ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 1.50

1.50.1

उदु॒ त्यं जा॒तवे॑दसं दे॒वं व॑हन्ति के॒तवः॑ ।
दृ॒शे विश्वा॑य॒ सूर्य॑म् ॥

ਸਰਬਗਿਆਤਾ ਉਸ ਦੇਵ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਣ।

अप॒ त्ये ता॒यवो॑ यथा॒ नक्ष॑त्रा यन्त्य॒क्तुभिः॑ ।
सूरा॑य वि॒श्वच॑क्षसे ॥

ਜਿਵੇਂ ਚੋਰ ਰਾਤ ਨਾਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਤਾਰੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਲਈ।

अदृ॑श्रमस्य के॒तवो॒ वि र॒श्मयो॒ जनाँ॒ अनु॑ ।
भ्राज॑न्तो अ॒ग्नयो॑ यथा ॥

ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦਿਖੀਆਂ; ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਗਈਆਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਵਾਂਗ।

त॒रणि॑र्वि॒श्वद॑र्शतो ज्योति॒ष्कृद॑सि सूर्य ।
विश्व॒मा भा॑सि रोच॒नम् ॥

ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।

प्र॒त्यङ्दे॒वानां॒ विशः॑ प्र॒त्यङ्ङुदे॑षि॒ मानु॑षान् ।
प्र॒त्यङ्विश्वं॒ स्व॑र्दृ॒शे ॥

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ; ਸਾਰੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਚਮਕਦਾ ਸਵਰਗ ਵੇਖਣ ਲਈ।

येना॑ पावक॒ चक्ष॑सा भुर॒ण्यन्तं॒ जनाँ॒ अनु॑ ।
त्वं व॑रुण॒ पश्य॑सि ॥

ਹੇ ਪਾਵਕ, ਜਿਸ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਸੇ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਤੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।

वि द्यामे॑षि॒ रज॑स्पृ॒थु अहा॒ मिमा॑नो अ॒क्तुभिः॑ ।
पश्य॒ञ्जन्मा॑नि सूर्य ॥

ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੋਇਆ ਰਾਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।

स॒प्त त्वा॑ ह॒रितो॒ रथे॒ वह॑न्ति देव सूर्य ।
शो॒चिष्के॑शं विचक्षण ॥

ਹੇ ਦੇਵ ਸੂਰਜ, ਸੱਤ ਹਰੇ (ਤੇਜਸ੍ਵੀ) ਘੋੜੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਤੈਨੂੰ ਢੋਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਲਾਟਾਂ ਵਰਗੇ ਕੇਸਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਸਰਬਦਰਸ਼ੀ!

अयु॑क्त स॒प्त शु॒न्ध्युवः॒ सूरो॒ रथ॑स्य न॒प्त्यः॑ ।
ताभि॑र्याति॒ स्वयु॑क्तिभिः ॥

ਸੂਰਜ ਨੇ ਰਥ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸੱਤ ਚਮਕਦੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਵੈ-ਜੁੜੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਚਲਦਾ ਹੈ।

उद्व॒यं तम॑स॒स्परि॒ ज्योति॒ष्पश्य॑न्त॒ उत्त॑रम् ।
दे॒वं दे॑व॒त्रा सूर्य॒मग॑न्म॒ ज्योति॑रुत्त॒मम् ॥

ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਉੱਚੇ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵ ਸੂਰਜ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ; ਉੱਤਮ ਜੋਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

उ॒द्यन्न॒द्य मि॑त्रमह आ॒रोह॒न्नुत्त॑रां॒ दिव॑म् ।
हृ॒द्रो॒गं मम॑ सूर्य हरि॒माणं॑ च नाशय ॥

ਹੇ ਮਿੱਤਰਮਹਾ ਸੂਰਜ, ਅੱਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉਠਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਦਾ ਰੋਗ ਅਤੇ ਪੀਲੀਆ ਨਾਸ਼ ਕਰ।

शुके॑षु मे हरि॒माणं॑ रोप॒णाका॑सु दध्मसि ।
अथो॑ हारिद्र॒वेषु॑ मे हरि॒माणं॒ नि द॑ध्मसि ॥

ਮੇਰਾ ਪੀਲੀਆ ਅਸੀਂ ਤੋਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਰੋਪਣਾ ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਲਦੀ-ਰੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਪੀਲੀਆ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।

उद॑गाद॒यमा॑दि॒त्यो विश्वे॑न॒ सह॑सा स॒ह ।
द्वि॒षन्तं॒ मह्यं॑ र॒न्धय॒न्मो अ॒हं द्वि॑ष॒ते र॑धम् ॥

ਇਹ ਆਦਿੱਤ ਸਾਰੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਬਲ ਨਾਲ ਉਦੇ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵਸ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਵੈਰੀ ਲਈ ਹਾਰ ਨਾ ਬਣਾਂ।