ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು · Taittirīya 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Taittirīya 1.1
ॐ शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्म वदिष्यामि । ऋतं वदिष्यामि ।
सत्यं वदिष्यामि । तन्मामवतु । तद्वक्तारमवतु । अवतु माम् । अवतु वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१ ॥
ಓಂ. ಮಿತ್ರನು ನಮಗೆ ಶುಭವನ್ನುಂಟುಮಾಡಲಿ, ವರುಣನು ನಮಗೆ ಶುಭವನ್ನುಂಟುಮಾಡಲಿ. ಅರ್ಯಮನು ನಮಗೆ ಶುಭವನ್ನುಂಟುಮಾಡಲಿ. ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ನಮಗೆ ಶುಭವನ್ನುಂಟುಮಾಡಲಿ. ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುವ ವಿಷ್ಣು ನಮಗೆ ಶುಭವನ್ನುಂಟುಮಾಡಲಿ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ವಾಯು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಬ್ರಹ್ಮ. ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಬ್ರಹ್ಮವೆಂದು ಹೇಳುವೆನು. ಋತವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ, ಅದು ವಕ್ತಾರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ, ವಕ್ತಾರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಓಂ. ಶಾಂತಿ, ಶಾಂತಿ, ಶಾಂತಿ.
Taittirīya 1.2
ॐ शीक्षां व्याख्यास्यामः । वर्णः स्वरः । मात्रा बलम् । साम सन्तानः । इत्युक्तः शीक्षाध्यायः ॥ १.२ ॥
ಓಂ. ಶೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇವೆ: ವರ್ಣ, ಸ್ವರ, ಮಾತ್ರೆ, ಬಲ, ಸಾಮ, ಸಂತಾನ. ಹೀಗೆ ಶೀಕ್ಷಾ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
Taittirīya 1.3
सह नौ यशः । सह नौ ब्रह्मवर्चसम् । अथातः संहिताया उपनिषदं व्याख्यास्यामः । पञ्चस्वधिकरणेषु ।
अधिलोकमधिज्यौतिषमधिविद्यमधिप्रजमध्यात्मम् । ता महासँहिता इत्याचक्षते । अथाधिलोकम् ।
पृथिवी पूर्वरूपम् । द्यौरुत्तररूपम् । आकाशः सन्धिः
वायुः सन्धानम् । इत्यधिलोकम् । अथाधिजौतिषम् । अग्निः पूर्वरूपम् । आदित्य उत्तररूपम् ।
आपः सन्धिः । वैद्युतः सन्धानम् । इत्यधिज्यौतिषम् । अथाधिविद्यम् । आचार्यः पूर्वरूपम्
अन्तेवास्युत्तररूपम् । विद्या सन्धिः । प्रवचनँसन्धानम् । इत्यधिविद्यम् । अथाधिप्रजम् । माता पूर्वरूपम् ।
पितोत्तररूपम् । प्रजा सन्धिः । प्रजननँसन्धानम् । इत्यधिप्रजलम्
अथाध्यात्मम् । अधरा हनुः पूर्वरूपम् । उत्तरा हनुरुत्तररूपम् । वाक्सन्धिः । जिह्वा सन्धानम् ।
इत्यध्यात्मम् । इतीमा महासँहिताः । य एवमेता महासँहिता व्याख्याता वेद । सन्धीयते प्रजया पशुभिः ब्रह्मवर्चसेनान्नाद्येन सुवर्गेण लोकेन ॥ १.३ ॥
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಯಶಸ್ಸು ದೊರೆಯಲಿ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸ್ಸು ದೊರೆಯಲಿ. ಇನ್ನು ಸಂಹಿತೆಯ ಉಪನಿಷತ್ತನ್ನು ವಿವರಿಸೋಣ: ಐದು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ. ಲೋಕಗಳ ಕುರಿತು, ಜ್ಯೋತಿಗಳ ಕುರಿತು, ವಿದ್ಯೆಯ ಕುರಿತು, ಪ್ರಜೆಯ ಕುರಿತು, ಆತ್ಮದ ಕುರಿತು. ಇವನ್ನು ಮಹಾಸಂಹಿತೆಗಳೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಲೋಕಗಳ ಕುರಿತು: ಭೂಮಿಯೇ ಪೂರ್ವರೂಪ, ದ್ಯುಲೋಕವೇ ಉತ್ತರರೂಪ, ಆಕಾಶವೇ ಸಂಧಿ, ವಾಯುವೇ ಸಂಧಾನ. ಇದು ಲೋಕ ವಿಷಯ. ಈಗ ಜ್ಯೋತಿಗಳ ಕುರಿತು: ಅಗ್ನಿಯೇ ಪೂರ್ವರೂಪ, ಆದಿತ್ಯನೇ ಉತ್ತರರೂಪ, ಜಲವೇ ಸಂಧಿ, ವಿದ್ಯುತ್ತೇ ಸಂಧಾನ. ಇದು ಜ್ಯೋತಿ ವಿಷಯ. ಈಗ ವಿದ್ಯೆಯ ಕುರಿತು: ಆಚಾರ್ಯನೇ ಪೂರ್ವರೂಪ, ಶಿಷ್ಯನೇ ಉತ್ತರರೂಪ, ವಿದ್ಯೆಯೇ ಸಂಧಿ, ಪ್ರವಚನವೇ ಸಂಧಾನ. ಇದು ವಿದ್ಯಾ ವಿಷಯ. ಈಗ ಪ್ರಜೆಯ ಕುರಿತು: ತಾಯಿಯೇ ಪೂರ್ವರೂಪ, ತಂದೆಯೇ ಉತ್ತರರೂಪ, ಸಂತತಿಯೇ ಸಂಧಿ, ಜನನವೇ ಸಂಧಾನ. ಇದು ಪ್ರಜಾ ವಿಷಯ. ಈಗ ಆತ್ಮದ ಕುರಿತು: ಕೆಳದವಡೆಯೇ ಪೂರ್ವರೂಪ, ಮೇಲ್ದವಡೆಯೇ ಉತ್ತರರೂಪ, ವಾಕ್ಕೇ ಸಂಧಿ, ನಾಲಿಗೆಯೇ ಸಂಧಾನ. ಇದು ಆತ್ಮ ವಿಷಯ. ಇವೇ ಮಹಾಸಂಹಿತೆಗಳು. ಈ ಮಹಾಸಂಹಿತೆಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸಿ ತಿಳಿದವನು ಪ್ರಜೆ, ಪಶುಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸ್ಸು, ಅನ್ನ-ಆಹಾರ, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಲೋಕದಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Taittirīya 1.4
यश्छन्दसामृषभो विश्वरूपः । छन्दोभ्योऽध्यमृतात्संबभूव । स मेन्द्रो मेधया स्पृणोतु । अमृतस्य देव धारणो भूयासम् ।
शरीरं मे विचर्षणम् । जिह्वा मे मधुमत्तमा । कर्णाभ्यां भूरि विश्रुवम् । ब्रह्मणः कोशोऽसि मेधया पिहितः । श्रुतं मे गोपाय
आवहन्ती वितन्वाना कुर्वाणाऽचीरमात्मनः । वासाँसि मम गावश्च । अन्नपाने च सर्वदा । ततो मे श्रियमावह ।
लोमशां पशुभिः सह स्वाहा । आमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । विमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । प्रमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा ।
दमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । शमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा
यशो जनेऽसानि स्वाहा । श्रेयान् वस्यसोऽसानि स्वाहा । तं त्वा भग प्रविशानि स्वाहा । स मा भग प्रविश स्वाहा ।
तस्मिन् सहस्रशाखे । निभगाहं त्वयि मृजे स्वाहा । यथाऽऽपः प्रवतायन्ति यथा मासा अहर्जरम् ।
एवं मां ब्रह्मचारिणः धातरायन्तु सर्वतः स्वाहा । प्रतिवेशोऽसि प्र मा भाहि प्र मा पद्यस्व ॥ १.४ ॥
ಛಂದಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ವೃಷಭನಾದ, ವಿಶ್ವರೂಪನಾದ, ಅಮೃತದಿಂದ ಛಂದಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದ — ಆ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಮೇಧೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲಿ. ಹೇ ದೇವ, ನಾನು ಅಮೃತವನ್ನು ಧರಿಸುವವನಾಗಲಿ. ನನ್ನ ದೇಹ ಜಾಗರೂಕವಾಗಿರಲಿ; ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾಗಲಿ; ಎರಡು ಕಿವಿಗಳಿಂದ ಬಹಳ ಕೇಳಲಿ. ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮದ ಕೋಶ, ಮೇಧೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವನು; ನಾನು ಕೇಳಿದುದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ನನಗಾಗಿ ಅಕ್ಷಯ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೇಯ್ದು ಹರಡಿ ತರುವವಳೇ — ವಸ್ತ್ರಗಳು, ನನ್ನ ಹಸುಗಳು, ಅನ್ನ ಪಾನೀಯಗಳು ಸದಾ; ಅಲ್ಲಿಂದ ನನಗೆ ಶ್ರೀಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡು. ಪಶುಗಳೊಂದಿಗೆ ಲೋಮಶನಿಗೆ ಸ್ವಾಹಾ. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಬರಲಿ, ಸ್ವಾಹಾ. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬರಲಿ, ಸ್ವಾಹಾ. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಮುಂದೆ ಸಾಗಲಿ, ಸ್ವಾಹಾ. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಸಂಯಮಿಗಳಾಗಲಿ, ಸ್ವಾಹಾ. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಶಾಂತರಾಗಲಿ, ಸ್ವಾಹಾ. ಜನರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಯಶಸ್ಸು ಇರಲಿ, ಸ್ವಾಹಾ. ಧನವಂತರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಲಿ, ಸ್ವಾಹಾ. ಹೇ ಭಗ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯಲಿ, ಸ್ವಾಹಾ. ಹೇ ಭಗ, ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸು, ಸ್ವಾಹಾ. ಆ ಸಹಸ್ರಶಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಿಲ್ಲದವನಾದ ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ, ಸ್ವಾಹಾ. ನೀರು ಕೆಳಗೆ ಹರಿಯುವಂತೆ, ತಿಂಗಳುಗಳು ದಿನಗಳಾಗಿ ಜೀರ್ಣವಾಗುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಹೇ ಧಾತಾ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ, ಸ್ವಾಹಾ. ನೀನು ನೆರೆಯವನು; ನನ್ನನ್ನು ಬೆಳಗಿಸು, ನನ್ನನ್ನು ಹೊಂದು.
Taittirīya 1.5
भूर्भुवः सुवरिति वा एतास्तिस्रो व्याहृतयः । तासामुह स्मैतां चतुर्थीं माहाचमस्यः प्रवेदयते । मह इति ।
तद् ब्रह्म । स आत्मा । अङ्गान्यन्या देवताः । भूरिति वा अयं लोकः । भुव इत्यन्तरिक्षम् । सुवरित्यसौ लोकः
मह इत्यादित्यः । आदित्येन वाव सर्वे लोका महीयन्ते । भूरिति वा अग्निः । भुव इति वायुः । सुवरित्यादित्यः ।
मह इति चन्द्रमाः । चन्द्रमसा वाव सर्वाणि ज्योतीँषि महीयन्ते । भूरिति वा ऋचः । भुव इति सामानि । सुवरिति यजूँषि
मह इति ब्रह्म । ब्रह्मणा वाव सर्वे वेदा महीयन्ते । भूरिति वै प्राणः । भुव इत्यपानः । सुवरिति व्यानः । मह इत्यन्नम् ।
अन्नेन वाव सर्वे प्राणा महीयन्ते । ता वा एताश्चतस्रश्चतुर्धा । चतस्रश्चतस्रो व्याहृतयः । ता यो वेद । स वेद ब्रह्म ।
सर्वेऽस्मै देवा बलिमावहन्ति ॥ १.५ ॥
ಭೂಃ, ಭುವಃ, ಸುವಃ — ಇವು ಮೂರು ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳು. ಮಾಹಾಚಮಸ್ಯನು ನಾಲ್ಕನೆಯ ವ್ಯಾಹೃತಿ 'ಮಹಃ'ವನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಬ್ರಹ್ಮ; ಅದೇ ಆತ್ಮ. ಉಳಿದ ದೇವತೆಗಳು ಅದರ ಅಂಗಗಳು. 'ಭೂಃ' ಈ ಲೋಕ; 'ಭುವಃ' ಅಂತರಿಕ್ಷ; 'ಸುವಃ' ಆ ಲೋಕ; 'ಮಹಃ' ಆದಿತ್ಯ. ಆದಿತ್ಯನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ಮಹಿಮೆ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. 'ಭೂಃ' ಅಗ್ನಿ; 'ಭುವಃ' ವಾಯು; 'ಸುವಃ' ಆದಿತ್ಯ; 'ಮಹಃ' ಚಂದ್ರ. ಚಂದ್ರನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಜ್ಯೋತಿಗಳು ಮಹಿಮೆ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. 'ಭೂಃ' ಋಕ್ಕುಗಳು; 'ಭುವಃ' ಸಾಮಗಳು; 'ಸುವಃ' ಯಜುಸ್ಸುಗಳು; 'ಮಹಃ' ಬ್ರಹ್ಮ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳು ಮಹಿಮೆ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. 'ಭೂಃ' ಪ್ರಾಣ; 'ಭುವಃ' ಅಪಾನ; 'ಸುವಃ' ವ್ಯಾನ; 'ಮಹಃ' ಅನ್ನ. ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಗಳು ಮಹಿಮೆ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ. ಈ ನಾಲ್ಕು ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯವು. ಇವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ತರುತ್ತಾರೆ.
Taittirīya 1.6
स य एषोऽन्तरहृदय आकाशः । तस्मिन्नयं पुरुषो मनोमयः । अमृतो हिरण्मयः । अन्तरेण तालुके ।
य एष स्तन इवावलम्बते । सेन्द्रयोनिः । यत्रासौ केशान्तो विवर्तते । व्यपोह्य शीर्षकपाले । भूरित्यग्नौ प्रतितिष्ठति ।
भुव इति वायौ
सुवरित्यादित्ये । मह इति ब्रह्मणि । आप्नोति स्वाराज्यम् । आप्नोति मनसस्पतिम् । वाक्पतिश्चक्षुष्पतिः ।
श्रोत्रपतिर्विज्ञानपतिः । एतत्ततो भवति । आकाशशरीरं ब्रह्म । सत्यात्म प्राणारामं मन आनन्दम् । शान्तिसमृद्धममृतम् ।
इति प्राचीनयोग्योपास्स्व ॥ १.६ ॥
ಹೃದಯದೊಳಗಿನ ಈ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮನೋಮಯನೂ, ಅಮೃತನೂ, ಹಿರಣ್ಮಯನೂ ಆದ ಈ ಪುರುಷನಿದ್ದಾನೆ. ತಾಲುವಿನ ಒಳಗೆ, ಸ್ತನದಂತೆ ತೂಗುವ ಇದು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿಸ್ಥಾನವಾಗಿ ಹೊಂದಿದೆ. ಕೂದಲಿನ ಅಂತ್ಯ (ಬೈತಲೆ) ಭಾಗವು ತಿರುಗುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ತಲೆಯ ಕಪಾಲವನ್ನು ಸೀಳಿ ಅದು ಮೇಲೇರುತ್ತದೆ. 'ಭೂಃ' ಎಂಬುದರಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, 'ಭುವಃ' ಎಂಬುದರಿಂದ ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ, 'ಸುವಃ' ಎಂಬುದರಿಂದ ಆದಿತ್ಯನಲ್ಲಿ, 'ಮಹಃ' ಎಂಬುದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ. ಅವನು ಸ್ವಾರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮನಸ್ಸಿನ ಒಡೆಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ವಾಕ್ಕು, ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ವಿಜ್ಞಾನ ಇವುಗಳ ಒಡೆಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆಮೇಲೆ ಅದು ಹೀಗಾಗುತ್ತದೆ: ಆಕಾಶವೇ ಶರೀರವಾದ ಬ್ರಹ್ಮ, ಸತ್ಯವೇ ಆತ್ಮವಾದ, ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವ, ಆನಂದಮಯ ಮನಸ್ಸು, ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ, ಅಮೃತ. ಓ ಪ್ರಾಚೀನಯೋಗ್ಯನೇ, ಹೀಗೆ ಉಪಾಸಿಸು.
Taittirīya 1.7
पृथिव्यन्तरिक्षं द्यौर्दिशोऽवान्तरदिशाः । अग्निर्वायुरादित्यश्चन्द्रमा नक्षत्राणि । आप ओषधयो वनस्पतय आकाश आत्मा ।
इत्यधिभूतम् । अथाध्यात्मम् । प्राणो व्यानोऽपान उदानः समानः । चक्षुः श्रोत्रं मनो वाक् त्वक् । चर्म माँसँस्नावास्थिमज्जा ।
एतदधि विधाय ऋषिरवोचत् । पाङ्क्तं वा इदँ सर्वम् । पाङ्क्तेनैव पाङ्क्तँ स्पृणोतीति ॥ १.७ ॥
ಭೂಮಿ, ಅಂತರಿಕ್ಷ, ದ್ಯೌ, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳು; ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು, ಆದಿತ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು; ನೀರು, ಓಷಧಿಗಳು, ವನಸ್ಪತಿಗಳು, ಆಕಾಶ, ಆತ್ಮ — ಇದು ಅಧಿಭೂತ. ಈಗ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ: ಪ್ರಾಣ, ವ್ಯಾನ, ಅಪಾನ, ಉದಾನ, ಸಮಾನ; ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಮನಸ್ಸು, ವಾಕ್, ಚರ್ಮ; ಹೊರಚರ್ಮ, ಮಾಂಸ, ನರ, ಮೂಳೆ, ಮಜ್ಜೆ. ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳಿ ಋಷಿ ನುಡಿದನು: ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪಾಂಕ್ತ (ಐದರ ಗುಂಪು). ಪಾಂಕ್ತದಿಂದಲೇ ಪಾಂಕ್ತವನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ.
Taittirīya 1.8
ओमिति ब्रह्म । ओमितीदँसर्वम् । ओमित्येतदनुकृतिर्हस्म वा अप्यो श्रावयेत्याश्रावयन्ति । ओमिति सामानि गायन्ति ।
ओँशोमिति शस्त्राणि शँसन्ति । ओमित्यध्वर्युः प्रतिगरं प्रतिगृणाति । ओमिति ब्रह्मा प्रसौति । ओमित्यग्निहोत्रमनुजानाति ।
ओमिति ब्राह्मणः प्रवक्ष्यन्नाह ब्रह्मोपाप्नवानीति ब्रह्मैवोपाप्नोति ॥ १.८ ॥
ಓಂ ಎಂಬುದೇ ಬ್ರಹ್ಮ. ಓಂ ಎಂಬುದೇ ಇದೆಲ್ಲ. ಓಂ ಎಂಬುದೇ ಇದರ ಅನುಕರಣ; ಅದಕ್ಕಾಗಿ 'ಶ್ರಾವಯ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಓಂ ಎಂದು ಸಾಮಗಾನ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. 'ಓಂ ಶೋ' ಎಂದು ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ. ಓಂ ಎಂದು ಅಧ್ವರ್ಯು ಪ್ರತಿಗರ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಓಂ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರೇರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಓಂ ಎಂದು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಓಂ ಎಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಾತನಾಡಲು ಉದ್ಯುಕ್ತನಾಗಿ, 'ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ' ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
Taittirīya 1.9
ऋतं च स्वाध्यायप्रवचने च । सत्यं च स्वाध्यायप्रवचने च । तपश्च स्वाध्यायप्रवचने च । दमश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
शमश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्नयश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्निहोत्रं च स्वाध्यायप्रवचने च । अतिथयश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
मानुषं च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजा च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजनश्च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजातिश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
सत्यमिति सत्यवचा राथीतरः । तप इति तपोनित्यः पौरुशिष्टिः । स्वाध्यायप्रवचने एवेति नाको मौद्गल्यः । तद्धि तपस्तद्धि तपः ॥ १.९ ॥
ಋತ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನ; ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನ; ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನ; ದಮ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನ; ಶಮ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನ; ಅಗ್ನಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನ; ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನ; ಅತಿಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನ; ಮಾನುಷ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನ; ಸಂತತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನ; ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನ; ವಂಶಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನ. 'ಸತ್ಯ' ಎಂದು ಸತ್ಯವಚನು ರಾಥೀತರನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. 'ತಪಸ್ಸು' ಎಂದು ತಪೋನಿತ್ಯನು ಪೌರುಶಿಷ್ಟಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. 'ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ-ಪ್ರವಚನವೇ' ಎಂದು ನಾಕನು ಮೌದ್ಗಲ್ಯನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ತಪಸ್ಸು, ಅದೇ ತಪಸ್ಸು.
Taittirīya 1.10
अहं वृक्षस्य रेरिवा कीर्तिः पृष्ठं गिरेरिव । ऊर्ध्वपवित्रो वाजिनीवस्वमृतमस्मि । द्रविणँसवर्चसम् । सुमेधा अमृतोक्षितः । इति त्रिशङ्कोर्वेदानुवचनम् ॥ १.१० ॥
ನಾನು ವೃಕ್ಷದ ಅಲುಗುವ ಫಲ; ಪರ್ವತದ ತುದಿಯಂತೆ ನನ್ನ ಕೀರ್ತಿ. ಊರ್ಧ್ವ-ಪವಿತ್ರನು, ಬಲ-ಧನ ಸಂಪನ್ನನು, ನಾನು ಅಮೃತನು. ಧನ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನು. ಸುಂದರ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು, ಅಮೃತದಿಂದ ಚಿಮುಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು. ಇದು ತ್ರಿಶಂಕುವಿನ ವೇದ ವಚನ.
Taittirīya 1.11
वेदमनूच्याचार्योऽन्तेवासिनमनुशास्ति । सत्यं वद । धर्मं चर । स्वाध्यायान्मा प्रमदः । आचार्याय प्रियं धनमाहृत्य प्रजातन्तुं मा व्यवच्छेत्सीः ।
सत्यान्न प्रमदितव्यम्। धर्मान्न प्रमदितव्यम् । कुशलान्न प्रमदितव्यम् । भूत्यै न प्रमदितव्यम् । स्वाध्यायप्रवचनाभ्यां न प्रमदितव्यम् ।
देवपितृकार्याभ्यां न प्रमदितव्यम्
मातृदेवो भव । पितृदेवो भव । आचार्यदेवो भव । अतिथिदेवो भव । यान्यनवद्यानि कर्माणि तानि सेवितव्यानि । नो इतराणि ।
यान्यस्माकꣳ सुचरितानि तानि त्वयोपास्यानि । नो इतराणि
ये के चास्मच्छ्रेयाँसो ब्राह्मणाः तेषां त्वयाऽऽसनेन प्रश्वसितव्यम् । श्रद्धया देयम् । अश्रद्धयाऽदेयम् । श्रिया देयम् । ह्रिया देयम् ।
भिया देयम् । संविदा देयम् । अथ यदि ते कर्मविचिकित्सा वा वृत्तविचिकित्सा वा स्यात्
ये यत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकामाः स्युः । यथा ते तत्र वर्तेरन् । तथा वर्तेथाः । अथाभ्याख्यातेषु ।
ये तत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकायाः स्युः । यथा ते तेषु वर्तेरन् । तथा तेषु वर्तेथाः । एष आदेशः ।
एष उपदेशः । एषा वेदोपनिषत् । एतदनुशासनम् । एवमुपासितव्यम् । एवमु चैतदुपास्यम् ॥ १.११ ॥
ಆಚಾರ್ಯರು ವೇದವನ್ನು ಪಠಿಸಿ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ: ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು. ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸು. ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಬೇಡ. ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಧನವನ್ನು ತಂದು ಸಂತತಿಯ ದಾರವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಬೇಡ. ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಸಲ್ಲದು. ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಸಲ್ಲದು. ಕುಶಲದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಸಲ್ಲದು. ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಸಲ್ಲದು. ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಪ್ರವಚನದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಸಲ್ಲದು. ದೇವಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಪಿತೃಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಸಲ್ಲದು. ತಾಯಿಯನ್ನು ದೇವರೆಂದು ಭಾವಿಸು. ತಂದೆಯನ್ನು ದೇವರೆಂದು ಭಾವಿಸು. ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ದೇವರೆಂದು ಭಾವಿಸು. ಅತಿಥಿಯನ್ನು ದೇವರೆಂದು ಭಾವಿಸು. ನಿರ್ದೋಷ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು, ಇತರವನ್ನಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸದಾಚಾರಗಳನ್ನೇ ನೀನು ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು, ಇತರವನ್ನಲ್ಲ. ನಮಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀನು ಆಸನ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು, ಅಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನೀಡಬಾರದು. ಶ್ರೀಯಿಂದ ನೀಡಬೇಕು. ಹ್ರೀಯಿಂದ ನೀಡಬೇಕು. ಭಯದಿಂದ ನೀಡಬೇಕು. ಸಂವಿದದಿಂದ ನೀಡಬೇಕು. ಕರ್ಮ ಅಥವಾ ವೃತ್ತದ ಬಗ್ಗೆ ನಿನಗೆ ಸಂದೇಹವಿದ್ದರೆ, ಚಿಂತನಶೀಲರೂ ಸಂಯಮಿಗಳೂ ಮೃದುಸ್ವಭಾವದವರೂ ಧರ್ಮಾಪೇಕ್ಷಿಗಳೂ ಆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆಯೇ ನೀನೂ ನಡೆ. ಆರೋಪಗಳಿರುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆ. ಇದೇ ಆದೇಶ, ಇದೇ ಉಪದೇಶ, ಇದೇ ವೇದೋಪನಿಷತ್, ಇದೇ ಅನುಶಾಸನ. ಇದೇ ರೀತಿ ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು.
Taittirīya 1.12
शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वामेव प्रत्यक्षं ब्रह्मावादिषम् । ऋतमवादिषम् । सत्यमवादिषम् ।
तन्मामावीत् । तद्वक्तारमावीत् । आवीन्माम् । आवीद्वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१२ ॥
ಮಿತ್ರನು ನಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ವರುಣನು ಶುಭವಾಗಲಿ. ಅರ್ಯಮನು ನಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಇಂದ್ರನೂ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೂ ನಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುವ ವಿಷ್ಣುವು ನಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ವಾಯುವೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಬ್ರಹ್ಮ. ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಬ್ರಹ್ಮನೆಂದು ಹೇಳಿದೆನು. ಋತವನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು. ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಅದು ವಕ್ತಾರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ, ವಕ್ತಾರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಓಂ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ.