ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.173
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.173.1
गाय॒त्साम॑ नभ॒न्यं॑ यथा॒ वेरर्चा॑म॒ तद्वा॑वृधा॒नं स्व॑र्वत् ।
गावो॑ धे॒नवो॑ ब॒र्हिष्यद॑ब्धा॒ आ यत्स॒द्मानं॑ दि॒व्यं विवा॑सान् ॥
பாடகன் சாம கீதத்தைப் பாடுவது போல, வளர்ந்து வரும், ஒளிமிக்க அந்த (இந்திரனை) நாம் துதிப்போமாக. பால்தரும் பசுக்கள் குசப்புல்லில் வந்து, அழிவற்றவையாக, வானத்து உறைவிடத்தை அனுபவிக்கட்டும்.
1.173.2
अर्च॒द्वृषा॒ वृष॑भिः॒ स्वेदु॑हव्यैर्मृ॒गो नाश्नो॒ अति॒ यज्जु॑गु॒र्यात् ।
प्र म॑न्द॒युर्म॒नां गू॑र्त॒ होता॒ भर॑ते॒ मर्यो॑ मिथु॒ना यज॑त्रः ॥
வீரனான இந்திரன் வீர்யமிக்க தோழர்களுடன் துதிக்கட்டும்; இனிய காணிக்கைகளுடன், மானைப் போல, குதிரையைக் கடந்து அவன் வரும்போது. களிப்பை விரும்பும் அவன் மகிழ்ந்து மந்திரத்தை முழங்கட்டும்; ஹோதா, மனிதன், வழிபடத்தக்கவன் இருவரையும் ஏந்தட்டும்.
1.173.3
नक्ष॒द्धोता॒ परि॒ सद्म॑ मि॒ता यन्भर॒द्गर्भ॒मा श॒रदः॑ पृथि॒व्याः ।
क्रन्द॒दश्वो॒ नय॑मानो रु॒वद्गौर॒न्तर्दू॒तो न रोद॑सी चर॒द्वाक् ॥
ஹோதா வந்து அமைக்கப்பட்ட ஆசனங்களைச் சுற்றி அமரட்டும்; அவன் பூமியின் ஆண்டுகளின் கருவைக் கொண்டு வரும்போது. குதிரை கனைக்கிறது, முன்னின்று வழிநடத்தி முழங்குகிறது; பசுவுக்கிடையே தூதனைப் போல, இரு உலகங்களுக்கிடையே வாக்கு உலாவுகிறது.
1.173.4
ता क॒र्माष॑तरास्मै॒ प्र च्यौ॒त्नानि॑ देव॒यन्तो॑ भरन्ते ।
जुजो॑ष॒दिन्द्रो॑ द॒स्मव॑र्चा॒ नास॑त्येव॒ सुग्म्यो॑ रथे॒ष्ठाः ॥
தேவர்களை விரும்பும் அவர்கள் அவனுக்காக அந்த மேலான செயல்களையும் ஒளிமிக்க வீரச்செயல்களையும் கொண்டு வருகிறார்கள். வலிமையான புகழுடைய இந்திரன் மகிழட்டும் — நாசத்தியர்களைப் போல எளிதில் அணுகக்கூடியவன், தேரில் ஏறியவன்.
1.173.5
तमु॑ ष्टु॒हीन्द्रं॒ यो ह॒ सत्वा॒ यः शूरो॑ म॒घवा॒ यो र॑थे॒ष्ठाः ।
प्र॒ती॒चश्चि॒द्योधी॑या॒न्वृष॑ण्वान्वव॒व्रुष॑श्चि॒त्तम॑सो विह॒न्ता ॥
அந்த இந்திரனையே துதியுங்கள் — உண்மையில் வலிமையுள்ளவன், வீரனும் செல்வமுடையவனுமானவன், தேரில் ஏறியவன்; எதிரே நிற்பவனையும் விட போரில் வலிமையானவன், காளைபோன்ற ஆற்றலுடையவன், வ்ருத்திரனை அழித்தவனையும், இருளை அழிப்பவனையும் அழிப்பவன்.
1.173.6
प्र यदि॒त्था म॑हि॒ना नृभ्यो॒ अस्ति॒ अरं॒ रोद॑सी क॒क्ष्ये॑ नास्मै॑ ।
सं वि॑व्य॒ इन्द्रो॑ वृ॒जनं॒ न भूमा॒ भर्ति॑ स्व॒धावाँ॑ ओप॒शमि॑व॒ द्याम् ॥
இந்திரன் தன் மகிமையால் இவ்வாறு மனிதர்களுக்கு விரிவாகும்போது, த்யாவாபூமிகள் அவனுக்கு இடையணி போல் ஆகின்றன. பெரிய வேலியைப் போல அவன் அனைத்தையும் தழுவுகிறான்; தன் சுவதையுடன் வானத்தை, எல்லை போல, தாங்குகிறான்.
1.173.7
स॒मत्सु॑ त्वा शूर स॒तामु॑रा॒णं प्र॑प॒थिन्त॑मं परितंस॒यध्यै॑ ।
स॒जोष॑स॒ इन्द्रं॒ मदे॑ क्षो॒णीः सू॒रिं चि॒द्ये अ॑नु॒मद॑न्ति॒ वाजैः॑ ॥
வீரனே, போர்களில் நூறு எதிரிகளை வீழ்த்துபவனும் முன்னே செல்பவனுமான உன்னை, எதிரிகளை நடுங்கச் செய்வதற்காக (அழைக்கிறோம்). ஒருமனதுடன் வானமும் பூமியும் களிப்பில் இந்திரனை மகிழ்விக்கின்றன; செல்வத்துடன் ஸூரி (பாடகர்)களும் அவனை மகிழ்விக்கின்றனர்.
1.173.8
ए॒वा हि ते॒ शं सव॑ना समु॒द्र आपो॒ यत्त॑ आ॒सु मद॑न्ति दे॒वीः ।
विश्वा॑ ते॒ अनु॒ जोष्या॑ भू॒द्गौः सू॒रींश्चि॒द्यदि॑ धि॒षा वेषि॒ जना॑न् ॥
இவ்வாறு உனக்கு சோம அர்ப்பணங்கள் நலமானவை; கடலில் உள்ள நீர்கள்—அவற்றில் தெய்வ நீர்கள் களிக்கின்றன—உனக்கு நலமானவை. அனைத்தும் உனக்கு உகந்ததாயின; நீ பிரார்த்தனையால் ஸூரிகளையும் மக்களையும் வியாபித்தால்.
1.173.9
असा॑म॒ यथा॑ सुष॒खाय॑ एन स्वभि॒ष्टयो॑ न॒रां न शंसैः॑ ।
अस॒द्यथा॑ न॒ इन्द्रो॑ वन्दने॒ष्ठास्तु॒रो न कर्म॒ नय॑मान उ॒क्था ॥
நாங்கள் நல்ல நண்பர்களைப் போல் இருப்போமாக, நம் நலனை விரும்புபவர்களாக, மனிதரின் புகழ்ச்சிகளைப் போல்; இந்திரன் எங்களுக்கு துதிக்கு உகந்தவனும், விரைந்து செயல்படுபவனும், துதிகளை முன்னெடுப்பவனுமாக இருப்பானாக.
1.173.10
विष्प॑र्धसो न॒रां न शंसै॑र॒स्माका॑स॒दिन्द्रो॒ वज्र॑हस्तः ।
मि॒त्रा॒युवो॒ न पूर्प॑तिं॒ सुशि॑ष्टौ मध्या॒युव॒ उप॑ शिक्षन्ति य॒ज्ञैः ॥
மனிதர்களின் துதிகளில் போட்டியிடுபவர்களைப் போல், வஜ்ரத்தைக் கையில் கொண்ட இந்திரன் எங்களுக்குத் துணையாக இருப்பானாக. நண்பர்களை விரும்புபவர்கள் நகர அதிபதியை அணுகுவது போல, நடுவழியில் வாழும் யஜமானர்கள் நல்ல போதனையில் யாகங்களால் அவனை அருகில் கற்பிக்கின்றனர்.
1.173.11
य॒ज्ञो हि ष्मेन्द्रं॒ कश्चि॑दृ॒न्धञ्जु॑हुरा॒णश्चि॒न्मन॑सा परि॒यन् ।
ती॒र्थे नाच्छा॑ तातृषा॒णमोको॑ दी॒र्घो न सि॒ध्रमा कृ॑णो॒त्यध्वा॑ ॥
யாகம் நிச்சயமாக இந்திரனை (அழைக்கிறது); செல்வம் அளிப்பவனும், ஆகுதி அளிப்பவனும், மனதால் சுற்றி வருபவனும் (அவனை அழைக்கின்றனர்). துறையில் தாகமுள்ளவனுக்கு நீர் போல, தாகமுற்றவனை நீண்ட வழி அவனது தங்குமிடத்திற்கு அழைத்துச் செல்வது போல, யாகம் தாகமுள்ளவனை அருகே கொண்டு வருகிறது.
1.173.12
मो षू ण॑ इ॒न्द्रात्र॑ पृ॒त्सु दे॒वैरस्ति॒ हि ष्मा॑ ते शुष्मिन्नव॒याः ।
म॒हश्चि॒द्यस्य॑ मी॒ळ्हुषो॑ य॒व्या ह॒विष्म॑तो म॒रुतो॒ वन्द॑ते॒ गीः ॥
இந்திரா, போர்களில் தேவர்களுடன் எங்களைக் கைவிடாதே; நீயே எங்களுக்குத் துணையாக இருக்கிறாய், வலிமையுள்ளவனே. அருளுள்ள, ஆகுதியுடைய யஜமானனின் மருத்துகளைப் புகழும் பாடல் (உன்னிடம் செல்கிறது).
1.173.13
ए॒ष स्तोम॑ इन्द्र॒ तुभ्य॑म॒स्मे ए॒तेन॑ गा॒तुं ह॑रिवो विदो नः ।
आ नो॑ ववृत्याः सुवि॒ताय॑ देव वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥
இந்திரா, இந்தப் புகழ் உனக்கும் எங்களுக்கும் உரியது. ஹரிகளின் அதிபதியே, இதனால் எங்களுக்கு வழியைக் காட்டு. தேவனே, நல்வாழ்வுக்காக எங்களிடம் திரும்பி வா; உணவையும் வலிமையையும் நீண்ட ஆயுளைத் தரும் கொடையையும் நாங்கள் அடையச் செய்.