Ṛgveda · Sūkta 1.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.50.1
उदु॒ त्यं जा॒तवे॑दसं दे॒वं व॑हन्ति के॒तवः॑ ।
दृ॒शे विश्वा॑य॒ सूर्य॑म् ॥
Esos rayos elevan al sol, el dios Jātavedas, para que todos lo vean.
1.50.2
अप॒ त्ये ता॒यवो॑ यथा॒ नक्ष॑त्रा यन्त्य॒क्तुभिः॑ ।
सूरा॑य वि॒श्वच॑क्षसे ॥
Como los ladrones se van con las noches, esas estrellas se marchan, para el sol que todo lo ve.
1.50.3
अदृ॑श्रमस्य के॒तवो॒ वि र॒श्मयो॒ जनाँ॒ अनु॑ ।
भ्राज॑न्तो अ॒ग्नयो॑ यथा ॥
Vi sus estandartes; sus rayos se extienden sobre los hombres, como fuegos brillantes.
1.50.4
त॒रणि॑र्वि॒श्वद॑र्शतो ज्योति॒ष्कृद॑सि सूर्य ।
विश्व॒मा भा॑सि रोच॒नम् ॥
Eres el barquero, oh Sol, que todo lo ves, creador de luz; brillas sobre el mundo entero con tu resplandor.
1.50.5
प्र॒त्यङ्दे॒वानां॒ विशः॑ प्र॒त्यङ्ङुदे॑षि॒ मानु॑षान् ।
प्र॒त्यङ्विश्वं॒ स्व॑र्दृ॒शे ॥
Mirando hacia las huestes de los dioses y hacia los hombres, asciendes; mirando hacia todo, asciendes para contemplar el cielo luminoso.
1.50.6
येना॑ पावक॒ चक्ष॑सा भुर॒ण्यन्तं॒ जनाँ॒ अनु॑ ।
त्वं व॑रुण॒ पश्य॑सि ॥
Con aquel ojo, oh Purificador, con el que contemplas a los hombres activos, con ese, oh Varuṇa, tú vigilas.
1.50.7
वि द्यामे॑षि॒ रज॑स्पृ॒थु अहा॒ मिमा॑नो अ॒क्तुभिः॑ ।
पश्य॒ञ्जन्मा॑नि सूर्य ॥
¡Oh Sūrya! Midiendo los días con las noches, recorres el cielo vasto y el espacio, contemplando los nacimientos de los seres.
1.50.8
स॒प्त त्वा॑ ह॒रितो॒ रथे॒ वह॑न्ति देव सूर्य ।
शो॒चिष्के॑शं विचक्षण ॥
¡Oh dios Sūrya! Siete corceles fulvos te llevan en el carro. ¡Oh de cabellera de llamas, oh tú que todo lo ves!
1.50.9
अयु॑क्त स॒प्त शु॒न्ध्युवः॒ सूरो॒ रथ॑स्य न॒प्त्यः॑ ।
ताभि॑र्याति॒ स्वयु॑क्तिभिः ॥
Sūrya uncio las siete brillantes hijas del carro; con esas corceles de uncirse por sí mismas, él avanza.
1.50.10
उद्व॒यं तम॑स॒स्परि॒ ज्योति॒ष्पश्य॑न्त॒ उत्त॑रम् ।
दे॒वं दे॑व॒त्रा सूर्य॒मग॑न्म॒ ज्योति॑रुत्त॒मम् ॥
Más allá de la oscuridad, contemplando la luz superior, hemos llegado al dios entre los dioses, el Sol; hemos alcanzado la luz suprema.
1.50.11
उ॒द्यन्न॒द्य मि॑त्रमह आ॒रोह॒न्नुत्त॑रां॒ दिव॑म् ।
हृ॒द्रो॒गं मम॑ सूर्य हरि॒माणं॑ च नाशय ॥
¡Oh gran amigo Sūrya! Al alzarte hoy y ascender al cielo superior, destruye mi enfermedad del corazón y mi amarillez.
1.50.12
शुके॑षु मे हरि॒माणं॑ रोप॒णाका॑सु दध्मसि ।
अथो॑ हारिद्र॒वेषु॑ मे हरि॒माणं॒ नि द॑ध्मसि ॥
Colocamos mi amarillez en los loros verdes y en las plantas ropaṇā; y luego, en verdad, la colocamos en cosas de color azafrán.
1.50.13
उद॑गाद॒यमा॑दि॒त्यो विश्वे॑न॒ सह॑सा स॒ह ।
द्वि॒षन्तं॒ मह्यं॑ र॒न्धय॒न्मो अ॒हं द्वि॑ष॒ते र॑धम् ॥
Este Āditya se ha alzado con todo su poder, con fuerza. Sometiendo al hostil para mí, que yo no sea derrota para el enemigo.