ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.95.1
ह॒ये जाये॒ मन॑सा॒ तिष्ठ॑ घोरे॒ वचां॑सि मि॒श्रा कृ॑णवावहै॒ नु ।
न नौ॒ मन्त्रा॒ अनु॑दितास ए॒ते मय॑स्कर॒न्पर॑तरे च॒नाह॑न् ॥
ଆରେ ପତ୍ନୀ, ମନ ସହିତ ଠିଆ ହୁଅ, ହେ ଭୟଙ୍କରୀ! ଏବେ ଆମେ ଦୁହେଁ ମିଶି କଥା କହିବା। ଆମର ଏହି ଅନକହା କଥା ଦୂର ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ସୁଖ ଦିଅନ୍ତୁ।
10.95.2
किमे॒ता वा॒चा कृ॑णवा॒ तवा॒हं प्राक्र॑मिषमु॒षसा॑मग्रि॒येव॑ ।
पुरू॑रवः॒ पुन॒रस्तं॒ परे॑हि दुराप॒ना वात॑ इवा॒हम॑स्मि ॥
ତୁମ ଏହି କଥାରେ ମୁଁ କ'ଣ କରିବି? ଉଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଣୀ ପରି ମୁଁ ଆଗକୁ ଚାଲିଗଲି। ହେ ପୁରୂରବା, ପୁଣି ଘରକୁ ଫେରିଯାଅ। ମୁଁ ଧରାଯାଇ ନ ପାରୁଥିବା ପବନ ପରି।
10.95.3
इषु॒र्न श्रि॒य इ॑षु॒धेर॑स॒ना गो॒षाः श॑त॒सा न रंहिः॑ ।
अ॒वीरे॒ क्रतौ॒ वि द॑विद्युत॒न्नोरा॒ न मा॒युं चि॑तयन्त॒ धुन॑यः ॥
ବାଣ ଶୋଭା ପାଇଁ ତୂଣୀରରେ ଥାଏ, ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଶହେ ଧନ ମିଳେ ଯେପରି। ଅଜ୍ଞାନୀର ଯୋଜନାରେ ସେମାନେ ଅଲଗା ଚମକନ୍ତି; ଗାଈ ପରି ନୁହେଁ; ନଦୀମାନେ ମାୟା ଜାଣନ୍ତି।
10.95.4
सा वसु॒ दध॑ती॒ श्वशु॑राय॒ वय॒ उषो॒ यदि॒ वष्ट्यन्ति॑गृहात् ।
अस्तं॑ ननक्षे॒ यस्मि॑ञ्चा॒कन्दिवा॒ नक्तं॑ श्नथि॒ता वै॑त॒सेन॑ ॥
ସେ ଧନ ଧାରଣ କରି ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଆଣେ। ହେ ଉଷା, ସେ ଭିତର ଘରୁ ଧନ ଆଣିଲେ, ସେ ଘରେ ପ୍ରବେଶ କରେ; ସେଠାରେ ଦିନରାତି ଓଢ଼ଣାରେ ବନ୍ଧା ଦିଶେ।
10.95.5
त्रिः स्म॒ माह्नः॑ श्नथयो वैत॒सेनो॒त स्म॒ मेऽव्य॑त्यै पृणासि ।
पुरू॑र॒वोऽनु॑ ते॒ केत॑मायं॒ राजा॑ मे वीर त॒न्व॑स्तदा॑सीः ॥
ତିନିଥର ତୁମେ ଦିନରେ ଓଢ଼ଣାରେ ମୋତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିଲ; ଦୁର୍ଭାଗିନୀ ମୋତେ ତୁମେ ହିଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲ। ହେ ପୁରୂରବା, ତୁମ ପଛେ ତୁମ ବାଟରେ ମୁଁ ଆସିଲି; ହେ ରାଜା, ହେ ବୀର, ମୋ ଶରୀର ଯାହା ଥିଲା ତାହା ତୁମେ ହିଁ।
10.95.6
या सु॑जू॒र्णिः श्रेणिः॑ सु॒म्नआ॑पिर्ह्र॒देच॑क्षु॒र्न ग्र॒न्थिनी॑ चर॒ण्युः ।
ता अ॒ञ्जयो॑ऽरु॒णयो॒ न स॑स्रुः श्रि॒ये गावो॒ न धे॒नवो॑ऽनवन्त ॥
ସୁନ୍ଦର ବେଣୀଯୁକ୍ତା, ସୁଖଦାୟୀ ଆଧାରଯୁକ୍ତା, ହ୍ରଦ ପରି ଆଖିଯୁକ୍ତା, ଗଣ୍ଠି ସହିତ ଚାଲୁଥିବା ସେ; କଜଳ ଲଗାଯାଇଥିବା, ରକ୍ତିମ ଉଷାମାନେ ଯେପରି ଗଲେ; ଗାଈମାନେ ଦୁଧ ଦେଲା ପରି ସେମାନେ ଚମକିଲେ ଏବଂ ନିଜକୁ ସଜାଇଲେ।
10.95.7
सम॑स्मि॒ञ्जाय॑मान आसत॒ ग्ना उ॒तेम॑वर्धन्न॒द्यः॑ स्वगू॑र्ताः ।
म॒हे यत्त्वा॑ पुरूरवो॒ रणा॒याव॑र्धयन्दस्यु॒हत्या॑य दे॒वाः ॥
ଜନ୍ମ ସମୟରେ ତାଙ୍କଠାରେ ନାରୀମାନେ ଏକତ୍ର ହେଲେ; ନିଜ ପଥରେ ପ୍ରବାହିତ ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଲେ। ହେ ପୁରୂରବା, ମହାନ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଦସ୍ୟୁବଧ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ସବଳ କଲେ।
10.95.8
सचा॒ यदा॑सु॒ जह॑ती॒ष्वत्क॒ममा॑नुषीषु॒ मानु॑षो नि॒षेवे॑ ।
अप॑ स्म॒ मत्त॒रस॑न्ती॒ न भु॒ज्युस्ता अ॑त्रसन्रथ॒स्पृशो॒ नाश्वाः॑ ॥
ଏହି ଅମାନୁଷୀ ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ମିଳନ ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟ ଭାବେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଥିଲାବେଳେ, ମୋ ଠାରୁ ଭୟ ପାଇ ଥରି ଥରି ଭୁଜ୍ୟୁ ପରି ସେମାନେ ଦୂରେ ଗଲେ; ରଥ ଛୁଉଁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି ସେମାନେ ଭୀତ ହେଲେ।
10.95.9
यदा॑सु॒ मर्तो॑ अ॒मृता॑सु नि॒स्पृक्सं क्षो॒णीभिः॒ क्रतु॑भि॒र्न पृ॒ङ्क्ते ।
ता आ॒तयो॒ न त॒न्वः॑ शुम्भत॒ स्वा अश्वा॑सो॒ न क्री॒ळयो॒ दन्द॑शानाः ॥
ଏହି ଅମର ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମର୍ତ୍ୟ ନିକଟକୁ ଆସି, ଦ୍ୟୁଲୋକ-ଭୂଲୋକ ଓ ନିଜ କର୍ମ ସହ ମିଳିତ ହେଲେ, ସେମାନେ ରଥର ଦଉଡ଼ି ପରି ନିଜ ଶରୀରକୁ ସଜାନ୍ତି; ଖେଳୁଆ ଘୋଡ଼ା ପରି ଲଗାମ କାମୁଡ଼ି ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
10.95.10
वि॒द्युन्न या पत॑न्ती॒ दवि॑द्यो॒द्भर॑न्ती मे॒ अप्या॒ काम्या॑नि ।
जनि॑ष्टो अ॒पो नर्यः॒ सुजा॑तः॒ प्रोर्वशी॑ तिरत दी॒र्घमायुः॑ ॥
ବିଜୁଳି ପରି ଉଡ଼ି ଝଲସୁଥିବା, ମୋ ପାଖକୁ ମୋ କାମନା ଆଣୁଥିବା, ଜଳରୁ ଜାତ ବୀର ଓ ସୁଜାତ ପୁରୁଷ ତୁମେ; ହେ ଉର୍ବଶୀ, ମୋ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ପାର କର।
10.95.11
ज॒ज्ञि॒ष इ॒त्था गो॒पीथ्या॑य॒ हि द॒धाथ॒ तत्पु॑रूरवो म॒ ओजः॑ ।
अशा॑सं त्वा वि॒दुषी॒ सस्मि॒न्नह॒न्न म॒ आशृ॑णोः॒ किम॒भुग्व॑दासि ॥
ଏହିପରି ତୁମେ ଗୋପାଳମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜନ୍ମିଲ; ହେ ପୁରୂରବା, ମୋ ସେ ବଳ ତୁମେ ଧାରଣ କଲ। ଜାଣିଥିବା ନାରୀ ଭାବେ ସେଦିନ ମୁଁ ତୁମକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମୋ କଥା ଶୁଣିଲ ନାହିଁ; ବର୍ତ୍ତମାନ ଅନ୍ଧ ପରି କ'ଣ କହୁଛ?
10.95.12
क॒दा सू॒नुः पि॒तरं॑ जा॒त इ॑च्छाच्च॒क्रन्नाश्रु॑ वर्तयद्विजा॒नन् ।
को दम्प॑ती॒ सम॑नसा॒ वि यू॑यो॒दध॒ यद॒ग्निः श्वशु॑रेषु॒ दीद॑यत् ॥
ପୁଅ ଜନ୍ମି ପିତାଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ ଚକ ପରି ଲୁହ ନ ଢାଳି ଫେରିବ; ଏକମନା ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ କିଏ ଜାଣି ପୃଥକ କରିବ? ତେବେ ଅଗ୍ନି ଶ୍ୱଶୁରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ।
10.95.13
प्रति॑ ब्रवाणि व॒र्तय॑ते॒ अश्रु॑ च॒क्रन्न क्र॑न्ददा॒ध्ये॑ शि॒वायै॑ ।
प्र तत्ते॑ हिनवा॒ यत्ते॑ अ॒स्मे परे॒ह्यस्तं॑ न॒हि मू॑र॒ मापः॑ ॥
ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି; ସେ ଲୋତକ ଢାଳି କାନ୍ଦୁଛି, ଯେମିତି କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ହୃଦୟରେ ବିଳାପ କରୁଛି। ତୁମର ଯାହା ଅଛି ତାହା ତୁମକୁ କହୁଛି: ଆମଠାରୁ ଦୂରକୁ ଯାଅ, ଘରକୁ ଫେରିଯାଅ। ହେ ମୂର୍ଖ ପୁରୂରବା, ମୋତେ ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର ନାହିଁ।
10.95.14
सु॒दे॒वो अ॒द्य प्र॒पते॒दना॑वृत्परा॒वतं॑ पर॒मां गन्त॒वा उ॑ ।
अधा॒ शयी॑त॒ निरृ॑तेरु॒पस्थेऽधै॑नं॒ वृका॑ रभ॒सासो॑ अ॒द्युः ॥
ଶୁଭ ଦେବତା ଥିବା ସେ ଆଜି ପଡ଼ୁ, ଫେରି ନ ଆସି; ଦୂର, ଅତି ଦୂରର ଲୋକକୁ ଯାଉ। ତା'ପରେ ସେ ନିର୍ଋତିର କୋଳରେ ଶୋଉ; ପରେ ଦ୍ରୁତ ନେକଡ଼େମାନେ ତାକୁ ଧରନ୍ତୁ।
10.95.15
पुरू॑रवो॒ मा मृ॑था॒ मा प्र प॑प्तो॒ मा त्वा॒ वृका॑सो॒ अशि॑वास उ क्षन् ।
न वै स्त्रैणा॑नि स॒ख्यानि॑ सन्ति सालावृ॒काणां॒ हृद॑यान्ये॒ता ॥
ହେ ପୁରୂରବା, ତୁମେ ମରନି, ଆଗକୁ ପଡ଼ନି; ଅଶୁଭ ନେକଡ଼େମାନେ ତୁମକୁ ନ ଧରନ୍ତୁ। ପ୍ରକୃତରେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ବନ୍ଧୁତା ନାହିଁ; ଏଗୁଡ଼ିକ ସାଳାବୃକ ନେକଡ଼େମାନଙ୍କ ହୃଦୟ।
10.95.16
यद्विरू॒पाच॑रं॒ मर्त्ये॑षु॒ अव॑सं॒ रात्रीः॑ श॒रद॒श्चत॑स्रः ।
घृ॒तस्य॑ स्तो॒कं स॒कृदह्न॑ आश्नां॒ तादे॒वेदं ता॑तृपा॒णा च॑रामि ॥
ମୁଁ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପରେ ବିଚରଣ କଲି, ଚାରି ଶରତ ଋତୁର ରାତ୍ରି ବାସ କଲି, ଗୋଟିଏ ଦିନ ଘିଅର ଛୋଟ ଅଂଶ ଥରେ ଖାଇଲି; ସେଦିନଠାରୁ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ମୁଁ ବିଚରଣ କରୁଛି।
10.95.17
अ॒न्त॒रि॒क्ष॒प्रां रज॑सो वि॒मानी॒मुप॑ शिक्षाम्यु॒र्वशीं॒ वसि॑ष्ठः ।
उप॑ त्वा रा॒तिः सु॑कृ॒तस्य॒ तिष्ठा॒न्नि व॑र्तस्व॒ हृद॑यं तप्यते मे ॥
ମୁଁ ବସିଷ୍ଠ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ପହଞ୍ଚୁଥିବା, ଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ଊର୍ବଶୀକୁ ଉପଦେଶ ଦିଏ। ସତ୍କର୍ମର ଦାନ ତୁମ ପାଖରେ ରହୁ; ଫେରିଆ, ମୋ ହୃଦୟ ଜଳୁଛି।
10.95.18
इति॑ त्वा दे॒वा इ॒म आ॑हुरैळ॒ यथे॑मे॒तद्भव॑सि मृ॒त्युब॑न्धुः ।
प्र॒जा ते॑ दे॒वान्ह॒विषा॑ यजाति स्व॒र्ग उ॒ त्वमपि॑ मादयासे ॥
ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଏପରି କହନ୍ତି, ହେ ଐଳ (ଇଳାର ପୁତ୍ର), ଯେମିତି ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁର ଆତ୍ମୀୟ ହୋଇଯାଇଛ। ତୁମ ସନ୍ତାନ ହବିଷ୍ୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କରୁ; ସ୍ୱର୍ଗରେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।