ரிக் வேதம் · சூக்தம் 10.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.88.1
ह॒विष्पान्त॑म॒जरं॑ स्व॒र्विदि॑ दिवि॒स्पृश्याहु॑तं॒ जुष्ट॑म॒ग्नौ ।
तस्य॒ भर्म॑णे॒ भुव॑नाय दे॒वा धर्म॑णे॒ कं स्व॒धया॑ पप्रथन्त ॥
தேவர்கள் உலகைத் தாங்கவும் தர்மத்திற்காகவும் தம் சுவதையால் இன்பத்தைப் பரப்பினர்; அக்னியில் அர்ப்பிக்கப்பட்ட, காக்கப்பட்ட, அழியாத, சொர்க்கத்தைக் கண்டறியும், வானைத் தொடும் பிரியமான ஆஹுதி அது.
10.88.2
गी॒र्णं भुव॑नं॒ तम॒साप॑गूळ्हमा॒विः स्व॑रभवज्जा॒ते अ॒ग्नौ ।
तस्य॑ दे॒वाः पृ॑थि॒वी द्यौरु॒तापोऽर॑णय॒न्नोष॑धीः स॒ख्ये अ॑स्य ॥
இருளால் மறைக்கப்பட்டு விழுங்கப்பட்ட உலகம் பிறப்பில் அக்னியில் வெளிப்பட்டு ஒளியாயிற்று; அவருடைய நட்பில் தேவர்கள், பூமி, வானம், நீர்கள் மூலிகைகளை மகிழச் செய்தனர்.
10.88.3
दे॒वेभि॒र्न्वि॑षि॒तो य॒ज्ञिये॑भिर॒ग्निं स्तो॑षाण्य॒जरं॑ बृ॒हन्त॑म् ।
यो भा॒नुना॑ पृथि॒वीं द्यामु॒तेमामा॑त॒तान॒ रोद॑सी अ॒न्तरि॑क्षम् ॥
தேவர்களால் தூண்டப்பட்டு, இப்போது யஜ்ஞத்திற்குரிய தேவர்களுடன் அஜரரும் மகத்தானவருமான அக்னியைப் புகழ்வேன்; தம் ஒளியால் பூமியையும் வானத்தையும் இவ்வுலகையும் அந்தரிக்ஷத்தையும் விரித்தவர் அவர்.
10.88.4
यो होतासी॑त्प्रथ॒मो दे॒वजु॑ष्टो॒ यं स॒माञ्ज॒न्नाज्ये॑ना वृणा॒नाः ।
स प॑त॒त्री॑त्व॒रं स्था जग॒द्यच्श्वा॒त्रम॒ग्निर॑कृणोज्जा॒तवे॑दाः ॥
முதலில் ஹோதாவாக இருந்தவர், தேவர்களுக்கு பிரியமானவர்; அவரை அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்து நெய்யால் அபிஷேகித்தனர். அவர் பறவை போல் விரைவான இடத்தையும், இந்த உலகத்தையும், பலத்தையும் உண்டாக்கினார் — ஜாதவேதஸ் அக்னி.
10.88.5
यज्जा॑तवेदो॒ भुव॑नस्य मू॒र्धन्नति॑ष्ठो अग्ने स॒ह रो॑च॒नेन॑ ।
तं त्वा॑हेम म॒तिभि॑र्गी॒र्भिरु॒क्थैः स य॒ज्ञियो॑ अभवो रोदसि॒प्राः ॥
ஜாதவேதஸ் அக்னியே! நீர் உலகின் தலையில் உமது ஒளியுடன் நின்றபோது, சிந்தனையுள்ள மதியாலும் பாடல்களாலும் ஸ்தோத்திரங்களாலும் நாங்கள் உம்மை அணுகினோம்; நீர் யஜ்ஞத்திற்குரியவரானீர், இரு உலகங்களையும் காப்பவரானீர்.
10.88.6
मू॒र्धा भु॒वो भ॑वति॒ नक्त॑म॒ग्निस्ततः॒ सूर्यो॑ जायते प्रा॒तरु॒द्यन् ।
मा॒यामू॒ तु य॒ज्ञिया॑नामे॒तामपो॒ यत्तूर्णि॒श्चर॑ति प्रजा॒नन् ॥
உலகின் தலையாக அக்னி இரவில் ஆகிறார்; பின்னர் சூரியன் காலையில் உதித்து பிறக்கிறான். யஜ்ஞத்திற்குரியவர்களின் இந்த மாயையை, இந்த நீர்களை, விரைவான அவர் அறிந்தவராக நடக்கிறார்.
10.88.7
दृ॒शेन्यो॒ यो म॑हि॒ना समि॒द्धोऽरो॑चत दि॒वियो॑निर्वि॒भावा॑ ।
तस्मि॑न्न॒ग्नौ सू॑क्तवा॒केन॑ दे॒वा ह॒विर्विश्व॒ आजु॑हवुस्तनू॒पाः ॥
தன் மகிமையால் தீப்பற்றி ஒளிரும், காட்சியளிக்கும், வானில் பிறந்த, பிரகாசமான அக்னியில், சூக்த-வாக்கினால், உடலைக் காக்கும் தேவர்கள் அனைத்து ஹவிசையும் அர்ப்பணித்தனர்.
10.88.8
सू॒क्त॒वा॒कं प्र॑थ॒ममादिद॒ग्निमादिद्ध॒विर॑जनयन्त दे॒वाः ।
स ए॑षां य॒ज्ञो अ॑भवत्तनू॒पास्तं द्यौर्वे॑द॒ तं पृ॑थि॒वी तमापः॑ ॥
சூக்த-வாக்கால் முதலில் அக்னியை உருவாக்கினர்; பின்னரே தேவர்கள் ஹவிசைப் பிறப்பித்தனர். அவனே அவர்களின் யஜ்ஞமானான், உடலைக் காப்பவன்; அவனை வானம் அறியும், அவனைப் பூமி அறியும், அவனை நீர்கள் அறியும்.
10.88.9
यं दे॒वासोऽज॑नयन्ता॒ग्निं यस्मि॒न्नाजु॑हवु॒र्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ।
सो अ॒र्चिषा॑ पृथि॒वीं द्यामु॒तेमामृ॑जू॒यमा॑नो अतपन्महि॒त्वा ॥
எந்த அக்னியை தேவர்கள் பிறப்பித்தனரோ, எவனில் அனைத்து உலகங்களையும் அர்ப்பணித்தனரோ, அவனே தன் ஜ்வாலையால் பூமியையும் இந்த வானத்தையும், ஒழுங்கை நோக்கி நேராகச் செல்பவனாய், தன் மகிமையால் தகிக்கிறான்.
10.88.10
स्तोमे॑न॒ हि दि॒वि दे॒वासो॑ अ॒ग्निमजी॑जन॒ञ्च्छक्ति॑भी रोदसि॒प्राम् ।
तमू॑ अकृण्वन्त्रे॒धा भु॒वे कं स ओष॑धीः पचति वि॒श्वरू॑पाः ॥
துதியால் தேவர்கள் வானில் அக்னியை எரியச் செய்தனர்; சக்திகளால் வானையும் பூமியையும் நிரப்பும் அவனை. அவனையே மூன்று வகையாக நிலைநிறுத்தினர்; இன்பத்திற்காக, அவனே பலவுருவ மூலிகைகளைச் சமைக்கிறான்.
10.88.11
य॒देदे॑न॒मद॑धुर्य॒ज्ञिया॑सो दि॒वि दे॒वाः सूर्य॑मादिते॒यम् ।
य॒दा च॑रि॒ष्णू मि॑थु॒नावभू॑ता॒मादित्प्राप॑श्य॒न्भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ॥
யஜ்ஞத்திற்குரிய தேவர்கள் அவனை, ஆதித்யனின் மகனான சூரியனை, வானில் நிலைநிறுத்தியபோது, இரண்டு அசையும் இணைகள் தோன்றியபோது, அப்போதுதான் அனைத்து உலகங்களையும் கண்டனர்.
10.88.12
विश्व॑स्मा अ॒ग्निं भुव॑नाय दे॒वा वै॑श्वान॒रं के॒तुमह्ना॑मकृण्वन् ।
आ यस्त॒तानो॒षसो॑ विभा॒तीरपो॑ ऊर्णोति॒ तमो॑ अ॒र्चिषा॒ यन् ॥
அனைத்துக்கும், அனைத்து உயிர்களுக்கும், தேவர்கள் வைஸ்வானர அக்னியை நாட்களின் கொடியாக ஆக்கினர். உஷஸ்களை விரித்தவன், ஒளிர்பவன், அவனே நீரிலிருந்து இருளை ஒளியால் விரட்டுகிறான், செல்லும் அவன்.
10.88.13
वै॒श्वा॒न॒रं क॒वयो॑ य॒ज्ञिया॑सो अ॒ग्निं दे॒वा अ॑जनयन्नजु॒र्यम् ।
नक्ष॑त्रं प्र॒त्नममि॑नच्चरि॒ष्णु य॒क्षस्याध्य॑क्षं तवि॒षं बृ॒हन्त॑म् ॥
கவிஞர்களும் யாகத்திற்குரிய தேவர்களும் வைஶ்வானரரான, அழியாத அக்னியைத் தோற்றுவித்தனர். அவர் பழமையான, நகரும் விண்மீனை அளந்தார்; யக்ஷத்தின் வலிமைமிக்க, பெரிய அதிபதியை வெளிப்படுத்தினார்.
10.88.14
वै॒श्वा॒न॒रं वि॒श्वहा॑ दीदि॒वांसं॒ मन्त्रै॑र॒ग्निं क॒विमच्छा॑ वदामः ।
यो म॑हि॒म्ना प॑रिब॒भूवो॒र्वी उ॒तावस्ता॑दु॒त दे॒वः प॒रस्ता॑त् ॥
எப்போதும் ஒளிரும் வைஶ்வானர அக்னியை, கவியான அக்னியை மந்திரங்களால் நாம் புகழ்கிறோம்; தன் மகிமையால் கீழும் மேலும் உள்ள அகன்ற இரு உலகங்களையும் சூழ்ந்த தேவன் அவர்.
10.88.15
द्वे स्रु॒ती अ॑शृणवं पितॄ॒णाम॒हं दे॒वाना॑मु॒त मर्त्या॑नाम् ।
ताभ्या॑मि॒दं विश्व॒मेज॒त्समे॑ति॒ यद॑न्त॒रा पि॒तरं॑ मा॒तरं॑ च ॥
பிதுக்களின், தேவர்களின், மனிதர்களின் இரு வழிகளை நான் கேட்டிருக்கிறேன். இவ்விரண்டினால் இந்த அனைத்தும் இயங்கி ஒன்று சேர்கிறது; தந்தைக்கும் தாய்க்கும் நடுவே உள்ளது.
10.88.16
द्वे स॑मी॒ची बि॑भृत॒श्चर॑न्तं शीर्ष॒तो जा॒तं मन॑सा॒ विमृ॑ष्टम् ।
स प्र॒त्यङ्विश्वा॒ भुव॑नानि तस्था॒वप्र॑युच्छन्त॒रणि॒र्भ्राज॑मानः ॥
இரண்டும் இணக்கமாக இயங்குவதைத் தாங்குகின்றன, தலையிலிருந்து பிறந்ததும் மனத்தால் தூய்மையாக்கப்பட்டதுமான அதை. அவர் எல்லா உலகங்களையும் நோக்கி நின்றார், எதையும் தடுக்காமல், வழிகாட்டியாகவும் ஒளிர்பவராகவும்.
10.88.17
यत्रा॒ वदे॑ते॒ अव॑रः॒ पर॑श्च यज्ञ॒न्योः॑ कत॒रो नौ॒ वि वे॑द ।
आ शे॑कु॒रित्स॑ध॒मादं॒ सखा॑यो॒ नक्ष॑न्त य॒ज्ञं क इ॒दं वि वो॑चत् ॥
கீழானவனும் மேலானவனும் பேசும் இடத்தில், யாக வாதிகளான நம் இருவரில் எவன் வேறுபாட்டை அறிவான்? விருந்துண்ணும் நண்பர்கள் யாகத்தை அடைந்தனர்; இதை யார் தெளிவாகச் சொன்னது?
10.88.18
कत्य॒ग्नयः॒ कति॒ सूर्या॑सः॒ कत्यु॒षासः॒ कत्यु॑ स्वि॒दापः॑ ।
नोप॒स्पिजं॑ वः पितरो वदामि पृ॒च्छामि॑ वः कवयो वि॒द्मने॒ कम् ॥
எத்தனை அக்னிகள், எத்தனை சூரியர்கள், எத்தனை உஷஸ்கள், எத்தனை நீர்கள்? பிதுக்களே, நான் உங்களிடம் நீர் தெளிப்பதைப் பற்றிச் சொல்லவில்லை; கவிஞர்களே, அறிய எவ்வளவு என்று உங்களிடம் கேட்கிறேன்.
10.88.19
या॒व॒न्मा॒त्रमु॒षसो॒ न प्रती॑कं सुप॒र्ण्यो॑ वस॑ते मातरिश्वः ।
ताव॑द्दधा॒त्युप॑ य॒ज्ञमा॒यन्ब्रा॑ह्म॒णो होतु॒रव॑रो नि॒षीद॑न् ॥
உஷஸின் முகம் எந்த அளவோ, அந்த அளவுக்கு இறக்கையுள்ள பறவை மாதரிஸ்வனில் தங்குகிறது. அவ்வளவாகவே அது யாகத்தில் வந்து நிலைநிறுத்துகிறது; ஹோதாவுக்குக் கீழே அமர்ந்த பிராமணனும் (அவ்வாறே செய்கிறான்).