ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.70

1.70.1

व॒नेम॑ पू॒र्वीर॒र्यो म॑नी॒षा ।
अ॒ग्निः सु॒शोको॒ विश्वा॑न्यश्याः ॥

ପ୍ରାଚୀନ ମନୀଷା ଓ ଆର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଆମେ ଜିତିବା; ସୁନ୍ଦର ଶିଖାଯୁକ୍ତ ଅଗ୍ନି ସବୁ ପାଉ।

आ दैव्या॑नि व्र॒ता चि॑कि॒त्वान् ।
आ मानु॑षस्य॒ जन॑स्य॒ जन्म॑ ॥

ଦେବତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ବ୍ରତ ଜାଣୁଥିବା ତୁମେ ମାନବ ଜନଗଣଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣ।

गर्भो॒ यो अ॒पां गर्भो॒ वना॑नां ।
गर्भ॑श्च स्था॒तां गर्भ॑श्च॒रथा॑म् ॥

ଯିଏ ଜଳର ଗର୍ଭ, ବନର ଗର୍ଭ; ସ୍ଥିର ଓ ଚଳ ସମସ୍ତଙ୍କ ଗର୍ଭ।

अद्रौ॑ चिदस्मा अ॒न्तर्दु॑रो॒णे ।
वि॒शां न विश्वो॑ अ॒मृतः॑ स्वा॒धीः ॥

ପଥରରେ ମଧ୍ୟ ଓ ଘରେ ମଧ୍ୟ ତା ପାଇଁ; ବିଶଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମର ଓ ସୁସ୍ଥିର।

स हि क्ष॒पावाँ॑ अ॒ग्नी र॑यी॒णां ।
दाश॒द्यो अ॑स्मा॒ अरं॑ सू॒क्तैः ॥

ସେ ନିଶ୍ଚୟ ନିବାସଯୁକ୍ତ ଅଗ୍ନି, ଧନଦାତା; ଯିଏ ଉତ୍ତମ ସୂକ୍ତରେ ତାଙ୍କୁ ଦିଏ, ତାକୁ ସେ ପ୍ରଚୁର ଦିଅନ୍ତି।

ए॒ता चि॑कित्वो॒ भूमा॒ नि पा॑हि ।
दे॒वानां॒ जन्म॒ मर्तां॑श्च वि॒द्वान् ॥

ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ଦେବତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜାଣି ରକ୍ଷା କର।

वर्धा॒न्यं पू॒र्वीः क्ष॒पो विरू॑पाः ।
स्था॒तुश्च॒रथ॑मृ॒तप्र॑वीतम् ॥

ଅନେକ ରୂପବିଶିଷ୍ଟ ପୂର୍ବ ଊଷାମାନେ ଯାହାକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି, ସେ ସ୍ଥିରର ରଥ; ତାହା ଋତର ପଥରେ ଆଗକୁ ଚାଳିତ।

अरा॑धि॒ होता॒ स्व॑र्निष॑त्तः ।
कृ॒ण्वन्विश्वा॒न्यपां॑सि स॒त्या ॥

ହୋତା ଅଗ୍ନି ସ୍ୱର୍ଗ-ଆଲୋକରେ ଆସୀନ ହୋଇ ଆହୂତ ହେଲେ; ସେ ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ କର୍ମ କରନ୍ତି।

गोषु॒ प्रश॑स्तिं॒ वने॑षु धिषे ।
भर॑न्त॒ विश्वे॑ ब॒लिं स्व॑र्णः ॥

ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସା ରଖିଛ, ବନମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ; ସମସ୍ତେ ସ୍ୱର୍ଗ-ଆଲୋକ ପାଇଁ ଆମ ବଳି ଆଣନ୍ତି।

वि त्वा॒ नरः॑ पुरु॒त्रा स॑पर्यन् ।
पि॒तुर्न जिव्रे॒र्वि वेदो॑ भरन्त ॥

ନରମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ତୁମର ସେବା କରନ୍ତି, ପିତାଙ୍କ ପରି, ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ପରି; ସେମାନେ ଜ୍ଞାନ (ବେଦ) ପ୍ରକାଶ କରି ଆଣନ୍ତି।

सा॒धुर्न गृ॒ध्नुरस्ते॑व॒ शूरो॑ ।
याते॑व भी॒मस्त्वे॒षः स॒मत्सु॑ ॥

ଭଲ ଲୋକ ପରି, ଉତ୍ସୁକ ଘୋଡ଼ା ପରି, ବୀର ପରି; ଭୟଙ୍କର ଯୋଦ୍ଧା ପରି, ତେଜରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଝଲସେ।