Ṛgveda · Sūkta 10.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.89.1
इन्द्रं॑ स्तवा॒ नृत॑मं॒ यस्य॑ म॒ह्ना वि॑बबा॒धे रो॑च॒ना वि ज्मो अन्ता॑न् ।
आ यः प॒प्रौ च॑र्षणी॒धृद्वरो॑भिः॒ प्र सिन्धु॑भ्यो रिरिचा॒नो म॑हि॒त्वा ॥
Ich preise Indra, den Mannhaftesten, durch dessen Größe er die lichten Welten bis an ihre Grenzen auseinanderdrängte; der Erhalter der Völker, der mit seinen Kräften alles erfüllt und für die Flüsse in seiner Macht anschwillt.
10.89.2
स सूर्यः॒ पर्यु॒रू वरां॑सि॒ एन्द्रो॑ ववृत्या॒द्रथ्ये॑व च॒क्रा ।
अति॑ष्ठन्तमप॒स्यं॑ न सर्गं॑ कृ॒ष्णा तमां॑सि॒ त्विष्या॑ जघान ॥
Möge jene Sonne wie die Räder des Wagens Indras um die weiten Räume kreisen; wie ein Heer, das nicht stillsteht, hat er mit seinem Glanz die schwarzen Finsternisse niedergeschlagen.
10.89.3
स॒मा॒नम॑स्मा॒ अन॑पावृदर्च क्ष्म॒या दि॒वो अस॑मं॒ ब्रह्म॒ नव्य॑म् ।
वि यः पृ॒ष्ठेव॒ जनि॑मान्य॒र्य इन्द्र॑श्चि॒काय॒ न सखा॑यमी॒षे ॥
Singe ihm, dem Unbeirrbaren, zusammen mit Erde und Himmel ein unvergleichliches neues Gebet; er, der die Geburten wie Rücken geschieden hat, der edle Indra, hat einen Gefährten gesucht.
10.89.4
इन्द्रा॑य॒ गिरो॒ अनि॑शितसर्गा अ॒पः प्रेर॑यं॒ सग॑रस्य बु॒ध्नात् ।
यो अक्षे॑णेव च॒क्रिया॒ शची॑भि॒र्विष्व॑क्त॒स्तम्भ॑ पृथि॒वीमु॒त द्याम् ॥
Für Indra sende ich ungezügelte Lieder und die Wasser aus dem Grund des Ozeans; wie zwei Räder an einer Achse hat er mit seinen Kräften Erde und Himmel ringsum gestützt.
10.89.5
आपा॑न्तमन्युस्तृ॒पल॑प्रभर्मा॒ धुनिः॒ शिमी॑वा॒ञ्च्छरु॑माँ ऋजी॒षी ।
सोमो॒ विश्वा॑न्यत॒सा वना॑नि॒ नार्वागिन्द्रं॑ प्रति॒माना॑नि देभुः ॥
Mit trinkendem Zorn, mit der dunkelroten Wolkenmasse, schäumend in schneller Richtung, ist Soma tätig mit den Mächtigen; alle wilden Wälder haben sie nicht aus der Ferne, sondern aus der Nähe erblickt, wie Abbilder Indras.
10.89.6
न यस्य॒ द्यावा॑पृथि॒वी न धन्व॒ नान्तरि॑क्षं॒ नाद्र॑यः॒ सोमो॑ अक्षाः ।
यद॑स्य म॒न्युर॑धिनी॒यमा॑नः शृ॒णाति॑ वी॒ळु रु॒जति॑ स्थि॒राणि॑ ॥
Vor ihm bestehen weder Himmel und Erde noch die Wüste, noch der Luftraum, noch die Berge, noch fließt Soma; wenn sein Zorn, angetrieben, die stürmenden Wasser bricht, zerschmettert er selbst die Festen.
10.89.7
ज॒घान॑ वृ॒त्रं स्वधि॑ति॒र्वने॑व रु॒रोज॒ पुरो॒ अर॑द॒न्न सिन्धू॑न् ।
बि॒भेद॑ गि॒रिं नव॒मिन्न कु॒म्भमा गा इन्द्रो॑ अकृणुत स्व॒युग्भिः॑ ॥
Indra schlug Vṛtra nieder, wie die Axt den Wald fällt; er brach die Festungen auf und ließ die Flüsse strömen. Er spaltete den Berg wie man einen Krug zerbricht; mit seinen angeschirrten Rossen brachte Indra die Kühe hervor.
10.89.8
त्वं ह॒ त्यदृ॑ण॒या इ॑न्द्र॒ धीरो॑ अ॒सिर्न पर्व॑ वृजि॒ना शृ॑णासि ।
प्र ये मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ धाम॒ युजं॒ न जना॑ मि॒नन्ति॑ मि॒त्रम् ॥
Du, Indra, bist der feste Erlöser; wie das Schwert die Gelenke durchtrennt, schneidest du die krummen Taten durch. Die das Gesetz von Mitra und Varuṇa brechen, zerbrechen ihren Freund, wie man das Joch zerbricht.
10.89.9
प्र ये मि॒त्रं प्रार्य॒मणं॑ दु॒रेवाः॒ प्र सं॒गिरः॒ प्र वरु॑णं मि॒नन्ति॑ ।
न्य॑मित्रे॑षु व॒धमि॑न्द्र॒ तुम्रं॒ वृष॒न्वृषा॑णमरु॒षं शि॑शीहि ॥
Die Mitra, Aryaman und Varuṇa brechen, sind boshaft; sie zerbrechen sogar die Versammlungen. Indra, schlage die Feinde nieder; o Starker, schärfe den Mächtigen, den rötlich Glänzenden!
10.89.10
इन्द्रो॑ दि॒व इन्द्र॑ ईशे पृथि॒व्या इन्द्रो॑ अ॒पामिन्द्र॒ इत्पर्व॑तानाम् ।
इन्द्रो॑ वृ॒धामिन्द्र॒ इन्मेधि॑राणा॒मिन्द्रः॒ क्षेमे॒ योगे॒ हव्य॒ इन्द्रः॑ ॥
Indra ist Herr des Himmels; Indra ist Herr der Erde. Indra ist wahrlich Herr der Gewässer, Indra der Berge. Indra ist Herr der wachsenden Pflanzen, Indra der weisen Seher; Indra ist anzurufen in Sicherheit und im Kampf.
10.89.11
प्राक्तुभ्य॒ इन्द्रः॒ प्र वृ॒धो अह॑भ्यः॒ प्रान्तरि॑क्षा॒त्प्र स॑मु॒द्रस्य॑ धा॒सेः ।
प्र वात॑स्य॒ प्रथ॑सः॒ प्र ज्मो अन्ता॒त्प्र सिन्धु॑भ्यो रिरिचे॒ प्र क्षि॒तिभ्यः॑ ॥
Indra hat die früheren Tage und die wachsenden Tage überschritten; jenseits des Luftraums, jenseits der Stütze des Meeres. Er ist erhaben jenseits der Weite des Windes, jenseits der Enden der Erde, jenseits der Flüsse und der Wohnstätten.
10.89.12
प्र शोशु॑चत्या उ॒षसो॒ न के॒तुर॑सि॒न्वा ते॑ वर्ततामिन्द्र हे॒तिः ।
अश्मे॑व विध्य दि॒व आ सृ॑जा॒नस्तपि॑ष्ठेन॒ हेष॑सा॒ द्रोघ॑मित्रान् ॥
Wie das Licht der leuchtenden Morgenröte möge deine Waffe vorrücken, Indra, die niemals ermüdet. Indra, schlage vom Himmel wie ein Stein, schleudernd; mit dem glühendsten Brüllen wirf die treulosen Feinde nieder.
10.89.13
अन्वह॒ मासा॒ अन्विद्वना॑नि॒ अन्वोष॑धी॒रनु॒ पर्व॑तासः ।
अन्विन्द्रं॒ रोद॑सी वावशा॒ने अन्वापो॑ अजिहत॒ जाय॑मानम् ॥
Die Monate folgten ihm nach, die Wälder folgten ihm nach, die Kräuter folgten ihm nach, die Berge folgten ihm nach. Die beiden Welten, zitternd, folgten Indra nach; die Wasser, den Geborenen begrüßend, folgten ihm nach.
10.89.14
कर्हि॑ स्वि॒त्सा त॑ इन्द्र चे॒त्यास॑द॒घस्य॒ यद्भि॒नदो॒ रक्ष॒ एष॑त् ।
मि॒त्र॒क्रुवो॒ यच्छस॑ने॒ न गावः॑ पृथि॒व्या आ॒पृग॑मु॒या शय॑न्ते ॥
O Indra, wann wird deine sichtbare Kraft sein, wenn du den sündigen Dämon zermalmst, der zuschlagen will? Die Feinde der Freunde liegen fern auf der Erde, wie dem Befehl unterworfene Kühe.
10.89.15
श॒त्रू॒यन्तो॑ अ॒भि ये न॑स्तत॒स्रे महि॒ व्राध॑न्त ओग॒णास॑ इन्द्र ।
अ॒न्धेना॒मित्रा॒स्तम॑सा सचन्तां सुज्यो॒तिषो॑ अ॒क्तव॒स्ताँ अ॒भि ष्युः॑ ॥
Die Feinde, die uns angreifen wollen, sind mit großem Heer erstarkt. O Indra, mögen jene Feinde in Blindheit und Finsternis gehüllt sein; mögen die lichten Morgenröten über sie fallen.
10.89.16
पु॒रूणि॒ हि त्वा॒ सव॑ना॒ जना॑नां॒ ब्रह्मा॑णि॒ मन्द॑न्गृण॒तामृषी॑णाम् ।
इ॒मामा॒घोष॒न्नव॑सा॒ सहू॑तिं ति॒रो विश्वाँ॒ अर्च॑तो याह्य॒र्वाङ् ॥
Mögen dich die vielen Somaspenden der Menschen erfreuen und die Gebete der lobpreisenden Seher dich erfreuen. Diese Anrufung mit deiner Hilfe rufend, komm hierher, o Indra, durch alle, die dich preisen.
10.89.17
ए॒वा ते॑ व॒यमि॑न्द्र भुञ्जती॒नां वि॒द्याम॑ सुमती॒नां नवा॑नाम् ।
वि॒द्याम॒ वस्तो॒रव॑सा गृ॒णन्तो॑ वि॒श्वामि॑त्रा उ॒त त॑ इन्द्र नू॒नम् ॥
So mögen wir, o Indra, dich genießend, neue gute Gedanken erlangen; dich mit deiner Hilfe im Licht der Tageswohnung preisend, mögen wir sie erlangen. Und die Viśvāmitras, o Indra, gehören nun dir.
10.89.18
शु॒नं हु॑वेम म॒घवा॑न॒मिन्द्र॑म॒स्मिन्भरे॒ नृत॑मं॒ वाज॑सातौ ।
शृ॒ण्वन्त॑मु॒ग्रमू॒तये॑ स॒मत्सु॒ घ्नन्तं॑ वृ॒त्राणि॑ सं॒जितं॒ धना॑नाम् ॥
Zum Heil wollen wir den freigebigen Indra in diesem Kampf anrufen, den gerechtesten Indra im Gewinn der Beute. Er, der hört, ungestüm, der in den Schlachten zu unserem Schutz die Hindernisse niederschlägt, der Schätze erobert, der ist es.