ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.17.1
त्वष्टा॑ दुहि॒त्रे व॑ह॒तुं कृ॑णो॒तीती॒दं विश्वं॒ भुव॑नं॒ समे॑ति ।
य॒मस्य॑ मा॒ता प॑र्यु॒ह्यमा॑ना म॒हो जा॒या विव॑स्वतो ननाश ॥
ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ପାଇଁ ବିବାହ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ; ଏହାରୁ ଏହି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଏକତ୍ର ହୁଏ। ଯମଙ୍କ ମାତା, ନିଆଯାଉଥିବା ସେହି ମହାନ ବିବସ୍ୱାନଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ।
10.17.2
अपा॑गूहन्न॒मृतां॒ मर्त्ये॑भ्यः कृ॒त्वी सव॑र्णामददु॒र्विव॑स्वते ।
उ॒ताश्विना॑वभर॒द्यत्तदासी॒दज॑हादु॒ द्वा मि॑थु॒ना स॑र॒ण्यूः ॥
ସେମାନେ ଅମୃତକୁ ମର୍ତ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଲୁଚାଇଲେ; ସମାନ ରୂପର ଏକାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରି ବିବସ୍ୱାନଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ ଆଣିଥିବା ଯାହା ଥିଲା ତାହା ହିଁ; ସେ ଯୁଗଳ, ଦୁଇ ସାଥୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଗଲା।
10.17.3
पू॒षा त्वे॒तश्च्या॑वयतु॒ प्र वि॒द्वानन॑ष्टपशु॒र्भुव॑नस्य गो॒पाः ।
स त्वै॒तेभ्यः॒ परि॑ ददत्पि॒तृभ्यो॑ अ॒ग्निर्दे॒वेभ्यः॑ सुविद॒त्रिये॑भ्यः ॥
ପୂଷା ତୁମକୁ ଏଠାରୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ଯାହାର ପଶୁ ହଜି ନାହିଁ, ଜଗତର ରକ୍ଷକ। ସେ ତୁମକୁ ଏମାନଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି ଦେବତା ଓ ଶୁଭଚିନ୍ତକ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ (ସମର୍ପଣ କରନ୍ତୁ)।
10.17.4
आयु॑र्वि॒श्वायुः॒ परि॑ पासति त्वा पू॒षा त्वा॑ पातु॒ प्रप॑थे पु॒रस्ता॑त् ।
यत्रास॑ते सु॒कृतो॒ यत्र॒ ते य॒युस्तत्र॑ त्वा दे॒वः स॑वि॒ता द॑धातु ॥
ଆୟୁ ଓ ସର୍ବାୟୁ ତୁମକୁ ଚାରିପାଖରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ପୂଷା ତୁମକୁ ପଥରେ, ଆଗରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସତ୍କର୍ମୀମାନେ ଯେଉଁଠି ବସନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସେମାନେ ଯାଇଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ହିଁ ଦେବ ସବିତା ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।
10.17.5
पू॒षेमा आशा॒ अनु॑ वेद॒ सर्वाः॒ सो अ॒स्माँ अभ॑यतमेन नेषत् ।
स्व॒स्ति॒दा आघृ॑णिः॒ सर्व॑वी॒रोऽप्र॑युच्छन्पु॒र ए॑तु प्रजा॒नन् ॥
ପୂଷା ଏହି ସମସ୍ତ ଦିଗ ଭଲ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି; ସେ ଆମକୁ ଅତି ନିର୍ଭୟ ପଥରେ ନେଇ ଯାଆନ୍ତୁ। କଲ୍ୟାଣଦାତା, ତେଜସ୍ୱୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ବୀର, ଅବରୋଧ ନକରନ୍ତା, ପଥ ଜାଣି ଆଗେ ଚାଲନ୍ତୁ।
10.17.6
प्रप॑थे प॒थाम॑जनिष्ट पू॒षा प्रप॑थे दि॒वः प्रप॑थे पृथि॒व्याः ।
उ॒भे अ॒भि प्रि॒यत॑मे स॒धस्थे॒ आ च॒ परा॑ च चरति प्रजा॒नन् ॥
ପଥମାନଙ୍କ ପଥରେ ପୂଷା ଜନ୍ମିଲେ; ଆକାଶର ପଥରେ, ପୃଥିବୀର ପଥରେ (ଜନ୍ମିଲେ)। ଅତି ପ୍ରିୟ ଦୁଇ ନିବାସ ଦିଗରେ, ପଥ ଜାଣି, ସେ ଏଠାରେ ଓ ସେଠାରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି।
10.17.7
सर॑स्वतीं देव॒यन्तो॑ हवन्ते॒ सर॑स्वतीमध्व॒रे ता॒यमा॑ने ।
सर॑स्वतीं सु॒कृतो॑ अह्वयन्त॒ सर॑स्वती दा॒शुषे॒ वार्यं॑ दात् ॥
ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଉପାସକମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି; ସତ୍କର୍ମୀମାନେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଡାକିଲେ; ସରସ୍ୱତୀ ଦାତାକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର ଦିଅନ୍ତୁ।
10.17.8
सर॑स्वति॒ या स॒रथं॑ य॒याथ॑ स्व॒धाभि॑र्देवि पि॒तृभि॒र्मद॑न्ती ।
आ॒सद्या॒स्मिन्ब॒र्हिषि॑ मादयस्वानमी॒वा इष॒ आ धे॑ह्य॒स्मे ॥
ହେ ସରସ୍ୱତୀ, ତୁମେ ସଖୀ ପରି ସ୍ୱଧା ଆହୁତି ସହିତ ପିତୃଗଣ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଗଲ; ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଦର୍ଭରେ ବସି ଆନନ୍ଦ କର ଏବଂ ଆମକୁ ରୋଗମୁକ୍ତ ପୋଷଣ ଦିଅ।
10.17.9
सर॑स्वतीं॒ यां पि॒तरो॒ हव॑न्ते दक्षि॒णा य॒ज्ञम॑भि॒नक्ष॑माणाः ।
स॒ह॒स्रा॒र्घमि॒ळो अत्र॑ भा॒गं रा॒यस्पोषं॒ यज॑मानेषु धेहि ॥
ପିତୃଗଣ ଦକ୍ଷିଣା ସହ ଯଜ୍ଞ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ଯାହାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ସେହି ସରସ୍ୱତୀ; ହଜାର ମୂଲ୍ୟର ଇଳାର ଭାଗ ଏଠାରେ ରଖ; ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ସ୍ଥାପନ କର।
10.17.10
आपो॑ अ॒स्मान्मा॒तरः॑ शुन्धयन्तु घृ॒तेन॑ नो घृत॒प्वः॑ पुनन्तु ।
विश्वं॒ हि रि॒प्रं प्र॒वह॑न्ति दे॒वीरुदिदा॑भ्यः॒ शुचि॒रा पू॒त ए॑मि ॥
ମାତୃଭଳି ଜଳ ଆମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରୁ; ଘୃତଯୁକ୍ତ ଜଳ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ପବିତ୍ର କରୁ; ଦେବୀ ଜଳ ସମସ୍ତ ମଳ ବହି ନିଏ; ଏହି ଜଳରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ମୁଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଆସେ।
10.17.11
द्र॒प्सश्च॑स्कन्द प्रथ॒माँ अनु॒ द्यूनि॒मं च॒ योनि॒मनु॒ यश्च॒ पूर्वः॑ ।
स॒मा॒नं योनि॒मनु॑ सं॒चर॑न्तं द्र॒प्सं जु॑हो॒म्यनु॑ स॒प्त होत्राः॑ ॥
ସୋମବିନ୍ଦୁ ପ୍ରଥମ ଦିନ ପରେ ଝରି ପଡ଼ିଲା; ଏହି ସ୍ଥାନ ଓ ପୂର୍ବର ସ୍ଥାନକୁ ଅନୁସରଣ କରି; ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଘୂରୁଥିବା ସେହି ବିନ୍ଦୁକୁ ମୁଁ ସାତ ହୋତା ସହ ଆହୁତି ଦିଏ।
10.17.12
यस्ते॑ द्र॒प्स स्कन्द॑ति॒ यस्ते॑ अं॒शुर्बा॒हुच्यु॑तो धि॒षणा॑या उ॒पस्था॑त् ।
अ॒ध्व॒र्योर्वा॒ परि॑ वा॒ यः प॒वित्रा॒त्तं ते॑ जुहोमि॒ मन॑सा॒ वष॑ट्कृतम् ॥
ତୁମ ଯେଉଁ ବିନ୍ଦୁ ଝରେ, ଯେଉଁ ଅଂଶ ବାହୁରୁ, ଧିଷଣାର କୋଳରୁ, ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଙ୍କଠାରୁ, କିମ୍ବା ଚାରିପାଖରୁ, କିମ୍ବା ଛାଣିରୁ ପଡ଼େ — ତାହାକୁ ମନରେ ବଷଟ୍ କରି ତୁମ ପାଇଁ ଆହୁତି ଦିଏ।
10.17.13
यस्ते॑ द्र॒प्स स्क॒न्नो यस्ते॑ अं॒शुर॒वश्च॒ यः प॒रः स्रु॒चा ।
अ॒यं दे॒वो बृह॒स्पतिः॒ सं तं सि॑ञ्चतु॒ राध॑से ॥
ତୁମ ବିନ୍ଦୁ ଛିଟିକିଛି, ଯାହା ତଳେ ଓ ଯାହା ଉପରେ, ସ୍ରୁଚ୍ରେ — ଏହି ଦେବ ବୃହସ୍ପତି ତାହାକୁ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏକତ୍ର ସିଞ୍ଚନ କରନ୍ତୁ।
10.17.14
पय॑स्वती॒रोष॑धयः॒ पय॑स्वन्माम॒कं वचः॑ ।
अ॒पां पय॑स्व॒दित्पय॒स्तेन॑ मा स॒ह शु॑न्धत ॥
କ୍ଷୀରଯୁକ୍ତ ଔଷଧିଗୁଡ଼ିକ ପୋଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ; ମୋର ବାଣୀ ମଧ୍ୟ ପୋଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଜଳର ପୋଷଣ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ପୋଷଣ — ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ମୋତେ ଏକତ୍ର ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।