ఋగ్వేదం · సూక్తం 1.50

1.50.1

उदु॒ त्यं जा॒तवे॑दसं दे॒वं व॑हन्ति के॒तवः॑ ।
दृ॒शे विश्वा॑य॒ सूर्य॑म् ॥

సర్వజ్ఞుడైన ఆ దేవుడు సూర్యుడిని ఆ కిరణాలు పైకి ఎత్తుతున్నాయి, అందరూ చూడగలిగేలా.

अप॒ त्ये ता॒यवो॑ यथा॒ नक्ष॑त्रा यन्त्य॒क्तुभिः॑ ।
सूरा॑य वि॒श्वच॑क्षसे ॥

దొంగలు రాత్రితో వెళ్లిపోయినట్లు, ఆ నక్షత్రాలు రాత్రులతో కలిసి వెళ్ళిపోతాయి; అన్నీ చూసే సూర్యునికోసం.

अदृ॑श्रमस्य के॒तवो॒ वि र॒श्मयो॒ जनाँ॒ अनु॑ ।
भ्राज॑न्तो अ॒ग्नयो॑ यथा ॥

ఇతని కిరణాలు కనిపించాయి; అవి ప్రజలపై వ్యాపించాయి, ప్రకాశించే అగ్నుల వలె.

त॒रणि॑र्वि॒श्वद॑र्शतो ज्योति॒ष्कृद॑सि सूर्य ।
विश्व॒मा भा॑सि रोच॒नम् ॥

ఓ సూర్యా, నీవు అందరినీ దాటించేవాడవు, సర్వదర్శివి, వెలుగును సృష్టించేవాడవు; నీ కాంతితో సర్వాన్ని ప్రకాశింపజేస్తావు.

प्र॒त्यङ्दे॒वानां॒ विशः॑ प्र॒त्यङ्ङुदे॑षि॒ मानु॑षान् ।
प्र॒त्यङ्विश्वं॒ स्व॑र्दृ॒शे ॥

దేవతల సమూహాల వైపు ముఖం తిప్పి నీవు ఉదయిస్తావు; మానవుల వైపు; అంతటి వైపు, ప్రకాశమయ స్వర్గాన్ని చూడటానికి.

येना॑ पावक॒ चक्ष॑सा भुर॒ण्यन्तं॒ जनाँ॒ अनु॑ ।
त्वं व॑रुण॒ पश्य॑सि ॥

ఓ పావకా, ఏ చూపుతో నీవు కర్మలో నిమగ్నమైన మానవులను చూస్తావో, ఆ చూపుతోనే, ఓ వరుణా, నీవు చూస్తావు.

वि द्यामे॑षि॒ रज॑स्पृ॒थु अहा॒ मिमा॑नो अ॒क्तुभिः॑ ।
पश्य॒ञ्जन्मा॑नि सूर्य ॥

ఓ సూర్యా, నీవు పగళ్లను కొలుస్తూ రాత్రులతో కలిసి విశాలమైన ఆకాశాన్ని, అంతరిక్షాన్ని దాటిపోతావు; సర్వ ప్రాణుల జన్మలను నీవు చూస్తావు.

स॒प्त त्वा॑ ह॒रितो॒ रथे॒ वह॑न्ति देव सूर्य ।
शो॒चिष्के॑शं विचक्षण ॥

ఓ దేవా సూర్యా, ఏడు పసుపు వర్ణపు (తేజోమయ) అశ్వాలు రథంపై నిన్ను మోస్తున్నాయి. ఓ జ్వాలా-కేశుడా, ఓ సర్వదర్శీ!

अयु॑क्त स॒प्त शु॒न्ध्युवः॒ सूरो॒ रथ॑स्य न॒प्त्यः॑ ।
ताभि॑र्याति॒ स्वयु॑क्तिभिः ॥

సూర్యుడు రథం కుమార్తెలైన ఏడు ప్రకాశవంతమైన అశ్వాలను కట్టాడు; ఆ స్వయంగా కట్టబడిన అశ్వాలతో అతడు వెళ్తాడు.

उद्व॒यं तम॑स॒स्परि॒ ज्योति॒ष्पश्य॑न्त॒ उत्त॑रम् ।
दे॒वं दे॑व॒त्रा सूर्य॒मग॑न्म॒ ज्योति॑रुत्त॒मम् ॥

చీకటికి అవతల, ఉన్నతమైన వెలుగును చూస్తూ, దేవతలలో దేవుడైన సూర్యుని చేరాము; అత్యుత్తమ జ్యోతిని పొందాము.

उ॒द्यन्न॒द्य मि॑त्रमह आ॒रोह॒न्नुत्त॑रां॒ दिव॑म् ।
हृ॒द्रो॒गं मम॑ सूर्य हरि॒माणं॑ च नाशय ॥

ఓ మిత్రమహా సూర్యా, నేడు ఉదయిస్తూ ఉన్నత ఆకాశానికి ఎక్కుతూ, నా హృదయ రోగాన్ని, పసుపు వర్ణ రోగాన్ని నాశనం చెయ్యి.

शुके॑षु मे हरि॒माणं॑ रोप॒णाका॑सु दध्मसि ।
अथो॑ हारिद्र॒वेषु॑ मे हरि॒माणं॒ नि द॑ध्मसि ॥

నా పసుపు వ్యాధిని చిలుకలలో, రోపణా మొక్కలలో ఉంచుతాము; పిమ్మట పసుపు రంగు వస్తువులలో నా పసుపు వ్యాధిని ఉంచుతాము.

उद॑गाद॒यमा॑दि॒त्यो विश्वे॑न॒ सह॑सा स॒ह ।
द्वि॒षन्तं॒ मह्यं॑ र॒न्धय॒न्मो अ॒हं द्वि॑ष॒ते र॑धम् ॥

ఈ ఆదిత్యుడు సమస్త బలంతో, బలముతో ఉదయించాడు. నాకు శత్రువును అణచివేస్తూ, నేను శత్రువుకు ఓటమి కాకుండా ఉండుగాక.