உபநிடதங்கள் · Taittirīya 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Taittirīya 1.1
ॐ शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्म वदिष्यामि । ऋतं वदिष्यामि ।
सत्यं वदिष्यामि । तन्मामवतु । तद्वक्तारमवतु । अवतु माम् । अवतु वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१ ॥
ஓம். மித்திரன் நமக்கு நலம் அருளட்டும், வருணன் நமக்கு நலம் அருளட்டும். அர்யமா நமக்கு நலம் அருளட்டும். இந்திரனும் பிருஹஸ்பதியும் நமக்கு நலம் அருளட்டும். விரிந்த அடிகளை உடைய விஷ்ணு நமக்கு நலம் அருளட்டும். பிரம்மனுக்கு வணக்கம். வாயுவே, உனக்கு வணக்கம். நீயே கண்கூடான பிரம்மன். உன்னையே கண்கூடான பிரம்மன் என்று சொல்வேன். ருதத்தைச் சொல்வேன். சத்தியத்தைச் சொல்வேன். அது என்னைக் காக்கட்டும், அது பேசுபவனைக் காக்கட்டும். என்னைக் காக்கட்டும், பேசுபவனைக் காக்கட்டும். ஓம். சாந்தி, சாந்தி, சாந்தி.
Taittirīya 1.2
ॐ शीक्षां व्याख्यास्यामः । वर्णः स्वरः । मात्रा बलम् । साम सन्तानः । इत्युक्तः शीक्षाध्यायः ॥ १.२ ॥
ஓம். சீட்சையை விளக்குவோம்: வர்ணம், ஸ்வரம், மாத்திரை, பலம், சாமம், சந்தானம். இவ்வாறு சீட்சை அத்தியாயம் சொல்லப்பட்டது.
Taittirīya 1.3
सह नौ यशः । सह नौ ब्रह्मवर्चसम् । अथातः संहिताया उपनिषदं व्याख्यास्यामः । पञ्चस्वधिकरणेषु ।
अधिलोकमधिज्यौतिषमधिविद्यमधिप्रजमध्यात्मम् । ता महासँहिता इत्याचक्षते । अथाधिलोकम् ।
पृथिवी पूर्वरूपम् । द्यौरुत्तररूपम् । आकाशः सन्धिः
वायुः सन्धानम् । इत्यधिलोकम् । अथाधिजौतिषम् । अग्निः पूर्वरूपम् । आदित्य उत्तररूपम् ।
आपः सन्धिः । वैद्युतः सन्धानम् । इत्यधिज्यौतिषम् । अथाधिविद्यम् । आचार्यः पूर्वरूपम्
अन्तेवास्युत्तररूपम् । विद्या सन्धिः । प्रवचनँसन्धानम् । इत्यधिविद्यम् । अथाधिप्रजम् । माता पूर्वरूपम् ।
पितोत्तररूपम् । प्रजा सन्धिः । प्रजननँसन्धानम् । इत्यधिप्रजलम्
अथाध्यात्मम् । अधरा हनुः पूर्वरूपम् । उत्तरा हनुरुत्तररूपम् । वाक्सन्धिः । जिह्वा सन्धानम् ।
इत्यध्यात्मम् । इतीमा महासँहिताः । य एवमेता महासँहिता व्याख्याता वेद । सन्धीयते प्रजया पशुभिः ब्रह्मवर्चसेनान्नाद्येन सुवर्गेण लोकेन ॥ १.३ ॥
நாம் இருவருக்கும் ஒன்றாக புகழ் உண்டாகட்டும், நாம் இருவருக்கும் ஒன்றாக பிரம்மவர்ச்சஸ் உண்டாகட்டும். இனி, சம்ஹிதையின் உபநிடதத்தை விளக்குவோம்: ஐந்து பிரிவுகளில். உலகங்கள், ஒளிகள், வித்யை, குழந்தைகள், ஆத்மா ஆகியவை பற்றி. இவை மகாசம்ஹிதைகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இப்போது உலகங்களைப் பற்றி: பூமி முந்தைய வடிவம், வானம் பிந்தைய வடிவம், ஆகாசம் இணைப்பு, வாயு பிணைப்பு. இது உலகங்கள் பற்றியது. இப்போது ஒளிகளைப் பற்றி: அக்னி முந்தைய வடிவம், ஆதித்யன் பிந்தைய வடிவம், நீர் இணைப்பு, மின்னல் பிணைப்பு. இது ஒளிகள் பற்றியது. இப்போது வித்யையைப் பற்றி: ஆசிரியர் முந்தைய வடிவம், மாணவன் பிந்தைய வடிவம், வித்யை இணைப்பு, போதனை பிணைப்பு. இது வித்யை பற்றியது. இப்போது குழந்தைகளைப் பற்றி: தாய் முந்தைய வடிவம், தந்தை பிந்தைய வடிவம், சந்ததி இணைப்பு, பிறப்பிப்பு பிணைப்பு. இது குழந்தைகள் பற்றியது. இப்போது ஆத்மாவைப் பற்றி: கீழ்த்தாடை முந்தைய வடிவம், மேல்தாடை பிந்தைய வடிவம், வாக்கு இணைப்பு, நாக்கு பிணைப்பு. இது ஆத்மா பற்றியது. இவையே மகாசம்ஹிதைகள். இம்மகாசம்ஹிதைகளை இவ்வாறு விளக்கமாக அறிபவன் சந்ததி, கால்நடைகள், பிரம்மவர்ச்சஸ், உணவு, சொர்க்கம், உலகம் ஆகியவற்றுடன் இணைக்கப்படுகிறான்.
Taittirīya 1.4
यश्छन्दसामृषभो विश्वरूपः । छन्दोभ्योऽध्यमृतात्संबभूव । स मेन्द्रो मेधया स्पृणोतु । अमृतस्य देव धारणो भूयासम् ।
शरीरं मे विचर्षणम् । जिह्वा मे मधुमत्तमा । कर्णाभ्यां भूरि विश्रुवम् । ब्रह्मणः कोशोऽसि मेधया पिहितः । श्रुतं मे गोपाय
आवहन्ती वितन्वाना कुर्वाणाऽचीरमात्मनः । वासाँसि मम गावश्च । अन्नपाने च सर्वदा । ततो मे श्रियमावह ।
लोमशां पशुभिः सह स्वाहा । आमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । विमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । प्रमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा ।
दमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । शमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा
यशो जनेऽसानि स्वाहा । श्रेयान् वस्यसोऽसानि स्वाहा । तं त्वा भग प्रविशानि स्वाहा । स मा भग प्रविश स्वाहा ।
तस्मिन् सहस्रशाखे । निभगाहं त्वयि मृजे स्वाहा । यथाऽऽपः प्रवतायन्ति यथा मासा अहर्जरम् ।
एवं मां ब्रह्मचारिणः धातरायन्तु सर्वतः स्वाहा । प्रतिवेशोऽसि प्र मा भाहि प्र मा पद्यस्व ॥ १.४ ॥
சந்தங்களில் காளையாக, எல்லா உருவும் கொண்டவராக, அமிர்தத்திலிருந்து சந்தங்களுக்கு மேலாகத் தோன்றியவர் — அந்த இந்திரன் தன் மேதையால் எனக்கு நிறைவு அளிக்கட்டும். தேவனே, அமிர்தத்தைத் தாங்குபவனாக நான் ஆகட்டும். என் உடல் விழிப்புடன் இருக்கட்டும்; என் நாக்கு மிக இனியதாக இருக்கட்டும்; இரு காதுகளாலும் மிகுதியாகக் கேட்கட்டும். நீ பிரம்மத்தின் பொக்கிஷம், மேதையால் மூடப்பட்டவன்; நான் கேட்ட அறிவைக் காப்பாயாக. எனக்காக அழியாத ஆடைகளை நெய்து, பரப்பி, கொண்டு வருபவளே — ஆடைகளையும், பசுக்களையும், உணவும் பானமும் எப்போதும் எனக்குக் கொண்டு வா; அங்கிருந்து எனக்கு செல்வத்தைக் கொண்டு வா. விலங்குகளுடன் லோமசைக்கு ஸ்வாஹா. பிரம்மசாரிகள் வரட்டும், ஸ்வாஹா. பிரம்மசாரிகள் பிரிந்து வரட்டும், ஸ்வாஹா. பிரம்மசாரிகள் முன்னேறட்டும், ஸ்வாஹா. பிரம்மசாரிகள் அடக்கமுடையவர்களாகட்டும், ஸ்வாஹா. பிரம்மசாரிகள் அமைதியடையட்டும், ஸ்வாஹா. மக்களிடையே என் புகழ் உண்டாகட்டும், ஸ்வாஹா. செல்வரை விடச் சிறந்தவனாக நான் ஆகட்டும், ஸ்வாஹா. பகனே, உன்னை நான் அடையட்டும், ஸ்வாஹா. பகனே, நீ என்னுள் நுழையட்டும், ஸ்வாஹா. ஆயிரம் கிளைகள் கொண்ட அதில், பங்கற்ற நான் உன்னில் என்னைத் தூய்மைப்படுத்துகிறேன், ஸ்வாஹா. நீர்கள் கீழே பாய்வது போலும், மாதங்கள் நாட்களாக முதுமையடைவது போலும், அவ்வாறே பிரம்மசாரிகள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும், ஓ படைப்பாளனே, என்னிடம் வரட்டும், ஸ்வாஹா. நீ அண்டை வீட்டான்; என்னை ஒளிரச் செய், என்னை அடைவாயாக.
Taittirīya 1.5
भूर्भुवः सुवरिति वा एतास्तिस्रो व्याहृतयः । तासामुह स्मैतां चतुर्थीं माहाचमस्यः प्रवेदयते । मह इति ।
तद् ब्रह्म । स आत्मा । अङ्गान्यन्या देवताः । भूरिति वा अयं लोकः । भुव इत्यन्तरिक्षम् । सुवरित्यसौ लोकः
मह इत्यादित्यः । आदित्येन वाव सर्वे लोका महीयन्ते । भूरिति वा अग्निः । भुव इति वायुः । सुवरित्यादित्यः ।
मह इति चन्द्रमाः । चन्द्रमसा वाव सर्वाणि ज्योतीँषि महीयन्ते । भूरिति वा ऋचः । भुव इति सामानि । सुवरिति यजूँषि
मह इति ब्रह्म । ब्रह्मणा वाव सर्वे वेदा महीयन्ते । भूरिति वै प्राणः । भुव इत्यपानः । सुवरिति व्यानः । मह इत्यन्नम् ।
अन्नेन वाव सर्वे प्राणा महीयन्ते । ता वा एताश्चतस्रश्चतुर्धा । चतस्रश्चतस्रो व्याहृतयः । ता यो वेद । स वेद ब्रह्म ।
सर्वेऽस्मै देवा बलिमावहन्ति ॥ १.५ ॥
பூः, புவः, சுவः — இவை மூன்று வ்யாஹ்ருதிகள். மாஹாசமஸ்யர் நான்காவது வ்யாஹ்ருதியான 'மஹः' என்பதை அறிவிக்கிறார். அது பிரம்மம்; அது ஆத்மா. பிற தேவதைகள் அதன் அங்கங்கள். 'பூः' இந்த உலகம்; 'புவः' அந்தரிக்ஷம்; 'சுவः' அந்த உலகம்; 'மஹः' ஆதித்யன். ஆதித்யனால் எல்லா உலகங்களும் மகிமை பெறுகின்றன. 'பூः' அக்னி; 'புவः' வாயு; 'சுவः' ஆதித்யன்; 'மஹः' சந்திரன். சந்திரனால் எல்லா ஜோதிகளும் மகிமை பெறுகின்றன. 'பூः' ரிக்குகள்; 'புவः' சாமங்கள்; 'சுவः' யஜுஸ்கள்; 'மஹः' பிரம்மம். பிரம்மத்தால் எல்லா வேதங்களும் மகிமை பெறுகின்றன. 'பூः' பிராணன்; 'புவः' அபானன்; 'சுவः' வ்யானன்; 'மஹः' அன்னம். அன்னத்தால் எல்லா பிராணன்களும் மகிமை பெறுகின்றன. இந்த நான்கு வ்யாஹ்ருதிகளும் ஒவ்வொன்றும் நான்கு வகைப்படும். இவற்றை அறிபவன் பிரம்மத்தை அறிகிறான். எல்லா தேவர்களும் அவனுக்குப் பலியைக் கொண்டு வருகின்றனர்.
Taittirīya 1.6
स य एषोऽन्तरहृदय आकाशः । तस्मिन्नयं पुरुषो मनोमयः । अमृतो हिरण्मयः । अन्तरेण तालुके ।
य एष स्तन इवावलम्बते । सेन्द्रयोनिः । यत्रासौ केशान्तो विवर्तते । व्यपोह्य शीर्षकपाले । भूरित्यग्नौ प्रतितिष्ठति ।
भुव इति वायौ
सुवरित्यादित्ये । मह इति ब्रह्मणि । आप्नोति स्वाराज्यम् । आप्नोति मनसस्पतिम् । वाक्पतिश्चक्षुष्पतिः ।
श्रोत्रपतिर्विज्ञानपतिः । एतत्ततो भवति । आकाशशरीरं ब्रह्म । सत्यात्म प्राणारामं मन आनन्दम् । शान्तिसमृद्धममृतम् ।
इति प्राचीनयोग्योपास्स्व ॥ १.६ ॥
இதயத்துக்குள் உள்ள இந்த ஆகாசம், அதில் இந்த மனோமயமான, அமிருதமான, பொன்மயமான புருஷன் இருக்கிறான். அண்ணத்துக்கு உள்ளே, தொங்கும் முலை போல தொங்கும் இது இந்திரனை உற்பத்தி இடமாகக் கொண்டுள்ளது. தலைமயிர் பிரியும் இடத்தில் சிரசுக் கபாலத்தைப் பிளந்து அது மேலே செல்கிறது. 'பூः' என்பதால் அக்னியில் நிலைபெறுகிறான், 'புவः' என்பதால் வாயுவில், 'சுவः' என்பதால் ஆதித்யனில், 'மஹः' என்பதால் பிரம்மத்தில். அவன் ஸ்வாராஜ்யத்தை அடைகிறான்; மனத்தின் தலைவனாகிறான்; வாக்கு, கண், செவி, விஞ்ஞானம் ஆகியவற்றின் தலைவனாகிறான். அதன் பின் அவன் இவ்வாறு ஆகிறான்: ஆகாசம் உடலாக உடைய பிரம்மம், உண்மையே ஆத்மாவாக உடையது, பிராணனில் மகிழ்வது, ஆனந்தமான மனம், சாந்தியால் செழித்தது, அமிருதம். ஓ பழைய தகுதியுள்ளவனே, இவ்வாறு உபாசனை செய்.
Taittirīya 1.7
पृथिव्यन्तरिक्षं द्यौर्दिशोऽवान्तरदिशाः । अग्निर्वायुरादित्यश्चन्द्रमा नक्षत्राणि । आप ओषधयो वनस्पतय आकाश आत्मा ।
इत्यधिभूतम् । अथाध्यात्मम् । प्राणो व्यानोऽपान उदानः समानः । चक्षुः श्रोत्रं मनो वाक् त्वक् । चर्म माँसँस्नावास्थिमज्जा ।
एतदधि विधाय ऋषिरवोचत् । पाङ्क्तं वा इदँ सर्वम् । पाङ्क्तेनैव पाङ्क्तँ स्पृणोतीति ॥ १.७ ॥
பூமி, அந்தரிக்ஷம், துலோகம், திசைகள், உப திசைகள்; அக்னி, வாயு, ஆதித்யன், சந்திரன், நக்ஷத்திரங்கள்; நீர், மூலிகைகள், மரங்கள், ஆகாசம், ஆத்மா — இது அதிபூதம். இப்போது அத்தியாத்மம்: பிராணன், வியானன், அபானன், உதானன், சமானன்; கண், காது, மனம், வாக்கு, தோல்; தசை, சதை, நரம்பு, எலும்பு, மஜ்ஜை. இவற்றை முறைப்படி கூறிய பின் ரிஷி சொன்னார்: இவை அனைத்தும் பாங்க்தம் (ஐந்து கூறுகொண்டவை). பாங்க்தத்தாலேயே பாங்க்தத்தை நிறைவு செய்கிறான்.
Taittirīya 1.8
ओमिति ब्रह्म । ओमितीदँसर्वम् । ओमित्येतदनुकृतिर्हस्म वा अप्यो श्रावयेत्याश्रावयन्ति । ओमिति सामानि गायन्ति ।
ओँशोमिति शस्त्राणि शँसन्ति । ओमित्यध्वर्युः प्रतिगरं प्रतिगृणाति । ओमिति ब्रह्मा प्रसौति । ओमित्यग्निहोत्रमनुजानाति ।
ओमिति ब्राह्मणः प्रवक्ष्यन्नाह ब्रह्मोपाप्नवानीति ब्रह्मैवोपाप्नोति ॥ १.८ ॥
ஓம் என்பதே பிரம்மம். ஓம் என்பதே இவை அனைத்தும். ஓம் என்பதே இதன் எதிரொலி; அதனால் 'சிரவய' என்று கூறி ஓதச் செய்கிறார்கள். ஓம் என்று சாமகானம் பாடுகிறார்கள். 'ஓம் ஶ' என்று சாஸ்திரங்களை ஓதுகிறார்கள். ஓம் என்று அத்வர்யு பிரதிகரம் சொல்கிறான். ஓம் என்று பிரம்மா தூண்டுகிறான். ஓம் என்று அக்னிஹோத்ரத்தை அனுமதிக்கிறான். ஓம் என்று பிராமணன் பேசத் தொடங்கி, 'பிரம்மத்தை நான் அடைவேனாக' என்கிறான்; அவன் பிரம்மத்தையே அடைகிறான்.
Taittirīya 1.9
ऋतं च स्वाध्यायप्रवचने च । सत्यं च स्वाध्यायप्रवचने च । तपश्च स्वाध्यायप्रवचने च । दमश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
शमश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्नयश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्निहोत्रं च स्वाध्यायप्रवचने च । अतिथयश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
मानुषं च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजा च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजनश्च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजातिश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
सत्यमिति सत्यवचा राथीतरः । तप इति तपोनित्यः पौरुशिष्टिः । स्वाध्यायप्रवचने एवेति नाको मौद्गल्यः । तद्धि तपस्तद्धि तपः ॥ १.९ ॥
ருதம் மற்றும் ஸ்வாத்யாய-பிரவசனம்; சத்தியம் மற்றும் ஸ்வாத்யாய-பிரவசனம்; தபஸ் மற்றும் ஸ்வாத்யாய-பிரவசனம்; தமம் மற்றும் ஸ்வாத்யாய-பிரவசனம்; சமம் மற்றும் ஸ்வாத்யாய-பிரவசனம்; அக்னிகள் மற்றும் ஸ்வாத்யாய-பிரவசனம்; அக்னிஹோத்ரம் மற்றும் ஸ்வாத்யாய-பிரவசனம்; விருந்தினர்கள் மற்றும் ஸ்வாத்யாய-பிரவசனம்; மனித கடமைகள் மற்றும் ஸ்வாத்யாய-பிரவசனம்; சந்ததி மற்றும் ஸ்வாத்யாய-பிரவசனம்; இனப்பெருக்கம் மற்றும் ஸ்வாத்யாய-பிரவசனம்; குலத் தொடர்ச்சி மற்றும் ஸ்வாத்யாய-பிரவசனம். 'சத்தியம்' என்று சத்யவசா ராதீதரர் கூறுகிறார். 'தபஸ்' என்று தபோநித்யர் பௌருசிஷ்டி கூறுகிறார். 'ஸ்வாத்யாய-பிரவசனமே' என்று நாகர் மௌத்கல்யர் கூறுகிறார். அதுவே தபஸ், அதுவே தபஸ்.
Taittirīya 1.10
अहं वृक्षस्य रेरिवा कीर्तिः पृष्ठं गिरेरिव । ऊर्ध्वपवित्रो वाजिनीवस्वमृतमस्मि । द्रविणँसवर्चसम् । सुमेधा अमृतोक्षितः । इति त्रिशङ्कोर्वेदानुवचनम् ॥ १.१० ॥
நான் மரத்தின் அசையும் கனி; மலையின் உச்சியைப் போன்றது என் புகழ். மேல்நோக்கித் தூய்மையானவன், வலிமையும் செல்வமும் நிறைந்தவன், நான் அமிருதன். செல்வமும் ஒளியும் கொண்டவன். நல்ல அறிவுடையவன், அமிருதத்தால் நனைக்கப்பட்டவன். இது திரிசங்குவின் வேத வாக்கியம்.
Taittirīya 1.11
वेदमनूच्याचार्योऽन्तेवासिनमनुशास्ति । सत्यं वद । धर्मं चर । स्वाध्यायान्मा प्रमदः । आचार्याय प्रियं धनमाहृत्य प्रजातन्तुं मा व्यवच्छेत्सीः ।
सत्यान्न प्रमदितव्यम्। धर्मान्न प्रमदितव्यम् । कुशलान्न प्रमदितव्यम् । भूत्यै न प्रमदितव्यम् । स्वाध्यायप्रवचनाभ्यां न प्रमदितव्यम् ।
देवपितृकार्याभ्यां न प्रमदितव्यम्
मातृदेवो भव । पितृदेवो भव । आचार्यदेवो भव । अतिथिदेवो भव । यान्यनवद्यानि कर्माणि तानि सेवितव्यानि । नो इतराणि ।
यान्यस्माकꣳ सुचरितानि तानि त्वयोपास्यानि । नो इतराणि
ये के चास्मच्छ्रेयाँसो ब्राह्मणाः तेषां त्वयाऽऽसनेन प्रश्वसितव्यम् । श्रद्धया देयम् । अश्रद्धयाऽदेयम् । श्रिया देयम् । ह्रिया देयम् ।
भिया देयम् । संविदा देयम् । अथ यदि ते कर्मविचिकित्सा वा वृत्तविचिकित्सा वा स्यात्
ये यत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकामाः स्युः । यथा ते तत्र वर्तेरन् । तथा वर्तेथाः । अथाभ्याख्यातेषु ।
ये तत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकायाः स्युः । यथा ते तेषु वर्तेरन् । तथा तेषु वर्तेथाः । एष आदेशः ।
एष उपदेशः । एषा वेदोपनिषत् । एतदनुशासनम् । एवमुपासितव्यम् । एवमु चैतदुपास्यम् ॥ १.११ ॥
ஆசிரியர் வேதத்தை ஓதி மாணவனுக்கு அறிவுறுத்துகிறார்: உண்மை பேசு. தர்மத்தைக் கடைப்பிடி. சுவாத்தியாயத்தில் அலட்சியம் செய்யாதே. ஆசிரியருக்குப் பிரியமான செல்வத்தைக் கொண்டுவந்து, சந்ததியின் நூலை அறுக்காதே. உண்மையில் அலட்சியம் கூடாது. தர்மத்தில் அலட்சியம் கூடாது. நலத்தில் அலட்சியம் கூடாது. செழிப்பில் அலட்சியம் கூடாது. சுவாத்தியாயமும் பிரவசனமும் செய்வதில் அலட்சியம் கூடாது. தேவ கடமைகளிலும் பித்ரு கடமைகளிலும் அலட்சியம் கூடாது. தாயை தெய்வமாகக் கொள். தந்தையை தெய்வமாகக் கொள். ஆசிரியரை தெய்வமாகக் கொள். விருந்தினரை தெய்வமாகக் கொள். குற்றமற்ற செயல்களையே செய்ய வேண்டும், மற்றவற்றை அல்ல. எங்கள் நற்செயல்களையே நீ வணங்க வேண்டும், மற்றவற்றை அல்ல. எங்களை விட உயர்ந்த பிராமணர்களுக்கு நீ இருக்கை அளித்து மரியாதை செய்ய வேண்டும். நம்பிக்கையுடன் கொடு, நம்பிக்கையின்றிக் கொடுக்காதே. செல்வத்துடன் கொடு. பணிவுடன் கொடு. அச்சத்துடன் கொடு. ஒப்பந்தத்துடன் கொடு. செயலிலோ நடத்தையிலோ உனக்கு ஐயம் இருந்தால், சிந்தனையுள்ள, அடக்கமுள்ள, கடுமையற்ற, தர்மத்தை விரும்பும் பிராமணர்கள் எவ்வாறு நடக்கிறார்களோ அவ்வாறே நீயும் நட. குற்றம் சாட்டப்பட்ட நிலைகளிலும் அவ்வாறே நட. இதுவே கட்டளை, இதுவே உபதேசம், இதுவே வேதோபநிஷத், இதுவே அனுசாசனம். இவ்வாறே உபாசிக்க வேண்டும்.
Taittirīya 1.12
शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वामेव प्रत्यक्षं ब्रह्मावादिषम् । ऋतमवादिषम् । सत्यमवादिषम् ।
तन्मामावीत् । तद्वक्तारमावीत् । आवीन्माम् । आवीद्वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१२ ॥
மித்ரன் எங்களுக்கு சுபமாக இருக்கட்டும், வருணன் சுபமாக இருக்கட்டும். அர்யமா எங்களுக்கு சுபமாக இருக்கட்டும். இந்திரனும் பிருஹஸ்பதியும் எங்களுக்கு சுபமாக இருக்கட்டும். பரந்து அடி வைக்கும் விஷ்ணு எங்களுக்கு சுபமாக இருக்கட்டும். பிரம்மத்திற்கு வணக்கம். ஓ வாயுவே, உனக்கு வணக்கம். நீயே நேரில் காணப்படும் பிரம்மம். நேரில் காணப்படும் பிரம்மம் என்று உன்னையே சொல்வேன். ரிதத்தைச் சொன்னேன். சத்தியத்தைச் சொன்னேன். அது என்னைக் காக்கட்டும். அது பேசுபவனைக் காக்கட்டும். என்னைக் காக்கட்டும், பேசுபவனைக் காக்கட்டும். ஓம் சாந்தி சாந்தி சாந்தி.