ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 6.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.2.1
त्वं हि क्षैत॑व॒द्यशोऽग्ने॑ मि॒त्रो न पत्य॑से ।
त्वं वि॑चर्षणे॒ श्रवो॒ वसो॑ पु॒ष्टिं न पु॑ष्यसि ॥
അഗ്നേ, നീയാണ് തേജസ്വിയായ കീർത്തിയുടെ നാഥൻ; മിത്രനെപ്പോലെ നീ കാക്കുന്നു. സർവദർശിയേ, ധനദായകനേ, നീ കീർത്തിയും പോഷണവും വർധിപ്പിക്കുന്നു.
6.2.2
त्वां हि ष्मा॑ चर्ष॒णयो॑ य॒ज्ञेभि॑र्गी॒र्भिरीळ॑ते ।
त्वां वा॒जी या॑त्यवृ॒को र॑ज॒स्तूर्वि॒श्वच॑र्षणिः ॥
യജ്ഞങ്ങളാലും സ്തുതികളാലും എല്ലാവരും നിന്നെത്തന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു. ശക്തനും ഹാനിയില്ലാത്തവനും ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന സർവവ്യാപിയുമായ അഗ്നേ, നീയാണ് വേഗത്തിൽ പോകുന്നത്.
6.2.3
स॒जोष॑स्त्वा दि॒वो नरो॑ य॒ज्ञस्य॑ के॒तुमि॑न्धते ।
यद्ध॒ स्य मानु॑षो॒ जनः॑ सुम्ना॒युर्जु॒ह्वे अ॑ध्व॒रे ॥
ഒരുമിച്ച് അനുകൂലതയോടെ സ്വർഗത്തിൽനിന്നു വന്ന നിന്നെ പുരോഹിതർ യജ്ഞത്തിന്റെ കൊടിയായി ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. കൃപ ആഗ്രഹിച്ച് മനുഷ്യർ അധ്വരത്തിൽ നിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ അവരും അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യുന്നു.
6.2.4
ऋध॒द्यस्ते॑ सु॒दान॑वे धि॒या मर्तः॑ श॒शम॑ते ।
ऊ॒ती ष बृ॑ह॒तो दि॒वो द्वि॒षो अंहो॒ न त॑रति ॥
ഉദാരനായ ദാതാവിനുവേണ്ടി നിന്റെ സേവയാൽ വളരുന്നവനും ഭക്തിയോടെ സ്തുതിക്കുന്നവനുമായ മനുഷ്യൻ, നിന്റെ മഹത്തായ രക്ഷയാൽ ശത്രുക്കളുടെ പാപം നദിപോലെ കടക്കുന്നു.
6.2.5
स॒मिधा॒ यस्त॒ आहु॑तिं॒ निशि॑तिं॒ मर्त्यो॒ नश॑त् ।
व॒याव॑न्तं॒ स पु॑ष्यति॒ क्षय॑मग्ने श॒तायु॑षम् ॥
സമിത്തുകൊണ്ട് നിനക്ക് ആഹുതിയും നെയ്യും അർപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, ബലസമ്പന്നമായ ഗൃഹത്തിൽ വളരുന്നു. അഗ്നേ, അവൻ നൂറു വർഷം ജീവിക്കട്ടെ.
6.2.6
त्वे॒षस्ते॑ धू॒म ऋ॑ण्वति दि॒वि षञ्च्छु॒क्र आत॑तः ।
सूरो॒ न हि द्यु॒ता त्वं कृ॒पा पा॑वक॒ रोच॑से ॥
നിന്റെ ജ്വാലയും പുകയും ആകാശത്ത് ഉയർന്നു പരക്കുന്നു; പ്രകാശമുള്ളവനായി നീ വ്യാപിക്കുന്നു. പവിത്രകാരകനേ, സൂര്യനെപ്പോലെ നിന്റെ തേജസ്സാൽ രൂപത്തോടെ നീ പ്രകാശിക്കുന്നു.
6.2.7
अधा॒ हि वि॒क्ष्वीड्योऽसि॑ प्रि॒यो नो॒ अति॑थिः ।
र॒ण्वः पु॒री॑व॒ जूर्यः॑ सू॒नुर्न त्र॑य॒याय्यः॑ ॥
ഇപ്പോൾ നീ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്; ഞങ്ങളുടെ പ്രിയ അതിഥിയുമാണ്. കോട്ടപോലെ ഉറച്ചവനും പുരാതനനും, പുത്രനെപ്പോലെ വിളിക്കപ്പെടേണ്ടവനുമാണ്.
6.2.8
क्रत्वा॒ हि द्रोणे॑ अ॒ज्यसेऽग्ने॑ वा॒जी न कृत्व्यः॑ ।
परि॑ज्मेव स्व॒धा गयोऽत्यो॒ न ह्वा॒र्यः शिशुः॑ ॥
ജ്ഞാനത്താലും ബലത്താലും, അഗ്നേ, നീ മരപ്പാത്രത്തിൽ അഭിഷിക്തനാകുന്നു; ബലവാനായ കുതിരയെപ്പോലെ കർമ്മനിരതനാണ്. ചുറ്റും പരക്കുന്ന സ്വധയെപ്പോലെ, സ്തുതിഗാനംപോലെ, ഓടുന്ന, വിളിക്കേണ്ട ശിശുവിനെപ്പോലെ ആകുന്നു.
6.2.9
त्वं त्या चि॒दच्यु॒ताग्ने॑ प॒शुर्न यव॑से ।
धामा॑ ह॒ यत्ते॑ अजर॒ वना॑ वृ॒श्चन्ति॒ शिक्व॑सः ॥
ആ അചഞ്ചലമായ ജ്വാലകളെയും, അഗ്നേ, പുല്ലിനു നേരെ നിൽക്കുന്ന മൃഗത്തെപ്പോലെ നീ നിർത്തുന്നു. അജരനേ, നിന്റെ സ്ഥാനം ഉറയ്ക്കുമ്പോൾ, മൂർച്ചയുള്ള ജ്വാലകൾ വനങ്ങളെ വെട്ടിവീഴ്ത്തുന്നു.
6.2.10
वेषि॒ ह्य॑ध्वरीय॒तामग्ने॒ होता॒ दमे॑ वि॒शाम् ।
स॒मृधो॑ विश्पते कृणु जु॒षस्व॑ ह॒व्यम॑ङ्गिरः ॥
യാഗം ചെയ്യുന്നവരുടെ ഇടയിൽ നീ തേടപ്പെടുന്നു, അഗ്നേ; ജനങ്ങളുടെ ഗൃഹത്തിൽ ഹോതാവാകുന്നു. വിശ്പതേ, ഇതിനെ നന്നായി ജ്വലിപ്പിക്കൂ; അംഗിരസേ, ഹവ്യം സ്വീകരിക്കൂ.
6.2.11
अच्छा॑ नो मित्रमहो देव दे॒वानग्ने॒ वोचः॑ सुम॒तिं रोद॑स्योः वी॒हि स्व॒स्तिं सु॑क्षि॒तिं दि॒वो नॄन् ।
द्वि॒षो अंहां॑सि दुरि॒ता त॑रेम॒ ता त॑रेम॒ तवाव॑सा तरेम ॥
മിത്രങ്ങളാൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ടവനേ, ദേവനേ, അഗ്നേ, ദേവന്മാരുടെ അടുക്കൽ ഞങ്ങൾക്കായി സുമതി അറിയിക്കൂ. ദ്യാവാപൃഥിവിയുടെ സുമതി തിരഞ്ഞെടുക്കൂ; സ്വസ്തിയും സുഖവാസവും സ്വർഗ്ഗത്തിലെ നേതാക്കൾക്കും കൊണ്ടുവരൂ. ശത്രുവിന്റെ പാപങ്ങളും കുറ്റങ്ങളും ഞങ്ങൾ കടക്കട്ടെ; നിന്റെ സഹായത്താൽ അവ കടക്കട്ടെ.