ரிக் வேதம் · சூக்தம் 4.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.5.1
वै॒श्वा॒न॒राय॑ मी॒ळ्हुषे॑ स॒जोषाः॑ क॒था दा॑शेमा॒ग्नये॑ बृ॒हद्भाः ।
अनू॑नेन बृह॒ता व॒क्षथे॒नोप॑ स्तभायदुप॒मिन्न रोधः॑ ॥
வைஸ்வானரருக்கு, அருளாளருக்கு, ஒருமனதாக நாம் எவ்வாறு பெரிய ஒளியை அர்ப்பிக்கலாம்? அவர் தமது முழுமையான பெரும் துதியால் எங்களைத் தாங்கட்டும், வேலி அடைப்பைத் தாங்குவது போல.
4.5.2
मा नि॑न्दत॒ य इ॒मां मह्यं॑ रा॒तिं दे॒वो द॒दौ मर्त्या॑य स्व॒धावा॑न् ।
पाका॑य॒ गृत्सो॑ अ॒मृतो॒ विचे॑ता वैश्वान॒रो नृत॑मो य॒ह्वो अ॒ग्निः ॥
ஸ்வதாவான் தேவன் எனக்கு இந்தக் கொடையை மனிதனுக்குக் கொடுத்தவர்; அவரை நிந்திக்காதீர்கள். அமரரும் ஞானியுமான கிருத்ஸன், வைஸ்வானரன் அக்னி, உண்மையின் மிக்கவரும் பெரியவருமானவர், சமைப்பதற்காக இதைத் தருகிறார்.
4.5.3
साम॑ द्वि॒बर्हा॒ महि॑ ति॒ग्मभृ॑ष्टिः स॒हस्र॑रेता वृष॒भस्तुवि॑ष्मान् ।
प॒दं न गोरप॑गूळ्हं विवि॒द्वान॒ग्निर्मह्यं॒ प्रेदु॑ वोचन्मनी॒षाम् ॥
இரு இடங்களில் அமர்ந்தவர், பெரியவர், கூரிய கதிரானவர், ஆயிரம் விதைகள் கொண்டவர், காளை, வலிமையானவர்; பசுவின் மறைந்த பாதையை அறிந்தவராகிய அக்னி, எனக்காக என் சிந்தனையை நன்கு பேசட்டும்.
4.5.4
प्र ताँ अ॒ग्निर्ब॑भसत्ति॒ग्मज॑म्भ॒स्तपि॑ष्ठेन शो॒चिषा॒ यः सु॒राधाः॑ ।
प्र ये मि॒नन्ति॒ वरु॑णस्य॒ धाम॑ प्रि॒या मि॒त्रस्य॒ चेत॑तो ध्रु॒वाणि॑ ॥
கூரிய தாடையுடைய அக்னி, தம் மிக்க வெப்பமான சுடரால் அவர்களை ஒளிரச் செய்யட்டும், நல்ல செல்வம் தருபவரான அவர் — வருணனின் நியமங்களை மீறுபவர்களை; மித்திரனின் அன்பான நிலையான விதிகளை அறிந்தவராக.
4.5.5
अ॒भ्रा॒तरो॒ न योष॑णो॒ व्यन्तः॑ पति॒रिपो॒ न जन॑यो दु॒रेवाः॑ ।
पा॒पासः॒ सन्तो॑ अनृ॒ता अ॑स॒त्या इ॒दं प॒दम॑जनता गभी॒रम् ॥
கொழுந்தியரைப் போன்ற பெண்கள் கதவுகளைத் திறந்து வைப்பது போல, அன்னியர்களுடன் கலக்கும் துரோகப் பெண்களைப் போல — பாவிகளான, பொய்யர்களான, உண்மையற்றவர்கள் இந்த ஆழமான பாதையை உருவாக்கினர்.
4.5.6
इ॒दं मे॑ अग्ने॒ किय॑ते पाव॒कामि॑नते गु॒रुं भा॒रं न मन्म॑ ।
बृ॒हद्द॑धाथ धृष॒ता ग॑भी॒रं य॒ह्वं पृ॒ष्ठं प्रय॑सा स॒प्तधा॑तु ॥
பாவகனே அக்னி, இது என்னுடைய துதி — துதிப்பவருக்காக — கனமான சுமையை நினைவு போல; நீ இதை பெரியதாக, ஆழமானதாக, வலிமையானதாக ஆக்கினாய், பாலால் நிரம்பிய முதுகு போல, ஏழு வகைகளால் ஊட்டப்பட்டது போல.
4.5.7
तमिन्न्वे॑व स॑म॒ना स॑मा॒नम॒भि क्रत्वा॑ पुन॒ती धी॒तिर॑श्याः ।
स॒सस्य॒ चर्म॒न्नधि॒ चारु॒ पृश्ने॒रग्रे॑ रु॒प आरु॑पितं॒ जबा॑रु ॥
ஒன்றான அதே பகிர்ந்த வழியில், சங்கல்பத்துடன் தூய்மைப்படுத்தும் தியானம் அவனை அடையட்டும். புஷ்ணியின் கருப்பை-மூடியின் மேல் அழகிய வடிவம், முன்னே வைக்கப்பட்டு, பிறந்த (அக்னியை) அலங்கரிக்கிறது.
4.5.8
प्र॒वाच्यं॒ वच॑सः॒ किं मे॑ अ॒स्य गुहा॑ हि॒तमुप॑ नि॒णिग्व॑दन्ति ।
यदु॒स्रिया॑णा॒मप॒ वारि॑व॒ व्रन्पाति॑ प्रि॒यं रु॒पो अग्रं॑ प॒दं वेः ॥
இவருடைய வாக்கில் சொல்லத்தக்கது எது? குகையில் வைக்கப்பட்ட இந்த மறைபொருளை அருகிலிருந்து அவர்கள் குற்றமின்றிச் சொல்கிறார்கள். கதவுகள் திறப்பது போல, அந்த பிரிய வடிவின் முன்பாதத்தை, பறவையின் (அக்னியின்) பாதத்தை, அவன் காக்கிறான்.
4.5.9
इ॒दमु॒ त्यन्महि॑ म॒हामनी॑कं॒ यदु॒स्रिया॒ सच॑त पू॒र्व्यं गौः ।
ऋ॒तस्य॑ प॒दे अधि॒ दीद्या॑नं॒ गुहा॑ रघु॒ष्यद्र॑घु॒यद्वि॑वेद ॥
இதுவே அந்த பெரிய வல்லமை; பெரியோரின் அங்கம் என்று கருதப்படுகிறது; பழமையான பசுக்களான உஷஸ்கள் அதைத் தொடுகின்றன. ரிதத்தின் இடத்தில் ஒளிர்ந்து, குகையில் அசைந்து பிரகாசிப்பவனை அவன் அறிந்தான்.
4.5.10
अध॑ द्युता॒नः पि॒त्रोः सचा॒साम॑नुत॒ गुह्यं॒ चारु॒ पृश्नेः॑ ।
मा॒तुष्प॒दे प॑र॒मे अन्ति॒ षद्गोर्वृष्णः॑ शो॒चिषः॒ प्रय॑तस्य जि॒ह्वा ॥
அப்பொழுது ஒளிர்பவன் இரு பெற்றோருடனும் சேர்ந்து, இரு வடிவங்களால், பிருஷ்ணியின் அழகிய மறைபொருளை சிந்தித்தான். தன் உயர்ந்த இடத்தில், தாயின் அருகில் அமர்ந்து, பசுவின், காளையின் சுடரின் நாக்கு அவனுடையது.
4.5.11
ऋ॒तं वो॑चे॒ नम॑सा पृ॒च्छ्यमा॑न॒स्तवा॒शसा॑ जातवेदो॒ यदी॒दम् ।
त्वम॒स्य क्ष॑यसि॒ यद्ध॒ विश्वं॑ दि॒वि यदु॒ द्रवि॑णं॒ यत्पृ॑थि॒व्याम् ॥
ஜாதவேதாவே! வணக்கத்துடன் கேட்கப்படும்போது உண்மையைச் சொல்கிறேன்; உன் விருப்பத்தால் இது நிகழுமானால். இதற்கு நீயே அதிபதி; வானில் உள்ள அனைத்தும், பூமியில் உள்ள செல்வம் அனைத்தும் நீயே.
4.5.12
किं नो॑ अ॒स्य द्रवि॑णं॒ कद्ध॒ रत्नं॒ वि नो॑ वोचो जातवेदश्चिकि॒त्वान् ।
गुहाध्व॑नः पर॒मं यन्नो॑ अ॒स्य रेकु॑ प॒दं न नि॑दा॒ना अग॑न्म ॥
இதன் செல்வம் எங்களுக்கு எது? அந்த ரத்தினம் எப்போது? ஜாதவேதாவே! அறிந்தவனாய் எங்களுக்குத் தெளிவாகச் சொல்லு. பாதையின் குகையில் உள்ள உயர்ந்தது, இதன் ஒளிரும் இடம், அந்த நிலையை நாங்கள் தேடாமலேயே அடைந்தோம்.
4.5.13
का म॒र्यादा॑ व॒युना॒ कद्ध॑ वा॒ममच्छा॑ गमेम र॒घवो॒ न वाज॑म् ।
क॒दा नो॑ दे॒वीर॒मृत॑स्य॒ पत्नीः॒ सूरो॒ वर्णे॑न ततनन्नु॒षासः॑ ॥
எந்த எல்லையாலும் எந்த வழிகளாலும், எப்போது நாம் செல்வத்தை அடைவோம், விரைவான தேரோட்டிகள் பரிசை அடைவது போல்? எப்போது அமரத்துவத்தின் மனைவிகளான தெய்வப் பெண்கள், சூரியனின் ஒளியால் உஷஸ்களை நமக்காக விரித்துப் பரப்புவார்கள்?
4.5.14
अ॒नि॒रेण॒ वच॑सा फ॒ल्ग्वे॑न प्र॒तीत्ये॑न कृ॒धुना॑तृ॒पासः॑ ।
अधा॒ ते अ॑ग्ने॒ किमि॒हा व॑दन्ति अनायु॒धास॒ आस॑ता सचन्ताम् ॥
குற்றமற்ற, வீணான, பின்வாங்கும் நிந்தனைச் சொல்லுடன் செயல்படும், திருப்தியடையாத அவர்கள். அப்படியானால், அக்னியே, அவர்கள் இங்கு என்ன சொல்கிறார்கள்? ஆயுதமற்றவர்கள் தங்கள் இருக்கையுடன் சேரட்டும்.
4.5.15
अ॒स्य श्रि॒ये स॑मिधा॒नस्य॒ वृष्णो॒ वसो॒रनी॑कं॒ दम॒ आ रु॑रोच ।
रुश॒द्वसा॑नः सु॒दृशी॑करूपः क्षि॒तिर्न रा॒या पु॑रु॒वारो॑ अद्यौत् ॥
இந்தச் செழிப்புக்காக, எரியும் வலிமை மிக்க, செல்வம் அளிக்கும் அக்னியின் கொடி இல்லத்தில் ஒளி வீசியது. ஒளிரும், அழகிய வடிவம் கொண்ட அவர், பூமியைப் போல செல்வத்தால் நிறைந்து பிரகாசித்தார்.