ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.51.1
अ॒भि त्यं मे॒षं पु॑रुहू॒तमृ॒ग्मिय॒मिन्द्रं॑ गी॒र्भिर्म॑दता॒ वस्वो॑ अर्ण॒वम् ।
यस्य॒ द्यावो॒ न वि॒चर॑न्ति॒ मानु॑षा भु॒जे मंहि॑ष्ठम॒भि विप्र॑मर्चत ॥
ആട്ടുകൊറ്റനെപ്പോലെയുള്ള, പലരാലും വിളിക്കപ്പെട്ട, ഋക്കുകൾക്കു യോഗ്യനായ ഇന്ദ്രനിലേക്ക് പാട്ടുകളാൽ ആനന്ദിപ്പിക്കുക; അവൻ സമ്പത്തിന്റെ സമുദ്രമാണ്. ആരുടെ (പ്രവൃത്തികളെ) മനുഷ്യർ ആകാശങ്ങളെന്നപോലെ നോക്കി ചുറ്റിത്തിരിയുന്നുവോ, ആ അത്യന്തം ആനന്ദദായകനും പ്രചോദിതനുമായ ജ്ഞാനിയെ ആസ്വാദനത്തിനായി സ്തുതിക്കുക.
1.51.2
अ॒भीम॑वन्वन्त्स्वभि॒ष्टिमू॒तयो॑ अन्तरिक्ष॒प्रां तवि॑षीभि॒रावृ॑तम् ।
इन्द्रं॒ दक्षा॑स ऋ॒भवो॑ मद॒च्युतं॑ श॒तक्र॑तुं॒ जव॑नी सू॒नृतारु॑हत् ॥
അവനിലേക്ക് (എല്ലാ) സഹായ സംരക്ഷകങ്ങളും ഒരുമിച്ചുകൂടി — അന്തരീക്ഷം നിറയ്ക്കുന്നവ, സ്വന്തം സംരക്ഷയുള്ളവ, തങ്ങളുടെ ശക്തികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവ (ഇന്ദ്രനിലേക്ക്). സമർത്ഥരായ ഋഭുക്കൾ ആനന്ദദായകനും നൂറു പ്രവൃത്തികളുള്ളവനുമായ ഇന്ദ്രനെ വേഗമുള്ള, നല്ല സന്തതിയുള്ള (രഥത്ത്) കയറ്റി.
1.51.3
त्वं गो॒त्रमङ्गि॑रोभ्योऽवृणो॒रपो॒तात्र॑ये श॒तदु॑रेषु गातु॒वित् ।
स॒सेन॑ चिद्विम॒दाया॑वहो॒ वसु॑ आ॒जावद्रिं॑ वावसा॒नस्य॑ न॒र्तय॑न् ॥
നീ അംഗിരസർക്കായി ഗോശാല (പശുക്കൂട്) തുറന്നു; അത്രിക്കായി നൂറു കോട്ടകളിൽ വഴി അറിയുന്നവനായി (തുറന്നു). സസനോടൊപ്പം വിമദന്ന് നീ സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവന്നു; യുദ്ധത്തിൽ കല്ലായുധത്തെ പ്രയത്നിക്കുന്നവന്റെ കയ്യിൽ നൃത്തം ചെയ്യിച്ചുകൊണ്ട്.
1.51.4
त्वम॒पाम॑पि॒धाना॑वृणो॒रपाधा॑रयः॒ पर्व॑ते॒ दानु॑म॒द्वसु॑ ।
वृ॒त्रं यदि॑न्द्र॒ शव॒साव॑धी॒रहि॒मादित्सूर्यं॑ दि॒व्यारो॑हयो दृ॒शे ॥
നീ ജലങ്ങളുടെ മൂടികൾ തുറന്നു; പർവതത്തിൽ ദാനങ്ങൾ നിറഞ്ഞ സമ്പത്ത് നിലനിർത്തി. ഇന്ദ്രാ! നീ ശക്തിയാൽ വൃത്രനെന്ന സർപ്പത്തെ വധിച്ചപ്പോൾ, കാണുവാനായി സൂര്യനെ ആകാശത്ത് ഉയർത്തി.
1.51.5
त्वं मा॒याभि॒रप॑ मा॒यिनो॑ऽधमः स्व॒धाभि॒र्ये अधि॒ शुप्ता॒वजु॑ह्वत ।
त्वं पिप्रो॑र्नृमणः॒ प्रारु॑जः॒ पुरः॒ प्र ऋ॒जिश्वा॑नं दस्यु॒हत्ये॑ष्वाविथ ॥
നീ മായകളാൽ മായാവികളെ താഴെ വീഴ്ത്തി; സ്വന്തം ശക്തികളാൽ (പ്രവർത്തിച്ചവരെ). ഉറക്കത്തിൽ ഹോമം നടത്തിയവരെ, പിപ്രുവിന്റെ കോട്ടകളെ — ഹേ നല്ല മനുഷ്യരുടെ മിത്രമേ — നീ തകർത്തു; ദസ്യുക്കളെ വധിക്കുന്നതിൽ ഋജിശ്വനെ രക്ഷിച്ചു.
1.51.6
त्वं कुत्सं॑ शुष्ण॒हत्ये॑ष्वावि॒थार॑न्धयोऽतिथि॒ग्वाय॒ शम्ब॑रम् ।
म॒हान्तं॑ चिदर्बु॒दं नि क्र॑मीः प॒दा स॒नादे॒व द॑स्यु॒हत्या॑य जज्ञिषे ॥
നീ ശുഷ്ണ-വധങ്ങളിൽ (യുദ്ധങ്ങളിൽ) കുത്സനെ രക്ഷിച്ചു; അതിഥിഗ്വന്ന് ശംബരനെ (കോട്ടയിൽനിന്ന്) മോചിപ്പിച്ചു. മഹാനായ അർബുദനെന്ന സർപ്പത്തെയും നീ കാലുകൊണ്ട് താഴെ ചവിട്ടി; പുരാതനകാലം മുതൽ നീ ദസ്യുക്കളെ വധിക്കാനായി ജനിച്ചവനാണ്.
1.51.7
त्वे विश्वा॒ तवि॑षी स॒ध्र्य॑ग्घि॒ता तव॒ राधः॑ सोमपी॒थाय॑ हर्षते ।
तव॒ वज्र॑श्चिकिते बा॒ह्वोर्हि॒तो वृ॒श्चा शत्रो॒रव॒ विश्वा॑नि॒ वृष्ण्या॑ ॥
നിന്നിൽ എല്ലാ ശക്തികളുമുണ്ട്; നിന്റെ സമ്പത്ത് സോമപാനത്തിനായി ആനന്ദിക്കുന്നു. നിന്റെ വജ്രം ഇരു കൈകളിലും വെച്ചിരിക്കുന്നതായി പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു; ശത്രുവിന്റെ പൗരുഷകർമ്മങ്ങളെല്ലാം താഴെയിടുക.
1.51.8
वि जा॑नी॒ह्यार्या॒न्ये च॒ दस्य॑वो ब॒र्हिष्म॑ते रन्धया॒ शास॑दव्र॒तान् ।
शाकी॑ भव॒ यज॑मानस्य चोदि॒ता विश्वेत्ता ते॑ सध॒मादे॑षु चाकन ॥
ആര്യന്മാരെയും ദസ്യുക്കളെയും വേർതിരിച്ചറിയുക; ബർഹിസ് വിരിക്കുന്ന യജമാനന് എതിരായ അവ്രതന്മാരെ അടക്കുക. യജമാനന്റെ ശക്തനായ പ്രേരകനാകുക; സഹഭോജനങ്ങളിൽ നീ ചെയ്ത ആ കർമ്മങ്ങളെല്ലാം നിന്റേതാണ്.
1.51.9
अनु॑व्रताय र॒न्धय॒न्नप॑व्रताना॒भूभि॒रिन्द्रः॑ श्न॒थय॒न्नना॑भुवः ।
वृ॒द्धस्य॑ चि॒द्वर्ध॑तो॒ द्यामिन॑क्षतः॒ स्तवा॑नो व॒म्रो वि ज॑घान सं॒दिहः॑ ॥
വ്രതം പാലിക്കുന്നവന് വേണ്ടി അവ്രതന്മാരെ അടക്കിക്കൊണ്ട്, ജലപുത്രന്മാരോടൊപ്പം ഇന്ദ്രൻ അനാഭുക്കളെ തകർത്തു. വളരുന്ന വൃദ്ധന്റെ ആകാശം വരെ വ്യാപിച്ചവനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് വമ്രൻ ശത്രുക്കളെ ചതച്ചു കൊന്നു.
1.51.10
तक्ष॒द्यत्त॑ उ॒शना॒ सह॑सा॒ सहो॒ वि रोद॑सी म॒ज्मना॑ बाधते॒ शवः॑ ।
आ त्वा॒ वात॑स्य नृमणो मनो॒युज॒ आ पूर्य॑माणमवहन्न॒भि श्रवः॑ ॥
ഉശനസ് നിനക്കായി തന്റെ ശക്തിയാൽ ബലത്തെ കൊത്തിയപ്പോൾ, നീ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും നിന്റെ പരാക്രമത്താൽ അമർത്തി വേഗത്തിൽ മുന്നേറുന്നു. ഹേ മനുഷ്യസഹായകാ! മനസ്സിൽ കെട്ടിയ വായുവിന്റെ വേഗം നിറഞ്ഞ നിന്നെ കീർത്തിയിലേക്ക് മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോയി.
1.51.11
मन्दि॑ष्ट॒ यदु॒शने॑ का॒व्ये सचाँ॒ इन्द्रो॑ व॒ङ्कू व॑ङ्कु॒तराधि॑ तिष्ठति ।
उ॒ग्रो य॒यिं निर॒पः स्रोत॑सासृज॒द्वि शुष्ण॑स्य दृंहि॒ता ऐ॑रय॒त्पुरः॑ ॥
ഉശനസിന്റെ ജ്ഞാനകാവ്യത്തോടൊപ്പം ഇന്ദ്രൻ ആനന്ദിച്ചപ്പോൾ, അവൻ രണ്ടു വളവുകളിലും, അതിലേറെ വളഞ്ഞതിലും നിൽക്കുന്നു. ഉഗ്രനായ ഇന്ദ്രൻ പ്രവാഹത്തോടെ ജലങ്ങളെ വിട്ടയച്ചു; ശുഷ്ണന്റെ ഉറച്ച കോട്ടകൾ ഇളക്കി പുരങ്ങളെ ചലിപ്പിച്ചു.
1.51.12
आ स्मा॒ रथं॑ वृष॒पाणे॑षु तिष्ठसि शार्या॒तस्य॒ प्रभृ॑ता॒ येषु॒ मन्द॑से ।
इन्द्र॒ यथा॑ सु॒तसो॑मेषु चा॒कनो॑ अन॒र्वाणं॒ श्लोक॒मा रो॑हसे दि॒वि ॥
തീർച്ചയായും നീ കാളകൾക്കിടയിൽ രഥത്തിൽ നിൽക്കുന്നു; ശാര്യാതൻ അർപ്പിച്ച ആ (ആഹുതികളിൽ) നീ ആനന്ദിക്കുന്നു. ഹേ ഇന്ദ്രാ! സുതസോമങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്തോത്രങ്ങളുടെ രക്ഷകനായി, അതുല്യമായ സ്തുതിയിൽ ആകാശത്തേക്ക് കയറുന്നു.
1.51.13
अद॑दा॒ अर्भां॑ मह॒ते व॑च॒स्यवे॑ क॒क्षीव॑ते वृच॒यामि॑न्द्र सुन्व॒ते ।
मेना॑भवो वृषण॒श्वस्य॑ सुक्रतो॒ विश्वेत्ता ते॒ सव॑नेषु प्र॒वाच्या॑ ॥
ഇന്ദ്രാ, നീ മഹാനും വചസ്യുവിനും ഒരു കിടാവിനെ നൽകി; സോമം പിഴിയുന്ന കക്ഷീവാന് വൃചയാ എന്ന പശുവിനെയും നൽകി. നല്ല സങ്കല്പമുള്ള ഇന്ദ്രാ, വൃഷണാശ്വന്റെ മനസ്സിനൊത്തവനായി നീ തന്നെ ആയിരുന്നു; എല്ലാ സവനങ്ങളിലും ആ കർമ്മങ്ങൾ നിന്നാൽ പ്രകീർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്.
1.51.14
इन्द्रो॑ अश्रायि सु॒ध्यो॑ निरे॒के प॒ज्रेषु॒ स्तोमो॒ दुर्यो॒ न यूपः॑ ।
अ॒श्व॒युर्ग॒व्यू र॑थ॒युर्व॑सू॒युरिन्द्र॒ इद्रा॒यः क्ष॑यति प्रय॒न्ता ॥
ഇന്ദ്രൻ സുധീ (ജ്ഞാനിയായ യജമാനൻ) ന്റെ നിരേകത്തിൽ സ്ഥാപിതനായി; പജ്രങ്ങളിൽ സ്തുതി യൂപം പോലെ, വാതിൽക്കുറ്റി പോലെ ആണ്. കുതിരകളെയും പശുക്കളെയും രഥങ്ങളെയും സമ്പത്തിനെയും ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ — മുന്നോട്ട് പോകുന്നവന്റെ സമ്പത്ത് ഇന്ദ്രൻ തന്നെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.
1.51.15
इ॒दं नमो॑ वृष॒भाय॑ स्व॒राजे॑ स॒त्यशु॑ष्माय त॒वसे॑ऽवाचि ।
अ॒स्मिन्नि॑न्द्र वृ॒जने॒ सर्व॑वीराः॒ स्मत्सू॒रिभि॒स्तव॒ शर्म॑न्त्स्याम ॥
ഈ നമസ്കാരം വൃഷഭന്, സ്വരാജ്യന്, സത്യബലനായ മഹാന്, ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടു. ഇന്ദ്രാ, ഈ യുദ്ധത്തിൽ വീരന്മാരെല്ലാവരോടുംകൂടി ഞങ്ങൾ നിന്റെ ശരണത്തിൽ സൂരികളോടൊപ്പം ഉണ്ടാകട്ടെ.