ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.33.1
आ ते॑ पितर्मरुतां सु॒म्नमे॑तु॒ मा नः॒ सूर्य॑स्य सं॒दृशो॑ युयोथाः ।
अ॒भि नो॑ वी॒रो अर्व॑ति क्षमेत॒ प्र जा॑येमहि रुद्र प्र॒जाभिः॑ ॥
ହେ ପିତା, ମରୁତଙ୍କ ସୁଖ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦର୍ଶନରୁ ଆମକୁ ଦୂର କରନାହିଁ। ଆମ ବୀର ଅଶ୍ୱରେ ବଳ ପାଉ; ହେ ରୁଦ୍ର, ଆମେ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଉ।
2.33.2
त्वाद॑त्तेभी रुद्र॒ शंत॑मेभिः श॒तं हिमा॑ अशीय भेष॒जेभिः॑ ।
व्य॑स्मद्द्वेषो॑ वित॒रं व्यंहो॒ व्यमी॑वाश्चातयस्वा॒ विषू॑चीः ॥
ତୁମେ ଦେଇଥିବା ଅତି ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଔଷଧରେ, ହେ ରୁଦ୍ର, ମୁଁ ଶହେ ଶୀତ ପାଇଁ। ଆମଠାରୁ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ପାପ ଦୂର କର; ରୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ସବୁ ଦିଗକୁ ତଡ଼ି ଦିଅ।
2.33.3
श्रेष्ठो॑ जा॒तस्य॑ रुद्र श्रि॒यासि॑ त॒वस्त॑मस्त॒वसां॑ वज्रबाहो ।
पर्षि॑ णः पा॒रमंह॑सः स्व॒स्ति विश्वा॑ अ॒भी॑ती॒ रप॑सो युयोधि ॥
ହେ ରୁଦ୍ର, ଜନ୍ମିତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ଶ୍ରୀରେ; ହେ ବଜ୍ରବାହୁ, ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅତି ବଳବାନ। ଆମକୁ ପାପର ପାରକୁ ନିଅ, କଲ୍ୟାଣ ଦିଅ; ସବୁ ଭୟ ଓ ହିଂସାକୁ ଦୂରରେ ରଖ।
2.33.4
मा त्वा॑ रुद्र चुक्रुधामा॒ नमो॑भि॒र्मा दुष्टु॑ती वृषभ॒ मा सहू॑ती ।
उन्नो॑ वी॒राँ अ॑र्पय भेष॒जेभि॑र्भि॒षक्त॑मं त्वा भि॒षजां॑ शृणोमि ॥
ହେ ରୁଦ୍ର, ନମସ୍କାରରେ ଆମେ ତୁମକୁ କ୍ରୋଧିତ ନ କରୁ; ହେ ବୃଷଭ, ଖରାପ ପ୍ରଶଂସା ବା ଡାକରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଉତ୍ୟକ୍ତ ନ କରୁ। ଔଷଧରେ ଆମକୁ ବୀର ପୁତ୍ର ଦିଅ; ବୈଦ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ ବୈଦ୍ୟ ରୂପେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶୁଣେ।
2.33.5
हवी॑मभि॒र्हव॑ते॒ यो ह॒विर्भि॒रव॒ स्तोमे॑भी रु॒द्रं दि॑षीय ।
ऋ॒दू॒दरः॑ सु॒हवो॒ मा नो॑ अ॒स्यै ब॒भ्रुः सु॒शिप्रो॑ रीरधन्म॒नायै॑ ॥
ଯେ ନିଜ ହବିଷ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଡାକେ, ତାଙ୍କୁ — ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ହବିଷ ଦ୍ୱାରା ତଳକୁ ଆଣି ମୁଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଉପାସନା କରେ। କୋମଳ ଉଦରବିଶିଷ୍ଟ, ସହଜରେ ଆହୂତ, ପିଙ୍ଗଳବର୍ଣ୍ଣ, ସତ୍କର୍ମୀ ରୁଦ୍ର ଏହି ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଆମକୁ ନ ଛାଡ଼ି ମନକୁ ତୃପ୍ତ କରନ୍ତୁ।
2.33.6
उन्मा॑ ममन्द वृष॒भो म॒रुत्वा॒न्त्वक्षी॑यसा॒ वय॑सा॒ नाध॑मानम् ।
घृणी॑व छा॒याम॑र॒पा अ॑शी॒या वि॑वासेयं रु॒द्रस्य॑ सु॒म्नम् ॥
ବୃଷଭ, ମରୁତଙ୍କ ସହିତ, ବଳବାନ ଜୀବନଶକ୍ତିରେ, ସାହାଯ୍ୟ ଖୋଜୁଥିବା ମୋତେ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତୁ। ଛାୟା ଯେପରି ଆଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ, ସେପରି ମୁଁ ଅକ୍ଷୟ ଅମରତା ପାଏ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ ବାସ କରେ।
2.33.7
क्व॑ स्य ते॑ रुद्र मृळ॒याकु॒र्हस्तो॒ यो अस्ति॑ भेष॒जो जला॑षः ।
अ॒प॒भ॒र्ता रप॑सो॒ दैव्य॑स्या॒भी नु मा॑ वृषभ चक्षमीथाः ॥
ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମର ସେ କରୁଣାମୟ ହାତ କେଉଁଠି, ଯାହା ଔଷଧ ଓ ଶୀତଳ? ହେ ବୃଷଭ, ଦିବ୍ୟ ଦୋଷ ଦୂରକାରୀ, ଏବେ ମୋ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ।
2.33.8
प्र ब॒भ्रवे॑ वृष॒भाय॑ श्विती॒चे म॒हो म॒हीं सु॑ष्टु॒तिमी॑रयामि ।
न॒म॒स्या क॑ल्मली॒किनं॒ नमो॑भिर्गृणी॒मसि॑ त्वे॒षं रु॒द्रस्य॒ नाम॑ ॥
ଧୂସର ବର୍ଣ୍ଣ, ବୃଷଭ, ଶ୍ୱେତ ଚିହ୍ନଯୁକ୍ତ ମହାନଙ୍କୁ ମୁଁ ମହତ୍ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ପଠାଏ। ନମସ୍କାର ସହିତ ଗାଢ଼ ଲାଲ କେଶଧାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରୁ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନାମ ଗାନ କରୁ।
2.33.9
स्थि॒रेभि॒रङ्गैः॑ पुरु॒रूप॑ उ॒ग्रो ब॒भ्रुः शु॒क्रेभिः॑ पिपिशे॒ हिर॑ण्यैः ।
ईशा॑नाद॒स्य भुव॑नस्य॒ भूरे॒र्न वा उ॑ योषद्रु॒द्राद॑सु॒र्य॑म् ॥
ଦୃଢ ଅଙ୍ଗରେ, ବହୁରୂପୀ ଉଗ୍ର, ଧୂସର ବର୍ଣ୍ଣ ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାରରେ ଚମକିଲେ। ଏହି ବିଶାଳ ଜଗତର ଅଧିପତି ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ପରର ପତ୍ନୀ କେବେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ନ ହେଉ।
2.33.10
अर्ह॑न्बिभर्षि॒ साय॑कानि॒ धन्वार्ह॑न्नि॒ष्कं य॑ज॒तं वि॒श्वरू॑पम् ।
अर्ह॑न्नि॒दं द॑यसे॒ विश्व॒मभ्वं॒ न वा ओजी॑यो रुद्र॒ त्वद॑स्ति ॥
ହେ ରୁଦ୍ର, ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ତୁମେ ବାଣ ଓ ଧନୁ ଧାରଣ କର; ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ବହୁରୂପୀ ପୂଜ୍ୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାର ପରିଧାନ କର। ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ତୁମେ ଏ ସବୁ ଦାନ କର; ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମଠାରୁ ଅଧିକ ବଳବାନ କେହି ନାହିଁ।
2.33.11
स्तु॒हि श्रु॒तं ग॑र्त॒सदं॒ युवा॑नं मृ॒गं न भी॒ममु॑पह॒त्नुमु॒ग्रम् ।
मृ॒ळा ज॑रि॒त्रे रु॑द्र॒ स्तवा॑नो अ॒न्यं ते॑ अ॒स्मन्नि व॑पन्तु॒ सेनाः॑ ॥
ହେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପର୍ବତ ଗିରିପଥରେ ବସୁଥିବା, ଯୁବା, ହରିଣ ପରି ଭୟଙ୍କର, ପ୍ରହାରକାରୀ, ଉଗ୍ର — ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁ। ହେ ରୁଦ୍ର, ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପା କର; ତୁମ ସେନା ଆମଠାରୁ ଦୂରରେ ଅନ୍ୟ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ ହେଉ।
2.33.12
कु॒मा॒रश्चि॑त्पि॒तरं॒ वन्द॑मानं॒ प्रति॑ नानाम रुद्रोप॒यन्त॑म् ।
भूरे॑र्दा॒तारं॒ सत्प॑तिं गृणीषे स्तु॒तस्त्वं भे॑ष॒जा रा॑स्य॒स्मे ॥
ବାଳକ ମଧ୍ୟ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ସେହିପରି ହେ ରୁଦ୍ର, ପ୍ରଣାମ କରି ମୁଁ ତୁମ ନିକଟକୁ ଗଲି। ବିଶାଳ ଜଗତର ଦାତା, ସଜ୍ଜନଙ୍କ ଅଧିପତି ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁ; ସ୍ତୁତ ହୋଇ ତୁମେ ଆମକୁ ଔଷଧ ଦିଅ।
2.33.13
या वो॑ भेष॒जा म॑रुतः॒ शुची॑नि॒ या शंत॑मा वृषणो॒ या म॑यो॒भु ।
यानि॒ मनु॒रवृ॑णीता पि॒ता न॒स्ता शं च॒ योश्च॑ रु॒द्रस्य॑ वश्मि ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ଆପଣଙ୍କର ଯେଉଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଔଷଧ ସବୁ ଅଛି, ଯାହା ଅତି ସୁଖଦ ଓ କଲ୍ୟାଣକାରୀ, ଯାହା ଆମ ପିତା ମନୁ ବାଛିଥିଲେ, ସେଥିରୁ ଶୁଭ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ କୃପା ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
2.33.14
परि॑ णो हे॒ती रु॒द्रस्य॑ वृज्याः॒ परि॑ त्वे॒षस्य॑ दुर्म॒तिर्म॒ही गा॑त् ।
अव॑ स्थि॒रा म॒घव॑द्भ्यस्तनुष्व॒ मीढ्व॑स्तो॒काय॒ तन॑याय मृळ ॥
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଆମ ଚାରିପାଖ ଦେଇ ଗଲା ପରି ହେଉ; ଉଗ୍ରଙ୍କ ମହା ଦୁର୍ବୁଦ୍ଧି ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଯାଉ। ହେ ଦାତା, ଆମ ପାଇଁ ସ୍ଥିର ଧନ ବିସ୍ତାର କର; ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶଧରଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପା କର।
2.33.15
ए॒वा ब॑भ्रो वृषभ चेकितान॒ यथा॑ देव॒ न हृ॑णी॒षे न हंसि॑ ।
ह॒व॒न॒श्रुन्नो॑ रुद्रे॒ह बो॑धि बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
ସେମିତି, ହେ ବାଦାମୀ ବୃଷ, ଆହୁତ ଦେବ, ଯେମିତି ତୁମେ କ୍ରୋଧ କରି ପ୍ରହାର କର ନାହିଁ, ସେମିତି ହେ ରୁଦ୍ର, ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣୁଥିବା, ଏଠାରେ ଆମକୁ ଧ୍ୟାନ ଦିଅ; ସଭା ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଉତ୍ତମ ବୀରମାନଙ୍କ ସହ ଆମେ ମହାନ ସ୍ତୁତି କରିବା।