Ṛgveda · Sūkta 10.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.40.1
रथं॒ यान्तं॒ कुह॒ को ह॑ वां नरा॒ प्रति॑ द्यु॒मन्तं॑ सुवि॒ताय॑ भूषति ।
प्रा॒त॒र्यावा॑णं वि॒भ्वं॑ वि॒शेवि॑शे॒ वस्तो॑र्वस्तो॒र्वह॑मानं धि॒या शमि॑ ॥
Wo seid ihr, die ihr auf dem Wagen fahrt? O Männer, wer schmückt den leuchtenden Wagen zu eurem Wohl? Ihr, die ihr am Morgen kommt, allgegenwärtig, die ihr jeden Tag in jedes Haus bringt, mit Gedanken und mit Opfer.
10.40.2
कुह॑ स्विद्दो॒षा कुह॒ वस्तो॑र॒श्विना॒ कुहा॑भिपि॒त्वं क॑रतः॒ कुहो॑षतुः ।
को वां॑ शयु॒त्रा वि॒धवे॑व दे॒वरं॒ मर्यं॒ न योषा॑ कृणुते स॒धस्थ॒ आ ॥
Wo wart ihr in der Nacht, und wo am Morgen, o Aśvins? Welche Vereinigung schließt ihr beide, wo wohntet ihr beide? Wer hält euch im Bett umfangen, wie die Witwe den Schwager umfängt, wie die Gattin den Gatten auf dem Sitz neben sich umfängt?
10.40.3
प्रा॒तर्ज॑रेथे जर॒णेव॒ काप॑या॒ वस्तो॑र्वस्तोर्यज॒ता ग॑च्छथो गृ॒हम् ।
कस्य॑ ध्व॒स्रा भ॑वथः॒ कस्य॑ वा नरा राजपु॒त्रेव॒ सव॒नाव॑ गच्छथः ॥
Im Morgengrauen erwacht ihr beide, wie Greise mit Gebrechlichkeit; zu jeder Wohnstatt geht ihr beide, o Verehrungswürdige. Wessen seid ihr die Eiligen, oder wessen seid ihr, o Männer? Wie königliche Prinzen zu ihren Opfern kommen, so steigt ihr beide herab.
10.40.4
यु॒वां मृ॒गेव॑ वार॒णा मृ॑ग॒ण्यवो॑ दो॒षा वस्तो॑र्ह॒विषा॒ नि ह्व॑यामहे ।
यु॒वं होत्रा॑मृतु॒था जुह्व॑ते न॒रेषं॒ जना॑य वहथः शुभस्पती ॥
Euch beide, wie Hirsche und Elefanten, die Beute suchen, rufen wir in der Nacht mit dem Opfer unserer Wohnung herbei. Nach den Jahreszeiten bringt ihr beide dem Opfernden Speise, o Männer; o leuchtende Herren, ihr beide bringt dem Volk Nahrung.
10.40.5
यु॒वां ह॒ घोषा॒ पर्य॑श्विना य॒ती राज्ञ॑ ऊचे दुहि॒ता पृ॒च्छे वां॑ नरा ।
भू॒तं मे॒ अह्न॑ उ॒त भू॑तम॒क्तवेऽश्वा॑वते र॒थिने॑ शक्त॒मर्व॑ते ॥
Über euch beide, o Aśvins, ging Ghoṣā zum König und sprach, als seine Tochter, um zu fragen; o Männer, seid für mich am Tag und seid für mich in der Nacht; seid kraftvoll für den Wagenlenker mit Rossen, für das Ross.
10.40.6
यु॒वं क॒वी ष्ठः॒ पर्य॑श्विना॒ रथं॒ विशो॒ न कुत्सो॑ जरि॒तुर्न॑शायथः ।
यु॒वोर्ह॒ मक्षा॒ पर्य॑श्विना॒ मधु॑ आ॒सा भ॑रत निष्कृ॒तं न योष॑णा ॥
Ihr beide seid weise Dichter, o Aśvins; ihr umkreist den Wagen, wie ihr die Völker für den Sänger Kutsa schützt; die schnelle Süße von euch beiden, o Aśvins, kommt mit dem Munde, wie eine geläuterte Frau ein schönes Geschenk bringt.
10.40.7
यु॒वं ह॑ भु॒ज्युं यु॒वम॑श्विना॒ वशं॑ यु॒वं शि॒ञ्जार॑मु॒शना॒मुपा॑रथुः ।
यु॒वोररा॑वा॒ परि॑ स॒ख्यमा॑सते यु॒वोर॒हमव॑सा सु॒म्नमा च॑के ॥
O Aśvins, ihr beide habt Bhujyu, Vaśa, Śiñjāra und Uśanā herangebracht und hinübergeführt. In eurer Freundschaft sitzen die Undankbaren; durch eure Hilfe suche ich eure Gunst.
10.40.8
यु॒वं ह॑ कृ॒शं यु॒वम॑श्विना श॒युं यु॒वं वि॒धन्तं॑ वि॒धवा॑मुरुष्यथः ।
यु॒वं स॒निभ्य॑ स्त॒नय॑न्तमश्वि॒नाप॑ व्र॒जमू॑र्णुथः स॒प्तास्य॑म् ॥
O Aśvins, ihr beide habt den Hageren, Śayu, den Schläger und die Witwe gerettet. Für die Spender, o Aśvins, habt ihr den Donnernden, den Pferch, den Siebenmäuligen geöffnet.
10.40.9
जनि॑ष्ट॒ योषा॑ प॒तय॑त्कनीन॒को वि चारु॑हन्वी॒रुधो॑ दं॒सना॒ अनु॑ ।
आस्मै॑ रीयन्ते निव॒नेव॒ सिन्ध॑वो अ॒स्मा अह्ने॑ भवति॒ तत्प॑तित्व॒नम् ॥
Die junge Frau wurde geboren; Kanīnaka möge fliegen. Die Strahlen stiegen auseinander und gingen den Pflanzen entlang. Für ihn fließen die Flüsse wie sich verneigend; für ihn wird an jenem Tag es zum Gattenstand.
10.40.10
जी॒वं रु॑दन्ति॒ वि म॑यन्ते अध्व॒रे दी॒र्घामनु॒ प्रसि॑तिं दीधियु॒र्नरः॑ ।
वा॒मं पि॒तृभ्यो॒ य इ॒दं स॑मेरि॒रे मयः॒ पति॑भ्यो॒ जन॑यः परि॒ष्वजे॑ ॥
Sie weinen um den Lebenden; beim Opfer klagen sie getrennt; die Männer haben die lange Klage bewahrt. Diese süße Speise senden sie gemeinsam den Vätern; wie die Gattinnen den Gatten, zur Umarmung.
10.40.11
न तस्य॑ विद्म॒ तदु॒ षु प्र वो॑चत॒ युवा॑ ह॒ यद्यु॑व॒त्याः क्षेति॒ योनि॑षु ।
प्रि॒योस्रि॑यस्य वृष॒भस्य॑ रे॒तिनो॑ गृ॒हं ग॑मेमाश्विना॒ तदु॑श्मसि ॥
Das wissen wir nicht; sprecht es klar aus, wenn der junge Mann im Schoß der jungen Frau wohnt. Mögen wir zum Haus des lieben ruhmreichen Stiers, des Samenträgers, gehen, o Aśvins; das ist, was wir begehren.
10.40.12
आ वा॑मगन्त्सुम॒तिर्वा॑जिनीवसू॒ न्य॑श्विना हृ॒त्सु कामा॑ अयंसत ।
अभू॑तं गो॒पा मि॑थु॒ना शु॑भस्पती प्रि॒या अ॑र्य॒म्णो दुर्याँ॑ अशीमहि ॥
O Besitzer des Reichtums, möge euer guter Gedanke zu euch kommen; o Aśvins, in den Herzen haben sich Wünsche festgesetzt. Mögt ihr beide Beschützer, ein Paar, Herren und Liebe des Strahlenden sein; mögen wir die Tore des Aryaman erreichen.
10.40.13
ता म॑न्दसा॒ना मनु॑षो दुरो॒ण आ ध॒त्तं र॒यिं स॒हवी॑रं वच॒स्यवे॑ ।
कृ॒तं ती॒र्थं सु॑प्रपा॒णं शु॑भस्पती स्था॒णुं प॑थे॒ष्ठामप॑ दुर्म॒तिं ह॑तम् ॥
Ihr beiden Berauschten, legt Reichtum mit heldenhaften Söhnen in das Haus des Sterblichen und gebt ihn auch dem, der gut spricht. Ihr Herren der Leuchtenden (Uṣas), schafft eine Furt mit leicht trinkbarem Wasser, errichtet einen festen Pfosten und einen guten Wegführer, und vertreibt die böse Gesinnung.
10.40.14
क्व॑ स्विद॒द्य क॑त॒मास्व॒श्विना॑ वि॒क्षु द॒स्रा मा॑दयेते शु॒भस्पती॑ ।
क ईं॒ नि ये॑मे कत॒मस्य॑ जग्मतु॒र्विप्र॑स्य वा॒ यज॑मानस्य वा गृ॒हम् ॥
Wo sind die beiden heute, unter welchen Völkern? Die wunderbaren Aśvins, Herren der Leuchtenden, erfreuen. Wer hält sie fest? In das Haus welches der vielen sind sie gegangen, das des begeisterten Sehers oder des Opferers?