ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.89.1
इन्द्रं॑ स्तवा॒ नृत॑मं॒ यस्य॑ म॒ह्ना वि॑बबा॒धे रो॑च॒ना वि ज्मो अन्ता॑न् ।
आ यः प॒प्रौ च॑र्षणी॒धृद्वरो॑भिः॒ प्र सिन्धु॑भ्यो रिरिचा॒नो म॑हि॒त्वा ॥
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଳକ ବୀର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ; ତାଙ୍କ ମହିମାରେ ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାର କଲେ; ନଦୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବଳରେ ଉଛୁଳି ସେ ନିଜ ମହତ୍ତ୍ୱରେ ସବୁକିଛି ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି।
10.89.2
स सूर्यः॒ पर्यु॒रू वरां॑सि॒ एन्द्रो॑ ववृत्या॒द्रथ्ये॑व च॒क्रा ।
अति॑ष्ठन्तमप॒स्यं॑ न सर्गं॑ कृ॒ष्णा तमां॑सि॒ त्विष्या॑ जघान ॥
ସେହି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥଚକ୍ର ପରି ବିଶାଳ ପ୍ରସାର ଚାରିପାଖେ ଘୂରନ୍ତୁ; ଅଟଳ ସେନା ପରି ସେ ନିଜ ଦୀପ୍ତିରେ କଳା ଅନ୍ଧକାରକୁ ନଷ୍ଟ କଲେ।
10.89.3
स॒मा॒नम॑स्मा॒ अन॑पावृदर्च क्ष्म॒या दि॒वो अस॑मं॒ ब्रह्म॒ नव्य॑म् ।
वि यः पृ॒ष्ठेव॒ जनि॑मान्य॒र्य इन्द्र॑श्चि॒काय॒ न सखा॑यमी॒षे ॥
ସେହି ଅଟଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ସହିତ, ଅତୁଳନୀୟ ନୂତନ ସ୍ତୋତ୍ର ଗାଅ; ପିଠି ପରି ଜନ୍ମମାନଙ୍କୁ ପୃଥକ କରିଥିବା ଆର୍ଯ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ସଖାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
10.89.4
इन्द्रा॑य॒ गिरो॒ अनि॑शितसर्गा अ॒पः प्रेर॑यं॒ सग॑रस्य बु॒ध्नात् ।
यो अक्षे॑णेव च॒क्रिया॒ शची॑भि॒र्विष्व॑क्त॒स्तम्भ॑ पृथि॒वीमु॒त द्याम् ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ସମୁଦ୍ରର ତଳରୁ ଜଳ ମୁଁ ପଠାଏ; ଅକ୍ଷ ସହିତ ଦୁଇ ଚକ୍ର ପରି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଚାରିପାଖେ ଧରିଲେ।
10.89.5
आपा॑न्तमन्युस्तृ॒पल॑प्रभर्मा॒ धुनिः॒ शिमी॑वा॒ञ्च्छरु॑माँ ऋजी॒षी ।
सोमो॒ विश्वा॑न्यत॒सा वना॑नि॒ नार्वागिन्द्रं॑ प्रति॒माना॑नि देभुः ॥
ପିଉଥିବା କ୍ରୋଧରେ, ରକ୍ତିମ ମେଘପୁଞ୍ଜ ସହିତ, ଉଛୁଳି ଓ ଦ୍ରୁତ ଦିଗ ଦେଖାଉଥିବା ସୋମ, ବଳବାନ ସହିତ ସକ୍ରିୟ; ସମସ୍ତ ଅରଣ୍ୟକୁ ଦୂରରୁ ନୁହେଁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତିରୂପ ପରି ନିକଟରୁ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ।
10.89.6
न यस्य॒ द्यावा॑पृथि॒वी न धन्व॒ नान्तरि॑क्षं॒ नाद्र॑यः॒ सोमो॑ अक्षाः ।
यद॑स्य म॒न्युर॑धिनी॒यमा॑नः शृ॒णाति॑ वी॒ळु रु॒जति॑ स्थि॒राणि॑ ॥
ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଠିଆ ହୁଏ ନାହିଁ, ମରୁଭୂମି ନାହିଁ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ନାହିଁ, ପର୍ବତ ନାହିଁ, ସୋମ ମଧ୍ୟ ବହେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ପ୍ରେରିତ ହେଲେ ଦ୍ରୁତ ଜଳକୁ ଭାଙ୍ଗେ ଏବଂ ସ୍ଥିରମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।
10.89.7
ज॒घान॑ वृ॒त्रं स्वधि॑ति॒र्वने॑व रु॒रोज॒ पुरो॒ अर॑द॒न्न सिन्धू॑न् ।
बि॒भेद॑ गि॒रिं नव॒मिन्न कु॒म्भमा गा इन्द्रो॑ अकृणुत स्व॒युग्भिः॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କଲେ, କୁରାଢ଼ି ବନ କାଟେ ପରି; ସେ ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଲେ, ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ କଲେ। ସେ ପର୍ବତ ବିଦାରିଲେ, ଘଡ଼ା ଭାଙ୍ଗିବା ପରି; ନିଜ ଯୁକ୍ତ ଅଶ୍ୱସହ ଇନ୍ଦ୍ର ଗାଈମାନଙ୍କୁ ବାହାର କଲେ।
10.89.8
त्वं ह॒ त्यदृ॑ण॒या इ॑न्द्र॒ धीरो॑ अ॒सिर्न पर्व॑ वृजि॒ना शृ॑णासि ।
प्र ये मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ धाम॒ युजं॒ न जना॑ मि॒नन्ति॑ मि॒त्रम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଧୀର ଓ ମୁକ୍ତିଦାତା; ଖଡ଼୍ଗ ଗଣ୍ଠି କାଟେ ପରି ତୁମେ ବକ୍ର ପାପ କାଟ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ବିଧାନ ଭାଙ୍ଗନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ଯୁଆଳି ଭାଙ୍ଗିବା ପରି ମିତ୍ରକୁ ଭାଙ୍ଗନ୍ତି।
10.89.9
प्र ये मि॒त्रं प्रार्य॒मणं॑ दु॒रेवाः॒ प्र सं॒गिरः॒ प्र वरु॑णं मि॒नन्ति॑ ।
न्य॑मित्रे॑षु व॒धमि॑न्द्र॒ तुम्रं॒ वृष॒न्वृषा॑णमरु॒षं शि॑शीहि ॥
ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ; ସେମାନେ ସଭାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗନ୍ତି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରହାର କର; ହେ ବୀର, ବଳବାନ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ତେଜସ୍ୱୀକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କର।
10.89.10
इन्द्रो॑ दि॒व इन्द्र॑ ईशे पृथि॒व्या इन्द्रो॑ अ॒पामिन्द्र॒ इत्पर्व॑तानाम् ।
इन्द्रो॑ वृ॒धामिन्द्र॒ इन्मेधि॑राणा॒मिन्द्रः॒ क्षेमे॒ योगे॒ हव्य॒ इन्द्रः॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରଭୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି। ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ଜଳର, ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ପର୍ବତର ପ୍ରଭୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ବଢ଼ୁଥିବା ଉଦ୍ଭିଦର, ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ; ଶାନ୍ତି ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ।
10.89.11
प्राक्तुभ्य॒ इन्द्रः॒ प्र वृ॒धो अह॑भ्यः॒ प्रान्तरि॑क्षा॒त्प्र स॑मु॒द्रस्य॑ धा॒सेः ।
प्र वात॑स्य॒ प्रथ॑सः॒ प्र ज्मो अन्ता॒त्प्र सिन्धु॑भ्यो रिरिचे॒ प्र क्षि॒तिभ्यः॑ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ବ ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆଗକୁ ଗଲେ, ବଢ଼ୁଥିବା ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ; ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଓ ସମୁଦ୍ରର ଆଧାରକୁ ମଧ୍ୟ। ସେ ବାୟୁର ବିସ୍ତାର, ପୃଥିବୀର ଶେଷ, ନଦୀ ଓ ବାସସ୍ଥାନକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
10.89.12
प्र शोशु॑चत्या उ॒षसो॒ न के॒तुर॑सि॒न्वा ते॑ वर्ततामिन्द्र हे॒तिः ।
अश्मे॑व विध्य दि॒व आ सृ॑जा॒नस्तपि॑ष्ठेन॒ हेष॑सा॒ द्रोघ॑मित्रान् ॥
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାର ଆଲୋକ ପରି ତୁମ ଆୟୁଧ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ତାହା କେବେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପଥରପରି ଆକାଶରୁ ଫିଙ୍ଗି ପ୍ରହାର କର; ଅତି ତପ୍ତ ଗର୍ଜନ ସହିତ ଦ୍ରୋହୀ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପାଡ଼ି ଦିଅ।
10.89.13
अन्वह॒ मासा॒ अन्विद्वना॑नि॒ अन्वोष॑धी॒रनु॒ पर्व॑तासः ।
अन्विन्द्रं॒ रोद॑सी वावशा॒ने अन्वापो॑ अजिहत॒ जाय॑मानम् ॥
ମାସମାନେ ତାଙ୍କ ପଛେ ଚାଲିଲେ; ବନସବୁ ତାଙ୍କ ପଛେ ଚାଲିଲେ; ଔଷଧିସବୁ ତାଙ୍କ ପଛେ ଚାଲିଲେ; ପର୍ବତସବୁ ତାଙ୍କ ପଛେ ଚାଲିଲେ। କମ୍ପମାନ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପଛେ ଚାଲିଲେ; ଜନ୍ମିତଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରି ଜଳସମୂହ ତାଙ୍କ ପଛେ ଚାଲିଲେ।
10.89.14
कर्हि॑ स्वि॒त्सा त॑ इन्द्र चे॒त्यास॑द॒घस्य॒ यद्भि॒नदो॒ रक्ष॒ एष॑त् ।
मि॒त्र॒क्रुवो॒ यच्छस॑ने॒ न गावः॑ पृथि॒व्या आ॒पृग॑मु॒या शय॑न्ते ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପାପୀ ରାକ୍ଷସକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ବେଳେ, ଯେ ଆଘାତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତୁମର ସେହି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଶକ୍ତି କେବେ ହେବ? ମିତ୍ରଦ୍ରୋହୀମାନେ ପୃଥିବୀର ପ୍ରାନ୍ତରେ ଆଜ୍ଞାବଶ ଗାଈଙ୍କ ପରି ଶୋଇ ରୁହନ୍ତି।
10.89.15
श॒त्रू॒यन्तो॑ अ॒भि ये न॑स्तत॒स्रे महि॒ व्राध॑न्त ओग॒णास॑ इन्द्र ।
अ॒न्धेना॒मित्रा॒स्तम॑सा सचन्तां सुज्यो॒तिषो॑ अ॒क्तव॒स्ताँ अ॒भि ष्युः॑ ॥
ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେ ବଡ଼ ସୈନ୍ୟ ସହିତ ବଢ଼ିଛନ୍ତି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେହି ଶତ୍ରୁମାନେ ଅନ୍ଧତା ଓ ଅନ୍ଧକାରରେ ଆବୃତ ହୁଅନ୍ତୁ; ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ନ୍ତୁ।
10.89.16
पु॒रूणि॒ हि त्वा॒ सव॑ना॒ जना॑नां॒ ब्रह्मा॑णि॒ मन्द॑न्गृण॒तामृषी॑णाम् ।
इ॒मामा॒घोष॒न्नव॑सा॒ सहू॑तिं ति॒रो विश्वाँ॒ अर्च॑तो याह्य॒र्वाङ् ॥
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ବହୁ ସୋମାର୍ପଣ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ; ସ୍ତୁତିକାରୀ ଋଷିମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମକୁ ହର୍ଷିତ କରୁ। ଏହି ଆହ୍ୱାନକୁ ତୁମ ସହାୟତାରେ ଡାକି, ସ୍ତୁତିକାରୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠାକୁ ଆସ।
10.89.17
ए॒वा ते॑ व॒यमि॑न्द्र भुञ्जती॒नां वि॒द्याम॑ सुमती॒नां नवा॑नाम् ।
वि॒द्याम॒ वस्तो॒रव॑सा गृ॒णन्तो॑ वि॒श्वामि॑त्रा उ॒त त॑ इन्द्र नू॒नम् ॥
ଏହିପରି ଆମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ଉପଭୋଗ କରି ନୂତନ ସୁମତି ପାଇବା; ଦିନର ବାସର ଆଲୋକରେ ତୁମ ସହାୟତାରେ ସ୍ତୁତି କରି ପାଇବା। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବେ ତୁମର।
10.89.18
शु॒नं हु॑वेम म॒घवा॑न॒मिन्द्र॑म॒स्मिन्भरे॒ नृत॑मं॒ वाज॑सातौ ।
शृ॒ण्वन्त॑मु॒ग्रमू॒तये॑ स॒मत्सु॒ घ्नन्तं॑ वृ॒त्राणि॑ सं॒जितं॒ धना॑नाम् ॥
କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଆମେ ଉଦାର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିବା, ଏହି ସଂଗ୍ରାମରେ, ଧନ ଜିତିବା ଯୁଦ୍ଧରେ, ସର୍ବାଧିକ ନ୍ୟାୟନିଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ। ଶୁଣନ୍ତା, ଉଗ୍ର, ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃତ୍ରମାନଙ୍କୁ ହନନକାରୀ, ଧନ ଜୟକାରୀ ସେ।