ഉപനിഷത്തുകൾ · Taittirīya 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Taittirīya 1.1
ॐ शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्म वदिष्यामि । ऋतं वदिष्यामि ।
सत्यं वदिष्यामि । तन्मामवतु । तद्वक्तारमवतु । अवतु माम् । अवतु वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१ ॥
ഓം. മിത്രൻ ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭമരുളട്ടെ, വരുണൻ ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭമരുളട്ടെ. അര്യമാവ് ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭമരുളട്ടെ. ഇന്ദ്രനും ബൃഹസ്പതിയും ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭമരുളട്ടെ. വിശാലമായി ചുവടുവെക്കുന്ന വിഷ്ണു ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭമരുളട്ടെ. ബ്രഹ്മത്തിന് നമസ്കാരം. ഹേ വായോ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. നീയാണ് പ്രത്യക്ഷ ബ്രഹ്മം. നിന്നെത്തന്നെ പ്രത്യക്ഷ ബ്രഹ്മമെന്ന് ഞാൻ പറയും. ഋതം പറയും, സത്യം പറയും. അത് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, അത് വക്താവിനെ രക്ഷിക്കട്ടെ. എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, വക്താവിനെ രക്ഷിക്കട്ടെ. ഓം. ശാന്തി, ശാന്തി, ശാന്തി.
Taittirīya 1.2
ॐ शीक्षां व्याख्यास्यामः । वर्णः स्वरः । मात्रा बलम् । साम सन्तानः । इत्युक्तः शीक्षाध्यायः ॥ १.२ ॥
ഓം. ശീക്ഷയെ വിശദീകരിക്കാം: വർണം, സ്വരം, മാത്ര, ബലം, സാമം, സന്താനം. ഇപ്രകാരം ശീക്ഷാ അധ്യായം പറഞ്ഞു.
Taittirīya 1.3
सह नौ यशः । सह नौ ब्रह्मवर्चसम् । अथातः संहिताया उपनिषदं व्याख्यास्यामः । पञ्चस्वधिकरणेषु ।
अधिलोकमधिज्यौतिषमधिविद्यमधिप्रजमध्यात्मम् । ता महासँहिता इत्याचक्षते । अथाधिलोकम् ।
पृथिवी पूर्वरूपम् । द्यौरुत्तररूपम् । आकाशः सन्धिः
वायुः सन्धानम् । इत्यधिलोकम् । अथाधिजौतिषम् । अग्निः पूर्वरूपम् । आदित्य उत्तररूपम् ।
आपः सन्धिः । वैद्युतः सन्धानम् । इत्यधिज्यौतिषम् । अथाधिविद्यम् । आचार्यः पूर्वरूपम्
अन्तेवास्युत्तररूपम् । विद्या सन्धिः । प्रवचनँसन्धानम् । इत्यधिविद्यम् । अथाधिप्रजम् । माता पूर्वरूपम् ।
पितोत्तररूपम् । प्रजा सन्धिः । प्रजननँसन्धानम् । इत्यधिप्रजलम्
अथाध्यात्मम् । अधरा हनुः पूर्वरूपम् । उत्तरा हनुरुत्तररूपम् । वाक्सन्धिः । जिह्वा सन्धानम् ।
इत्यध्यात्मम् । इतीमा महासँहिताः । य एवमेता महासँहिता व्याख्याता वेद । सन्धीयते प्रजया पशुभिः ब्रह्मवर्चसेनान्नाद्येन सुवर्गेण लोकेन ॥ १.३ ॥
ഞങ്ങൾ ഇരുവർക്കും ഒന്നിച്ച് യശസ്സുണ്ടാകട്ടെ, ഞങ്ങൾ ഇരുവർക്കും ഒന്നിച്ച് ബ്രഹ്മവർച്ചസ്സുണ്ടാകട്ടെ. ഇനി സംഹിതയുടെ ഉപനിഷത്ത് വിശദീകരിക്കാം: അഞ്ച് വിഭാഗങ്ങളിൽ. ലോകങ്ങളെക്കുറിച്ചും ജ്യോതിസ്സുകളെക്കുറിച്ചും വിദ്യയെക്കുറിച്ചും പ്രജയെക്കുറിച്ചും ആത്മാവിനെക്കുറിച്ചും. ഇവയെ മഹാസംഹിതകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇനി ലോകങ്ങളെക്കുറിച്ച്: ഭൂമി പൂർവരൂപം, ദ്യുലോകം ഉത്തരരൂപം, ആകാശം സന്ധി, വായു സന്ധാനം. ഇത് ലോകവിഷയം. ഇനി ജ്യോതിസ്സുകളെക്കുറിച്ച്: അഗ്നി പൂർവരൂപം, ആദിത്യൻ ഉത്തരരൂപം, ജലം സന്ധി, വിദ്യുത്ത് സന്ധാനം. ഇത് ജ്യോതിർവിഷയം. ഇനി വിദ്യയെക്കുറിച്ച്: ആചാര്യൻ പൂർവരൂപം, ശിഷ്യൻ ഉത്തരരൂപം, വിദ്യ സന്ധി, പ്രവചനം സന്ധാനം. ഇത് വിദ്യാവിഷയം. ഇനി പ്രജയെക്കുറിച്ച്: മാതാവ് പൂർവരൂപം, പിതാവ് ഉത്തരരൂപം, സന്തതി സന്ധി, ജനനം സന്ധാനം. ഇത് പ്രജാവിഷയം. ഇനി ആത്മാവിനെക്കുറിച്ച്: താഴത്തെ താടിയെല്ല് പൂർവരൂപം, മുകളിലെ താടിയെല്ല് ഉത്തരരൂപം, വാക്ക് സന്ധി, നാവ് സന്ധാനം. ഇത് ആത്മവിഷയം. ഇവയാണ് മഹാസംഹിതകൾ. ഈ മഹാസംഹിതകളെ ഇപ്രകാരം വിശദീകരിച്ച് അറിയുന്നവൻ പ്രജ, പശുക്കൾ, ബ്രഹ്മവർച്ചസ്സ്, അന്നം, സ്വർഗം, ലോകം എന്നിവയോട് ചേരുന്നു.
Taittirīya 1.4
यश्छन्दसामृषभो विश्वरूपः । छन्दोभ्योऽध्यमृतात्संबभूव । स मेन्द्रो मेधया स्पृणोतु । अमृतस्य देव धारणो भूयासम् ।
शरीरं मे विचर्षणम् । जिह्वा मे मधुमत्तमा । कर्णाभ्यां भूरि विश्रुवम् । ब्रह्मणः कोशोऽसि मेधया पिहितः । श्रुतं मे गोपाय
आवहन्ती वितन्वाना कुर्वाणाऽचीरमात्मनः । वासाँसि मम गावश्च । अन्नपाने च सर्वदा । ततो मे श्रियमावह ।
लोमशां पशुभिः सह स्वाहा । आमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । विमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । प्रमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा ।
दमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा । शमायन्तु ब्रह्मचारिणः स्वाहा
यशो जनेऽसानि स्वाहा । श्रेयान् वस्यसोऽसानि स्वाहा । तं त्वा भग प्रविशानि स्वाहा । स मा भग प्रविश स्वाहा ।
तस्मिन् सहस्रशाखे । निभगाहं त्वयि मृजे स्वाहा । यथाऽऽपः प्रवतायन्ति यथा मासा अहर्जरम् ।
एवं मां ब्रह्मचारिणः धातरायन्तु सर्वतः स्वाहा । प्रतिवेशोऽसि प्र मा भाहि प्र मा पद्यस्व ॥ १.४ ॥
ഛന്ദസ്സുകളിൽ വൃഷഭനും വിശ്വരൂപനും, അമൃതത്തിൽ നിന്ന് ഛന്ദസ്സുകൾക്കു മീതെ ഉദ്ഭവിച്ചവനുമായ ആ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ മേധയാൽ എന്നെ നിറയ്ക്കട്ടെ. ദേവാ, ഞാൻ അമൃതം ധരിക്കുന്നവനാകട്ടെ. എന്റെ ശരീരം ജാഗരൂകമാകട്ടെ; എന്റെ നാവ് അത്യന്തം മധുരമാകട്ടെ; രണ്ടു ചെവികളാലും ഏറെ കേൾക്കട്ടെ. നീ ബ്രഹ്മത്തിന്റെ കോശമാണ്, മേധയാൽ മൂടപ്പെട്ടവൻ; ഞാൻ കേട്ടതിനെ സംരക്ഷിക്കേണമേ. എനിക്കായി നാശമില്ലാത്ത വസ്ത്രങ്ങൾ നെയ്തു വിരിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നവളേ — വസ്ത്രങ്ങളും എന്റെ പശുക്കളും അന്നപാനങ്ങളും എപ്പോഴും; അവിടെ നിന്ന് എനിക്ക് ശ്രീയെ കൊണ്ടുവരിക. മൃഗങ്ങളോടുകൂടിയ ലോമശന് സ്വാഹാ. ബ്രഹ്മചാരികൾ വരട്ടെ, സ്വാഹാ. ബ്രഹ്മചാരികൾ വിശേഷമായി വരട്ടെ, സ്വാഹാ. ബ്രഹ്മചാരികൾ മുന്നോട്ടു പോകട്ടെ, സ്വാഹാ. ബ്രഹ്മചാരികൾ സംയമമുള്ളവരാകട്ടെ, സ്വാഹാ. ബ്രഹ്മചാരികൾ ശാന്തരാകട്ടെ, സ്വാഹാ. ജനങ്ങളിൽ എനിക്ക് യശസ്സുണ്ടാകട്ടെ, സ്വാഹാ. ധനവാന്മാരെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനാകട്ടെ, സ്വാഹാ. ഹേ ഭഗാ, നിന്നെ ഞാൻ പ്രാപിക്കട്ടെ, സ്വാഹാ. ഹേ ഭഗാ, നീ എന്നിൽ പ്രവേശിക്കേണമേ, സ്വാഹാ. ആയിരം ശാഖകളുള്ള അതിൽ, ഭാഗമില്ലാത്തവനായ ഞാൻ നിന്നിൽ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, സ്വാഹാ. വെള്ളം താഴേക്ക് ഒഴുകുന്നതുപോലെയും മാസങ്ങൾ ദിവസങ്ങളായി ജീർണ്ണിക്കുന്നതുപോലെയും, അങ്ങനെതന്നെ ഹേ ധാതാവേ, ബ്രഹ്മചാരികൾ എല്ലായിടത്തുനിന്നും എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരട്ടെ, സ്വാഹാ. നീ അയൽക്കാരനാണ്; എന്നെ പ്രകാശിപ്പിക്കേണമേ, എന്നെ പ്രാപിക്കേണമേ.
Taittirīya 1.5
भूर्भुवः सुवरिति वा एतास्तिस्रो व्याहृतयः । तासामुह स्मैतां चतुर्थीं माहाचमस्यः प्रवेदयते । मह इति ।
तद् ब्रह्म । स आत्मा । अङ्गान्यन्या देवताः । भूरिति वा अयं लोकः । भुव इत्यन्तरिक्षम् । सुवरित्यसौ लोकः
मह इत्यादित्यः । आदित्येन वाव सर्वे लोका महीयन्ते । भूरिति वा अग्निः । भुव इति वायुः । सुवरित्यादित्यः ।
मह इति चन्द्रमाः । चन्द्रमसा वाव सर्वाणि ज्योतीँषि महीयन्ते । भूरिति वा ऋचः । भुव इति सामानि । सुवरिति यजूँषि
मह इति ब्रह्म । ब्रह्मणा वाव सर्वे वेदा महीयन्ते । भूरिति वै प्राणः । भुव इत्यपानः । सुवरिति व्यानः । मह इत्यन्नम् ।
अन्नेन वाव सर्वे प्राणा महीयन्ते । ता वा एताश्चतस्रश्चतुर्धा । चतस्रश्चतस्रो व्याहृतयः । ता यो वेद । स वेद ब्रह्म ।
सर्वेऽस्मै देवा बलिमावहन्ति ॥ १.५ ॥
ഭൂഃ, ഭുവഃ, സുവഃ — ഇവ മൂന്ന് വ്യാഹൃതികൾ. മാഹാചമസ്യൻ നാലാമത്തെ വ്യാഹൃതിയായ 'മഹഃ' പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. അത് ബ്രഹ്മമാണ്; അത് ആത്മാവാണ്. മറ്റ് ദേവതകൾ അതിന്റെ അംഗങ്ങൾ. 'ഭൂഃ' ഈ ലോകം; 'ഭുവഃ' അന്തരീക്ഷം; 'സുവഃ' ആ ലോകം; 'മഹഃ' ആദിത്യൻ. ആദിത്യനാൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളും മഹത്ത്വം പ്രാപിക്കുന്നു. 'ഭൂഃ' അഗ്നി; 'ഭുവഃ' വായു; 'സുവഃ' ആദിത്യൻ; 'മഹഃ' ചന്ദ്രൻ. ചന്ദ്രനാൽ എല്ലാ ജ്യോതിസ്സുകളും മഹത്ത്വം പ്രാപിക്കുന്നു. 'ഭൂഃ' ഋക്കുകൾ; 'ഭുവഃ' സാമങ്ങൾ; 'സുവഃ' യജുസ്സുകൾ; 'മഹഃ' ബ്രഹ്മം. ബ്രഹ്മത്താൽ എല്ലാ വേദങ്ങളും മഹത്ത്വം പ്രാപിക്കുന്നു. 'ഭൂഃ' പ്രാണൻ; 'ഭുവഃ' അപാനൻ; 'സുവഃ' വ്യാനൻ; 'മഹഃ' അന്നം. അന്നത്താൽ എല്ലാ പ്രാണങ്ങളും മഹത്ത്വം പ്രാപിക്കുന്നു. ഈ നാല് വ്യാഹൃതികളും ഓരോന്നും നാലു വിധമാണ്. ഇവയെ അറിയുന്നവൻ ബ്രഹ്മത്തെ അറിയുന്നു. എല്ലാ ദേവതകളും അവനു ബലി കൊണ്ടുവരുന്നു.
Taittirīya 1.6
स य एषोऽन्तरहृदय आकाशः । तस्मिन्नयं पुरुषो मनोमयः । अमृतो हिरण्मयः । अन्तरेण तालुके ।
य एष स्तन इवावलम्बते । सेन्द्रयोनिः । यत्रासौ केशान्तो विवर्तते । व्यपोह्य शीर्षकपाले । भूरित्यग्नौ प्रतितिष्ठति ।
भुव इति वायौ
सुवरित्यादित्ये । मह इति ब्रह्मणि । आप्नोति स्वाराज्यम् । आप्नोति मनसस्पतिम् । वाक्पतिश्चक्षुष्पतिः ।
श्रोत्रपतिर्विज्ञानपतिः । एतत्ततो भवति । आकाशशरीरं ब्रह्म । सत्यात्म प्राणारामं मन आनन्दम् । शान्तिसमृद्धममृतम् ।
इति प्राचीनयोग्योपास्स्व ॥ १.६ ॥
ഹൃദയത്തിനുള്ളിലെ ഈ ആകാശത്തിൽ മനോമയനും അമൃതനും സ്വർണ്ണമയനുമായ ഈ പുരുഷനുണ്ട്. അണ്ണാക്കിനുള്ളിൽ, മുലപോലെ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഇത് ഇന്ദ്രനെ ഉത്പത്തിസ്ഥാനമാക്കിയിരിക്കുന്നു. മുടിയുടെ അറ്റം (ചിതയുടെ വഴി) തിരിയുന്നിടത്ത്, ശിരഃകപാലം പിളർന്ന് അത് മുകളിലേക്ക് പോകുന്നു. 'ഭൂഃ' എന്നതിനാൽ അഗ്നിയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു, 'ഭുവഃ' എന്നതിനാൽ വായുവിൽ, 'സുവഃ' എന്നതിനാൽ ആദിത്യനിൽ, 'മഹഃ' എന്നതിനാൽ ബ്രഹ്മത്തിൽ. അവൻ സ്വാരാജ്യം നേടുന്നു; മനസ്സിന്റെ അധിപനാകുന്നു; വാക്കിന്റെയും കണ്ണിന്റെയും ചെവിയുടെയും വിജ്ഞാനത്തിന്റെയും അധിപനാകുന്നു. അതിനുശേഷം അത് ഇങ്ങനെയാകുന്നു: ആകാശശരീരമായ ബ്രഹ്മം, സത്യമാണ് ആത്മാവ്, പ്രാണനിൽ രമിക്കുന്നത്, ആനന്ദമായ മനസ്സ്, ശാന്തിയാൽ സമൃദ്ധമായ, അമൃതം. ഹേ പ്രാചീനയോഗ്യാ, ഇങ്ങനെ ഉപാസിക്കുക.
Taittirīya 1.7
पृथिव्यन्तरिक्षं द्यौर्दिशोऽवान्तरदिशाः । अग्निर्वायुरादित्यश्चन्द्रमा नक्षत्राणि । आप ओषधयो वनस्पतय आकाश आत्मा ।
इत्यधिभूतम् । अथाध्यात्मम् । प्राणो व्यानोऽपान उदानः समानः । चक्षुः श्रोत्रं मनो वाक् त्वक् । चर्म माँसँस्नावास्थिमज्जा ।
एतदधि विधाय ऋषिरवोचत् । पाङ्क्तं वा इदँ सर्वम् । पाङ्क्तेनैव पाङ्क्तँ स्पृणोतीति ॥ १.७ ॥
ഭൂമി, അന്തരീക്ഷം, ദ്യുലോകം, ദിക്കുകൾ, ഉപദിക്കുകൾ; അഗ്നി, വായു, ആദിത്യൻ, ചന്ദ്രൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾ; ജലം, ഔഷധികൾ, വനസ്പതികൾ, ആകാശം, ആത്മാവ് — ഇതാണ് അധിഭൂതം. ഇനി അധ്യാത്മം: പ്രാണൻ, വ്യാനൻ, അപാനൻ, ഉദാനൻ, സമാനൻ; കണ്ണ്, ചെവി, മനസ്സ്, വാക്ക്, ത്വക്ക്; തോൽ, മാംസം, സ്നായു, അസ്ഥി, മജ്ജ. ഇവയെല്ലാം വിധിപ്രകാരം പറഞ്ഞശേഷം ഋഷി പറഞ്ഞു: ഇതെല്ലാം പാങ്ക്തമാണ്. പാങ്ക്തത്താൽത്തന്നെ പാങ്ക്തത്തെ പൂരിപ്പിക്കുന്നു.
Taittirīya 1.8
ओमिति ब्रह्म । ओमितीदँसर्वम् । ओमित्येतदनुकृतिर्हस्म वा अप्यो श्रावयेत्याश्रावयन्ति । ओमिति सामानि गायन्ति ।
ओँशोमिति शस्त्राणि शँसन्ति । ओमित्यध्वर्युः प्रतिगरं प्रतिगृणाति । ओमिति ब्रह्मा प्रसौति । ओमित्यग्निहोत्रमनुजानाति ।
ओमिति ब्राह्मणः प्रवक्ष्यन्नाह ब्रह्मोपाप्नवानीति ब्रह्मैवोपाप्नोति ॥ १.८ ॥
ഓം എന്നത് ബ്രഹ്മം. ഓം എന്നത് ഇതെല്ലാം. ഓം എന്നത് ഇതിന്റെ അനുകരണം; അതിനാൽ 'ശ്രാവയ' എന്നു പറഞ്ഞ് കേൾപ്പിക്കുന്നു. ഓം എന്നു സാമഗാനം പാടുന്നു. 'ഓം ശോ' എന്നു ശാസ്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലുന്നു. ഓം എന്നു അധ്വര്യു പ്രതിഗരം നൽകുന്നു. ഓം എന്നു ബ്രഹ്മാവ് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഓം എന്നു അഗ്നിഹോത്രത്തിന് അനുമതി നൽകുന്നു. ഓം എന്നു ബ്രാഹ്മണൻ പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ 'ഞാൻ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കട്ടെ' എന്നു പറയുന്നു; അവൻ ബ്രഹ്മത്തെത്തന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.
Taittirīya 1.9
ऋतं च स्वाध्यायप्रवचने च । सत्यं च स्वाध्यायप्रवचने च । तपश्च स्वाध्यायप्रवचने च । दमश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
शमश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्नयश्च स्वाध्यायप्रवचने च । अग्निहोत्रं च स्वाध्यायप्रवचने च । अतिथयश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
मानुषं च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजा च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजनश्च स्वाध्यायप्रवचने च । प्रजातिश्च स्वाध्यायप्रवचने च ।
सत्यमिति सत्यवचा राथीतरः । तप इति तपोनित्यः पौरुशिष्टिः । स्वाध्यायप्रवचने एवेति नाको मौद्गल्यः । तद्धि तपस्तद्धि तपः ॥ १.९ ॥
ഋതവും സ്വാധ്യായ-പ്രവചനവും; സത്യവും സ്വാധ്യായ-പ്രവചനവും; തപസ്സും സ്വാധ്യായ-പ്രവചനവും; ദമവും സ്വാധ്യായ-പ്രവചനവും; ശമവും സ്വാധ്യായ-പ്രവചനവും; അഗ്നികളും സ്വാധ്യായ-പ്രവചനവും; അഗ്നിഹോത്രവും സ്വാധ്യായ-പ്രവചനവും; അതിഥികളും സ്വാധ്യായ-പ്രവചനവും; മാനുഷധർമ്മവും സ്വാധ്യായ-പ്രവചനവും; സന്തതിയും സ്വാധ്യായ-പ്രവചനവും; പ്രജനനവും സ്വാധ്യായ-പ്രവചനവും; വംശപരമ്പരയും സ്വാധ്യായ-പ്രവചനവും. 'സത്യം' എന്ന് സത്യവചാവായ രാഥീതരൻ പറയുന്നു. 'തപസ്സ്' എന്ന് തപോനിത്യനായ പൗരുശിഷ്ടി പറയുന്നു. 'സ്വാധ്യായ-പ്രവചനം തന്നെ' എന്ന് നാകൻ മൗദ്ഗല്യൻ പറയുന്നു. അതുതന്നെയാണ് തപസ്സ്, അതുതന്നെയാണ് തപസ്സ്.
Taittirīya 1.10
अहं वृक्षस्य रेरिवा कीर्तिः पृष्ठं गिरेरिव । ऊर्ध्वपवित्रो वाजिनीवस्वमृतमस्मि । द्रविणँसवर्चसम् । सुमेधा अमृतोक्षितः । इति त्रिशङ्कोर्वेदानुवचनम् ॥ १.१० ॥
ഞാൻ വൃക്ഷത്തിന്റെ ഇളകുന്ന ഫലം; പർവതശിഖരംപോലെ എന്റെ കീർത്തി. ഊർധ്വ-പവിത്രനും, ബലവും സമ്പത്തും ഉള്ളവനും, ഞാൻ അമൃതൻ. സമ്പത്തും തേജസ്സും ഉള്ളവൻ. നല്ല ബുദ്ധിയുള്ളവൻ, അമൃതത്താൽ തളിക്കപ്പെട്ടവൻ. ഇത് ത്രിശങ്കുവിന്റെ വേദവചനം.
Taittirīya 1.11
वेदमनूच्याचार्योऽन्तेवासिनमनुशास्ति । सत्यं वद । धर्मं चर । स्वाध्यायान्मा प्रमदः । आचार्याय प्रियं धनमाहृत्य प्रजातन्तुं मा व्यवच्छेत्सीः ।
सत्यान्न प्रमदितव्यम्। धर्मान्न प्रमदितव्यम् । कुशलान्न प्रमदितव्यम् । भूत्यै न प्रमदितव्यम् । स्वाध्यायप्रवचनाभ्यां न प्रमदितव्यम् ।
देवपितृकार्याभ्यां न प्रमदितव्यम्
मातृदेवो भव । पितृदेवो भव । आचार्यदेवो भव । अतिथिदेवो भव । यान्यनवद्यानि कर्माणि तानि सेवितव्यानि । नो इतराणि ।
यान्यस्माकꣳ सुचरितानि तानि त्वयोपास्यानि । नो इतराणि
ये के चास्मच्छ्रेयाँसो ब्राह्मणाः तेषां त्वयाऽऽसनेन प्रश्वसितव्यम् । श्रद्धया देयम् । अश्रद्धयाऽदेयम् । श्रिया देयम् । ह्रिया देयम् ।
भिया देयम् । संविदा देयम् । अथ यदि ते कर्मविचिकित्सा वा वृत्तविचिकित्सा वा स्यात्
ये यत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकामाः स्युः । यथा ते तत्र वर्तेरन् । तथा वर्तेथाः । अथाभ्याख्यातेषु ।
ये तत्र ब्राह्मणाः संमर्शिनः । युक्ता आयुक्ताः । अलूक्षा धर्मकायाः स्युः । यथा ते तेषु वर्तेरन् । तथा तेषु वर्तेथाः । एष आदेशः ।
एष उपदेशः । एषा वेदोपनिषत् । एतदनुशासनम् । एवमुपासितव्यम् । एवमु चैतदुपास्यम् ॥ १.११ ॥
ആചാര്യൻ വേദം ഓതി ശിഷ്യനെ ഉപദേശിക്കുന്നു: സത്യം പറയുക. ധർമ്മം ആചരിക്കുക. സ്വാധ്യായത്തിൽ പ്രമാദം വരുത്തരുത്. ആചാര്യന് പ്രിയമായ ധനം കൊണ്ടുവന്ന് സന്തതിയുടെ നൂല് മുറിക്കരുത്. സത്യത്തിൽ പ്രമാദം പാടില്ല. ധർമ്മത്തിൽ പ്രമാദം പാടില്ല. കുശലത്തിൽ പ്രമാദം പാടില്ല. ഐശ്വര്യത്തിൽ പ്രമാദം പാടില്ല. സ്വാധ്യായത്തിലും പ്രവചനത്തിലും പ്രമാദം പാടില്ല. ദേവകാര്യത്തിലും പിതൃകാര്യത്തിലും പ്രമാദം പാടില്ല. അമ്മയെ ദൈവമായി കാണുക. അച്ഛനെ ദൈവമായി കാണുക. ആചാര്യനെ ദൈവമായി കാണുക. അതിഥിയെ ദൈവമായി കാണുക. കുറ്റമറ്റ കർമ്മങ്ങളാണ് ചെയ്യേണ്ടത്, മറ്റുള്ളവയല്ല. ഞങ്ങളുടെ സൽപ്രവൃത്തികളാണ് നീ ഉപാസിക്കേണ്ടത്, മറ്റുള്ളവയല്ല. ഞങ്ങളെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠരായ ബ്രാഹ്മണരെ നീ ആസനം നൽകി ആദരിക്കണം. ശ്രദ്ധയോടെ ദാനം ചെയ്യണം, അശ്രദ്ധയോടെ പാടില്ല. ശ്രീയോടെ ദാനം ചെയ്യണം. ഹ്രീയോടെ ദാനം ചെയ്യണം. ഭയത്തോടെ ദാനം ചെയ്യണം. സംവിദോടെ ദാനം ചെയ്യണം. കർമ്മത്തെക്കുറിച്ചോ വൃത്തത്തെക്കുറിച്ചോ സംശയം ഉണ്ടായാൽ, ചിന്താശീലരും സംയമികളും മൃദുസ്വഭാവികളും ധർമ്മകാമികളുമായ ബ്രാഹ്മണർ എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നുവോ അങ്ങനെ നീയും പെരുമാറുക. ആരോപണമുള്ള സന്ദർഭങ്ങളിലും അങ്ങനെ തന്നെ. ഇതാണ് ആദേശം, ഇതാണ് ഉപദേശം, ഇതാണ് വേദോപനിഷത്, ഇതാണ് അനുശാസനം. ഇപ്രകാരം ഉപാസിക്കണം.
Taittirīya 1.12
शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः ।
नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वामेव प्रत्यक्षं ब्रह्मावादिषम् । ऋतमवादिषम् । सत्यमवादिषम् ।
तन्मामावीत् । तद्वक्तारमावीत् । आवीन्माम् । आवीद्वक्तारम् ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १.१२ ॥
മിത്രൻ ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭമാകട്ടെ, വരുണൻ ശുഭമാകട്ടെ. അര്യമാവ് ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭമാകട്ടെ. ഇന്ദ്രനും ബൃഹസ്പതിയും ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭമാകട്ടെ. വിശാലമായി ചുവടുവയ്ക്കുന്ന വിഷ്ണു ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭമാകട്ടെ. ബ്രഹ്മത്തിന് നമസ്കാരം. ഓ വായോ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. നീയാണ് പ്രത്യക്ഷ ബ്രഹ്മം. നിന്നെത്തന്നെ പ്രത്യക്ഷ ബ്രഹ്മമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഋതം പറഞ്ഞു. സത്യം പറഞ്ഞു. അത് എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. അത് വക്താവിനെ രക്ഷിക്കട്ടെ. എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, വക്താവിനെ രക്ഷിക്കട്ടെ. ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ.