ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.173.1
गाय॒त्साम॑ नभ॒न्यं॑ यथा॒ वेरर्चा॑म॒ तद्वा॑वृधा॒नं स्व॑र्वत् ।
गावो॑ धे॒नवो॑ ब॒र्हिष्यद॑ब्धा॒ आ यत्स॒द्मानं॑ दि॒व्यं विवा॑सान् ॥
ഗായകൻ സാമഗാനം പാടുന്നതുപോലെ, വളരുന്നവനും സ്വർഗപ്രകാശമുള്ളവനുമായ ആ (ഇന്ദ്രനെ) നാം സ്തുതിക്കുക. പാൽചുരത്തുന്ന പശുക്കൾ ദർഭപ്പുല്ലിൽ വന്ന്, കേടുകൂടാതെ, ദിവ്യമായ വാസസ്ഥാനം അനുഭവിക്കട്ടെ.
1.173.2
अर्च॒द्वृषा॒ वृष॑भिः॒ स्वेदु॑हव्यैर्मृ॒गो नाश्नो॒ अति॒ यज्जु॑गु॒र्यात् ।
प्र म॑न्द॒युर्म॒नां गू॑र्त॒ होता॒ भर॑ते॒ मर्यो॑ मिथु॒ना यज॑त्रः ॥
വീരനായ ഇന്ദ്രൻ വീര്യമുള്ള കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം സ്തുതിക്കട്ടെ — മധുരമായ ഹവിസ്സുകളോടെ, മാനിനെപ്പോലെ, കുതിരയെ കടന്ന് അവൻ വരുമ്പോൾ. ആനന്ദം ആഗ്രഹിക്കുന്ന അവൻ സന്തോഷത്തോടെ പ്രാർത്ഥന ഉച്ചരിക്കട്ടെ; ഹോതാവും മനുഷ്യനും ആരാധ്യനും ഇരുവരെയും വഹിക്കട്ടെ.
1.173.3
नक्ष॒द्धोता॒ परि॒ सद्म॑ मि॒ता यन्भर॒द्गर्भ॒मा श॒रदः॑ पृथि॒व्याः ।
क्रन्द॒दश्वो॒ नय॑मानो रु॒वद्गौर॒न्तर्दू॒तो न रोद॑सी चर॒द्वाक् ॥
ഹോതാവ് വന്ന് ചുറ്റും നിശ്ചയിച്ച ആസനങ്ങളിൽ ഇരിക്കട്ടെ; അവൻ ഭൂമിയുടെ വർഷങ്ങളുടെ ഗർഭം കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ. കുതിര ചിനയ്ക്കുന്നു, മുന്നിൽ നയിച്ച് ഗർജ്ജിക്കുന്നു; പശുക്കൾക്കിടയിലെ ദൂതനെപ്പോലെ, ദ്യാവാപൃഥിവികൾക്കിടയിൽ വാക് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
1.173.4
ता क॒र्माष॑तरास्मै॒ प्र च्यौ॒त्नानि॑ देव॒यन्तो॑ भरन्ते ।
जुजो॑ष॒दिन्द्रो॑ द॒स्मव॑र्चा॒ नास॑त्येव॒ सुग्म्यो॑ रथे॒ष्ठाः ॥
ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അവന് വേണ്ടി ആ ഉത്തമകർമ്മങ്ങളും ശോഭയുള്ള വീരകൃത്യങ്ങളും കൊണ്ടുവരുന്നു. മഹാകീർത്തിയുള്ള ഇന്ദ്രൻ സന്തോഷിക്കട്ടെ — നാസത്യന്മാരെപ്പോലെ സുലഭനായി, രഥത്തിൽ കയറിയവൻ.
1.173.5
तमु॑ ष्टु॒हीन्द्रं॒ यो ह॒ सत्वा॒ यः शूरो॑ म॒घवा॒ यो र॑थे॒ष्ठाः ।
प्र॒ती॒चश्चि॒द्योधी॑या॒न्वृष॑ण्वान्वव॒व्रुष॑श्चि॒त्तम॑सो विह॒न्ता ॥
ആ ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിക്കുക — സത്യമായും സത്ത്വമുള്ളവൻ, വീരനും ധനവാനും, രഥത്തിൽ കയറിയവൻ; എതിരെ നിൽക്കുന്നവരെക്കാളും യുദ്ധത്തിൽ ശക്തനും, വൃഷഭശക്തിയുള്ളവനും, വൃത്രനെ വധിച്ചവനെയും സംഹരിക്കുന്നവനും.
1.173.6
प्र यदि॒त्था म॑हि॒ना नृभ्यो॒ अस्ति॒ अरं॒ रोद॑सी क॒क्ष्ये॑ नास्मै॑ ।
सं वि॑व्य॒ इन्द्रो॑ वृ॒जनं॒ न भूमा॒ भर्ति॑ स्व॒धावाँ॑ ओप॒शमि॑व॒ द्याम् ॥
ഇന്ദ്രൻ തന്റെ മഹിമയാൽ ഇങ്ങനെ മനുഷ്യർക്കായി വിസ്തൃതനാകുമ്പോൾ, ദ്യാവാപൃഥിവികൾ അവന് അരപ്പട്ടപോലെയാകുന്നു. വലിയ വേലിപോലെ അവൻ എല്ലാം ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു; സ്വധാവാനായി അവൻ ആകാശത്തെ അതിരുപോലെ ധരിക്കുന്നു.
1.173.7
स॒मत्सु॑ त्वा शूर स॒तामु॑रा॒णं प्र॑प॒थिन्त॑मं परितंस॒यध्यै॑ ।
स॒जोष॑स॒ इन्द्रं॒ मदे॑ क्षो॒णीः सू॒रिं चि॒द्ये अ॑नु॒मद॑न्ति॒ वाजैः॑ ॥
വീരനേ, യുദ്ധങ്ങളിൽ നൂറുപേരെ വീഴ്ത്തി മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്ന നിന്നെ, ശത്രുക്കളെ വിറപ്പിക്കാൻ (വിളിക്കുന്നു). ഒരേ മനസ്സോടെ ദ്യാവാപൃഥിവികൾ മദത്തിൽ ഇന്ദ്രനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു; ബലധനങ്ങളോടെ സൂരികളും അവനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു.
1.173.8
ए॒वा हि ते॒ शं सव॑ना समु॒द्र आपो॒ यत्त॑ आ॒सु मद॑न्ति दे॒वीः ।
विश्वा॑ ते॒ अनु॒ जोष्या॑ भू॒द्गौः सू॒रींश्चि॒द्यदि॑ धि॒षा वेषि॒ जना॑न् ॥
ഇങ്ങനെ നിനക്ക് സോമാഹുതികൾ ശുഭമാണ്; സമുദ്രത്തിലെ ജലങ്ങൾ—അവയിൽ ദിവ്യജലങ്ങൾ ആനന്ദിക്കുന്നു—നിനക്ക് ശുഭമാണ്. എല്ലാം നിനക്ക് പ്രിയമായി; നീ പ്രാർത്ഥനയാൽ സൂരികളെയും ജനങ്ങളെയും വ്യാപിപ്പിച്ചാൽ.
1.173.9
असा॑म॒ यथा॑ सुष॒खाय॑ एन स्वभि॒ष्टयो॑ न॒रां न शंसैः॑ ।
अस॒द्यथा॑ न॒ इन्द्रो॑ वन्दने॒ष्ठास्तु॒रो न कर्म॒ नय॑मान उ॒क्था ॥
നാം നല്ല സുഹൃത്തുക്കളെപ്പോലെ ആകട്ടെ, നമ്മുടെ ക്ഷേമം കാംക്ഷിക്കുന്നവരായി, മനുഷ്യരുടെ സ്തുതികൾപോലെ; ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങൾക്ക് സ്തുത്യനും വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനും സ്തോത്രങ്ങളെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നവനുമായിരിക്കട്ടെ.
1.173.10
विष्प॑र्धसो न॒रां न शंसै॑र॒स्माका॑स॒दिन्द्रो॒ वज्र॑हस्तः ।
मि॒त्रा॒युवो॒ न पूर्प॑तिं॒ सुशि॑ष्टौ मध्या॒युव॒ उप॑ शिक्षन्ति य॒ज्ञैः ॥
മനുഷ്യരുടെ സ്തുതികളിൽ മത്സരിക്കുന്നവരെപ്പോലെ, വജ്രം കയ്യിലേന്തിയ ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങൾക്ക് സഹായിയാകട്ടെ. സൗഹൃദം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ പുരങ്ങളുടെ നാഥനെ സമീപിക്കുന്നതുപോലെ, മധ്യമാർഗ്ഗികളായ യജമാനന്മാർ നല്ല ഉപദേശത്തിൽ യജ്ഞങ്ങളാൽ അവനെ അടുത്തു പഠിപ്പിക്കുന്നു.
1.173.11
य॒ज्ञो हि ष्मेन्द्रं॒ कश्चि॑दृ॒न्धञ्जु॑हुरा॒णश्चि॒न्मन॑सा परि॒यन् ।
ती॒र्थे नाच्छा॑ तातृषा॒णमोको॑ दी॒र्घो न सि॒ध्रमा कृ॑णो॒त्यध्वा॑ ॥
യജ്ഞം തീർച്ചയായും ഇന്ദ്രനെ (വിളിക്കുന്നു); സമൃദ്ധി നൽകുന്നവനും ആഹുതി ചൊരിയുന്നവനും മനസ്സാൽ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നവനും (അവനെ വിളിക്കുന്നു). തീർത്ഥത്തിൽ ദാഹിക്കുന്നവന് വെള്ളം പോലെ, ദാഹിച്ചവനെ ദൂരമാർഗ്ഗം അവന്റെ വിശ്രമസ്ഥലത്തേക്ക് നയിക്കുന്നതുപോലെ, യജ്ഞം ദാഹിക്കുന്നവനെ അടുത്തു കൊണ്ടുവരുന്നു.
1.173.12
मो षू ण॑ इ॒न्द्रात्र॑ पृ॒त्सु दे॒वैरस्ति॒ हि ष्मा॑ ते शुष्मिन्नव॒याः ।
म॒हश्चि॒द्यस्य॑ मी॒ळ्हुषो॑ य॒व्या ह॒विष्म॑तो म॒रुतो॒ वन्द॑ते॒ गीः ॥
ഇന്ദ്രാ, യുദ്ധങ്ങളിൽ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കരുതേ; നീ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് സഹായിയാണ്, ശക്തിശാലീ. ദാനശീലനായ, ആഹുതിയുള്ള യജമാനന്റെ മരുത്തുകളെ സ്തുതിക്കുന്ന ഗാനം (നിന്നിലേക്ക് എത്തുന്നു).
1.173.13
ए॒ष स्तोम॑ इन्द्र॒ तुभ्य॑म॒स्मे ए॒तेन॑ गा॒तुं ह॑रिवो विदो नः ।
आ नो॑ ववृत्याः सुवि॒ताय॑ देव वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥
ഇന്ദ്രാ, ഈ സ്തുതി നിനക്കും ഞങ്ങൾക്കും ഉള്ളതാണ്. ഹരികളുടെ നാഥാ, ഇതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് വഴി കാണിക്കേണമേ. ദേവാ, ക്ഷേമത്തിനായി ഞങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു വരേണമേ; അന്നവും ബലവും ദീർഘായുസ്സു നൽകുന്ന ദാനവും ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ.