Ṛgveda · Sūkta 10.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.96.1
प्र ते॑ म॒हे वि॒दथे॑ शंसिषं॒ हरी॒ प्र ते॑ वन्वे व॒नुषो॑ हर्य॒तं मद॑म् ।
घृ॒तं न यो हरि॑भि॒श्चारु॒ सेच॑त॒ आ त्वा॑ विशन्तु॒ हरि॑वर्पसं॒ गिरः॑ ॥
Indra, im großen Opfer möchte ich deine beiden braunen Rosse preisen und den berauschenden Trank des Gebers. Mögen die Lieder, die mit den schönen braunen Rossen kommen, die wie Butterschmalz spenden, dich erreichen, du von braunrotem Gestalt.
10.96.2
हरिं॒ हि योनि॑म॒भि ये स॒मस्व॑रन्हि॒न्वन्तो॒ हरी॑ दि॒व्यं यथा॒ सदः॑ ।
आ यं पृ॒णन्ति॒ हरि॑भि॒र्न धे॒नव॒ इन्द्रा॑य शू॒षं हरि॑वन्तमर्चत ॥
Jene, die das braune Ross zu seinem Platz trieben und die beiden braunen Rosse zum himmlischen Sitz lenkten, ließen ihre Stimme erschallen. Preist Indra, den Starken, den an braunen Rossen Reichen, der füllt mit braunen Rossen, wie Kühe mit Milch füllen.
10.96.3
सो अ॑स्य॒ वज्रो॒ हरि॑तो॒ य आ॑य॒सो हरि॒र्निका॑मो॒ हरि॒रा गभ॑स्त्योः ।
द्यु॒म्नी सु॑शि॒प्रो हरि॑मन्युसायक॒ इन्द्रे॒ नि रू॒पा हरि॑ता मिमिक्षिरे ॥
Jener sein Donnerkeil, aus Eisen und von braunrotem Glanz, ist braun; in seinen Armen steht er als das Braune. Leuchtend, schönwangig, mit braunfarbenen Pfeilen, ist er in Indra ergossen, und diese braunen Gestalten haben sich in ihm vermischt.
10.96.4
दि॒वि न के॒तुरधि॑ धायि हर्य॒तो वि॒व्यच॒द्वज्रो॒ हरि॑तो॒ न रंह्या॑ ।
तु॒ददहिं॒ हरि॑शिप्रो॒ य आ॑य॒सः स॒हस्र॑शोका अभवद्धरिम्भ॒रः ॥
Wie ein Banner wurde er am Himmel aufgestellt; der braune Donnerkeil leuchtete auf. Er schlägt die Schlange mit seinem braun leuchtenden Haupt, aus Eisen gemacht; tausendflammig geworden, wurde er zum Träger der braunen Rosse.
10.96.5
त्वंत्व॑महर्यथा॒ उप॑स्तुतः॒ पूर्वे॑भिरिन्द्र हरिकेश॒ यज्व॑भिः ।
त्वं ह॑र्यसि॒ तव॒ विश्व॑मु॒क्थ्य॑मसा॑मि॒ राधो॑ हरिजात हर्य॒तम् ॥
Indra, du selbst wirst von den alten Opferern gepriesen; o du mit braunem Haar, du freust dich am braunen Glanz. All deinen preiswürdigen Reichtum, o du Braunbürtiger, solltest du als Gabe brauner Rosse geben.
10.96.6
ता व॒ज्रिणं॑ म॒न्दिनं॒ स्तोम्यं॒ मद॒ इन्द्रं॒ रथे॑ वहतो हर्य॒ता हरी॑ ।
पु॒रूण्य॑स्मै॒ सव॑नानि॒ हर्य॑त॒ इन्द्रा॑य॒ सोमा॒ हर॑यो दधन्विरे ॥
Jene beiden braunen Rosse tragen Indra, den Donnerkeilträger, den Berauschten und Preiswerten, in seinem Wagen; viele Pressungen gehören ihm, und für Indra sind die Somasäfte wie braune Rosse geflossen.
10.96.7
अरं॒ कामा॑य॒ हर॑यो दधन्विरे स्थि॒राय॑ हिन्व॒न्हर॑यो॒ हरी॑ तु॒रा ।
अर्व॑द्भि॒र्यो हरि॑भि॒र्जोष॒मीय॑ते॒ सो अ॑स्य॒ कामं॒ हरि॑वन्तमानशे ॥
Aus Begierde sind die braunen Rosse gestürmt; zur Festigkeit treiben sie die beiden schnellen braunen Rosse an. Wer mit Freude von den braunen Pferden gelenkt wird, erlangt sein Begehren und erreicht Indra, der braune Rosse besitzt.
10.96.8
हरि॑श्मशारु॒र्हरि॑केश आय॒सस्तु॑र॒स्पेये॒ यो ह॑रि॒पा अव॑र्धत ।
अर्व॑द्भि॒र्यो हरि॑भिर्वा॒जिनी॑वसु॒रति॒ विश्वा॑ दुरि॒ता पारि॑ष॒द्धरी॑ ॥
Mit brauner Bart, braunem Haar, eisenfarben, er, der für den Preis des Wettlaufs durch das braune Trankopfer erstarkte. Möge der Herr der Beute mit den braunen Rossen die Braunen über alle Nöte hinwegführen.
10.96.9
स्रुवे॑व॒ यस्य॒ हरि॑णी विपे॒ततुः॒ शिप्रे॒ वाजा॑य॒ हरि॑णी॒ दवि॑ध्वतः ।
प्र यत्कृ॒ते च॑म॒से मर्मृ॑ज॒द्धरी॑ पी॒त्वा मद॑स्य हर्य॒तस्यान्ध॑सः ॥
Dessen zwei braune fliegen wie ein Schöpflöffel, dessen braune Wangen für den Preis erzittern. Wenn er die Braunen am selbstgemachten Becher abwischt und den berauschenden braunen Somasaft trinkt, freut er sich.
10.96.10
उ॒त स्म॒ सद्म॑ हर्य॒तस्य॑ प॒स्त्यो॑रत्यो॒ न वाजं॒ हरि॑वाँ अचिक्रदत् ।
म॒ही चि॒द्धि धि॒षणाह॑र्य॒दोज॑सा बृ॒हद्वयो॑ दधिषे हर्य॒तश्चि॒दा ॥
Und gewiss liegt der Sitz des Braunen in seinen beiden Händen; wie ein Rennpferd brüllte, wer die Braunen besitzt. Die große Einsicht nahm er mit Kraft; und du, Brauner, hältst ebenfalls große Lebenskraft empor.
10.96.11
आ रोद॑सी॒ हर्य॑माणो महि॒त्वा नव्यं॑नव्यं हर्यसि॒ मन्म॒ नु प्रि॒यम् ।
प्र प॒स्त्य॑मसुर हर्य॒तं गोरा॒विष्कृ॑धि॒ हर॑ये॒ सूर्या॑य ॥
Von Größe getrieben, füllst du die beiden Welten; du treibst jeden neuen, lieben Hymnus voran. O Asura, enthülle offen den braunen Weg der Kühe, für den Braunen und für die Sonne.
10.96.12
आ त्वा॑ ह॒र्यन्तं॑ प्र॒युजो॒ जना॑नां॒ रथे॑ वहन्तु॒ हरि॑शिप्रमिन्द्र ।
पिबा॒ यथा॒ प्रति॑भृतस्य॒ मध्वो॒ हर्य॑न्य॒ज्ञं स॑ध॒मादे॒ दशो॑णिम् ॥
O Indra mit den braunen Wangen, mögen die gespannten Rosse der Völker dich im Wagen tragen. Wie du den bereiteten Met trinkst, die Braunen lenkend, nimm das Opfer mit dem Dashoni-Becher beim Fest des Frohsinns an.
10.96.13
अपाः॒ पूर्वे॑षां हरिवः सु॒ताना॒मथो॑ इ॒दं सव॑नं॒ केव॑लं ते ।
म॒म॒द्धि सोमं॒ मधु॑मन्तमिन्द्र स॒त्रा वृ॑षञ्ज॒ठर॒ आ वृ॑षस्व ॥
O Indra mit den falben Rossen, du hast den Soma getrunken, den die Früheren gepresst haben, und diese Spende gilt allein dir. O Indra, o Stier, freue dich wahrhaftig am süßen Soma; fülle deinen Leib damit und werde kraftvoll.