Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.51

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

1.51.1

अ॒भि त्यं मे॒षं पु॑रुहू॒तमृ॒ग्मिय॒मिन्द्रं॑ गी॒र्भिर्म॑दता॒ वस्वो॑ अर्ण॒वम् ।
यस्य॒ द्यावो॒ न वि॒चर॑न्ति॒ मानु॑षा भु॒जे मंहि॑ष्ठम॒भि विप्र॑मर्चत ॥

ஆட்டுக்கடா போன்ற, பலராலும் அழைக்கப்பட்ட, ரிக்குகளுக்குத் தகுதியான அந்த இந்திரனை நோக்கி பாடல்களால் மகிழ்விருங்கள்; அவன் செல்வத்தின் கடல். எவனுடைய (செயல்களை) மனிதர்கள் வானங்களைப் போல நோக்கிச் சுற்றித் திரிகிறார்களோ, அந்த மிகு மகிழ்வூட்டும், தூண்டப்பட்ட ஞானியை அனுபவத்திற்காக புகழுங்கள்.

1.51.2

अ॒भीम॑वन्वन्त्स्वभि॒ष्टिमू॒तयो॑ अन्तरिक्ष॒प्रां तवि॑षीभि॒रावृ॑तम् ।
इन्द्रं॒ दक्षा॑स ऋ॒भवो॑ मद॒च्युतं॑ श॒तक्र॑तुं॒ जव॑नी सू॒नृतारु॑हत् ॥

அவனை நோக்கி தங்கள் பாதுகாப்பு உதவிகள் கூடின — நடுவெளியை நிரப்புபவை, தம் சொந்தக் காப்பை உடையவை, தம் வலிமைகளால் சூழப்பட்ட இந்திரனை நோக்கி. திறமையான ரிபுக்கள் மகிழ்விக்கும், நூறு செயல்களுடைய இந்திரனை விரைவான, நல்ல பாடல்களால் பிறந்த (தேர்) மீது ஏற்றினர்.

1.51.3

त्वं गो॒त्रमङ्गि॑रोभ्योऽवृणो॒रपो॒तात्र॑ये श॒तदु॑रेषु गातु॒वित् ।
स॒सेन॑ चिद्विम॒दाया॑वहो॒ वसु॑ आ॒जावद्रिं॑ वावसा॒नस्य॑ न॒र्तय॑न् ॥

நீ அங்கிரசர்களுக்காக கோசத்தை (பசுத்தொழுவத்தை) திறந்தாய்; அத்திரிக்காக நூறு கோட்டைகளில் வழி அறிந்தவனாய் (திறந்தாய்). ஸஸாவுடன் கூட விமதனுக்காகவும் நீ செல்வத்தைக் கொண்டு வந்தாய்; போரில் கல்-ஆயுதத்தை முயற்சி செய்பவனின் கையில் ஆட வைத்தவனாய்.

1.51.4

त्वम॒पाम॑पि॒धाना॑वृणो॒रपाधा॑रयः॒ पर्व॑ते॒ दानु॑म॒द्वसु॑ ।
वृ॒त्रं यदि॑न्द्र॒ शव॒साव॑धी॒रहि॒मादित्सूर्यं॑ दि॒व्यारो॑हयो दृ॒शे ॥

நீ நீர்களின் மூடிகளை நீக்கினாய்; மலையின்மேல் கொடைகள் நிறைந்த செல்வத்தை தாங்கி நிறுத்தினாய். இந்திரா! நீ வலிமையால் அகியைப் (பாம்பான வ்ருத்திரனை) கொன்றபோதே, பார்வைக்காக சூரியனை வானில் மேலே உயர்த்தினாய்.

1.51.5

त्वं मा॒याभि॒रप॑ मा॒यिनो॑ऽधमः स्व॒धाभि॒र्ये अधि॒ शुप्ता॒वजु॑ह्वत ।
त्वं पिप्रो॑र्नृमणः॒ प्रारु॑जः॒ पुरः॒ प्र ऋ॒जिश्वा॑नं दस्यु॒हत्ये॑ष्वाविथ ॥

நீ மாயைகளால் மாயாவிகளை கீழே வீழ்த்தினாய்; தங்கள் சொந்த ஆற்றல்களால் (செயல்பட்டவர்களை). தூக்கத்தில் ஆகுதி அளித்தவர்களை, பிப்ருவின் கோட்டைகளை — ஓ நல்ல மனிதர்களின் நண்பனே — நீ உடைத்தாய்; தஸ்யுக்களை அழிக்கும் போரில் ருஜிஷ்வனைக் காத்தாய்.

1.51.6

त्वं कुत्सं॑ शुष्ण॒हत्ये॑ष्वावि॒थार॑न्धयोऽतिथि॒ग्वाय॒ शम्ब॑रम् ।
म॒हान्तं॑ चिदर्बु॒दं नि क्र॑मीः प॒दा स॒नादे॒व द॑स्यु॒हत्या॑य जज्ञिषे ॥

நீ சுஷ்ண-கொலை (போர்களில்) குத்சனைக் காத்தாய்; அதிதிக்வனுக்காக ஷம்பரனை (கோட்டையிலிருந்து) விடுவித்தாய். பெரிய அர்புதனையும் (பாம்பை) நீ காலால் கீழே மிதித்தாய்; பழங்காலம் முதலே நீ தஸ்யுக்களை அழிக்கவே பிறந்தவன்.

1.51.7

त्वे विश्वा॒ तवि॑षी स॒ध्र्य॑ग्घि॒ता तव॒ राधः॑ सोमपी॒थाय॑ हर्षते ।
तव॒ वज्र॑श्चिकिते बा॒ह्वोर्हि॒तो वृ॒श्चा शत्रो॒रव॒ विश्वा॑नि॒ वृष्ण्या॑ ॥

உன்னில் அனைத்து வல்லமைகளும் உள்ளன; உன் செல்வம் சோமப் பானத்திற்காக மகிழ்கிறது. உன் இடி ஆயுதம் இரு கரங்களில் வைக்கப்பட்டுத் தெரிகிறது; எதிரியின் ஆண்மைச் செயல்கள் அனைத்தையும் வீழ்த்து.

1.51.8

वि जा॑नी॒ह्यार्या॒न्ये च॒ दस्य॑वो ब॒र्हिष्म॑ते रन्धया॒ शास॑दव्र॒तान् ।
शाकी॑ भव॒ यज॑मानस्य चोदि॒ता विश्वेत्ता ते॑ सध॒मादे॑षु चाकन ॥

ஆரியரையும் தஸ்யுக்களையும் வேறுபடுத்திக் காண்; பர்ஹிஸ் பரப்பும் யஜமானனுக்கு எதிரான அவ்ரதர்களை அடக்கு. யஜமானனின் வலிமையுள்ள தூண்டுநனாக இரு; தோழமை விருந்துகளில் நீ செய்த அந்தச் செயல்கள் அனைத்தும் உன்னுடையவை.

1.51.9

अनु॑व्रताय र॒न्धय॒न्नप॑व्रताना॒भूभि॒रिन्द्रः॑ श्न॒थय॒न्नना॑भुवः ।
वृ॒द्धस्य॑ चि॒द्वर्ध॑तो॒ द्यामिन॑क्षतः॒ स्तवा॑नो व॒म्रो वि ज॑घान सं॒दिहः॑ ॥

விரதம் காப்பவனுக்காக அவ்ரதர்களை அடக்கியபடி, நீர்ப் புதல்வர்களுடன் இந்திரன் அனாபுக்களை நசுக்கினான். வளரும் முதியவனின் வானம் வரை பரவியவன்; துதிக்கும் வம்ரன் எதிரிகளைச் சிதைத்து வீழ்த்தினான்.

1.51.10

तक्ष॒द्यत्त॑ उ॒शना॒ सह॑सा॒ सहो॒ वि रोद॑सी म॒ज्मना॑ बाधते॒ शवः॑ ।
आ त्वा॒ वात॑स्य नृमणो मनो॒युज॒ आ पूर्य॑माणमवहन्न॒भि श्रवः॑ ॥

உசனஸ் உனக்காக தன் வலிமையால் வலிமையைச் செதுக்கியபோது, நீ வானையும் பூமியையும் உன் வலிமையால் நெருக்கியபடி வேகமாகப் பாய்கிறாய். மனித உதவியாளனே! மனதுடன் பூட்டிய காற்றின் வேகம் நிறைந்த உன்னைப் புகழை நோக்கி முன்னெடுத்தது.

1.51.11

मन्दि॑ष्ट॒ यदु॒शने॑ का॒व्ये सचाँ॒ इन्द्रो॑ व॒ङ्कू व॑ङ्कु॒तराधि॑ तिष्ठति ।
उ॒ग्रो य॒यिं निर॒पः स्रोत॑सासृज॒द्वि शुष्ण॑स्य दृंहि॒ता ऐ॑रय॒त्पुरः॑ ॥

உசனஸின் ஞானமான கவிதையோடு இந்திரன் மகிழ்ந்தபோது, அவன் இரண்டு வளைந்தவற்றின் மீதும், மேலும் வளைந்ததின் மீதும் நிற்கிறான். உக்கிரமான அவன் நீரோடும் ஓட்டத்துடன் அதைத் தளர்த்தி விடுத்தான்; சுஷ்ணனின் உறுதியான கோட்டைகளைத் தள்ளி நகர்த்தினான்.

1.51.12

आ स्मा॒ रथं॑ वृष॒पाणे॑षु तिष्ठसि शार्या॒तस्य॒ प्रभृ॑ता॒ येषु॒ मन्द॑से ।
इन्द्र॒ यथा॑ सु॒तसो॑मेषु चा॒कनो॑ अन॒र्वाणं॒ श्लोक॒मा रो॑हसे दि॒वि ॥

நிச்சயமாக நீ காளைகளுக்கு இடையே தேரின் மீது நிற்கிறாய்; சார்யாதன் படைத்த அந்த (அர்ப்பணங்களில்) நீ மகிழ்கிறாய். இந்திரா! சுத சோமங்களுக்கு இடையே ஸ்தோத்திரங்களின் காவலனாகி, இணையற்ற துதியின் மீது வானத்தை நோக்கி ஏறுகிறாய்.

1.51.13

अद॑दा॒ अर्भां॑ मह॒ते व॑च॒स्यवे॑ क॒क्षीव॑ते वृच॒यामि॑न्द्र सुन्व॒ते ।
मेना॑भवो वृषण॒श्वस्य॑ सुक्रतो॒ विश्वेत्ता ते॒ सव॑नेषु प्र॒वाच्या॑ ॥

இந்திரா, நீ மகனுக்கும் வசஸ்யுவுக்கும் குட்டியைக் கொடுத்தாய்; சோமம் பிழியும் கக்ஷீவானுக்கு வ்ருசயா பசுவைக் கொடுத்தாய். நல்ல சங்கல்பமுள்ள இந்திரா, விருஷணாஸ்வனின் மனத்தின்படி நீயே இருந்தாய்; எல்லா சவனங்களிலும் அந்தச் செயல்கள் உன்னால் சொல்லப்படத்தக்கவை.

1.51.14

इन्द्रो॑ अश्रायि सु॒ध्यो॑ निरे॒के प॒ज्रेषु॒ स्तोमो॒ दुर्यो॒ न यूपः॑ ।
अ॒श्व॒युर्ग॒व्यू र॑थ॒युर्व॑सू॒युरिन्द्र॒ इद्रा॒यः क्ष॑यति प्रय॒न्ता ॥

இந்திரன் ஞானியான யஜமானனின் நிரேகத்தில் நிறுவப்பட்டான்; பஜ்ரங்களில் துதி, யூபத்தைப் போன்ற தூணாக இருக்கிறது. குதிரைகளை விரும்புபவனும், பசுக்களை விரும்புபவனும், தேர்களை விரும்புபவனும், செல்வத்தை விரும்புபவனும் — முன்னேறிச் செல்பவனின் செல்வத்தை இந்திரனே ஆள்கிறான்.

1.51.15

इ॒दं नमो॑ वृष॒भाय॑ स्व॒राजे॑ स॒त्यशु॑ष्माय त॒वसे॑ऽवाचि ।
अ॒स्मिन्नि॑न्द्र वृ॒जने॒ सर्व॑वीराः॒ स्मत्सू॒रिभि॒स्तव॒ शर्म॑न्त्स्याम ॥

இந்த வணக்கம் வ்ருஷபனுக்கும், சுயராஜ்யனுக்கும், சத்திய-வலிமையுள்ள மகானுக்கும் சொல்லப்பட்டது. இந்திரா, இந்தப் போரில் வீரர்கள் அனைவருடனும் நாங்கள் உன் அடைக்கலத்தில் சூரிகளுடன் இருப்போமாக.