Ṛgveda · Sūkta 10.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.88.1
ह॒विष्पान्त॑म॒जरं॑ स्व॒र्विदि॑ दिवि॒स्पृश्याहु॑तं॒ जुष्ट॑म॒ग्नौ ।
तस्य॒ भर्म॑णे॒ भुव॑नाय दे॒वा धर्म॑णे॒ कं स्व॒धया॑ पप्रथन्त ॥
Zum Tragen der Welt und zur festen Ordnung breiteten die Götter mit ihrer eigenen Kraft (svadhā) Freude aus; das ist die geliebte, in Agni dargebrachte Opfergabe, behütet, unvergänglich, den Himmel findend, den Himmel berührend.
10.88.2
गी॒र्णं भुव॑नं॒ तम॒साप॑गूळ्हमा॒विः स्व॑रभवज्जा॒ते अ॒ग्नौ ।
तस्य॑ दे॒वाः पृ॑थि॒वी द्यौरु॒तापोऽर॑णय॒न्नोष॑धीः स॒ख्ये अ॑स्य ॥
Die von der Finsternis verborgene und verschlungene Welt wurde bei seiner Geburt in Agni offenbar und wurde himmlisches Licht; in seiner Freundschaft ließen die Götter, Erde, Himmel und die Wasser die Kräuter jubeln.
10.88.3
दे॒वेभि॒र्न्वि॑षि॒तो य॒ज्ञिये॑भिर॒ग्निं स्तो॑षाण्य॒जरं॑ बृ॒हन्त॑म् ।
यो भा॒नुना॑ पृथि॒वीं द्यामु॒तेमामा॑त॒तान॒ रोद॑सी अ॒न्तरि॑क्षम् ॥
Nun, von den Göttern angetrieben, will ich Agni preisen, den Unvergänglichen und Mächtigen, zusammen mit den opferwürdigen Göttern; mit seinem Licht hat er Erde, diesen Himmel und den Luftraum ausgebreitet.
10.88.4
यो होतासी॑त्प्रथ॒मो दे॒वजु॑ष्टो॒ यं स॒माञ्ज॒न्नाज्ये॑ना वृणा॒नाः ।
स प॑त॒त्री॑त्व॒रं स्था जग॒द्यच्श्वा॒त्रम॒ग्निर॑कृणोज्जा॒तवे॑दाः ॥
Er, der erste Hotar war, von den Göttern geliebt, den sie erwählten und mit Schmalz salbten — Agni Jātavedas schuf den schnellen, geflügelten Ort, die Welt und die Kraft.
10.88.5
यज्जा॑तवेदो॒ भुव॑नस्य मू॒र्धन्नति॑ष्ठो अग्ने स॒ह रो॑च॒नेन॑ ।
तं त्वा॑हेम म॒तिभि॑र्गी॒र्भिरु॒क्थैः स य॒ज्ञियो॑ अभवो रोदसि॒प्राः ॥
O Agni Jātavedas! Als du auf dem Haupt der Welt mit deinem Glanz standest, nahten wir dir mit bedachtsamem Sinn, mit Liedern und Hymnen; du wurdest opferwürdig und Beschützer beider Welten.
10.88.6
मू॒र्धा भु॒वो भ॑वति॒ नक्त॑म॒ग्निस्ततः॒ सूर्यो॑ जायते प्रा॒तरु॒द्यन् ।
मा॒यामू॒ तु य॒ज्ञिया॑नामे॒तामपो॒ यत्तूर्णि॒श्चर॑ति प्रजा॒नन् ॥
In der Nacht wird Agni das Haupt der Welt; dann wird am Morgen die Sonne geboren, aufgehend. Die wunderbare Kraft der opferwürdigen Wesen und diese Wasser kennend, bewegt sich der Schnelle.
10.88.7
दृ॒शेन्यो॒ यो म॑हि॒ना समि॒द्धोऽरो॑चत दि॒वियो॑निर्वि॒भावा॑ ।
तस्मि॑न्न॒ग्नौ सू॑क्तवा॒केन॑ दे॒वा ह॒विर्विश्व॒ आजु॑हवुस्तनू॒पाः ॥
In jenem Agni, der durch seine Größe entzündet aufleuchtete, himmelsgeboren und strahlend, brachten die Götter, Beschützer ihrer Leiber, mit dem Wort des Hymnus alle Opfergabe dar.
10.88.8
सू॒क्त॒वा॒कं प्र॑थ॒ममादिद॒ग्निमादिद्ध॒विर॑जनयन्त दे॒वाः ।
स ए॑षां य॒ज्ञो अ॑भवत्तनू॒पास्तं द्यौर्वे॑द॒ तं पृ॑थि॒वी तमापः॑ ॥
Zuerst erzeugten sie durch das Wort des Sūkta Agni; dann brachten die Götter die Opfergabe hervor. Er wurde ihr Opfer, der Leibesschützer; der Himmel kennt ihn, die Erde kennt ihn, die Wasser kennen ihn.
10.88.9
यं दे॒वासोऽज॑नयन्ता॒ग्निं यस्मि॒न्नाजु॑हवु॒र्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ।
सो अ॒र्चिषा॑ पृथि॒वीं द्यामु॒तेमामृ॑जू॒यमा॑नो अतपन्महि॒त्वा ॥
Jenen Agni, den die Götter erzeugten, in den sie alle Welten opferten, er erhitzt mit seiner Flamme diese Erde und diesen Himmel, geradewegs der Wahrheit zustrebend, durch seine Größe.
10.88.10
स्तोमे॑न॒ हि दि॒वि दे॒वासो॑ अ॒ग्निमजी॑जन॒ञ्च्छक्ति॑भी रोदसि॒प्राम् ।
तमू॑ अकृण्वन्त्रे॒धा भु॒वे कं स ओष॑धीः पचति वि॒श्वरू॑पाः ॥
Durch Lobpreis entzündeten die Götter Agni im Himmel, ihn, der Himmel und Erde mit Kräften erfüllt. Ihn setzten sie dreifach ein zum Dasein; zur Freude kocht er die Kräuter in allen Gestalten.
10.88.11
य॒देदे॑न॒मद॑धुर्य॒ज्ञिया॑सो दि॒वि दे॒वाः सूर्य॑मादिते॒यम् ।
य॒दा च॑रि॒ष्णू मि॑थु॒नावभू॑ता॒मादित्प्राप॑श्य॒न्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ॥
Als die opferwürdigen Götter ihn, die Sonne, Sohn der Aditi, am Himmel aufstellten, und als das wandernde Paar entstand, da erblickten sie alle Welten.
10.88.12
विश्व॑स्मा अ॒ग्निं भुव॑नाय दे॒वा वै॑श्वान॒रं के॒तुमह्ना॑मकृण्वन् ।
आ यस्त॒तानो॒षसो॑ विभा॒तीरपो॑ ऊर्णोति॒ तमो॑ अ॒र्चिषा॒ यन् ॥
Für alle Wesen, für alle Welten machten die Götter Agni Vaiśvānara zum Banner der Tage. Er, der die leuchtenden Morgenröten ausbreitet, vertreibt im Gehen die Finsternis aus den Wassern mit Licht.
10.88.13
वै॒श्वा॒न॒रं क॒वयो॑ य॒ज्ञिया॑सो अ॒ग्निं दे॒वा अ॑जनयन्नजु॒र्यम् ।
नक्ष॑त्रं प्र॒त्नममि॑नच्चरि॒ष्णु य॒क्षस्याध्य॑क्षं तवि॒षं बृ॒हन्त॑म् ॥
Die Seher und die opferwürdigen Götter erzeugten Vaiśvānara Agni, den Unvergänglichen. Er maß den alten, wandernden Stern und offenbarte den mächtigen, großen Aufseher des Opferwesens.
10.88.14
वै॒श्वा॒न॒रं वि॒श्वहा॑ दीदि॒वांसं॒ मन्त्रै॑र॒ग्निं क॒विमच्छा॑ वदामः ।
यो म॑हि॒म्ना प॑रिब॒भूवो॒र्वी उ॒तावस्ता॑दु॒त दे॒वः प॒रस्ता॑त् ॥
Wir preisen mit Hymnen Vaiśvānara Agni, den stets Leuchtenden, den Seher Agni; er ist der Gott, der durch seine Größe die beiden weiten Welten, unten und oben, umfasst hat.
10.88.15
द्वे स्रु॒ती अ॑शृणवं पितॄ॒णाम॒हं दे॒वाना॑मु॒त मर्त्या॑नाम् ।
ताभ्या॑मि॒दं विश्व॒मेज॒त्समे॑ति॒ यद॑न्त॒रा पि॒तरं॑ मा॒तरं॑ च ॥
Ich habe zwei Wege gehört, den der Väter, den der Götter und den der Sterblichen. Durch diese beiden bewegt sich alles und kommt zusammen, was zwischen Vater und Mutter ist.
10.88.16
द्वे स॑मी॒ची बि॑भृत॒श्चर॑न्तं शीर्ष॒तो जा॒तं मन॑सा॒ विमृ॑ष्टम् ।
स प्र॒त्यङ्विश्वा॒ भुव॑नानि तस्था॒वप्र॑युच्छन्त॒रणि॒र्भ्राज॑मानः ॥
Die beiden zusammen tragen den Bewegten, aus dem Haupt geboren, durch den Geist gereinigt. Er stand allen Welten zugewandt, nichts zurückhaltend, der Führer, der Leuchtende.
10.88.17
यत्रा॒ वदे॑ते॒ अव॑रः॒ पर॑श्च यज्ञ॒न्योः॑ कत॒रो नौ॒ वि वे॑द ।
आ शे॑कु॒रित्स॑ध॒मादं॒ सखा॑यो॒ नक्ष॑न्त य॒ज्ञं क इ॒दं वि वो॑चत् ॥
Wo der niedere und der höhere miteinander sprechen, wer von uns beiden Opferern kennt den Unterschied? Die Gefährten des Festmahls haben das Opfer erreicht; wer hat dies deutlich erklärt?
10.88.18
कत्य॒ग्नयः॒ कति॒ सूर्या॑सः॒ कत्यु॒षासः॒ कत्यु॑ स्वि॒दापः॑ ।
नोप॒स्पिजं॑ वः पितरो वदामि पृ॒च्छामि॑ वः कवयो वि॒द्मने॒ कम् ॥
Wie viele Feuer, wie viele Sonnen, wie viele Morgenröten, wie viele Wasser? Ihr Väter, ich spreche nicht zu euch von den benetzenden Wassern; ihr Seher, ich frage euch, wie viele es zu erkennen gibt.
10.88.19
या॒व॒न्मा॒त्रमु॒षसो॒ न प्रती॑कं सुप॒र्ण्यो॑ वस॑ते मातरिश्वः ।
ताव॑द्दधा॒त्युप॑ य॒ज्ञमा॒यन्ब्रा॑ह्म॒णो होतु॒रव॑रो नि॒षीद॑न् ॥
So weit wie das Antlitz der Uṣas, so weit weilt der geflügelte Vogel in Mātariśvan. So weit kommt er zum Opfer und stiftet es; und der Brahmane, unterhalb des Hotar sitzend, tut desgleichen.