ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.50

1.50.1

उदु॒ त्यं जा॒तवे॑दसं दे॒वं व॑हन्ति के॒तवः॑ ।
दृ॒शे विश्वा॑य॒ सूर्य॑म् ॥

સર્વજ્ઞ એ દેવ સૂર્યને તેના કિરણો ઊંચે ઉઠાવે છે, જેથી સૌ કોઈ તેને જોઈ શકે.

अप॒ त्ये ता॒यवो॑ यथा॒ नक्ष॑त्रा यन्त्य॒क्तुभिः॑ ।
सूरा॑य वि॒श्वच॑क्षसे ॥

ચોરો રાત્રિ સાથે જેમ ચાલ્યા જાય છે, તેમ એ તારાઓ ચાલ્યા જાય છે; સર્વદર્શી સૂર્ય માટે.

अदृ॑श्रमस्य के॒तवो॒ वि र॒श्मयो॒ जनाँ॒ अनु॑ ।
भ्राज॑न्तो अ॒ग्नयो॑ यथा ॥

આના કિરણો દેખાયા; તે લોકો પર ફેલાયા, ચમકતા અગ્નિઓની જેમ.

त॒रणि॑र्वि॒श्वद॑र्शतो ज्योति॒ष्कृद॑सि सूर्य ।
विश्व॒मा भा॑सि रोच॒नम् ॥

હે સૂર્ય, તું સૌને પાર લઈ જનારો, સર્વદર્શી અને પ્રકાશ ઉત્પન્ન કરનારો છે; તું તારા તેજથી સર્વને ઝળહળાવે છે.

प्र॒त्यङ्दे॒वानां॒ विशः॑ प्र॒त्यङ्ङुदे॑षि॒ मानु॑षान् ।
प्र॒त्यङ्विश्वं॒ स्व॑र्दृ॒शे ॥

દેવોના સમૂહો તરફ મુખ કરીને તું ઉગે છે, મનુષ્યો તરફ મુખ કરીને; સર્વ તરફ મુખ કરીને, પ્રકાશિત સ્વર્ગ જોવા માટે.

येना॑ पावक॒ चक्ष॑सा भुर॒ण्यन्तं॒ जनाँ॒ अनु॑ ।
त्वं व॑रुण॒ पश्य॑सि ॥

હે પાવક, જે દૃષ્ટિથી તું કાર્યરત મનુષ્યોને જુએ છે, તે જ દૃષ્ટિથી, હે વરુણ, તું જુએ છે.

वि द्यामे॑षि॒ रज॑स्पृ॒थु अहा॒ मिमा॑नो अ॒क्तुभिः॑ ।
पश्य॒ञ्जन्मा॑नि सूर्य ॥

હે સૂર્ય, તું દિવસોને માપતો રાત્રિઓ સાથે વિશાળ આકાશ અને અંતરિક્ષને પાર કરે છે અને સર્વ જીવોના જન્મો જુએ છે.

स॒प्त त्वा॑ ह॒रितो॒ रथे॒ वह॑न्ति देव सूर्य ।
शो॒चिष्के॑शं विचक्षण ॥

હે દેવ સૂર્ય, સાત હરિત (તેજસ્વી) ઘોડા રથમાં તને વહન કરે છે. હે જ્વાળાકેશ, હે સર્વદર્શી!

अयु॑क्त स॒प्त शु॒न्ध्युवः॒ सूरो॒ रथ॑स्य न॒प्त्यः॑ ।
ताभि॑र्याति॒ स्वयु॑क्तिभिः ॥

સૂર્યે રથની પુત્રીઓ સમાન સાત તેજસ્વી ઘોડીઓને જોડી; એ સ્વયં-જોડાયેલી ઘોડીઓ સાથે તે ચાલે છે.

उद्व॒यं तम॑स॒स्परि॒ ज्योति॒ष्पश्य॑न्त॒ उत्त॑रम् ।
दे॒वं दे॑व॒त्रा सूर्य॒मग॑न्म॒ ज्योति॑रुत्त॒मम् ॥

અંધકારથી પર, ઉચ્ચ પ્રકાશ જોતાં, અમે દેવોમાંના દેવ સૂર્ય પાસે પહોંચ્યા; ઉત્તમ જ્યોતિ પામ્યા.

उ॒द्यन्न॒द्य मि॑त्रमह आ॒रोह॒न्नुत्त॑रां॒ दिव॑म् ।
हृ॒द्रो॒गं मम॑ सूर्य हरि॒माणं॑ च नाशय ॥

હે મિત્રમહા સૂર્ય, આજે ઉદય પામી ઊંચા આકાશે ચઢતાં, મારો હૃદયરોગ અને પીળિયો નાશ કર.

शुके॑षु मे हरि॒माणं॑ रोप॒णाका॑सु दध्मसि ।
अथो॑ हारिद्र॒वेषु॑ मे हरि॒माणं॒ नि द॑ध्मसि ॥

મારો પીળિયો અમે પોપટોમાં અને રોપણા છોડમાં મૂકીએ છીએ; અને પછી હળદર રંગી વસ્તુઓમાં મારો પીળિયો મૂકીએ છીએ.

उद॑गाद॒यमा॑दि॒त्यो विश्वे॑न॒ सह॑सा स॒ह ।
द्वि॒षन्तं॒ मह्यं॑ र॒न्धय॒न्मो अ॒हं द्वि॑ष॒ते र॑धम् ॥

આ આદિત્ય બધા બળ સાથે, બળથી ઉદય પામ્યો છે. મારા શત્રુને વશ કરતાં, હું શત્રુ માટે પરાજય ન બનું.