ઋગ્વેદ · સૂક્ત 10.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.95.1
ह॒ये जाये॒ मन॑सा॒ तिष्ठ॑ घोरे॒ वचां॑सि मि॒श्रा कृ॑णवावहै॒ नु ।
न नौ॒ मन्त्रा॒ अनु॑दितास ए॒ते मय॑स्कर॒न्पर॑तरे च॒नाह॑न् ॥
અરે પત્ની, મનથી ઊભી રહે, હે ભયંકરી! હવે આપણે બંને મળીને વાતો કરીએ. આપણા આ ન કહેલા શબ્દો દૂરના લોકમાં પણ સુખ આપો.
10.95.2
किमे॒ता वा॒चा कृ॑णवा॒ तवा॒हं प्राक्र॑मिषमु॒षसा॑मग्रि॒येव॑ ।
पुरू॑रवः॒ पुन॒रस्तं॒ परे॑हि दुराप॒ना वात॑ इवा॒हम॑स्मि ॥
તારા આ શબ્દોથી હું શું કરું? ઉષાઓમાં અગ્રણીની જેમ હું આગળ ગઈ. હે પુરૂરવા, ફરી ઘરે પાછો જા. હું પકડી ન શકાય તેવા પવન જેવી છું.
10.95.3
इषु॒र्न श्रि॒य इ॑षु॒धेर॑स॒ना गो॒षाः श॑त॒सा न रंहिः॑ ।
अ॒वीरे॒ क्रतौ॒ वि द॑विद्युत॒न्नोरा॒ न मा॒युं चि॑तयन्त॒ धुन॑यः ॥
તીર શોભા માટે ભાથામાં રહે છે, ગાયોને સો ધન મળે છે તેમ. અજ્ઞાનીની યોજનામાં તેઓ અલગ ચમકે છે; ગાય જેવા નહીં; નદીઓ માયાને ઓળખે છે.
10.95.4
सा वसु॒ दध॑ती॒ श्वशु॑राय॒ वय॒ उषो॒ यदि॒ वष्ट्यन्ति॑गृहात् ।
अस्तं॑ ननक्षे॒ यस्मि॑ञ्चा॒कन्दिवा॒ नक्तं॑ श्नथि॒ता वै॑त॒सेन॑ ॥
તે ધન ધારણ કરીને સસરા માટે ધન લાવે છે. હે ઉષા, જો તે અંદરના ઘરમાંથી ધન લાવે, તો તે ઘરમાં પ્રવેશે છે; ત્યાં દિવસ-રાત ઘૂંઘટથી બંધાયેલી દેખાય છે.
10.95.5
त्रिः स्म॒ माह्नः॑ श्नथयो वैत॒सेनो॒त स्म॒ मेऽव्य॑त्यै पृणासि ।
पुरू॑र॒वोऽनु॑ ते॒ केत॑मायं॒ राजा॑ मे वीर त॒न्व॑स्तदा॑सीः ॥
ત્રણ વાર તું દિવસે ઘૂંઘટથી મને પીડતો; દુર્ભાગ્યને તું જ ભરતો. હે પુરૂરવા, તારી પાછળ તારા માર્ગે હું આવી; હે રાજા, હે વીર, મારું જે શરીર હતું તે તું જ હતો.
10.95.6
या सु॑जू॒र्णिः श्रेणिः॑ सु॒म्नआ॑पिर्ह्र॒देच॑क्षु॒र्न ग्र॒न्थिनी॑ चर॒ण्युः ।
ता अ॒ञ्जयो॑ऽरु॒णयो॒ न स॑स्रुः श्रि॒ये गावो॒ न धे॒नवो॑ऽनवन्त ॥
સુંદર ચોટલીવાળી, સુખ આપનાર આધારવાળી, સરોવર જેવી આંખોવાળી, ગાંઠો સાથે ચાલતી તે; કાજળ આંજેલી, લાલ ઉષાઓ જાણે ગઈ; ગાયો દૂધ આપે તેમ તે ચમકી અને પોતાને શણગારી.
10.95.7
सम॑स्मि॒ञ्जाय॑मान आसत॒ ग्ना उ॒तेम॑वर्धन्न॒द्यः॑ स्वगू॑र्ताः ।
म॒हे यत्त्वा॑ पुरूरवो॒ रणा॒याव॑र्धयन्दस्यु॒हत्या॑य दे॒वाः ॥
જન્મતાં તેનામાં સ્ત્રીઓ એકઠી થઈ; પોતાના માર્ગે વહેતી નદીઓએ પણ તેને વધાર્યો. હે પુરૂરવા, મહાન યુદ્ધ અને દસ્યુઓના સંહાર માટે દેવોએ તને બળવાન કર્યો.
10.95.8
सचा॒ यदा॑सु॒ जह॑ती॒ष्वत्क॒ममा॑नुषीषु॒ मानु॑षो नि॒षेवे॑ ।
अप॑ स्म॒ मत्त॒रस॑न्ती॒ न भु॒ज्युस्ता अ॑त्रसन्रथ॒स्पृशो॒ नाश्वाः॑ ॥
આ અમાનુષી સ્ત્રીઓ વચ્ચે, સંયોગ છોડીને જનારી તેમની સાથે હું મનુષ્ય તરીકે હતો ત્યારે, મારાથી ડરીને કાંપતી ભુજ્યુની જેમ તેઓ દૂર થઈ ગઈ; રથ સ્પર્શતા ઘોડાની જેમ તેઓ ભયભીત થઈ.
10.95.9
यदा॑सु॒ मर्तो॑ अ॒मृता॑सु नि॒स्पृक्सं क्षो॒णीभिः॒ क्रतु॑भि॒र्न पृ॒ङ्क्ते ।
ता आ॒तयो॒ न त॒न्वः॑ शुम्भत॒ स्वा अश्वा॑सो॒ न क्री॒ळयो॒ दन्द॑शानाः ॥
આ અમર સ્ત્રીઓ વચ્ચે મર્ત્ય નજીક આવી, આકાશ-પૃથ્વી અને પોતાનાં કર્મો સાથે જોડાય ત્યારે, તેઓ રથની દોરીઓની જેમ પોતાનાં શરીર શણગારે છે; રમતિયાળ ઘોડાની જેમ લગામ ચાવતી તેઓ ચમકે છે.
10.95.10
वि॒द्युन्न या पत॑न्ती॒ दवि॑द्यो॒द्भर॑न्ती मे॒ अप्या॒ काम्या॑नि ।
जनि॑ष्टो अ॒पो नर्यः॒ सुजा॑तः॒ प्रोर्वशी॑ तिरत दी॒र्घमायुः॑ ॥
વીજળીની જેમ ઊડીને ચમકતી, મારી પાસે મારી ઇચ્છાઓ લાવતી, પાણીમાંથી જન્મેલા વીર અને સુજાત પુરુષ એવી તું; હે ઉર્વશી, મારું દીર્ઘ આયુષ્ય પાર કરાવ.
10.95.11
ज॒ज्ञि॒ष इ॒त्था गो॒पीथ्या॑य॒ हि द॒धाथ॒ तत्पु॑रूरवो म॒ ओजः॑ ।
अशा॑सं त्वा वि॒दुषी॒ सस्मि॒न्नह॒न्न म॒ आशृ॑णोः॒ किम॒भुग्व॑दासि ॥
આ રીતે તું ગોપાલો માટે જન્મ્યો; હે પુરૂરવા, મારું તે બળ તેં ધારણ કર્યું. જાણનારી તરીકે તે દિવસે મેં તને ઉપદેશ આપ્યો, પણ તેં મારી વાત સાંભળી નહીં; હવે આંધળાની જેમ શું બોલે છે?
10.95.12
क॒दा सू॒नुः पि॒तरं॑ जा॒त इ॑च्छाच्च॒क्रन्नाश्रु॑ वर्तयद्विजा॒नन् ।
को दम्प॑ती॒ सम॑नसा॒ वि यू॑यो॒दध॒ यद॒ग्निः श्वशु॑रेषु॒ दीद॑यत् ॥
પુત્ર જન્મીને પિતાને શોધે ત્યારે ચક્રની જેમ આંસુ વિના પાછો ફરશે; એકમનના દંપતીને કોણ જાણીને અલગ કરશે? ત્યારે અગ્નિ સસરાઓ વચ્ચે પ્રકાશે.
10.95.13
प्रति॑ ब्रवाणि व॒र्तय॑ते॒ अश्रु॑ च॒क्रन्न क्र॑न्ददा॒ध्ये॑ शि॒वायै॑ ।
प्र तत्ते॑ हिनवा॒ यत्ते॑ अ॒स्मे परे॒ह्यस्तं॑ न॒हि मू॑र॒ मापः॑ ॥
હું તને કહીશ; તે આંસુ વહાવીને રડે છે, જાણે કલ્યાણ માટે હૃદયમાં વિલાપ કરતી હોય. તારું જે છે તે તને કહું છું: અમારાથી દૂર જા, ઘરે પાછો જા. હે મૂર્ખ પુરૂરવા, મારી પાસે ન પહોંચ.
10.95.14
सु॒दे॒वो अ॒द्य प्र॒पते॒दना॑वृत्परा॒वतं॑ पर॒मां गन्त॒वा उ॑ ।
अधा॒ शयी॑त॒ निरृ॑तेरु॒पस्थेऽधै॑नं॒ वृका॑ रभ॒सासो॑ अ॒द्युः ॥
શુભ દેવતાવાળો તે આજે પડી જાય, પાછો ન ફરે; દૂર, અતિ દૂરના લોકમાં જાય. પછી તે નિર્ઋતિના ખોળામાં સૂઈ જાય; પછી વેગવાન વરુઓ તેને પકડી લે.
10.95.15
पुरू॑रवो॒ मा मृ॑था॒ मा प्र प॑प्तो॒ मा त्वा॒ वृका॑सो॒ अशि॑वास उ क्षन् ।
न वै स्त्रैणा॑नि स॒ख्यानि॑ सन्ति सालावृ॒काणां॒ हृद॑यान्ये॒ता ॥
હે પુરૂરવા, તું ન મર, આગળ ન પડ; અશુભ વરુઓ તને ન પકડે. ખરેખર સ્ત્રીઓને મિત્રતા નથી; આ સાલાવૃકોના વરુઓનાં હૃદયો છે.
10.95.16
यद्विरू॒पाच॑रं॒ मर्त्ये॑षु॒ अव॑सं॒ रात्रीः॑ श॒रद॒श्चत॑स्रः ।
घृ॒तस्य॑ स्तो॒कं स॒कृदह्न॑ आश्नां॒ तादे॒वेदं ता॑तृपा॒णा च॑रामि ॥
હું મનુષ્યો વચ્ચે વિચિત્ર રૂપે વિચર્યો, ચાર શરદ ઋતુઓની રાતો રહ્યો, એક દિવસે ઘીનો થોડો ભાગ એક વાર ખાધો; ત્યારથી તૃપ્ત થઈને હું વિચરું છું.
10.95.17
अ॒न्त॒रि॒क्ष॒प्रां रज॑सो वि॒मानी॒मुप॑ शिक्षाम्यु॒र्वशीं॒ वसि॑ष्ठः ।
उप॑ त्वा रा॒तिः सु॑कृ॒तस्य॒ तिष्ठा॒न्नि व॑र्तस्व॒ हृद॑यं तप्यते मे ॥
હું વસિષ્ઠ, અંતરિક્ષે પહોંચનારી, લોકોનું સર્જન કરનારી ઉર્વશીને સમજાવું છું. સત્કર્મનું દાન તારી પાસે ઠરે; પાછી ફર, મારું હૃદય તપે છે.
10.95.18
इति॑ त्वा दे॒वा इ॒म आ॑हुरैळ॒ यथे॑मे॒तद्भव॑सि मृ॒त्युब॑न्धुः ।
प्र॒जा ते॑ दे॒वान्ह॒विषा॑ यजाति स्व॒र्ग उ॒ त्वमपि॑ मादयासे ॥
દેવો તને આમ કહે છે, હે ઐલ (ઇળાના પુત્ર), જાણે તું મૃત્યુનો સગો બની ગયો છે. તારી સંતતિ હવિથી દેવોનો યજ્ઞ કરે; સ્વર્ગમાં તું પણ આનંદ કર.