, a fala é a junção, a língua é a ligação. Isto é sobre o eu. Estas são as grandes saṃhitās. Quem assim conhece estas grandes saṃhitās, explicadas dessa maneira, une-se à progênie, ao gado, ao esplendor do brahman, ao alimento, ao céu e ao mundo.
Taittirīya 1.4
यश्छन्दसामृषभो विश्वरूपः । छन्दोभ्योऽध्यमृतात्संबभूव । स मेन्द्रो मेधया स्पृणोतु । अमृतस्य देव धारणो भूयासम् ।
शरीरं मे विचर्षणम् । जिह्वा मे मधुमत्तमा । कर्णाभ्यां भूरि विश्रुवम् । ब्रह्मणः कोशोऽसि मेधया पिहितः । श्रुतं मे गोपाय
आवहन्ती वितन्वाना कुर्वाणाऽचीरमात्मनः । वासाँसि मम गावश्च । अन्नपाने च सर्वदा । ततो मे श्रियमावह ।
लोमशां पशुभिः सह स्वाहा । आमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । विमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । प्रमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा ।
दमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । शमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा
यशो जनेऽसानि स्वाहा । श्रेयान् वस्यसोऽसानि स्वाहा । तं त्वा भग प्रविशानि स्वाहा । स मा भग प्रविश स्वाहा ।
तस्मिन् सहस्रशाखे । निभगाहं त्वयि मृजे स्वाहा । यथाऽऽपः प्रवतायन्ति यथा मासा अहर्जरम् ।
एवं मां ब्रह्मचारिणः धातरायन्तु सर्वतः स्वाहा । प्रतिवेशोऽसि प्र मा भाहि प्र मा पद्यस्व ॥ १.४ ॥
Aquele que é o touro entre os metros, de todas as formas, que surgiu do imortal acima dos metros — que esse Indra me preencha com sua inteligência. Ó deus, que eu me torne um portador da imortalidade. Que meu corpo esteja alerta, minha língua muito doce, que eu ouça muito com ambos os ouvidos. Tu és o tesouro do Brahman, coberto de inteligência; guarda o que ouvi. Trazendo, estendendo, tecendo para si vestes imperecíveis — vestes, minhas vacas, comida e bebida, sempre; de lá traz-me a prosperidade. Ao Lomaśa com os animais, svāhā. Que os estudantes do Veda venham a mim, svāhā. Que venham especialmente a mim, svāhā. Que avancem, svāhā. Que os estudantes do Veda sejam dominadores de si, svāhā. Que estejam em paz, svāhā. Que eu tenha fama entre as pessoas, svāhā. Que eu seja melhor que os ricos, svāhā. Ó Bhaga, que eu te alcance, svāhā. Ó Bhaga, que entres em mim, svāhā. Naquele Veda de mil ramos, eu, sem porção, purifico-me em ti, svāhā. Assim como as águas correm para baixo, assim como os meses se gastam em dias, que os estudantes do Veda venham a mim de todos os lados, ó criador, svāhā. Tu és um vizinho; brilha sobre mim, vem a mim.
Taittirīya 1.5
भूर्भुवः सुवरिति वा एतास्तिस्रो व्याहृतयः । तासामुह स्मैतां चतुर्थीं माहाचमस्यः प्रवेदयते । मह इति ।
तद् ब्रह्म । स आत्मा । अङ्गान्यन्या देवताः । भूरिति वा अयं लोकः । भुव इत्यन्तरिक्षम् । सुवरित्यसौ लोकः
मह इत्यादित्यः । आदित्येन वाव सर्वे लोका महीयन्ते । भूरिति वा अग्निः । भुव इति वायुः । सुवरित्यादित्यः ।
मह इति चन्द्रमाः । चन्द्रमसा वाव सर्वाणि ज्योतीँषि महीयन्ते । भूरिति वा ऋचः । भुव इति सामानि । सुवरिति यजूँषि
मह इति ब्रह्म । ब्रह्मणा वाव सर्वे वेदा महीयन्ते । भूरिति वै प्राणः । भुव इत्यपानः । सुवरिति व्यानः । मह इत्यन्नम् ।
अन्नेन वाव सर्वे प्राणा महीयन्ते । ता वा एताश्चतस्रश्चतुर्धा । चतस्रश्चतस्रो व्याहृतयः । ता यो वेद । स वेद ब्रह्म ।
सर्वेऽस्मै देवा बलिमावहन्ति ॥ १.५ ॥
Bhūḥ, bhuvaḥ, suvaḥ: estas são as três vyāhṛti. Māhācamasya declara a quarta vyāhṛti, 'mahaḥ'. Isso é brahman; isso é o ātman. As demais divindades são seus membros. 'Bhūḥ' é este mundo, 'bhuvaḥ' a atmosfera, 'suvaḥ' aquele mundo, 'mahaḥ' o sol. Pelo sol são glorificados todos os mundos. 'Bhūḥ' é o fogo, 'bhuvaḥ' o vento, 'suvaḥ' o sol, 'mahaḥ' a lua. Pela lua são glorificadas todas as luzes. 'Bhūḥ' são os versos ṛc, 'bhuvaḥ' os cantos sāman, 'suvaḥ' as fórmulas yajus, 'mahaḥ' é brahman. Por brahman são glorificados todos os Vedas. 'Bhūḥ' é o sopro, 'bhuvaḥ' o apāna, 'suvaḥ' o vyāna, 'mahaḥ' o alimento. Pelo alimento são glorificados todos os sopros. Essas quatro vyāhṛti são cada uma quádrupla. Quem as conhece conhece brahman. Todos os deuses lhe trazem oferendas.
Taittirīya 1.6
स य एषोऽन्तरहृदय आकाशः । तस्मिन्नयं पुरुषो मनोमयः । अमृतो हिरण्मयः । अन्तरेण तालुके ।
य एष स्तन इवावलम्बते । सेन्द्रयोनिः । यत्रासौ केशान्तो विवर्तते । व्यपोह्य शीर्षकपाले । भूरित्यग्नौ प्रतितिष्ठति ।
भुव इति वायौ
सुवरित्यादित्ये । मह इति ब्रह्मणि । आप्नोति स्वाराज्यम् । आप्नोति मनसस्पतिम् । वाक्पतिश्चक्षुष्पतिः ।
श्रोत्रपतिर्विज्ञानपतिः । एतत्ततो भवति । आकाशशरीरं ब्रह्म । सत्यात्म प्राणारामं मन आनन्दम् । शान्तिसमृद्धममृतम् ।
इति प्राचीनयोग्योपास्स्व ॥ १.६ ॥
Dentro do coração existe este espaço, e nele está esta pessoa dourada e imortal, feita de mente. Entre o palato e a úvula pende o que é como um mamilo; sua origem é Indra. Onde a linha do cabelo se divide, cortando o alto do crânio, ele sobe. Por 'bhūḥ' é estabelecido no fogo, por 'bhuvaḥ' no vento, por 'suvaḥ' no sol, por 'mahaḥ' em brahman. Alcança a autodeterminação, torna-se senhor da mente, da fala, da visão, da audição e do entendimento. Então ele se torna isto: brahman com o espaço como corpo, a verdade como si mesmo, deleitando-se no sopro, a mente como bem-aventurança, rico em paz, imortal. Assim, ó antigo digno, medita.
Taittirīya 1.7
पृथिव्यन्तरिक्षं द्यौर्दिशोऽवान्तरदिशाः । अग्निर्वायुरादित्यश्चन्द्रमा नक्षत्राणि । आप ओषधयो वनस्पतय आकाश आत्मा ।
इत्यधिभूतम् । अथाध्यात्मम् । प्राणो व्यानोऽपान उदानः समानः । चक्षुः श्रोत्रं मनो वाक् त्वक् । चर्म माँसँस्नावास्थिमज्जा ।
एतदधि विधाय ऋषिरवोचत् । पाङ्क्तं वा इदँ सर्वम् । पाङ्क्तेनैव पाङ्क्तँ स्पृणोतीति ॥ १.७ ॥
A terra, o espaço intermediário, o céu, as direções e as direções intermediárias; o fogo, o vento, o sol, a lua e as estrelas; as águas, as ervas, as árvores, o éter e o ātman: isto diz respeito aos elementos. Agora, o que diz respeito ao eu: o sopro externo, o sopro difuso, o sopro descendente, o sopro ascendente e o sopro equilibrador; o olho, o ouvido, a mente, a fala e a pele; o couro, a carne, o tendão, o osso e a medula. Tendo exposto isto, o vidente disse: tudo isto é um conjunto de cinco. Pelo conjunto de cinco, de fato, ele completa o conjunto de cinco.
Taittirīya 1.8
ओमिति ब्रह्म । ओमितीदँसर्वम् । ओमित्येतदनुकृतिर्हस्म वा अप्यो श्रावयेत्याश्रावयन्ति । ओमिति सामानि गायन्ति ।
ओँशोमिति शस्त्राणि शँसन्ति । ओमित्यध्वर्युः प्रतिगरं प्रतिगृणाति । ओमिति ब्रह्मा प्रसौति । ओमित्यग्निहोत्रमनुजानाति ।
ओमिति ब्राह्मणः प्रवक्ष्यन्नाह ब्रह्मोपाप्नवानीति ब्रह्मैवोपाप्नोति ॥ १.८ ॥
Om é brahman. Om é tudo isto. Om é o seu eco; por isso fazem-no ser ouvido dizendo 'śrāvaya'. Cantam os cânticos do sāman com Om. Recitam os śastras com 'Om, śo'. O adhvaryu responde com Om. O brahmā dá o impulso com Om. Consente na oferenda ao fogo com Om. Um brâmane, prestes a falar, diz com Om: 'Possa eu alcançar brahman'; de fato, ele alcança brahman.
Taittirīya 1.9
ऋतं च स्वाध्यायप्रवचने च । सत्यं च स्वाध्यायप्रवचने च । तपश्च स्वाध्यायप्रवचने च । दमश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
शमश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्नयश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्निहोत्रं च स्वाध्यायप्रवचने च । अतिथयश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
मानुषं च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजा च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजनश्च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजातिश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
सत्यमिति सत्यवचा राथीतरः । तप इति तपोनित्यः पौरुशिष्टिः । स्वाध्यायप्रवचने एवेति नाको मौद्गल्यः । तद्धि तपस्तद्धि तपः ॥ १.९ ॥
Ṛta e a recitação-e-ensino do Veda; a verdade e a recitação-e-ensino do Veda; a austeridade e a recitação-e-ensino do Veda; o domínio de si e a recitação-e-ensino do Veda; a calma e a recitação-e-ensino do Veda; os fogos e a recitação-e-ensino do Veda; a oferenda ao fogo e a recitação-e-ensino do Veda; os hóspedes e a recitação-e-ensino do Veda; os deveres humanos e a recitação-e-ensino do Veda; a prole e a recitação-e-ensino do Veda; a procriação e a recitação-e-ensino do Veda; a continuidade da linhagem e a recitação-e-ensino do Veda. 'A verdade', diz Satyavacas o Rāthītara. 'A austeridade', diz Tapoṇitya o Pauruśiṣṭi. 'Somente a recitação e o ensino do Veda', diz Nāka o Maudgalya. Isso, de fato, é austeridade; isso, de fato, é austeridade.
Taittirīya 1.10
अहं वृक्षस्य रेरिवा कीर्तिः पृष्ठं गिरेरिव । ऊर्ध्वपवित्रो वाजिनीवस्वमृतमस्मि । द्रविणँसवर्चसम् । सुमेधा अमृतोक्षितः । इति त्रिशङ्कोर्वेदानुवचनम् ॥ १.१० ॥
Sou o fruto balançante da árvore; minha fama é como o cume de uma montanha. Puro para o alto, rico em força e riqueza, sou imortal. Sou dotado de riqueza e esplendor radiante, de bom entendimento, aspergido com imortalidade. Assim é a expressão védica de Triśaṅku.
Taittirīya 1.11
वेदमनूच्याचार्योऽन्तेवासिनमनुशास्ति । सत्यं वद । धर्मं चर । स्वाध्यायान्मा प्रमदः । आचार्याय प्रियं धनमाहृत्य प्रजातन्तुं मा व्यवच्छेत्सीः ।
सत्यान्न प्रमदितव्यम्। धर्मान्न प्रमदितव्यम् । कुशलान्न प्रमदितव्यम् । भूत्यै न प्रमदितव्यम् । स्वाध्यायप्रवचनाभ्यां न प्रमदितव्यम् ।
देवपितृकार्याभ्यां न प्रमदितव्यम्
मातृदेवो भव । पितृदेवो भव । आचार्यदेवो भव । अतिथिदेवो भव । यान्यनवद्यानि कर्माणि तानि सेवितव्यानि । नो इतराणि ।
यान्यस्माकꣳ सुचरितानि तानि त्वयोपास्यानि । नो इतराणि
ये के चास्मच्छ्रेयाँसो ब्राह्मणाः तेषां त्वयाऽऽसनेन प्रश्वसितव्यम् । श्रद्धया देयम् । अश्रद्धयाऽदेयम् । श्रिया देयम् । ह्रिया देयम् ।
भिया देयम् । संविदा देयम् । अथ यदि ते कर्मविचिकित्सा वा वृत्तविचिकित्सा वा स्यात्
ये यत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकामाः स्युः । यथा ते तत्र वर्तेरन् । तथा वर्तेथाः । अथाभ्याख्यातेषु ।
ये तत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकायाः स्युः । यथा ते तेषु वर्तेरन् । तथा तेषु वर्तेथाः । एष आदेशः ।
एष उपदेशः । एषा वेदोपनिषत् । एतदनुशासनम् । एवमुपासितव्यम् । एवमु चैतदुपास्यम् ॥ १.११ ॥
Tendo ensinado o Veda, o mestre instrui o discípulo: Fala a verdade. Pratica o dharma. Não negligencies o estudo do Veda. Tendo trazido ao mestre um presente que lhe seja agradável, não cortes o fio de tua linhagem. Não se deve negligenciar a verdade. Não se deve negligenciar o dharma. Não se deve negligenciar o bem-estar. Não se deve negligenciar a prosperidade. Não se deve negligenciar o estudo e o ensino. Não se deve negligenciar os deveres para com os deuses e os ancestrais. Honra tua mãe como a um deus. Honra teu pai como a um deus. Honra teu mestre como a um deus. Honra teu hóspede como a um deus. Somente as ações irrepreensíveis devem ser praticadas, não as outras. Somente nossa boa conduta deve ser honrada por ti, não outra. Aos brâmanes superiores a nós deves honrar oferecendo-lhes um assento. Dá com fé, não sem fé. Dá com generosidade. Dá com modéstia. Dá com receio de errar. Dá com concórdia. Mas se tiveres dúvida sobre uma ação ou sobre uma conduta, procede como procedem os brâmanes ponderados, disciplinados, gentis e amantes do dharma que ali estiverem. E nos casos de acusação, faze o mesmo. Este é o comando, este é o ensinamento, este é o segredo do Veda, esta é a instrução. Assim deve-se meditar.
Taittirīya 1.12
शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वामेव प्रत्यक्षं ब्रह्मावादिषम् । ऋतमवादिषम् । सत्यमवादिषम् ।
तन्मामावीत् । तद्वक्तारमावीत् । आवीन्माम् । आवीद्वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१२ ॥
Que Mitra nos seja propício, que Varuṇa nos seja propício. Que Aryaman nos seja propício. Que Indra e Bṛhaspati nos sejam propícios. Que Viṣṇu, o de passos largos, nos seja propício. Homenagem ao Brahman. Homenagem a ti, ó Vāyu. Tu és, na verdade, o Brahman diretamente perceptível. A ti, na verdade, chamarei o Brahman diretamente perceptível. Declarei o ṛta. Declarei a verdade. Que isso me proteja. Que isso proteja o que fala. Protege-me, protege o que fala. Om, paz, paz, paz.