ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.13

1.13.1

सुस॑मिद्धो न॒ आ व॑ह दे॒वाँ अ॑ग्ने ह॒विष्म॑ते ।
होतः॑ पावक॒ यक्षि॑ च ॥

હે અગ્નિ, સારી રીતે પ્રજ્વલિત થઈને હવિ આપનાર માટે દેવતાઓને અહીં લાવ. હે હોતા, હે પાવક, યજ્ઞ કર અને પૂજન કર.

मधु॑मन्तं तनूनपाद्य॒ज्ञं दे॒वेषु॑ नः कवे ।
अ॒द्या कृ॑णुहि वी॒तये॑ ॥

હે તનૂનપાત, હે કવિ, દેવતાઓ વચ્ચે અમારા યજ્ઞને મધુર બનાવ; આજે જ તેને ભોગ માટે તૈયાર કર.

नरा॒शंस॑मि॒ह प्रि॒यम॒स्मिन्य॒ज्ञ उप॑ ह्वये ।
मधु॑जिह्वं हवि॒ष्कृत॑म् ॥

અહીં, આ યજ્ઞમાં, પ્રિય નરાશંસને હું આવાહન કરું છું; મધુર જીભવાળા અને હવિ તૈયાર કરનારને.

अग्ने॑ सु॒खत॑मे॒ रथे॑ दे॒वाँ ई॑ळि॒त आ व॑ह ।
असि॒ होता॒ मनु॑र्हितः ॥

હે અગ્નિ, અતિ સુખદ રથમાં સ્તુતિ પામીને દેવતાઓને લાવ. તું હોતા છે, મનુએ સ્થાપેલો.

स्तृ॒णी॒त ब॒र्हिरा॑नु॒षग्घृ॒तपृ॑ष्ठं मनीषिणः ।
यत्रा॒मृत॑स्य॒ चक्ष॑णम् ॥

હે મનીષીઓ, ઘીથી સિંચેલું બર્હિ ક્રમપૂર્વક પાથરો; જ્યાં અમૃતનું દર્શન છે.

वि श्र॑यन्तामृता॒वृधो॒ द्वारो॑ दे॒वीर॑स॒श्चतः॑ ।
अ॒द्या नू॒नं च॒ यष्ट॑वे ॥

ઋતને વધારનારા, દિવ્ય, અવરોધરહિત દ્વારો આજે અને હમણાં જ યજન માટે ખુલી જાઓ.

नक्तो॒षासा॑ सु॒पेश॑सा अ॒स्मिन्य॒ज्ञ उप॑ ह्वये ।
इ॒दं नो॑ ब॒र्हिरा॒सदे॑ ॥

સુંદર રૂપવાળી રાત્રિ અને ઉષા, આ યજ્ઞમાં હું તમને બોલાવું છું. અમારા માટે આ દર્ભાસન પર બિરાજો.

ता सु॑जि॒ह्वा उप॑ ह्वये॒ होता॑रा॒ दैव्या॑ क॒वी ।
य॒ज्ञं नो॑ यक्षतामि॒मम् ॥

તે સુંદર જીભવાળા બે દૈવી હોતાઓ, જ્ઞાની કવિઓને હું બોલાવું છું. અમારો આ યજ્ઞ તેઓ સંપન્ન કરો.

इळा॒ सर॑स्वती म॒ही ति॒स्रो दे॒वीर्म॑यो॒भुवः॑ ।
ब॒र्हिः सी॑दन्त्व॒स्रिधः॑ ॥

ઇળા, સરસ્વતી, મહાન ત્રણ દેવીઓ, કલ્યાણ આપનારી, દર્ભ પર બિરાજો. તેઓ અચૂક છે.

इ॒ह त्वष्टा॑रमग्रि॒यं वि॒श्वरू॑प॒मुप॑ ह्वये ।
अ॒स्माक॑मस्तु॒ केव॑लः ॥

અહીં શ્રેષ્ઠ, વિશ્વરૂપ ત્વષ્ટાને હું બોલાવું છું. તે માત્ર અમારા જ થાઓ.

अव॑ सृजा वनस्पते॒ देव॑ दे॒वेभ्यो॑ ह॒विः ।
प्र दा॒तुर॑स्तु॒ चेत॑नम् ॥

હે વનસ્પતિ, હે દેવ, દેવોને હવિ અર્પણ કરો. દાતાની સ્મૃતિ સદા રહે.

स्वाहा॑ य॒ज्ञं कृ॑णोत॒नेन्द्रा॑य॒ यज्व॑नो गृ॒हे ।
तत्र॑ दे॒वाँ उप॑ ह्वये ॥

સ્વાહા! યજમાનના ઘરે ઇન્દ્ર માટે યજ્ઞ કરો. ત્યાં જ હું દેવોને બોલાવું છું.