ऋग्वेद · सूक्त 1.13

1.13.1

सुस॑मिद्धो न॒ आ व॑ह दे॒वाँ अ॑ग्ने ह॒विष्म॑ते ।
होतः॑ पावक॒ यक्षि॑ च ॥

हे अग्नी, सुसमिद्ध होऊन आमच्यासाठी, हविर्दात्यासाठी देवांना येथे आण. हे होता, हे पावका, यज्ञ कर आणि पूजन कर.

मधु॑मन्तं तनूनपाद्य॒ज्ञं दे॒वेषु॑ नः कवे ।
अ॒द्या कृ॑णुहि वी॒तये॑ ॥

हे तनूनपात्, हे कवे, देवांमध्ये आमचा यज्ञ मधुर कर; आजच तो उपभोगासाठी सिद्ध कर.

नरा॒शंस॑मि॒ह प्रि॒यम॒स्मिन्य॒ज्ञ उप॑ ह्वये ।
मधु॑जिह्वं हवि॒ष्कृत॑म् ॥

येथे, या यज्ञात, प्रिय नराशंसाला मी आवाहन करतो; मधुर जिव्हेचा आणि हविर्द्रव्य तयार करणाऱ्याला.

अग्ने॑ सु॒खत॑मे॒ रथे॑ दे॒वाँ ई॑ळि॒त आ व॑ह ।
असि॒ होता॒ मनु॑र्हितः ॥

हे अग्नी, अत्यंत सुखकर रथात स्तुत होऊन देवांना आण. तू होता आहेस, मनूने स्थापिलेला.

स्तृ॒णी॒त ब॒र्हिरा॑नु॒षग्घृ॒तपृ॑ष्ठं मनीषिणः ।
यत्रा॒मृत॑स्य॒ चक्ष॑णम् ॥

हे मनीषींनो, घृताने सिंचलेले बर्हिस क्रमाने पसरा; जिथे अमृताचे दर्शन आहे.

वि श्र॑यन्तामृता॒वृधो॒ द्वारो॑ दे॒वीर॑स॒श्चतः॑ ।
अ॒द्या नू॒नं च॒ यष्ट॑वे ॥

ऋताचे वर्धक, दिव्य, अडथळाविरहित द्वारे आज आणि आताच यजनासाठी उघडोत.

नक्तो॒षासा॑ सु॒पेश॑सा अ॒स्मिन्य॒ज्ञ उप॑ ह्वये ।
इ॒दं नो॑ ब॒र्हिरा॒सदे॑ ॥

सुंदर रूप असलेल्या रात्री आणि उषे, या यज्ञात मी तुम्हांला बोलावतो. आमच्यासाठी या दर्भासनावर बसा.

ता सु॑जि॒ह्वा उप॑ ह्वये॒ होता॑रा॒ दैव्या॑ क॒वी ।
य॒ज्ञं नो॑ यक्षतामि॒मम् ॥

त्या सुंदर जिव्हेच्या दोन दैवी होत्यांना, ज्ञानी कवींना मी बोलावतो. आमचा हा यज्ञ त्यांनी पार पाडावा.

इळा॒ सर॑स्वती म॒ही ति॒स्रो दे॒वीर्म॑यो॒भुवः॑ ।
ब॒र्हिः सी॑दन्त्व॒स्रिधः॑ ॥

इळा, सरस्वती, महान तीन देवी, कल्याण देणाऱ्या, दर्भावर बसोत. त्या अचूक आहेत.

इ॒ह त्वष्टा॑रमग्रि॒यं वि॒श्वरू॑प॒मुप॑ ह्वये ।
अ॒स्माक॑मस्तु॒ केव॑लः ॥

येथे श्रेष्ठ, विश्वरूप त्वष्ट्याला मी बोलावतो. तो केवळ आमचाच होवो.

अव॑ सृजा वनस्पते॒ देव॑ दे॒वेभ्यो॑ ह॒विः ।
प्र दा॒तुर॑स्तु॒ चेत॑नम् ॥

हे वनस्पती, हे देवा, देवांसाठी हविष्य पाठव. दात्याची स्मृती सदैव राहो.

स्वाहा॑ य॒ज्ञं कृ॑णोत॒नेन्द्रा॑य॒ यज्व॑नो गृ॒हे ।
तत्र॑ दे॒वाँ उप॑ ह्वये ॥

स्वाहा! यजमानाच्या घरी इंद्रासाठी यज्ञ करा. तेथेच मी देवांना बोलावतो.