ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 10.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.95.1
ह॒ये जाये॒ मन॑सा॒ तिष्ठ॑ घोरे॒ वचां॑सि मि॒श्रा कृ॑णवावहै॒ नु ।
न नौ॒ मन्त्रा॒ अनु॑दितास ए॒ते मय॑स्कर॒न्पर॑तरे च॒नाह॑न् ॥
അയ്യോ, ഭാര്യേ, മനസ്സോടെ നിൽക്കൂ, ഭയങ്കരീ! ഇപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും വാക്കുകൾ കലർത്താം. നമ്മൾ പറയാതെ ശേഷിച്ച ഈ വാക്കുകൾ ദൂരലോകത്തിലും സന്തോഷം നൽകട്ടെ.
10.95.2
किमे॒ता वा॒चा कृ॑णवा॒ तवा॒हं प्राक्र॑मिषमु॒षसा॑मग्रि॒येव॑ ।
पुरू॑रवः॒ पुन॒रस्तं॒ परे॑हि दुराप॒ना वात॑ इवा॒हम॑स्मि ॥
നിന്റെ ഈ വാക്കുകൾകൊണ്ട് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും? ഉഷസ്സുകളിൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളെപ്പോലെ ഞാൻ മുന്നോട്ടു പോയി. ഓ പുരൂരവസ്, വീണ്ടും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകൂ. പിടിക്കാനാകാത്ത കാറ്റുപോലെയാണ് ഞാൻ.
10.95.3
इषु॒र्न श्रि॒य इ॑षु॒धेर॑स॒ना गो॒षाः श॑त॒सा न रंहिः॑ ।
अ॒वीरे॒ क्रतौ॒ वि द॑विद्युत॒न्नोरा॒ न मा॒युं चि॑तयन्त॒ धुन॑यः ॥
അമ്പ് ശോഭയ്ക്കായി ആവനാഴിയിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ, പശുക്കൾക്ക് നൂറു സമ്പത്തുകൾ ലഭിക്കുന്നതുപോലെ. വിവരമില്ലാത്തവന്റെ പദ്ധതിയിൽ അവ വേറിട്ട് തിളങ്ങുന്നു; പശുവിനെപ്പോലെയല്ല; നദികൾ മായ തിരിച്ചറിയുന്നു.
10.95.4
सा वसु॒ दध॑ती॒ श्वशु॑राय॒ वय॒ उषो॒ यदि॒ वष्ट्यन्ति॑गृहात् ।
अस्तं॑ ननक्षे॒ यस्मि॑ञ्चा॒कन्दिवा॒ नक्तं॑ श्नथि॒ता वै॑त॒सेन॑ ॥
അവൾ സമ്പത്ത് ധരിച്ച്, അമ്മായിയപ്പന് വേണ്ടി സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവരുന്നു. ഓ ഉഷസേ, അവൾ അകത്തെ വീട്ടിൽനിന്ന് സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവന്നാൽ, അവൾ വീട്ടിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; അവിടെ പകലും രാത്രിയും മൂടുപടത്താൽ ബന്ധിതയായി കാണപ്പെടുന്നു.
10.95.5
त्रिः स्म॒ माह्नः॑ श्नथयो वैत॒सेनो॒त स्म॒ मेऽव्य॑त्यै पृणासि ।
पुरू॑र॒वोऽनु॑ ते॒ केत॑मायं॒ राजा॑ मे वीर त॒न्व॑स्तदा॑सीः ॥
മൂന്നു തവണ നീ പകൽ മൂടുപടത്താൽ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു; ഭാഗ്യമില്ലാത്ത എന്നെ നീ നിറച്ചു. ഓ പുരൂരവസ്, നിന്റെ പിന്നാലെ നിന്റെ വഴിയിൽ ഞാൻ വന്നു; ഓ രാജാവേ, ഓ വീരാ, എന്റെ ശരീരമായിരുന്നത് നീയായിരുന്നു.
10.95.6
या सु॑जू॒र्णिः श्रेणिः॑ सु॒म्नआ॑पिर्ह्र॒देच॑क्षु॒र्न ग्र॒न्थिनी॑ चर॒ण्युः ।
ता अ॒ञ्जयो॑ऽरु॒णयो॒ न स॑स्रुः श्रि॒ये गावो॒ न धे॒नवो॑ऽनवन्त ॥
നന്നായി പിന്നിയ മുടിയുള്ള, സുഖം നൽകുന്ന ആധാരമുള്ള, തടാകംപോലുള്ള കണ്ണുകളുള്ള, കെട്ടുകളോടെ ചലിക്കുന്ന അവൾ; കണ്മഷി തേച്ച ചുവന്ന ഉഷസ്സുകൾ പോയതുപോലെ; പശുക്കൾ പാൽ തരുന്നതുപോലെ അവ തിളങ്ങി അലങ്കരിച്ചു.
10.95.7
सम॑स्मि॒ञ्जाय॑मान आसत॒ ग्ना उ॒तेम॑वर्धन्न॒द्यः॑ स्वगू॑र्ताः ।
म॒हे यत्त्वा॑ पुरूरवो॒ रणा॒याव॑र्धयन्दस्यु॒हत्या॑य दे॒वाः ॥
ജനിച്ചപ്പോൾ അവനിൽ സ്ത്രീകൾ ഒന്നിച്ചുകൂടി; സ്വന്തം വഴിയിൽ ഒഴുകുന്ന നദികളും അവനെ വളർത്തി. ഓ പുരൂരവസ്, മഹത്തായ യുദ്ധത്തിനും ദസ്യുനാശത്തിനുമായി ദേവന്മാർ നിന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തി.
10.95.8
सचा॒ यदा॑सु॒ जह॑ती॒ष्वत्क॒ममा॑नुषीषु॒ मानु॑षो नि॒षेवे॑ ।
अप॑ स्म॒ मत्त॒रस॑न्ती॒ न भु॒ज्युस्ता अ॑त्रसन्रथ॒स्पृशो॒ नाश्वाः॑ ॥
ഈ മാനുഷേതര സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ, സംഗമം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന അവരോടൊപ്പം ഞാൻ മനുഷ്യനായി കഴിയുമ്പോൾ, എന്നിൽനിന്ന് ഭയന്ന് വിറച്ച് ഭുജ്യുവെപ്പോലെ അവർ അകന്നുപോയി; രഥം തൊടുന്ന കുതിരകളെപ്പോലെ അവർ ഭയന്നു.
10.95.9
यदा॑सु॒ मर्तो॑ अ॒मृता॑सु नि॒स्पृक्सं क्षो॒णीभिः॒ क्रतु॑भि॒र्न पृ॒ङ्क्ते ।
ता आ॒तयो॒ न त॒न्वः॑ शुम्भत॒ स्वा अश्वा॑सो॒ न क्री॒ळयो॒ दन्द॑शानाः ॥
ഈ അമര സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ മർത്യൻ അടുത്തുചേർന്ന്, ആകാശത്തോടും ഭൂമിയോടും തന്റെ കർമ്മങ്ങളോടും ചേരുമ്പോൾ, അവർ രഥക്കയറുകൾപോലെ തങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളെ അലങ്കരിക്കുന്നു; കളിക്കുന്ന കുതിരകളെപ്പോലെ കടിഞ്ഞാൺ കടിച്ചുകൊണ്ട് അവർ തിളങ്ങുന്നു.
10.95.10
वि॒द्युन्न या पत॑न्ती॒ दवि॑द्यो॒द्भर॑न्ती मे॒ अप्या॒ काम्या॑नि ।
जनि॑ष्टो अ॒पो नर्यः॒ सुजा॑तः॒ प्रोर्वशी॑ तिरत दी॒र्घमायुः॑ ॥
മിന്നൽപോലെ പറന്ന് തിളങ്ങുന്നവളേ, എന്റെ അടുത്ത് എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നവളേ, ജലത്തിൽനിന്ന് ജനിച്ച വീരനും സുജാതനുമായ നീ; ഓ ഉർവശീ, എന്റെ ദീർഘായുസ്സ് കടത്തിവിടുക.
10.95.11
ज॒ज्ञि॒ष इ॒त्था गो॒पीथ्या॑य॒ हि द॒धाथ॒ तत्पु॑रूरवो म॒ ओजः॑ ।
अशा॑सं त्वा वि॒दुषी॒ सस्मि॒न्नह॒न्न म॒ आशृ॑णोः॒ किम॒भुग्व॑दासि ॥
ഇങ്ങനെ നീ ഗോപാലന്മാർക്കായി ജനിച്ചു; ഓ പുരൂരവസ്, എന്റെ ആ ബലം നീ ധരിച്ചു. അറിയുന്നവളായി ആ ദിവസം ഞാൻ നിന്നെ ഉപദേശിച്ചു; പക്ഷേ നീ എന്റെ വാക്ക് കേട്ടില്ല; ഇപ്പോൾ കണ്ണില്ലാത്തവനെപ്പോലെ എന്ത് പറയുന്നു?
10.95.12
क॒दा सू॒नुः पि॒तरं॑ जा॒त इ॑च्छाच्च॒क्रन्नाश्रु॑ वर्तयद्विजा॒नन् ।
को दम्प॑ती॒ सम॑नसा॒ वि यू॑यो॒दध॒ यद॒ग्निः श्वशु॑रेषु॒ दीद॑यत् ॥
മകൻ ജനിച്ച് തന്റെ പിതാവിനെ തേടുമ്പോൾ, ചക്രംപോലെ കണ്ണീർ ചൊരിയാതെ മടങ്ങും; ഒരേ മനസ്സുള്ള ദമ്പതികളെ ആര് അറിഞ്ഞ് വേർപെടുത്തും? അപ്പോൾ അഗ്നി അമ്മാവന്മാരുടെ ഇടയിൽ പ്രകാശിക്കട്ടെ.
10.95.13
प्रति॑ ब्रवाणि व॒र्तय॑ते॒ अश्रु॑ च॒क्रन्न क्र॑न्ददा॒ध्ये॑ शि॒वायै॑ ।
प्र तत्ते॑ हिनवा॒ यत्ते॑ अ॒स्मे परे॒ह्यस्तं॑ न॒हि मू॑र॒ मापः॑ ॥
ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം; അവൾ കണ്ണീർ പൊഴിച്ച് കരയുന്നു, നന്മയ്ക്കായി ഹൃദയത്തിൽ വിലപിക്കുന്നതുപോലെ. നിനക്കുള്ളത് നിന്നോട് ഞാൻ പറയാം: ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകൂ, വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങൂ. ഹേ മൂഢനായ പുരൂരവസ്, എന്നെ എത്തരുത്.
10.95.14
सु॒दे॒वो अ॒द्य प्र॒पते॒दना॑वृत्परा॒वतं॑ पर॒मां गन्त॒वा उ॑ ।
अधा॒ शयी॑त॒ निरृ॑तेरु॒पस्थेऽधै॑नं॒ वृका॑ रभ॒सासो॑ अ॒द्युः ॥
നല്ല ദേവതയുള്ളവൻ ഇന്ന് വീഴട്ടെ, മടങ്ങാതെ; ദൂരെയുള്ള, ഏറ്റവും ദൂരെയുള്ള ലോകത്തേക്ക് പോകട്ടെ. അപ്പോൾ അവൻ നിർഋതിയുടെ മടിയിൽ കിടക്കട്ടെ; പിന്നെ അതിവേഗമുള്ള ചെന്നായ്ക്കൾ അവനെ പിടിക്കട്ടെ.
10.95.15
पुरू॑रवो॒ मा मृ॑था॒ मा प्र प॑प्तो॒ मा त्वा॒ वृका॑सो॒ अशि॑वास उ क्षन् ।
न वै स्त्रैणा॑नि स॒ख्यानि॑ सन्ति सालावृ॒काणां॒ हृद॑यान्ये॒ता ॥
ഹേ പുരൂരവസ്, നീ മരിക്കരുത്, മുന്നോട്ട് വീഴരുത്; അശുഭമായ ചെന്നായ്ക്കൾ നിന്നെ പിടിക്കാതിരിക്കട്ടെ. സത്യത്തിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് സൗഹൃദങ്ങളില്ല; ഇവ സാലാവൃകന്മാരായ ചെന്നായ്ക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളാണ്.
10.95.16
यद्विरू॒पाच॑रं॒ मर्त्ये॑षु॒ अव॑सं॒ रात्रीः॑ श॒रद॒श्चत॑स्रः ।
घृ॒तस्य॑ स्तो॒कं स॒कृदह्न॑ आश्नां॒ तादे॒वेदं ता॑तृपा॒णा च॑रामि ॥
ഞാൻ മനുഷ്യർക്കിടയിൽ വിചിത്രരൂപത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുകയും നാല് ശരത്കാലങ്ങൾ രാത്രികൾ വസിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, ഒരു ദിവസം നെയ്യിന്റെ ഒരു ചെറുഭാഗം ഒരിക്കൽ ഞാൻ ഭക്ഷിച്ചു; അന്നുമുതൽ തൃപ്തയായി ഞാൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
10.95.17
अ॒न्त॒रि॒क्ष॒प्रां रज॑सो वि॒मानी॒मुप॑ शिक्षाम्यु॒र्वशीं॒ वसि॑ष्ठः ।
उप॑ त्वा रा॒तिः सु॑कृ॒तस्य॒ तिष्ठा॒न्नि व॑र्तस्व॒ हृद॑यं तप्यते मे ॥
ഞാൻ വസിഷ്ഠനാണ്; അന്തരീക്ഷത്തിൽ എത്തുന്നവളും ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവളുമായ ഉർവശിയെ ഞാൻ ഉപദേശിക്കുന്നു. നല്ല കർമ്മത്തിന്റെ ദാനം നിന്നിൽ നിലനിൽക്കട്ടെ; മടങ്ങിവരൂ, എന്റെ ഹൃദയം വെന്തുരുകുന്നു.
10.95.18
इति॑ त्वा दे॒वा इ॒म आ॑हुरैळ॒ यथे॑मे॒तद्भव॑सि मृ॒त्युब॑न्धुः ।
प्र॒जा ते॑ दे॒वान्ह॒विषा॑ यजाति स्व॒र्ग उ॒ त्वमपि॑ मादयासे ॥
ദേവന്മാർ നിന്നോട് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു, ഹേ ഐല (ഇളയുടെ പുത്രാ), നീ മരണത്തിന്റെ ബന്ധുവായി മാറിയതുപോലെ. നിന്റെ സന്തതി ഹവിസ്സുകൊണ്ട് ദേവന്മാരെ യജിക്കട്ടെ; സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നീയും ആനന്ദിക്കൂ.