Ṛgveda · Sūkta 2.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.33.1
आ ते॑ पितर्मरुतां सु॒म्नमे॑तु॒ मा नः॒ सूर्य॑स्य सं॒दृशो॑ युयोथाः ।
अ॒भि नो॑ वी॒रो अर्व॑ति क्षमेत॒ प्र जा॑येमहि रुद्र प्र॒जाभिः॑ ॥
O Vater, möge die Gunst der Maruts zu dir gelangen, und halte uns nicht vom Anblick der Sonne fern. Möge unser Held im Pferd stark werden; o Rudra, mögen wir mit Nachkommen geboren werden.
2.33.2
त्वाद॑त्तेभी रुद्र॒ शंत॑मेभिः श॒तं हिमा॑ अशीय भेष॒जेभिः॑ ।
व्य॑स्मद्द्वेषो॑ वित॒रं व्यंहो॒ व्यमी॑वाश्चातयस्वा॒ विषू॑चीः ॥
Mit deinen gegebenen, höchst heilsamen Arzneien, o Rudra, möge ich hundert Winter erlangen. Vertreibe den Hass fern von uns, vertreibe die Sünde, und zerstreue die Krankheiten nach allen Richtungen.
2.33.3
श्रेष्ठो॑ जा॒तस्य॑ रुद्र श्रि॒यासि॑ त॒वस्त॑मस्त॒वसां॑ वज्रबाहो ।
पर्षि॑ णः पा॒रमंह॑सः स्व॒स्ति विश्वा॑ अ॒भी॑ती॒ रप॑सो युयोधि ॥
O Rudra, du bist der Hervorragendste unter den Geborenen, durch deine Herrlichkeit; o Träger des Donnerkeils im Arm, du bist der Mächtigste unter den Mächtigen. Bring uns hinüber an das ferne Ufer jenseits der Sünde, gewähre uns Wohlergehen, und halte alle Gefahren und jede Gewalt fern.
2.33.4
मा त्वा॑ रुद्र चुक्रुधामा॒ नमो॑भि॒र्मा दुष्टु॑ती वृषभ॒ मा सहू॑ती ।
उन्नो॑ वी॒राँ अ॑र्पय भेष॒जेभि॑र्भि॒षक्त॑मं त्वा भि॒षजां॑ शृणोमि ॥
O Rudra, mögen wir dich nicht durch Verehrung erzürnen; o Stier, mögen wir dich nicht durch schlechtes Lob oder Anrufung reizen. Schenke uns heldenhafte Söhne durch Arzneien; ich höre dich als den heilsamsten unter den Ärzten.
2.33.5
हवी॑मभि॒र्हव॑ते॒ यो ह॒विर्भि॒रव॒ स्तोमे॑भी रु॒द्रं दि॑षीय ।
ऋ॒दू॒दरः॑ सु॒हवो॒ मा नो॑ अ॒स्यै ब॒भ्रुः सु॒शिप्रो॑ रीरधन्म॒नायै॑ ॥
Möge ich Rudra verehren, den man mit seinen Opfergaben ruft, indem ich ihn mit Hymnen und Spenden herabführe. Möge Rudra, sanftbäuchig, leicht anrufbar, fahlgelb und Täter guter Taten, uns nicht für diese Nachkommenschaft verlassen, sondern den Sinn erfreuen.
2.33.6
उन्मा॑ ममन्द वृष॒भो म॒रुत्वा॒न्त्वक्षी॑यसा॒ वय॑सा॒ नाध॑मानम् ।
घृणी॑व छा॒याम॑र॒पा अ॑शी॒या वि॑वासेयं रु॒द्रस्य॑ सु॒म्नम् ॥
Möge der Stier mit den Maruts mich erfreuen, der ich um Hilfe bitte, mit starkem und kräftigem Leben. Wie der Schatten das Licht erreicht, möge ich die unvergängliche Unsterblichkeit erlangen und in der Gunst Rudras wohnen.
2.33.7
क्व॑ स्य ते॑ रुद्र मृळ॒याकु॒र्हस्तो॒ यो अस्ति॑ भेष॒जो जला॑षः ।
अ॒प॒भ॒र्ता रप॑सो॒ दैव्य॑स्या॒भी नु मा॑ वृषभ चक्षमीथाः ॥
Wo ist deine gnädige Hand, o Rudra, die Heilmittel ist und kühl? O Stier, Entferner göttlicher Fehler, blicke nun auf mich.
2.33.8
प्र ब॒भ्रवे॑ वृष॒भाय॑ श्विती॒चे म॒हो म॒हीं सु॑ष्टु॒तिमी॑रयामि ।
न॒म॒स्या क॑ल्मली॒किनं॒ नमो॑भिर्गृणी॒मसि॑ त्वे॒षं रु॒द्रस्य॒ नाम॑ ॥
Dem braunen Stier mit den weißen Zeichen, dem Großen, sende ich ein großes, schönes Lob. Mit Ehrerbietung verneigen wir uns vor dem dunkelrothaarigen und besingen den strahlenden Namen Rudras.
2.33.9
स्थि॒रेभि॒रङ्गैः॑ पुरु॒रूप॑ उ॒ग्रो ब॒भ्रुः शु॒क्रेभिः॑ पिपिशे॒ हिर॑ण्यैः ।
ईशा॑नाद॒स्य भुव॑नस्य॒ भूरे॒र्न वा उ॑ योषद्रु॒द्राद॑सु॒र्य॑म् ॥
Mit festen Gliedern, vielgestaltig und wild, glänzte der Braune mit leuchtendem goldenem Schmuck. Von Rudra, dem Herrn dieser weiten Welt, möge die Frau eines anderen niemals getrennt werden.
2.33.10
अर्ह॑न्बिभर्षि॒ साय॑कानि॒ धन्वार्ह॑न्नि॒ष्कं य॑ज॒तं वि॒श्वरू॑पम् ।
अर्ह॑न्नि॒दं द॑यसे॒ विश्व॒मभ्वं॒ न वा ओजी॑यो रुद्र॒ त्वद॑स्ति ॥
Würdig trägst du Pfeile und Bogen; würdig trägst du den verehrungswürdigen goldenen Schmuck in vielerlei Gestalt. Würdig schenkst du all dies; o Rudra, keiner ist stärker als du.
2.33.11
स्तु॒हि श्रु॒तं ग॑र्त॒सदं॒ युवा॑नं मृ॒गं न भी॒ममु॑पह॒त्नुमु॒ग्रम् ।
मृ॒ळा ज॑रि॒त्रे रु॑द्र॒ स्तवा॑नो अ॒न्यं ते॑ अ॒स्मन्नि व॑पन्तु॒ सेनाः॑ ॥
O Berühmter, der im Bergpass sitzt, jugendlich, schrecklich wie ein Hirsch, Schläger, Wilder — höre unser Lob. O Rudra, sei gnädig dem Sänger; mögen deine Heere auf einen anderen niederfahren, fern von uns.
2.33.12
कु॒मा॒रश्चि॑त्पि॒तरं॒ वन्द॑मानं॒ प्रति॑ नानाम रुद्रोप॒यन्त॑म् ।
भूरे॑र्दा॒तारं॒ सत्प॑तिं गृणीषे स्तु॒तस्त्वं भे॑ष॒जा रा॑स्य॒स्मे ॥
Wie selbst ein Knabe sich vor dem Vater neigt, so näherte ich mich dir mit Verneigung, o Rudra. Dich, Geber der weiten Welt und Herrn der Guten, preise ich; gepriesen, gib uns Heilmittel.
2.33.13
या वो॑ भेष॒जा म॑रुतः॒ शुची॑नि॒ या शंत॑मा वृषणो॒ या म॑यो॒भु ।
यानि॒ मनु॒रवृ॑णीता पि॒ता न॒स्ता शं च॒ योश्च॑ रु॒द्रस्य॑ वश्मि ॥
O Maruts, eure leuchtenden Heilmittel, die sanftesten und freudenbringenden, die unser Vater Manu erwählte – von ihnen erbitte ich Wohl und die Gunst Rudras.
2.33.14
परि॑ णो हे॒ती रु॒द्रस्य॑ वृज्याः॒ परि॑ त्वे॒षस्य॑ दुर्म॒तिर्म॒ही गा॑त् ।
अव॑ स्थि॒रा म॒घव॑द्भ्यस्तनुष्व॒ मीढ्व॑स्तो॒काय॒ तन॑याय मृळ ॥
Möge Rudras Geschoss um uns herumgehen und der große Hass des Wilden von uns fernbleiben. O Freigebiger, breite festen Reichtum für uns aus; sei gnädig gegen unsere Nachkommen und Söhne.
2.33.15
ए॒वा ब॑भ्रो वृषभ चेकितान॒ यथा॑ देव॒ न हृ॑णी॒षे न हंसि॑ ।
ह॒व॒न॒श्रुन्नो॑ रुद्रे॒ह बो॑धि बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
So, o brauner Stier, o angerufener Gott, wie du nicht im Zorn schlägst, so, o Rudra, der den Ruf hört, achte hier auf uns; mögen wir mit guten Helden im Wettstreit ein großes Lob sprechen.