ऋग्वेद · सूक्त 7.31

7.31.1

प्र व॒ इन्द्रा॑य॒ माद॑नं॒ हर्य॑श्वाय गायत ।
सखा॑यः सोम॒पाव्ने॑ ॥

हे मित्रांनो, सोमपान करणाऱ्या इंद्रासाठी, पिंगट अश्व असणाऱ्यासाठी, आनंददायी स्तोत्र गा.

शंसेदु॒क्थं सु॒दान॑व उ॒त द्यु॒क्षं यथा॒ नरः॑ ।
च॒कृ॒मा स॒त्यरा॑धसे ॥

हे मानवांनो, दानशूराला स्तुतिमंत्र नीट म्हणा; सत्यधन असणाऱ्यासाठी आम्ही केले तसे तेजस्वी अर्पणही करा.

त्वं न॑ इन्द्र वाज॒युस्त्वं ग॒व्युः श॑तक्रतो ।
त्वं हि॑रण्य॒युर्व॑सो ॥

हे इंद्रा, तू आमच्यासाठी बल इच्छिणारा आहेस; हे शतबुद्धे, तू गायींची इच्छा करणारा आहेस; हे वसो, तू सुवर्णाची इच्छा करणारा आहेस.

व॒यमि॑न्द्र त्वा॒यवो॑ अ॒भि प्र णो॑नुमो वृषन् ।
वि॒द्धी त्व॑स्य नो॑ वसो ॥

हे इंद्रा, तुझी इच्छा करणारे आम्ही तुझीच स्तुती करतो; हे वृषा, हे वसो, हे जाणून घे आणि आम्हांवर कृपा कर.

मा नो॑ नि॒दे च॒ वक्त॑वे अ॒र्यो र॑न्धी॒ररा॑व्णे ।
त्वे अपि॒ क्रतु॒र्मम॑ ॥

आम्हांला निंदेसाठी आणि बोलण्यासाठी शत्रूंच्या हाती देऊ नकोस, अदात्याच्याही हाती देऊ नकोस; माझा संकल्पही तुझ्यातच आहे.

त्वं वर्मा॑सि स॒प्रथः॑ पुरोयो॒धश्च॑ वृत्रहन् ।
त्वया॒ प्रति॑ ब्रुवे यु॒जा ॥

तूच कवच आहेस, विस्तृत आणि युद्धात पुढे असणारा तूच आहेस; हे वृत्रहन्ता, तुझ्या साहाय्याने, तुझ्याशी जोडलेला मी तुलाच आवाहन करतो.

म॒हाँ उ॒तासि॒ यस्य॒ तेऽनु॑ स्व॒धाव॑री॒ सहः॑ ।
म॒म्नाते॑ इन्द्र॒ रोद॑सी ॥

हे इंद्रा, तू महान आहेस; स्वधाशक्तियुक्त द्यावापृथिवी तुझ्या बलाचे मोजमाप करून तुझा सन्मान करतात.

तं त्वा॑ म॒रुत्व॑ती॒ परि॒ भुव॒द्वाणी॑ स॒याव॑री ।
नक्ष॑माणा स॒ह द्युभिः॑ ॥

मरुतांसह असलेली, यज्ञभाग असलेली वाणी तुझ्याभोवती आली आहे; दिवसांसह ती पोहोचत आहे.

ऊ॒र्ध्वास॒स्त्वान्विन्द॑वो॒ भुव॑न्द॒स्ममुप॒ द्यवि॑ ।
सं ते॑ नमन्त कृ॒ष्टयः॑ ॥

वर वर जाणारे सोमबिंदू तुझ्या पाठोपाठ त्या बलवानाजवळ आकाशात राहोत; लोक तुझ्यापुढे नम्र झाले आहेत.

प्र वो॑ म॒हे म॑हि॒वृधे॑ भरध्वं॒ प्रचे॑तसे॒ प्र सु॑म॒तिं कृ॑णुध्वम् ।
विशः॑ पू॒र्वीः प्र च॑रा चर्षणि॒प्राः ॥

महान, महिमा वाढवणाऱ्या, ज्ञानी देवासाठी अर्पण आणा; त्याच्याविषयी सद्भाव निर्माण करा. हे लोकांच्या रक्षका, प्राचीन वंशांमध्ये पुढे चल!

उ॒रु॒व्यच॑से म॒हिने॑ सुवृ॒क्तिमिन्द्रा॑य॒ ब्रह्म॑ जनयन्त॒ विप्राः॑ ।
तस्य॑ व्र॒तानि॒ न मि॑नन्ति॒ धीराः॑ ॥

विशाल दृष्टी असलेल्या, महान इंद्रासाठी विप्रांनी उत्तम स्तोत्र रचले आहे; त्याचे नियम धीर लोक मोडत नाहीत.

इन्द्रं॒ वाणी॒रनु॑त्तमन्युमे॒व स॒त्रा राजा॑नं दधिरे॒ सह॑ध्यै ।
हर्य॑श्वाय बर्हया॒ समा॒पीन् ॥

न जिंकलेल्या क्रोधाच्या इंद्राला वाणींनी खरोखर राजा म्हणून स्थापले, विजयासाठी. हे हर्यश्वा इंद्रा, सोमपान करणाऱ्यांना एकत्र करून वाढव.