ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.5.1
वै॒श्वा॒न॒राय॑ मी॒ळ्हुषे॑ स॒जोषाः॑ क॒था दा॑शेमा॒ग्नये॑ बृ॒हद्भाः ।
अनू॑नेन बृह॒ता व॒क्षथे॒नोप॑ स्तभायदुप॒मिन्न रोधः॑ ॥
ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ, ଯିଏ ଦାତା, ଆମେ ଏକମନା ହୋଇ କିପରି ମହାନ ତେଜ ଅର୍ପଣ କରିବା? ସେ ନିଜର ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନ ହେଉଥିବା ମହାନ ସ୍ତୁତିରେ ଆମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ବାଡ଼ ଘେରକୁ ଧାରଣ କରେ।
4.5.2
मा नि॑न्दत॒ य इ॒मां मह्यं॑ रा॒तिं दे॒वो द॒दौ मर्त्या॑य स्व॒धावा॑न् ।
पाका॑य॒ गृत्सो॑ अ॒मृतो॒ विचे॑ता वैश्वान॒रो नृत॑मो य॒ह्वो अ॒ग्निः ॥
ସ୍ୱଧାବାନ ଦେବ ମର୍ତ୍ୟ ପାଇଁ ମୋତେ ଏହି ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନାହିଁ। ଅମର, ଜ୍ଞାନୀ ଗୃତ୍ସ, ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନି, ସତ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ମହାନ, ରାନ୍ଧିବା ପାଇଁ ଏହି ଦାନ ଦିଅନ୍ତି।
4.5.3
साम॑ द्वि॒बर्हा॒ महि॑ ति॒ग्मभृ॑ष्टिः स॒हस्र॑रेता वृष॒भस्तुवि॑ष्मान् ।
प॒दं न गोरप॑गूळ्हं विवि॒द्वान॒ग्निर्मह्यं॒ प्रेदु॑ वोचन्मनी॒षाम् ॥
ଦୁଇଥର ସ୍ଥାପିତ, ମହାନ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ କିରଣର, ସହସ୍ର ବୀଜର, ବୃଷ, ବଳବାନ; ଗାଈର ଲୁଚି ଥିବା ପଥ ଜାଣୁଥିବା ଅଗ୍ନି ମୋ ପାଇଁ ମୋ ଚିନ୍ତାକୁ ଭଲରେ କହନ୍ତୁ।
4.5.4
प्र ताँ अ॒ग्निर्ब॑भसत्ति॒ग्मज॑म्भ॒स्तपि॑ष्ठेन शो॒चिषा॒ यः सु॒राधाः॑ ।
प्र ये मि॒नन्ति॒ वरु॑णस्य॒ धाम॑ प्रि॒या मि॒त्रस्य॒ चेत॑तो ध्रु॒वाणि॑ ॥
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହନୁବାଲା ଅଗ୍ନି ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜର ସର୍ବାଧିକ ତପ୍ତ ଶିଖାରେ — ଭଲ ଧନଦାତା — ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମ ଭାଙ୍ଗନ୍ତି; ମିତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ଅଚଳ ନିୟମ ଜାଣି।
4.5.5
अ॒भ्रा॒तरो॒ न योष॑णो॒ व्यन्तः॑ पति॒रिपो॒ न जन॑यो दु॒रेवाः॑ ।
पा॒पासः॒ सन्तो॑ अनृ॒ता अ॑स॒त्या इ॒दं प॒दम॑जनता गभी॒रम् ॥
ଦିଅରଙ୍କ ପରି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯେପରି ଦ୍ୱାର ଖୋଲନ୍ତି, ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ବିଶ୍ୱାସଘାତିନୀ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ପରି — ପାପୀ, ମିଥ୍ୟାବାଦୀ, ସତ୍ୟହୀନ ଲୋକମାନେ ଏହି ଗଭୀର ପଥ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
4.5.6
इ॒दं मे॑ अग्ने॒ किय॑ते पाव॒कामि॑नते गु॒रुं भा॒रं न मन्म॑ ।
बृ॒हद्द॑धाथ धृष॒ता ग॑भी॒रं य॒ह्वं पृ॒ष्ठं प्रय॑सा स॒प्तधा॑तु ॥
ହେ ପାବକ ଅଗ୍ନି, ଏହା ମୋର ସ୍ତୁତି — ସ୍ତୋତା ପାଇଁ; ଭାରୀ ବୋଝ ପରି ଚିନ୍ତା; ତୁମେ ଏହାକୁ ମହାନ, ଗଭୀର, ବଳବାନ କରିଛ, କ୍ଷୀରରେ ଭରା ପିଠି ପରି, ସପ୍ତଧାତୁରେ ପୋଷିତ ହୋଇ।
4.5.7
तमिन्न्वे॑व स॑म॒ना स॑मा॒नम॒भि क्रत्वा॑ पुन॒ती धी॒तिर॑श्याः ।
स॒सस्य॒ चर्म॒न्नधि॒ चारु॒ पृश्ने॒रग्रे॑ रु॒प आरु॑पितं॒ जबा॑रु ॥
ଏକ, ଭାଗୀଦାରୀ ପଦ୍ଧତିରେ, ସଂକଳ୍ପ ସହିତ ଶୁଦ୍ଧିକାରୀ ଧୀ (ପ୍ରାର୍ଥନା) ତାଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚୁ। ପୃଶ୍ନିର ଗର୍ଭ-ଆବରଣ ଉପରେ ସୁନ୍ଦର ରୂପ, ଆଗରେ ରଖାଯାଇ, ଜନ୍ମିତ (ଅଗ୍ନି)ଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରେ।
4.5.8
प्र॒वाच्यं॒ वच॑सः॒ किं मे॑ अ॒स्य गुहा॑ हि॒तमुप॑ नि॒णिग्व॑दन्ति ।
यदु॒स्रिया॑णा॒मप॒ वारि॑व॒ व्रन्पाति॑ प्रि॒यं रु॒पो अग्रं॑ प॒दं वेः ॥
ଏହାଙ୍କ ବଚନରେ କହିବା ଯୋଗ୍ୟ କଣ? ଗୁମ୍ଫାରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଏହି ଗୋପନକୁ ସେମାନେ ନିକଟରୁ ନିନ୍ଦାହୀନ ଭାବେ କୁହନ୍ତି। ଦ୍ୱାର ଖୋଲିବା ପରି, ସେହି ପ୍ରିୟ ରୂପର ଆଗ ପାଦ, ପକ୍ଷୀର (ଅଗ୍ନିର), ସେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
4.5.9
इ॒दमु॒ त्यन्महि॑ म॒हामनी॑कं॒ यदु॒स्रिया॒ सच॑त पू॒र्व्यं गौः ।
ऋ॒तस्य॑ प॒दे अधि॒ दीद्या॑नं॒ गुहा॑ रघु॒ष्यद्र॑घु॒यद्वि॑वेद ॥
ଏହା ହିଁ ସେହି ମହାନ ଶକ୍ତି; ମହାନମାନଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ; ପ୍ରାଚୀନ ଗାଈମାନେ (ଉଷା) ଏହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି। ଋତର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରକାଶିତ, ଗୁମ୍ଫାରେ ଚଞ୍ଚଳ ଓ ଦୀପ୍ତ (ଅଗ୍ନି)ଙ୍କୁ ସେ ଜାଣିଲେ।
4.5.10
अध॑ द्युता॒नः पि॒त्रोः सचा॒साम॑नुत॒ गुह्यं॒ चारु॒ पृश्नेः॑ ।
मा॒तुष्प॒दे प॑र॒मे अन्ति॒ षद्गोर्वृष्णः॑ शो॒चिषः॒ प्रय॑तस्य जि॒ह्वा ॥
ତେବେ ଦୀପ୍ତ (ଅଗ୍ନି) ଦୁଇ ପିତା-ମାତା ସହିତ, ନିଜର ଦୁଇ ରୂପରେ, ପୃଶ୍ନିର ସୁନ୍ଦର ଗୁପ୍ତ ରୂପ ଚିନ୍ତନ କଲେ। ନିଜର ପରମ ସ୍ଥାନରେ, ମାତା ନିକଟରେ ବସି, ବୃଷ-ଗାଈର ଶିଖାର ଜିଭ ତାଙ୍କର।
4.5.11
ऋ॒तं वो॑चे॒ नम॑सा पृ॒च्छ्यमा॑न॒स्तवा॒शसा॑ जातवेदो॒ यदी॒दम् ।
त्वम॒स्य क्ष॑यसि॒ यद्ध॒ विश्वं॑ दि॒वि यदु॒ द्रवि॑णं॒ यत्पृ॑थि॒व्याम् ॥
ହେ ଜାତବେଦ! ନମସ୍କାର ସହିତ ପଚରାଗଲେ ମୁଁ ସତ୍ୟ କହେ, ଯଦି ତୁମ ଇଚ୍ଛାରେ ଏହା ହୁଏ। ଏହାର ତୁମେ ଅଧିପତି; ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ଯାହା ସବୁ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଯେ ଧନ, ସବୁ ତୁମର।
4.5.12
किं नो॑ अ॒स्य द्रवि॑णं॒ कद्ध॒ रत्नं॒ वि नो॑ वोचो जातवेदश्चिकि॒त्वान् ।
गुहाध्व॑नः पर॒मं यन्नो॑ अ॒स्य रेकु॑ प॒दं न नि॑दा॒ना अग॑न्म ॥
ଏହାର ଧନ ଆମ ପାଇଁ କଣ? ଏବଂ ସେ ରତ୍ନ କେବେ? ହେ ଜାତବେଦ! ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ ଆମକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କୁହ। ରାସ୍ତାର ଗୁମ୍ଫାରେ ଯାହା ପରମ, ଏବଂ ଏହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନ—ସେହି ପଦରେ ଆମେ ଖୋଜିବା ବିନା ପହଞ୍ଚିଲୁ।
4.5.13
का म॒र्यादा॑ व॒युना॒ कद्ध॑ वा॒ममच्छा॑ गमेम र॒घवो॒ न वाज॑म् ।
क॒दा नो॑ दे॒वीर॒मृत॑स्य॒ पत्नीः॒ सूरो॒ वर्णे॑न ततनन्नु॒षासः॑ ॥
କେଉଁ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଓ କେଉଁ ପଥ ଦେଇ ଆମେ ଧନ ନିକଟକୁ କେବେ ପହଞ୍ଚିବା, ଦ୍ରୁତ ରଥୀମାନେ ପୁରସ୍କାରକୁ ପହଞ୍ଚିଲା ପରି? ଅମରତ୍ୱର ପତ୍ନୀ ଦେବୀମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ବର୍ଣ୍ଣରେ ଆମ ପାଇଁ ଉଷାମାନଙ୍କୁ କେବେ ବିସ୍ତାର କରିବେ?
4.5.14
अ॒नि॒रेण॒ वच॑सा फ॒ल्ग्वे॑न प्र॒तीत्ये॑न कृ॒धुना॑तृ॒पासः॑ ।
अधा॒ ते अ॑ग्ने॒ किमि॒हा व॑दन्ति अनायु॒धास॒ आस॑ता सचन्ताम् ॥
ନିର୍ଦୋଷ, ନିଷ୍ଫଳ, ଫେରାଉଥିବା ନିନ୍ଦା ବାକ୍ୟ ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ସେମାନେ। ତେବେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ସେମାନେ ଏଠାରେ କ'ଣ କହନ୍ତି? ନିରସ୍ତ୍ର ଲୋକ ନିଜ ଆସନ ସହ ଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ।
4.5.15
अ॒स्य श्रि॒ये स॑मिधा॒नस्य॒ वृष्णो॒ वसो॒रनी॑कं॒ दम॒ आ रु॑रोच ।
रुश॒द्वसा॑नः सु॒दृशी॑करूपः क्षि॒तिर्न रा॒या पु॑रु॒वारो॑ अद्यौत् ॥
ଏହି ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, ଜଳୁଥିବା, ବଳବାନ, ଧନଦାତା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପତାକା ଘରେ ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କଲା। ଦୀପ୍ତିମାନ, ସୁନ୍ଦର ରୂପବାନ୍ ସେ, ପୃଥିବୀ ପରି ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।