ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 6.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.50.1
हु॒वे वो॑ दे॒वीमदि॑तिं॒ नमो॑भिर्मृळी॒काय॒ वरु॑णं मि॒त्रम॒ग्निम् ।
अ॒भि॒क्ष॒दाम॑र्य॒मणं॑ सु॒शेवं॑ त्रा॒तॄन्दे॒वान्त्स॑वि॒तारं॒ भगं॑ च ॥
ഞാൻ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു — ദേവി അദിതിയെ, വരുണനെ, മിത്രനെ, അഗ്നിയെ, നമസ്കാരങ്ങളോടെ, സംരക്ഷണത്തിനായി; അഭിക്ഷദയെ, അര്യമനെ, സുശേവനെ, രക്ഷകരായ ദേവന്മാരെ, സവിതാവിനെ, ഭഗനെയും.
6.50.2
सु॒ज्योति॑षः सूर्य॒ दक्ष॑पितॄननागा॒स्त्वे सु॑महो वीहि दे॒वान् ।
द्वि॒जन्मा॑नो॒ य ऋ॑त॒सापः॑ स॒त्याः स्व॑र्वन्तो यज॒ता अ॑ग्निजि॒ह्वाः ॥
പ്രകാശിക്കുന്ന സൂര്യാ, ദക്ഷപിതാക്കളെ കളങ്കരഹിതമായ നിലയിൽ കൊണ്ടുവരൂ; മഹാനേ, ദേവന്മാരെ കൊണ്ടുവരൂ — ദ്വിജന്മാരായ, ഋതത്തിന്റെ പാലകരായ, സത്യരായ, സ്വർഗ്ഗമുള്ള, യജ്ഞയോഗ്യരായ, അഗ്നി നാവായുള്ളവരെ.
6.50.3
उ॒त द्या॑वापृथिवी क्ष॒त्रमु॒रु बृ॒हद्रो॑दसी शर॒णं सु॑षुम्ने ।
म॒हस्क॑रथो॒ वरि॑वो॒ यथा॑ नो॒ऽस्मे क्षया॑य धिषणे अने॒हः ॥
ദ്യാവാപൃഥിവി, വിശാലവും മഹത്തുമായ ശക്തി ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ; രണ്ടു ലോകങ്ങളേ, ആശ്രയമാകൂ, നന്നായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരേ, മഹാന്മാരേ; നിങ്ങൾ ഇരുവരും സമ്പത്ത് നൽകൂ, ഞങ്ങൾക്ക്, ഞങ്ങളുടെ വാസത്തിന്, രക്ഷകരേ, ദോഷമില്ലാതെ.
6.50.4
आ नो॑ रु॒द्रस्य॑ सू॒नवो॑ नमन्ताम॒द्या हू॒तासो॒ वस॒वोऽधृ॑ष्टाः ।
यदी॒मर्भे॑ मह॒ति वा॑ हि॒तासो॑ बा॒धे म॒रुतो॒ अह्वा॑म दे॒वान् ॥
രുദ്രന്റെ പുത്രന്മാർ ഇവിടെ ഞങ്ങളോട് നമിക്കട്ടെ — ഇന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ട വസുക്കൾ, അജേയരായവർ; ശിശുവിലോ മഹാനിലോ സ്ഥാപിതരായി, ദുരിതത്തിൽ, മരുത്തുകളെയും ദേവന്മാരെയും ഞങ്ങൾ വിളിക്കുമ്പോൾ.
6.50.5
मि॒म्यक्ष॒ येषु॑ रोद॒सी नु दे॒वी सिष॑क्ति पू॒षा अ॑भ्यर्ध॒यज्वा॑ ।
श्रु॒त्वा हवं॑ मरुतो॒ यद्ध॑ या॒थ भूमा॑ रेजन्ते॒ अध्व॑नि॒ प्रवि॑क्ते ॥
ആരുടെയിടയിൽ ദേവി ദ്യാവാപൃഥിവി ഇപ്പോഴും വിറക്കുന്നുവോ, ദേവന്മാർക്ക് അർപ്പണം നൽകുന്ന പൂഷൻ പിന്തുടരട്ടെ; ഹേ മരുത്തുകളേ, വിളി കേട്ട് നിങ്ങൾ പോകുമ്പോൾ, ജീവികൾ തുറന്ന വഴിയിൽ വിറയ്ക്കുന്നു.
6.50.6
अ॒भि त्यं वी॒रं गिर्व॑णसम॒र्चेन्द्रं॒ ब्रह्म॑णा जरित॒र्नवे॑न ।
श्रव॒दिद्धव॒मुप॑ च॒ स्तवा॑नो॒ रास॒द्वाजाँ॒ उप॑ म॒हो गृ॑णा॒नः ॥
ആ വീരനും പാട്ടുകളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവനുമായ ഇന്ദ്രനെ പുതിയ പ്രാർത്ഥനയാൽ സ്തുതിക്കൂ, ഹേ ഗായകാ; അവൻ നമ്മുടെ വിളി കേൾക്കട്ടെ, സ്തുതിക്കുന്നവന്റെ അടുക്കൽ വന്ന്, മഹാനെ കീർത്തിച്ച്, നമുക്ക് ധാരാളം സമ്മാനങ്ങൾ നൽകട്ടെ.
6.50.7
ओ॒मान॑मापो मानुषी॒रमृ॑क्तं॒ धात॑ तो॒काय॒ तन॑याय॒ शं योः ।
यू॒यं हि ष्ठा भि॒षजो॑ मा॒तृत॑मा॒ विश्व॑स्य स्था॒तुर्जग॑तो॒ जनि॑त्रीः ॥
ഓ ജലങ്ങളേ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരുടെയും നാഥന്മാരും അമരന്മാരുമാണ്. നിങ്ങളുടെ പുത്രനും സന്തതിക്കും സുഖവും ക്ഷേമവും നൽകേണമേ. നിങ്ങൾ വൈദ്യന്മാരും അതിമാതൃസമാനരുമാണ്; സ്ഥിരവും ചലിക്കുന്നതുമായ സമസ്ത ലോകത്തെയും ജനിപ്പിക്കുന്നവർ.
6.50.8
आ नो॑ दे॒वः स॑वि॒ता त्राय॑माणो॒ हिर॑ण्यपाणिर्यज॒तो ज॑गम्यात् ।
यो दत्र॑वाँ उ॒षसो॒ न प्रती॑कं व्यूर्णु॒ते दा॒शुषे॒ वार्या॑णि ॥
രക്ഷിക്കുന്നവനും സ്വർണ്ണകരങ്ങളുള്ളവനുമായ സവിതാദേവൻ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വരട്ടെ. അവൻ ദാതാവാണ്; ഉഷസ്സിന്റെ പ്രകാശംപോലെ തന്റെ രശ്മി വിടർത്തുന്നു, യജമാനന് ധനം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
6.50.9
उ॒त त्वं सू॑नो सहसो नो अ॒द्या दे॒वाँ अ॒स्मिन्न॑ध्व॒रे व॑वृत्याः ।
स्याम॒हं ते॒ सद॒मिद्रा॒तौ तव॑ स्याम॒ग्नेऽव॑सा सु॒वीरः॑ ॥
ശക്തിയുടെ പുത്രാ, ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്കായി ഈ യജ്ഞത്തിൽ ദേവന്മാരെ കൊണ്ടുവരേണമേ. അഗ്നേ, നിന്റെ ദാനത്തിൽ ഞാൻ എന്നും ഉണ്ടാകട്ടെ; നിന്റെ സഹായത്താൽ ഞാൻ വീരപുത്രന്മാരോടുകൂടിയവനാകട്ടെ.
6.50.10
उ॒त त्या मे॒ हव॒मा ज॑ग्म्यातं॒ नास॑त्या धी॒भिर्यु॒वम॒ङ्ग वि॑प्रा ।
अत्रिं॒ न म॒हस्तम॑सोऽमुमुक्तं॒ तूर्व॑तं नरा दुरि॒ताद॒भीके॑ ॥
ആ ഇരുവരും എന്റെ വിളിയാൽ ഇവിടെ വരട്ടെ, ഓ നാസത്യന്മാരേ, ജ്ഞാനികളേ; മഹാ അന്ധകാരത്തിൽനിന്ന് അത്രിയെ നിങ്ങൾ മോചിപ്പിച്ചു. ഓ നരന്മാരേ, ആപത്തിൽനിന്നും കഷ്ടത്തിൽനിന്നും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണേ.
6.50.11
ते नो॑ रा॒यो द्यु॒मतो॒ वाज॑वतो दा॒तारो॑ भूत नृ॒वतः॑ पुरु॒क्षोः ।
द॒श॒स्यन्तो॑ दि॒व्याः पार्थि॑वासो॒ गोजा॑ता॒ अप्या॑ मृ॒ळता॑ च देवाः ॥
ആ ദേവന്മാർ ഞങ്ങൾക്ക് തിളക്കമുള്ള, ശക്തിയുള്ള, മനുഷ്യരോടുകൂടിയ ധനം നൽകുന്നവരാകട്ടെ. ദിവ്യരും ഭൂമിയിലുള്ളവരുമായ ദേവന്മാർ ദാതാക്കളായി ഞങ്ങൾക്ക് സുഖം നൽകട്ടെ, ഓ ദേവന്മാരേ.
6.50.12
ते नो॑ रु॒द्रः सर॑स्वती स॒जोषा॑ मी॒ळ्हुष्म॑न्तो॒ विष्णु॑र्मृळन्तु वा॒युः ।
ऋ॒भु॒क्षा वाजो॒ दैव्यो॑ विधा॒ता प॒र्जन्या॒वाता॑ पिप्यता॒मिषं॑ नः ॥
ആ രുദ്രൻ, ഒന്നിച്ച് സന്തോഷിക്കുന്ന സരസ്വതി, ദയയുള്ള സ്തുതികളുള്ള വിഷ്ണു, വായു, ഋഭുക്ഷാവ്, ദൈവികനായ വാജൻ, വിധാതാവ്, പർജന്യനും വാതനും ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കട്ടെ; ഞങ്ങൾക്ക് അന്നം നിറയ്ക്കട്ടെ.
6.50.13
उ॒त स्य दे॒वः स॑वि॒ता भगो॑ नो अ॒पां नपा॑दवतु॒ दानु॒ पप्रिः॑ ।
त्वष्टा॑ दे॒वेभि॒र्जनि॑भिः स॒जोषा॒ द्यौर्दे॒वेभिः॑ पृथि॒वी स॑मु॒द्रैः ॥
ആ ദേവനായ സവിതാവും ഭഗനും നമ്മെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ജലങ്ങളുടെ പുത്രൻ ദാനശീലനും തൃപ്തിദായകനുമാകട്ടെ. ത്വഷ്ടാവ് ദേവന്മാരോടും ജന്മങ്ങളോടും ഐക്യത്തോടെ നിലകൊള്ളട്ടെ; ദ്യുലോകം ദേവന്മാരോടും ഭൂമി സമുദ്രങ്ങളോടും.
6.50.14
उ॒त नोऽहि॑र्बु॒ध्न्यः॑ शृणोतु अ॒ज एक॑पात्पृथि॒वी स॑मु॒द्रः ।
विश्वे॑ दे॒वा ऋ॑ता॒वृधो॑ हुवा॒नाः स्तु॒ता मन्त्राः॑ कविश॒स्ता अ॑वन्तु ॥
അഹിർബുധ്ന്യൻ നമ്മെ കേൾക്കട്ടെ; അജ ഏകപാദൻ, ഭൂമി, സമുദ്രം എന്നിവ കേൾക്കട്ടെ. ഋതത്തെ വളർത്തുന്ന സർവ്വദേവന്മാരും, വിളിക്കപ്പെട്ടും സ്തുതിക്കപ്പെട്ടും, കവികളാൽ പുകഴ്ത്തപ്പെട്ട മന്ത്രങ്ങളാൽ രക്ഷിക്കട്ടെ.
6.50.15
ए॒वा नपा॑तो॒ मम॒ तस्य॑ धी॒भिर्भ॒रद्वा॑जा अ॒भ्य॑र्चन्त्य॒र्कैः ।
ग्ना हु॒तासो॒ वस॒वोऽधृ॑ष्टा॒ विश्वे॑ स्तु॒तासो॑ भूता यजत्राः ॥
ഇങ്ങനെ, ജലങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരേ, എന്റെയും അവന്റെയും ചിന്തകളാൽ ഭരദ്വാജന്മാർ മന്ത്രങ്ങളാൽ നിങ്ങളെ സ്തുതിക്കുന്നു. പൂജനീയരായ ദേവന്മാരേ, ഹോമത്തിൽ വിളിക്കപ്പെട്ട വസുക്കളേ, അജയരേ, എല്ലാവരും സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവരായി നിലകൊള്ളട്ടെ.