ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.50

1.50.1

उदु॒ त्यं जा॒तवे॑दसं दे॒वं व॑हन्ति के॒तवः॑ ।
दृ॒शे विश्वा॑य॒ सूर्य॑म् ॥

ಸರ್ವಜ್ಞನಾದ ಆ ದೇವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಅವನ ಕಿರಣಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತುತ್ತವೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಕಾಣುವಂತೆ.

अप॒ त्ये ता॒यवो॑ यथा॒ नक्ष॑त्रा यन्त्य॒क्तुभिः॑ ।
सूरा॑य वि॒श्वच॑क्षसे ॥

ಕಳ್ಳರು ರಾತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ, ಆ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವ ಸೂರ್ಯನಿಗಾಗಿ.

अदृ॑श्रमस्य के॒तवो॒ वि र॒श्मयो॒ जनाँ॒ अनु॑ ।
भ्राज॑न्तो अ॒ग्नयो॑ यथा ॥

ಇವನ ಕಿರಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿದವು; ಅವು ಜನರ ಮೇಲೆ ಹರಡಿದವು, ಹೊಳೆಯುವ ಅಗ್ನಿಗಳಂತೆ.

त॒रणि॑र्वि॒श्वद॑र्शतो ज्योति॒ष्कृद॑सि सूर्य ।
विश्व॒मा भा॑सि रोच॒नम् ॥

ಓ ಸೂರ್ಯನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ದಾಟಿಸುವವನು, ಸರ್ವದರ್ಶಿ, ಬೆಳಕನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವನು; ನಿನ್ನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತೀಯ.

प्र॒त्यङ्दे॒वानां॒ विशः॑ प्र॒त्यङ्ङुदे॑षि॒ मानु॑षान् ।
प्र॒त्यङ्विश्वं॒ स्व॑र्दृ॒शे ॥

ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ ನೀನು ಉದಯಿಸುತ್ತೀಯ; ಮನುಷ್ಯರತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ; ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಲು, ಬೆಳಕಿನ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಕಾಣಲು.

येना॑ पावक॒ चक्ष॑सा भुर॒ण्यन्तं॒ जनाँ॒ अनु॑ ।
त्वं व॑रुण॒ पश्य॑सि ॥

ಓ ಪಾವಕನೇ, ಯಾವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೀನು ಕಾರ್ಯನಿರತ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀಯೋ, ಆ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ, ಓ ವರುಣನೇ, ನೀನು ನೋಡುತ್ತೀಯ.

वि द्यामे॑षि॒ रज॑स्पृ॒थु अहा॒ मिमा॑नो अ॒क्तुभिः॑ ।
पश्य॒ञ्जन्मा॑नि सूर्य ॥

ಓ ಸೂರ್ಯನೇ, ನೀನು ದಿನಗಳನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾ ರಾತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ದಾಟುತ್ತೀಯೆ; ಜೀವಿಗಳ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ನೀನು ನೋಡುತ್ತೀಯೆ.

स॒प्त त्वा॑ ह॒रितो॒ रथे॒ वह॑न्ति देव सूर्य ।
शो॒चिष्के॑शं विचक्षण ॥

ಓ ದೇವ ಸೂರ್ಯನೇ, ಏಳು ಹಳದಿ (ತೇಜಸ್ವಿ) ಕುದುರೆಗಳು ರಥದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಓ ಜ್ವಾಲಾಕೇಶನೇ, ಓ ಸರ್ವದರ್ಶಿಯೇ!

अयु॑क्त स॒प्त शु॒न्ध्युवः॒ सूरो॒ रथ॑स्य न॒प्त्यः॑ ।
ताभि॑र्याति॒ स्वयु॑क्तिभिः ॥

ಸೂರ್ಯನು ರಥದ ಪುತ್ರಿಯರಾದ ಏಳು ಹೊಳೆಯುವ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು; ಆ ಸ್ವಯಂ-ಕಟ್ಟಿದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

उद्व॒यं तम॑स॒स्परि॒ ज्योति॒ष्पश्य॑न्त॒ उत्त॑रम् ।
दे॒वं दे॑व॒त्रा सूर्य॒मग॑न्म॒ ज्योति॑रुत्त॒मम् ॥

ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಆಚೆಗೆ, ಮೇಲಿನ ಬೆಳಕನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ದೇವತೆಗಳೊಳಗಿನ ದೇವನಾದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನಾವು ತಲುಪಿದೆವು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಪಡೆದೆವು.

उ॒द्यन्न॒द्य मि॑त्रमह आ॒रोह॒न्नुत्त॑रां॒ दिव॑म् ।
हृ॒द्रो॒गं मम॑ सूर्य हरि॒माणं॑ च नाशय ॥

ಓ ಮಿತ್ರಮಹನೇ ಸೂರ್ಯನೇ, ಇಂದು ಉದಯಿಸಿ ಮೇಲಿನ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಹೃದಯರೋಗವನ್ನು ಮತ್ತು ಹಳದಿ ರೋಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡು.

शुके॑षु मे हरि॒माणं॑ रोप॒णाका॑सु दध्मसि ।
अथो॑ हारिद्र॒वेषु॑ मे हरि॒माणं॒ नि द॑ध्मसि ॥

ನನ್ನ ಹಳದಿ ರೋಗವನ್ನು ಗಿಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ರೋಪಣಾ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತೇವೆ; ಅನಂತರ ಅರಿಶಿನ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹಳದಿ ರೋಗವನ್ನು ಇಡುತ್ತೇವೆ.

उद॑गाद॒यमा॑दि॒त्यो विश्वे॑न॒ सह॑सा स॒ह ।
द्वि॒षन्तं॒ मह्यं॑ र॒न्धय॒न्मो अ॒हं द्वि॑ष॒ते र॑धम् ॥

ಈ ಆದಿತ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಬಲದಿಂದ, ಬಲದಿಂದ ಉದಯಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು ಅಡಗಿಸುತ್ತಾ, ನಾನು ಶತ್ರುವಿಗೆ ಸೋಲಾಗದಿರಲಿ.