Ṛgveda · Sūkta 10.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.17.1
त्वष्टा॑ दुहि॒त्रे व॑ह॒तुं कृ॑णो॒तीती॒दं विश्वं॒ भुव॑नं॒ समे॑ति ।
य॒मस्य॑ मा॒ता प॑र्यु॒ह्यमा॑ना म॒हो जा॒या विव॑स्वतो ननाश ॥
Tvaṣṭar bereitete die Hochzeit für seine Tochter vor, und dadurch kommt die ganze Welt zusammen. Yamas Mutter, fortgeführt, die Gattin des großen Vivasvat, verschwand.
10.17.2
अपा॑गूहन्न॒मृतां॒ मर्त्ये॑भ्यः कृ॒त्वी सव॑र्णामददु॒र्विव॑स्वते ।
उ॒ताश्विना॑वभर॒द्यत्तदासी॒दज॑हादु॒ द्वा मि॑थु॒ना स॑र॒ण्यूः ॥
Sie verbargen die Unsterbliche vor den Sterblichen, und nachdem sie eine ihr Gleiche geschaffen hatten, gaben sie sie Vivasvat. Was die Aśvin brachten, war genau jene; sie verließ die beiden Paare, die zwei eilenden Gefährten.
10.17.3
पू॒षा त्वे॒तश्च्या॑वयतु॒ प्र वि॒द्वानन॑ष्टपशु॒र्भुव॑नस्य गो॒पाः ।
स त्वै॒तेभ्यः॒ परि॑ ददत्पि॒तृभ्यो॑ अ॒ग्निर्दे॒वेभ्यः॑ सुविद॒त्रिये॑भ्यः ॥
Möge Pūṣan dich von hier fortführen, er, der Wissende, dessen Vieh nicht verloren ging, der Beschützer der Welt. Er übergebe dich diesen; Agni übergebe dich den Göttern und den wohlgesinnten Vätern.
10.17.4
आयु॑र्वि॒श्वायुः॒ परि॑ पासति त्वा पू॒षा त्वा॑ पातु॒ प्रप॑थे पु॒रस्ता॑त् ।
यत्रास॑ते सु॒कृतो॒ यत्र॒ ते य॒युस्तत्र॑ त्वा दे॒वः स॑वि॒ता द॑धातु ॥
Möge Leben und volles Leben dich rings umhüten; möge Pūṣan dich auf dem Weg schützen, voraus. Wo die Wohltäter sitzen und wohin sie gegangen sind, dort möge der Gott Savitṛ dich einsetzen.
10.17.5
पू॒षेमा आशा॒ अनु॑ वेद॒ सर्वाः॒ सो अ॒स्माँ अभ॑यतमेन नेषत् ।
स्व॒स्ति॒दा आघृ॑णिः॒ सर्व॑वी॒रोऽप्र॑युच्छन्पु॒र ए॑तु प्रजा॒नन् ॥
Pūṣan kennt alle diese Gegenden gut; möge er uns auf dem furchtlosesten Pfad führen. Der Geber des Wohlergehens, der Strahlende, der Held aller, der nichts zurückhält, möge vorangehen, den Weg kennend.
10.17.6
प्रप॑थे प॒थाम॑जनिष्ट पू॒षा प्रप॑थे दि॒वः प्रप॑थे पृथि॒व्याः ।
उ॒भे अ॒भि प्रि॒यत॑मे स॒धस्थे॒ आ च॒ परा॑ च चरति प्रजा॒नन् ॥
Auf dem Pfad der Pfade wurde Pūṣan geboren, auf dem Pfad des Himmels, auf dem Pfad der Erde. Zu beiden liebsten Wohnstätten, den Weg kennend, wandelt er hier und jenseits.
10.17.7
सर॑स्वतीं देव॒यन्तो॑ हवन्ते॒ सर॑स्वतीमध्व॒रे ता॒यमा॑ने ।
सर॑स्वतीं सु॒कृतो॑ अह्वयन्त॒ सर॑स्वती दा॒शुषे॒ वार्यं॑ दात् ॥
Die nach den Göttern verlangenden Verehrer rufen Sarasvatī beim Opfer an; die Rechtschaffenen riefen Sarasvatī an. Möge Sarasvatī dem Spendenden ein kostbares Gut geben.
10.17.8
सर॑स्वति॒ या स॒रथं॑ य॒याथ॑ स्व॒धाभि॑र्देवि पि॒तृभि॒र्मद॑न्ती ।
आ॒सद्या॒स्मिन्ब॒र्हिषि॑ मादयस्वानमी॒वा इष॒ आ धे॑ह्य॒स्मे ॥
O Sarasvatī, die du als Gefährtin mit den Svadhā-Opfern und den Vätern fröhlich gegangen bist, o Göttin, setze dich auf dieses heilige Gras, freue dich und schenke uns krankheitsfreie Nahrung.
10.17.9
सर॑स्वतीं॒ यां पि॒तरो॒ हव॑न्ते दक्षि॒णा य॒ज्ञम॑भि॒नक्ष॑माणाः ।
स॒ह॒स्रा॒र्घमि॒ळो अत्र॑ भा॒गं रा॒यस्पोषं॒ यज॑मानेषु धेहि ॥
Sarasvatī, die die Väter mit der Gabe anrufen, begierig, das Opfer zu sehen — lege hier den Anteil der Iḍā im Wert von Tausend nieder und gründe Wohlstand bei den Opfernden.
10.17.10
आपो॑ अ॒स्मान्मा॒तरः॑ शुन्धयन्तु घृ॒तेन॑ नो घृत॒प्वः॑ पुनन्तु ।
विश्वं॒ हि रि॒प्रं प्र॒वह॑न्ति दे॒वीरुदिदा॑भ्यः॒ शुचि॒रा पू॒त ए॑मि ॥
Mögen die Wasser wie Mütter uns reinigen; mögen die butterhaltigen Wasser uns mit Ghee läutern. Die göttlichen Wasser tragen allen Schmutz fort; gereinigt durch sie komme ich rein hervor.
10.17.11
द्र॒प्सश्च॑स्कन्द प्रथ॒माँ अनु॒ द्यूनि॒मं च॒ योनि॒मनु॒ यश्च॒ पूर्वः॑ ।
स॒मा॒नं योनि॒मनु॑ सं॒चर॑न्तं द्र॒प्सं जु॑हो॒म्यनु॑ स॒प्त होत्राः॑ ॥
Der Somatropfen fiel nach den ersten Tagen herab; diesem Ort und dem früheren folgend, opfere ich jenen Tropfen, der sich an einem Ort bewegt, mit den sieben Anrufungen.
10.17.12
यस्ते॑ द्र॒प्स स्कन्द॑ति॒ यस्ते॑ अं॒शुर्बा॒हुच्यु॑तो धि॒षणा॑या उ॒पस्था॑त् ।
अ॒ध्व॒र्योर्वा॒ परि॑ वा॒ यः प॒वित्रा॒त्तं ते॑ जुहोमि॒ मन॑सा॒ वष॑ट्कृतम् ॥
Welcher Tropfen von dir fällt, welches Teilchen vom Arm, aus dem Schoß der Dhiṣaṇā, vom Adhvaryu, oder ringsum, oder vom Seiher gleitet — das opfere ich dir mit Geist, mit vaṣaṭ geweiht.
10.17.13
यस्ते॑ द्र॒प्स स्क॒न्नो यस्ते॑ अं॒शुर॒वश्च॒ यः प॒रः स्रु॒चा ।
अ॒यं दे॒वो बृह॒स्पतिः॒ सं तं सि॑ञ्चतु॒ राध॑से ॥
Welcher Tropfen von dir verschüttet wurde, was unten und was oben ist, mit dem Schöpflöffel — dieser Gott Bṛhaspati gieße es zusammen aus zum Wohlstand.
10.17.14
पय॑स्वती॒रोष॑धयः॒ पय॑स्वन्माम॒कं वचः॑ ।
अ॒पां पय॑स्व॒दित्पय॒स्तेन॑ मा स॒ह शु॑न्धत ॥
Mögen die nährenden Kräuter voller Nahrung sein und mein Wort voller Nahrung. Die Nahrung der Wasser ist wahrlich Nahrung — durch sie mögen sie mich zusammen reinigen.