ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.96.1
प्र ते॑ म॒हे वि॒दथे॑ शंसिषं॒ हरी॒ प्र ते॑ वन्वे व॒नुषो॑ हर्य॒तं मद॑म् ।
घृ॒तं न यो हरि॑भि॒श्चारु॒ सेच॑त॒ आ त्वा॑ विशन्तु॒ हरि॑वर्पसं॒ गिरः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମହାଯଜ୍ଞରେ ମୁଁ ତୁମ ସ୍ତୁତି କରେ; ତୁମ ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱ ଓ ଦାତାର ଆନନ୍ଦଦାୟକ ପାନୀୟର ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଘିଅ ପରି ସିଞ୍ଚନ କରୁଥିବା ସୁନ୍ଦର ହରି ଅଶ୍ୱ ସହିତ ସ୍ତୋତ୍ର ତୁମ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚୁ, ହେ ହରିବର୍ଣ୍ଣ ରୂପ।
10.96.2
हरिं॒ हि योनि॑म॒भि ये स॒मस्व॑रन्हि॒न्वन्तो॒ हरी॑ दि॒व्यं यथा॒ सदः॑ ।
आ यं पृ॒णन्ति॒ हरि॑भि॒र्न धे॒नव॒ इन्द्रा॑य शू॒षं हरि॑वन्तमर्चत ॥
ହରି ଅଶ୍ୱକୁ ତା ସ୍ଥାନ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରେରିତ କରି, ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱକୁ ଦିବ୍ୟ ଆସନ ଆଡ଼କୁ ଚଳାଇଥିବା ସେମାନେ ଶବ୍ଦ କଲେ; ଗାଈମାନେ ଦୁଧରେ ଯେପରି ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ହରି ଅଶ୍ୱରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା — ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ବଳବାନ ଓ ହରି-ସମ୍ପନ୍ନଙ୍କୁ — ସ୍ତୁତି କର।
10.96.3
सो अ॑स्य॒ वज्रो॒ हरि॑तो॒ य आ॑य॒सो हरि॒र्निका॑मो॒ हरि॒रा गभ॑स्त्योः ।
द्यु॒म्नी सु॑शि॒प्रो हरि॑मन्युसायक॒ इन्द्रे॒ नि रू॒पा हरि॑ता मिमिक्षिरे ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେହି ବଜ୍ର — ଲୁହାର ତିଆରି, ହରିତ ବର୍ଣ୍ଣର — ହରିତ ବର୍ଣ୍ଣର; ତାହା ତାଙ୍କ ବାହୁରେ ହରି ରୂପରେ ଅଛି। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନ୍ଦର ଗାଲବିଶିଷ୍ଟ, ହରିତ ବର୍ଣ୍ଣ ବାଣବିଶିଷ୍ଟ ସେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରେ ଏହି ହରିତ ରୂପ ଅବତରି ମିଶିଛି।
10.96.4
दि॒वि न के॒तुरधि॑ धायि हर्य॒तो वि॒व्यच॒द्वज्रो॒ हरि॑तो॒ न रंह्या॑ ।
तु॒ददहिं॒ हरि॑शिप्रो॒ य आ॑य॒सः स॒हस्र॑शोका अभवद्धरिम्भ॒रः ॥
ଆକାଶରେ ଧ୍ୱଜା ପରି ସ୍ଥାପିତ ହେଲା; ହରିତ ବଜ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା। ତାହା ସର୍ପକୁ ପ୍ରହାର କରେ — ହରିତ ଦୀପ୍ତିର ମସ୍ତକ ଥିବା, ଲୁହାର; ହଜାର ଶିଖାବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇ ହରି-ଧାରକ ହେଲା।
10.96.5
त्वंत्व॑महर्यथा॒ उप॑स्तुतः॒ पूर्वे॑भिरिन्द्र हरिकेश॒ यज्व॑भिः ।
त्वं ह॑र्यसि॒ तव॒ विश्व॑मु॒क्थ्य॑मसा॑मि॒ राधो॑ हरिजात हर्य॒तम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ନିଜେ ପୂର୍ବ ଯଜମାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ; ହେ ହରିକେଶ, ତୁମେ ହରିତ ବର୍ଣ୍ଣରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ। ତୁମ ସ୍ତୁତ୍ୟ ସମସ୍ତ ଧନ — ହେ ହରିଜାତ — ତୁମେ ହରି ଅଶ୍ୱର ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
10.96.6
ता व॒ज्रिणं॑ म॒न्दिनं॒ स्तोम्यं॒ मद॒ इन्द्रं॒ रथे॑ वहतो हर्य॒ता हरी॑ ।
पु॒रूण्य॑स्मै॒ सव॑नानि॒ हर्य॑त॒ इन्द्रा॑य॒ सोमा॒ हर॑यो दधन्विरे ॥
ସେହି ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆନନ୍ଦିତ, ସ୍ତୁତ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ରଥରେ ବହନ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ସବନ ଅଛି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମରସ ହରି ଅଶ୍ୱ ପରି ବହିଛି।
10.96.7
अरं॒ कामा॑य॒ हर॑यो दधन्विरे स्थि॒राय॑ हिन्व॒न्हर॑यो॒ हरी॑ तु॒रा ।
अर्व॑द्भि॒र्यो हरि॑भि॒र्जोष॒मीय॑ते॒ सो अ॑स्य॒ कामं॒ हरि॑वन्तमानशे ॥
ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ବାଦାମୀ ଅଶ୍ୱମାନେ ଦୌଡ଼ିଲେ; ସ୍ଥିରତା ପାଇଁ ସେମାନେ ଦୁଇ ଦ୍ରୁତ ହରି ଅଶ୍ୱଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି। ହରି ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଚାଳିତ ଯେ, ସେ ତାହାର ଇଚ୍ଛା ଲାଭ କରେ, ହରିଯୁକ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପାଏ।
10.96.8
हरि॑श्मशारु॒र्हरि॑केश आय॒सस्तु॑र॒स्पेये॒ यो ह॑रि॒पा अव॑र्धत ।
अर्व॑द्भि॒र्यो हरि॑भिर्वा॒जिनी॑वसु॒रति॒ विश्वा॑ दुरि॒ता पारि॑ष॒द्धरी॑ ॥
ହରି-ଦାଢ଼ି ଥିବା, ହରି-କେଶ ଥିବା, ଲୌହବର୍ଣ୍ଣ, ଦୌଡ଼ର ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ହରି-ପାନ କରି ଯେ ବଢ଼ିଲା। ହରି ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଲୁଟର ଧନର ସ୍ୱାମୀ ସମସ୍ତ ବିପଦ ପାର କରାଉ।
10.96.9
स्रुवे॑व॒ यस्य॒ हरि॑णी विपे॒ततुः॒ शिप्रे॒ वाजा॑य॒ हरि॑णी॒ दवि॑ध्वतः ।
प्र यत्कृ॒ते च॑म॒से मर्मृ॑ज॒द्धरी॑ पी॒त्वा मद॑स्य हर्य॒तस्यान्ध॑सः ॥
ଯାହାର ଦୁଇ ହରି ସ୍ରୁବ ପରି ଉଡ଼ନ୍ତି, ଯାହାର ହରି ଗାଲ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ କମ୍ପନ୍ତି। ସେ ନିର୍ମିତ ଚମସରେ ହରିମାନଙ୍କୁ ପୋଛିଲେ, ମଦ-ରସ ପାନ କରି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ।
10.96.10
उ॒त स्म॒ सद्म॑ हर्य॒तस्य॑ प॒स्त्यो॑रत्यो॒ न वाजं॒ हरि॑वाँ अचिक्रदत् ।
म॒ही चि॒द्धि धि॒षणाह॑र्य॒दोज॑सा बृ॒हद्वयो॑ दधिषे हर्य॒तश्चि॒दा ॥
ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ହରି-ବର୍ଣ୍ଣର ଆସନ ଦୁଇ ହାତରେ; ଦୌଡ଼ର ଅଶ୍ୱ ପରି, ହରିଯୁକ୍ତ ଗର୍ଜନ କଲା। ଏବଂ ମହାନ ଧୀ ସେ ବଳରେ ହରଣ କଲା; ହେ ହରି-ବର୍ଣ୍ଣ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମହାନ ବୟସ (ବଳ) ଧାରଣ କର।
10.96.11
आ रोद॑सी॒ हर्य॑माणो महि॒त्वा नव्यं॑नव्यं हर्यसि॒ मन्म॒ नु प्रि॒यम् ।
प्र प॒स्त्य॑मसुर हर्य॒तं गोरा॒विष्कृ॑धि॒ हर॑ये॒ सूर्या॑य ॥
ମହିମାରେ ଚାଳିତ ତୁମେ ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର; ପ୍ରତି ନୂତନ ପ୍ରିୟ ମନ୍ତ୍ରକୁ ତୁମେ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ। ହେ ଅସୁର, ଗାଈମାନଙ୍କର ହରି-ବର୍ଣ୍ଣ ପଥ ପ୍ରକାଶ କର, ହରି ପାଇଁ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ।
10.96.12
आ त्वा॑ ह॒र्यन्तं॑ प्र॒युजो॒ जना॑नां॒ रथे॑ वहन्तु॒ हरि॑शिप्रमिन्द्र ।
पिबा॒ यथा॒ प्रति॑भृतस्य॒ मध्वो॒ हर्य॑न्य॒ज्ञं स॑ध॒मादे॒ दशो॑णिम् ॥
ହେ ହରି-ଗାଲ ଇନ୍ଦ୍ର, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରୟୁଜ୍ ଅଶ୍ୱମାନେ ତୁମକୁ ରଥରେ ବହନ କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ମଧୁ ପାନ କରିବା ପରି, ହରିମାନଙ୍କୁ ଚଳାଇ, ସଧମାଦ ଉତ୍ସବରେ ଦଶୋଣି ପାତ୍ର ସହ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କର।
10.96.13
अपाः॒ पूर्वे॑षां हरिवः सु॒ताना॒मथो॑ इ॒दं सव॑नं॒ केव॑लं ते ।
म॒म॒द्धि सोमं॒ मधु॑मन्तमिन्द्र स॒त्रा वृ॑षञ्ज॒ठर॒ आ वृ॑षस्व ॥
ହେ ହରିବାନ୍, ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ନିଷ୍କାଶିତ ସୋମ ତୁମେ ପାନ କରିଛ; ଏହି ସବନ କେବଳ ତୁମ ପାଇଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ବୃଷନ୍, ମଧୁର ସୋମରେ ପ୍ରକୃତରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଉଦରରେ ତାହା ପୂରାଇ ବଳବାନ ହୁଅ।